Бела Миклош де Дальнок: Венгрияның соңғы соғыс уақытындағы премьер-министрі
Béla Miklós
Бела Миклош фон Дальнок (1890-1948) – венгр саяхатшысы, әскери шендісі, 1944-45 ж. Венгрияның соңғы премьер-министрі. Биографиясы, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венгрия саясаткері (1890–1948)
Hungarian politician (1890–1948)
Бела Миклош де Дальнок, Дальнок Витезі (11 маусым 1890 – 21 қараша 1948) – венгр әскери офицері және саясаткері, ол 1944 жылдан 1945 жылға дейін Венгрияның премьер-министрі міндетін атқарды, бастапқыда оппозицияда, содан кейін ресми түрде. Ол соғыс уақытындағы Венгрияның соңғы премьер-министрі болды.
Béla Miklós de Dálnok, Vitéz of Dálnok (11 June 1890 – 21 November 1948) was a Hungarian military officer and politician who served as acting Prime Minister of Hungary, at first in opposition, and then officially, from 1944 to 1945. He was the last Prime Minister of war time Hungary.
Ерте мансап
Бела Миклош 1890 жылғы 11 маусымда Будапештте секельдік примипилус отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы Гергели Миклош де Дальнок және Янка Травицки болды. Миклош Дальнок, Трансильванияда (қазіргі Дальник, Румынияның бір бөлігі) орналасқан Dálnoki атауын пайдаланды, онда оның әкесі мұғалім болып жұмыс істеді. Бела Миклош Эва Чаканиға үйленді. Ол 1907 жылы Сопрондағы Гонвед атындағы бас гимназияны бітірді. 1910 жылы Людовика әскери академиясын бітіргеннен кейін гусар лейтенанты болып тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Отанына оралғаннан кейін Сопрон әскери басқаруының мүшесі болды. 1920-1921 жылдары Бас штаб колледжін бітірген соң Қорғаныс министрлігінде жұмыс істеді. 1929 жылы регент Миклош Хорти оны «Витез» орденімен марапаттады. Сол жылы ол регенттің әскери кеңсесінің бас орынбасары болды. Миклош 1933-1936 жылдар аралығында Берлин мен Стокгольмге әскери атташе болып тағайындалғанға дейін әскери барлау басқармасының басшысы қызметін қысқа мерзімге атқарды. Режименттік басқарудан корпустық басқаруға дейін өскеннен кейін, 1942 жылдың қазан айында Венгрияның регенті адмирал Миклош Хорти кеңсесінің әскери директоры болды. 1943 жылы генерал-полковник шеніне көтерілді.
Béla Miklós was born into a Székely primipilus family in Budapest on 11 June 1890. His parents were Gergely Miklós de Dálnok and Janka Traviczky. Miklós used the title of dálnoki after Dálnok, Transylvania (today Dalnic, part of Romania), where his father worked as a teacher. Béla Miklós married Éva Csákány. He finished secondary studies at the Honvéd Principal Gymnasium of Sopron in 1907. After graduating from Ludovica Military Academy in 1910, he was promoted to Hussar Lieutenant. He participated in the First World War. Returning home, he became a member of the Sopron military command. He graduated from General Staff College between 1920 and 1921, after that he worked in the Ministry of Defence. He was awarded Order of Vitéz by Regent Miklós Horthy in 1929. In that same year he became Deputy Chief of the Regent's Military Office. Miklós was briefly chief of military intelligence until he was appointed military attaché to Berlin and Stockholm between 1933 and 1936, eventually coming to lead his own regiment. After rising from regimental to corps command, he became military director of the office of Admiral Miklós Horthy, regent of Hungary, in October 1942. He was promoted to Colonel General in 1943.
Екінші дүниежүзілік соғыстың соңы
Миклош 1944 жылдың 1 тамызынан бастап Венгрияның бірінші армиясының қолбасшы генерал болды және ол Оса державаларынан шығып, Қызыл Армияға қосылуды қолдады. 1944 жылдың 16 қазанында Миклошқа неміс генералы Генричи штабына бару бұйырылды. Қамаудан күдіктенген ол өзінің көмекшісі мен екі сержантымен бірге Венгрия майданы арқылы дезертирлік жасады. Ол Кеңес әскеріне жақындады. Күдікпен қарағаннан кейін, олар Миклосты Пшемысльдің жанындағы Лиско қаласына эскорттады. Онда Кеңес бас штабы орналасқан еді. Миклош Лискоға 17 қазан күні таңертең жетті. Кеңес тарапының өтініші бойынша, ол радио арқылы өз Венгрия бірінші армиясының командирлеріне бөлімдерімен бірге Кеңес әскеріне дезертирлік жасауға шақырды. Кеңестер тұтқындарды қайта қаруландырып, дезертирлерден Венгрия азат ету армиясын құруды жоспарлады. Бірақ, бір полк командирінен басқа, Миклостың шақыруына жауап ретінде ешқандай венгр офицері дезертирлік жасаған жоқ. Дезертирлік жасаған бір полк командирі немістерге ұсталды және дереу атылды. Бірнеше күннен кейін Кеңес өкілдері Миклоспен Венгрия қарсы үкіметін құру туралы келіссөздер жүргізу үшін жіберілді. Алайда, бұл келіссөздер нәтижесіз аяқталды.
Miklós became commanding general of the Hungarian First Army from 1 August 1944 and he supported leaving the Axis powers and joining the Red Army. On 16 October 1944, Miklós was ordered to appear at the headquarters of German General Heinrici. Suspicious of an eventual arrest, he defected through the Hungarian front with one of his aides and two sergeants. He approached the Soviet forces. After some apprehension, they escorted Miklós to Lisko, near Przemyśl. This was the location of the Soviet general headquarters. Miklós arrived at Lisko on the morning of 17 October. Per the request of the Soviets, he spoke on the radio and made a plea for the commanding officers of his Hungarian First Army to defect with their units to the Soviets. The Soviets re armed prisoners of war and planned to form a Hungarian liberation army from the defectors. But, with the exception of one regimental commander, no other Hungarian officer defected in response to Miklós's plea. The one regimental commander who did defect was arrested by the Germans and immediately executed. A few days later Soviet emissaries were sent to negotiate with Miklós about the formation of a Hungarian counter Government. These negotiations came to nothing.
Уақытша үкімет
1944 жылдың 21 желтоқсанында Дебреценде Уақытша Ассамблея өтті. Коммунистік, Шағын шаруалар, Социал-демократиялық, Шаруалар партиясы және Азаматтар партиясының өкілдері қатысты. Ассамблея Кеңес бекітімімен Миклош басқаратын уақытша үкіметті сайлады. Ол бұл лауазымда 1945 жылдың 15 қарашасындағы сайлауларға дейін қызмет етті. Мемлекеттік ұжымдық басшы ретінде жұмыс істеген Жоғары Ұлттық Кеңес 1945 жылдың 26 қаңтарында Бела Зседений төрағалығымен құрылды. Миклош премьер-министр ретінде осы органның мүшесі де болды. Оның премьер-министрлік кезінде соғыс қылмыскерлерін қамау және мүлікті тәркілеу басталды, Германияға жақын ұйымдар мен саяси партиялар таратылды, ал жаңа режим мемлекеттік мекемелер мен Венгрия армиясынан «реакциялық элементтерді» алып тастады. Уақытша Ұлттық Үкімет халық трибуналдарын құрды. 1945 жылдың жазында Миклош Мария Терезияның әскери орденін жарлықпен таратып жіберді. Бела Миклос жүздеген мың адамның Кеңес Одағына жер аударылуын тоқтата алмады. 1945 жылғы Венгрия парламенті сайлауынан кейін оның орнына Золтан Тильди келді.
On 21 December 1944 the Interim Assembly met in Debrecen. Representatives were present from the Communist, Smallholders, Social Democratic, Peasant Party and Citizen's party. The Assembly elected the interim government, with Soviet approval, which was headed by Miklós. He remained in this post until the coming elections on 15 November 1945. The High National Council, which functioned as a collective head of state, formed on 26 January 1945 under the presidency of Béla Zsedényi. Miklós as incumbent Prime Minister also became a member of the body. During his premiership, the arrest of war criminals and confiscations had begun, pro German organizations and political parties were dissolved, and the new regime removed the "reactionary elements" from public institutions and the Hungarian army. The Provisional National Government established the people's tribunes. Miklós disbanded the Military Order of Maria Theresa with a decree in the summer of 1945. Béla Miklós could not prevent the deportation of hundreds of thousands to the Soviet Union. Following the 1945 Hungarian parliamentary election, he was replaced by Zoltán Tildy.
Кейінгі мансап
1947 жылы шілдеде ол Венгрия Тәуелсіздік партиясының (МФП: Magyar Függetlenségi Párt) құрылтайшы мүшесі болды, бұл партия Тәуелсіз шаруалар, аграрлық жұмысшылар және азаматтық партиясынан бөлініп шықты. 1947 жылы жартылай еркін өткен Венгрия парламенті сайлауында ол партиядан орын алды. Дегенмен, "фашистік" деп қаралаған Тәуелсіздік партиясының барлық мандаттары 1947 жылдың қараша айында Коммунистік Венгр жұмысшы халық партиясының қысымымен күштен жойылды. Осыдан кейін Миклош қоғамдық өмірден шығып кетті. Ол бір жылдан соң белгісіз себептермен қайтыс болды және әскери салтанатсыз жерленді.
In July 1947 he became a founding member of the Hungarian Independence Party (MFP: Magyar Függetlenségi Párt), a split from the Independent Smallholders, Agrarian Workers and Civic Party. In the semi free 1947 Hungarian parliamentary election, he won a seat for the party. However, all mandates of the Independence Party, which was defamed as "fascist", were canceled in November 1947 under pressure from the Communist Hungarian Working People's Party. After that, Miklós withdrew from public life. He died one year later of unknown causes and was buried without military honour.
Сыйлықтар мен марапаттар
1-ші қатарАлтын әскери еңбек медалі, соғыс лентасындағы қылыштармен (7 қаңтар 1942)Венгрия Корольдігінің Еңбек орденінің командирлік кресті, жұлдызбен, соғыс лентасындағы қылыштармен (23 қыркүйек 1941)Венгрия Корольдігінің Еңбек орденінің командирлік кресті, жұлдызбен, соғыс лентасында (1940)Венгрия Корольдігінің Еңбек орденінің командирлік кресті, соғыс лентасындағы қылыштармен (1939)2-ші қатарВенгрия Корольдігінің Еңбек орденінің командирлік кресті, соғыс лентасындаВенгрия Корольдігінің Еңбек ордені, 3-ші дәреже (1932)Әскери еңбек кресі, 3-ші дәреже, соғыс белгісімен және қылыштармен (1914; 1918)Күміс әскери еңбек медалі, соғыс лентасындағы қылыштармен (1917)3-ші қатарҚола әскери еңбек медалі, соғыс лентасындағы қылыштармен (1915)Венгрияның қола әскери еңбек медалі (1930)Карл әскерлік кресіБірінші дүниежүзілік соғысқа арналған Венгриялық естелік медалі4-ші қатарОфицерлер үшін Ұзақ қызмет кресі, 2-ші дәрежеОфицерлер үшін Ұзақ қызмет кресі, 3-ші дәреже (18 қыркүйек 1930)Трансильвания естелік медаліТөменгі Венгрия естелік медалі5-ші қатар1912/13 жылғы жұмылдыру кресіГерманияның Бүркіт орденінің үлкен кресі, жұлдызбен (1941)«Әскери еңбектері үшін» орденінің үлкен кресі, соғыс белгісімен (1 желтоқсан 1943)Неміс Қызыл Кресінің 1-ші дәрежесі (17 қазан 1936)6-шы қатарТемір крест, 1-ші дәреже (1941)Темір крест, 2-ші дәреже (1941)БелгіТемір крестінің рыцарь кресі (20 қаңтар 1942)БелгіВитез орденінің белгісі
1st rowGolden Military Merit Medal on war ribbon with swords (7. January 1942)Order of Merit of the Kingdom of Hungary Commander's Cross with Star on war ribbon with swords (23. September 1941)Order of Merit of the Kingdom of Hungary Commander's Cross with Star on war ribbon (1940)Order of Merit of the Kingdom of Hungary Commander's Cross on war ribbon with swords (1939)2nd rowOrder of Merit of the Kingdom of Hungary Commander's Cross on war ribbonOrder of Merit of the Kingdom of Hungary 3rd Class (1932)Military Merit Cross 3rd Class with war decoration and swords (1914; 1918)Silver Military Merit Medal on war ribbon with swords (1917)3rd rowBronze Military Merit Medal on war ribbon with swords (1915)Hungarian Bronze Military Merit Medal (1930)Karl Troop CrossHungarian World War I Commemorative Medal4th rowLong Service Crosses for Officers 2nd classLong Service Crosses for Officers 3rd class (18. September 1930)Transylvania Commemorative MedalLower Hungary Commemorative Medal5th rowMobilization Cross 1912/13Order of the German Eagle Grand Cross with star (1941)Grand Cross of the Order "For Military Merit" on war decoration (1. December 1943)German Red Cross Decoration 1st class (17. October 1936)6th rowIron Cross 1st Class (1941)Iron Cross 2nd Class (1941)BadgeKnight's Cross of the Iron Cross (20. January 1942)BadgeBadge of the Order of Vitéz