Кіріспе

Пайдалану, ортақ құқық елдерінің мүліктік құқығындағы термин ретінде, белгілі бір мақсаттар үшін мүлікті алған адамның осы мақсаттарды орындау міндетін мойындауды білдіреді. Осы контексте "пайдалану" – "игілікке ие болумен" тең. Пайдалану – жерге қатысты заңдық немесе пайдалы құқықтар еді. Ерте заңда мүлік иесі өсиет арқылы мүлкін беруге құқығы болмады, ал діни ұйымдар оны сатып ала алмады. Пайдаланудың туындауының бір себебі – ортақ құқықтың кейбір ережелерінің қатаңдығынан қашуға тырысу болды, себебі олар иеліктің болуын ең маңыздысы деп есептеді. Ортақ құқық жылжымалы мүлікке қатысты пайдалануды ертеден мойындағанмен, 14 ғасырдың соңында жер құқығында осы ұғымға орын жоқ екені анық болды. Дегенмен, пайдалану 15 ғасырдағы Англиядағы қазіргі заманғы қажеттіліктерді қанағаттандырды. Жерге қатысты алғашқы қолданылуы – кедейлік сертіне берілген және жерге ие бола алмайтын францискан монахтарына жер беру болды. Оның орнына, мүлік иесі жерді монахтардың игілігі үшін (cestuis que деп аталатын белгілі бір иегерлер) прокси-жалға алушыға беруге болады. Заң бойынша прокси жерді иеленуші ретінде танылды, ал монахтар оны қонақ ретінде пайдаланды. Пайдалану түрлі мақсаттарға қызмет етті, соның ішінде:

Өсиеттердің орнына қойылды: 1540 жылғы Өсиеттер туралы заңға дейін, жерді жалға алушы ортақ құқық бойынша өсиет арқылы жерге қатысты құқықтарды беруге құқығы болмады. Ол мұрагер қалдырмай қайтыс болса, жер оның үлкен ұлына немесе, егер ол мұрагер қалдырмаса, оның жоғары тұрған иесіне қайтарылар еді. Пайдалану бұл нәтижелерден аулақ болуға мүмкіндік берді, себебі жалға алушы жерін досына беруге болады, егер досы жалға берушіге, ал жалға беруші қайтыс болғаннан кейін, жалға берушінің белгіленген cestuis que-іне жердің толық пайдалануын және игілігін беруге келісетін болса. Феодалдық міндеттемелерден аулақ болу: Пайдалану арқылы жалға алушы өлім кезінде төленетін алымдардан аулақ бола алады, себебі ол өлім кезінде жерді иеленбеген. Әйелге мүлік беру: Ортақ құқық бойынша күйеу мен әйел бір адам саналғандықтан, күйеу әйеліне жер бере алмайды. Бұл қиындық жерді пайдаланушыға беру арқылы, ол жерді күйеуінің әйелінің пайдалануына беруге келісетін жағдайда шешілді. Мортменнің заңдарынан аулақ болу: Бұл заңдар жерді діни ұйымдарға беруді тыйым салған. Олардан құтылу үшін жерді діни тәртіптің пайдалануына беру үшін пайдаланушыға беру арқылы болды. Пайдаланудың жылдам дамуы, әсіресе Қара өлім кезінде, көптеген жер иелері қайтыс болғаннан кейін, олардың жесірлері мен кәмелетке толмаған балаларына қалдырылды, осының салдары болуы мүмкін.

Пайдалануларды орындау

Соңында, Канцлерлік соты пайдалануды күшіне енгізу міндетін өз мойнына алды. Кейіннен, ол феофийдің ғана емес, сондай-ақ оның мұрагерінің де санасы пайдаланумен байланысты екенін шешті. Осылайша, феофий қайтыс болған кезде, пайдалануды феофийдің мұрагеріне қарсы күшіне енгізуге болады, оған заңды меншік мұрагерлік ретінде берілген. Сананың байланысы туралы идея біртіндеп кеңейді, сонымен қатар пайдаланудың күшіне енгізілу аймағы да кеңейді. Он алтыншы ғасырдың басына қарай қазіргі жағдайға қол жеткізілді: пайдалануды пайдалану туралы хабарламасыз заңды мүліктің құнына сатып алынғаннан басқа, жердегі мүддеге ие болған әлемдегі кез келген адамға қарсы күшіне енгізуге болады. "А және оның мұрагерлеріне, В және оның мұрагерлерінің пайдалануы үшін" деген мәміледе, жалпы құқық тек А-ны мойындады және одан әрі тексермеді. Бірақ егер А өз санасына қайшы әрекет етсе, Канцлерлік соты оған қарсы пайдалануды күшіне енгізер еді. Осы уақыттан бастап, жердегі екі түрлі мүдде бірге болуы мүмкін, заңды және пайдалы мүдделердің бөлінуі орын алады.

Пайдалану ережесі

Заңнама бастапқыда оларды тиісті емес мақсаттарда қолдануға араласты. 14 және 15 ғасырларда кредиторларды алдау мақсатымен жасалған қолданулардың пайда болуын болдырмау үшін заңдар қабылданды. Феодалдық пирамиданың басында тұрған патша ретінде король, қолданулардың пайдаланылуынан және иелік міндеттемелерінен қашудан ең көп зардап шекті. 1536 жылғы Пайдалану туралы заң Генрих VIII-нің осы мәселені шешуге жасаған әртүрлі әрекеттерінің нәтижесі болды. Заң қолдануды орындауға бағытталды, сондықтан бұрын теңдік мүддесі болған cestui que use мүддесі заңды мүддеге айналды. Алайда, заң өз мақсатына жете алмады, бірақ сенім туралы заманауи құқық Пайдалану туралы заңның осы сәтсіздігінен туындады. Пайдалану туралы заң сонымен қатар қазіргі заманғы мүліктік құқықтың негізі болып табылады.