Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Максимо Виллафлор Соливен (4 қыркүйек 1929 – 24 қараша 2006) – филиппин журналисі және газет баспагері. Алты он жылдыққа созылған мансабында ол «Philippine Star» газетін құрып, өмірінің соңына дейін оның баспашысы болды.
Maximo Villaflor Soliven (September 4, 1929 – November 24, 2006) was a Filipino journalist and newspaper publisher. In a career spanning six decades, he founded the Philippine Star and served as its publisher until his death.
Өмірбаян
Соливен 1929 жылдың 4 қыркүйегінде Филиппиннің Манила қаласындағы Филиппин бас ауруханасында дүниеге келді. Оның әкесі Бенито, Батан өлім маршының салдарынан және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Капас, Тарлак қаласындағы түрмеде отырғаннан кейін қайтыс болды. Бенито соғысқа дейінгі Ұлттық Ассамблеяға сайланған еді. Соливен бакалавриатты Манила қаласындағы Атенео университетінде аяқтады, онда жазу өнері үшін OZANAM сыйлығын алды. Соливен Фордхэм университетінен және Джонс Хопкинс университетінің Жоғары және Халықаралық зерттеулер мектебінен өнер магистрі дәрежесін алды. Соливен испан тілін жақсы білді, себебі оның илокано әжелері мен аталары осы тілде сөйлесетін. Макс он баланың үлкені болды. Оның бауырлары мен қарындастары – Гиллермо, Регуло, Мануэль, Мерседес, Тереза, Аугуста, Викторио, Этельинда, Бенито. Викторио Виллафлор Соливен (26 қараша 1938 жылы туған, 13 қараша 2010 жылы қайтыс болған), Пурита Рамирес Соливеннің (20 қараша 1942 жылы туған, 12 маусым 2022 жылы қайтыс болған) күйеуі, VV Soliven компаниялар тобының иегерлері, соның ішінде VV Soliven мұнаралары, Сантолан-Аннаполис стансасының жанында, Эпифанио де лос Сантос даңғылы бойында орналасқан. Оның кіші қарындасы Этель Соливен Тимбол да журналист. Ол 1964 жылдан бастап Манила бюллетенінің жазушысы және өмір салты редакторы болып жұмыс істеді, 2007 жылы зейнеткерлікке шықты.
Soliven was born on September 4, 1929, at the Philippine General Hospital in Manila, Philippines. His father Benito, who died from aftereffects of the Bataan Death March and imprisonment in Capas, Tarlac during World War II, was elected to serve in the pre war National Assembly. Soliven spent his undergraduate years at the Ateneo de Manila University, where he received the OZANAM award for writing. Soliven received a Master of Arts from Fordham University and Johns Hopkins University's School of Advanced and International Studies. Soliven was proficient in Spanish, as it was one of the languages used by his Ilocano grandparents. Max was the eldest of ten children. His brothers and sisters were Guillermo, Regulo, Manuel, Mercedes, Teresa, Augusta, Victorio, Ethelinda, Benito. Victorio Villaflor Soliven (b. November 26, 1938 d. November 13, 2010, the husband of Purita Ramirez Soliven b. November 20, 1942 d. June 12, 2022) are the owners of VV Soliven Group of Companies, including VV Soliven Towers located near the Santolan–Annapolis station along Epifanio de los Santos Avenue. His youngest sister, Ethel Soliven Timbol, is also a journalist. She was a writer and Lifestyle Editor of the Manila Bulletin from 1964, retiring in 2007.
Неке
Нью-Йорктегі университетінде оқып жүргенде, Макс америкалық әйелмен құдаланды. Тойға бір апта қалғанда, әйел Макстен АҚШ-та тұру тілегін білдірді. Макс: "Ешқандай шартсыз, менің өмірім Филиппинде. Мен өз еліме қызмет етуім керек және мен сол жерде болуым тиіс", - деді. Ол оның шешімімен келіспегендіктен, Макс тойды тоқтатты. Содан кейін ол Нью-Йорктегі иезуиттер мектебі – Фордхэм университетінде магистратураны бітірді. Оның қазасы расталғаннан кейін түрлі компаниялар өз реакцияларын білдірді. CNN оның дүниеден өткенін бүкіл әлемге жариялады. Әртүрлі газеттер сол заманғы ең ұлы журналистердің бірінің қазасына қайғырды. The Inquirer газеті оны қайтыс болғандығын хабарлаған мақаласында "негізін қалаушы баспагер" деп атады. Оның әйелі Пресиоза құрған мектеп – О. Б. Монтессори орталығындағы Филиппин туы жартылай төмен түсірілді. Оның мәйіті Токиода, Жапонияда өртеліп, 28 қарашада әйелі Пресиоза оны Манилаға әкелді («Филиппин жұлдызы», 29 қараша), толық әскери салтанатпен (Екінші дүниежүзілік соғысындағы әскери қызметінің құрметі ретінде). Ол 2007 жылдың 10 қаңтарында Либинангг Баянгиде жерленді. Президент Глория Макапагал Арройо Соливенге Лакандула орденін (Ұлы офицер дәрежесі) өскерисінен кейін берді. Ол сондай-ақ Макс Соливенді "бостандықтың символы" деп атап, оның арқасында ғана еркін баспасөздің қалыптасқанын айтты.
While studying in New York City for university, Max got engaged to an American woman. One week before the wedding, the woman asked Max to consider her wish to live in the US. Max said, "No ifs or buts; my life is in the Philippines. I must serve my own country and that is where I need to be." When she did not agree to the decision, Max cancelled the wedding. He also went on to receive a master's degree from Fordham, a Jesuit school in New York City. After his death was confirmed, various companies reacted. CNN announced his passing worldwide. Various newspaper companies mourned the death of one of the greatest journalists of the time. The Inquirer referred to him as its "founding publisher" in the article announcing his death. The Philippine Flag at O. B. Montessori Center, the school founded by his wife Preciosa, was on half mast. His remains were cremated in Tokyo, Japan, and were brought home to Manila by his wife Preciosa on November 28 (The Philippine Star, Nov. 29), with full military honors (in recognition of his military service during World War II). He was buried in Libingan ng mga Bayani on January 10, 2007. Soliven was posthumously awarded the Order of Lakandula (rank of Grand Officer) by President Gloria Macapagal Arroyo. She also hailed Max Soliven as an "icon of freedom" saying that free press wouldn't have been the way it was without him.