Джордж Сегал: Американ суретшісі мен мүсіншісінің өмірі мен шығармашылығы
George Segal (artist)
Жорж Сегал: Американ суретшісі, поп-арт өкілі. Өмірі, туындылары, қалыптау техникасы және өнерге сіңірген еңбегі туралы ақпарат. Сегал мүсіншілік өнерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші және мүсінші (1924–2000)
мүсінші және суретші
American painter and sculptor (1924–2000)
the sculptor and painter
Джордж Сегал (26 қараша 1924 – 9 маусым 2000) – американдық суретші және мүсінші, ол поп-арт қозғалысымен байланысты болған. 1999 жылы АҚШ Ұлттық өнер медалімен марапатталды.
George Segal (November 26, 1924 – June 9, 2000) was an American painter and sculptor associated with the pop art movement. He was presented with the United States National Medal of Arts in 1999.
Шығармалары
Сегал өнер мансабын суретші ретінде бастағанмен, оның ең танымал туындылары – нақты өлшемдегі фигуралар мен олардың орналасқан орталары. Дәстүрлі құю әдістерінің орнына, Сегал скульптуралық материал ретінде гипсті бинттерді (ортопедиялық гипске арналған гипстелген мата жолақтары) қолдануды алғаш рет енгізді. Ол бұл процесте модельді бөлік-бөлікке бинттеп орап, кейін қатайған формаларды алып, оларды қуыс қабыққа айналдыру үшін гипспен қайта біріктіретін. Бұл формалар қалып ретінде пайдаланбады; қабық өзі, бинттің кедір-бұдыр текстурасын сақтап, соңғы мүсінге айналды. Бастапқыда Сегал мүсіндерді ақ түспен жасады, бірақ бірнеше жылдан кейін оларды әдетте жарқын монохромды түстермен бояуға кірісті. Соңында ол соңғы формаларды қоладан құюды бастады, кейде бастапқы гипске ұқсату үшін ақ түспен патиналады. Сегалдың фигураларында түс пен егжей-тегжейлі аздау, бұл оларға көшпенді, қайғылы көрініс береді. Ірі жұмыстарында бір немесе бірнеше фигуралар көше бұрышы, автобус немесе дәмхана сияқты анонимді, әдетте қалалық ортада орналастырылады. Фигуралардан өзгеше, олардың айналасын табылған заттардан жасалған құрылымдар құрайды.
Although Segal started his art career as a painter, his best known works are cast life size figures and the tableaux the figures inhabited. In place of traditional casting techniques, Segal pioneered the use of plaster bandages (plaster impregnated gauze strips designed for making orthopedic casts) as a sculptural medium. In this process, he first wrapped a model with bandages in sections, then removed the hardened forms and put them back together with more plaster to form a hollow shell. These forms were not used as molds; the shell itself became the final sculpture, including the rough texture of the bandages. Initially, Segal kept the sculptures stark white, but a few years later he began painting them, usually in bright monochrome colors. Eventually he started having the final forms cast in bronze, sometimes patinated white to resemble the original plaster. Segal's figures have minimal color and detail, which give them a ghostly, melancholic appearance. In larger works, one or more figures are placed in anonymous, typically urban environments such as a street corner, bus, or diner. In contrast to the figures, the environments were built using found objects.
Өмір
Сегал Нью-Йоркте дүниеге келді; оның еврей ата-анасы Шығыс Еуропадан көшіп келген. Оның ата-анасы Бронксте ет дүкенін ашты, кейін Нью-Джерсидегі құс фермасына көшіп, сол жерде Сегал өсті. Ол Стуйвесант орта мектебінде, сондай-ақ Пратт институтында, Купер одағында және Нью-Йорк университетінде оқыды, 1949 жылы оқытушы мамандығы бойынша бітірді. 1946 жылы ол Хелен Штайнбергке үйленді және олар Нью-Джерсидің Оңтүстік Брансуикте тағы бір тауық фермасын сатып алды, онда ол өмірінің соңына дейін тұрды. Тауық фермасын басқарған жылдары Сегал Нью-Йорк өнер әлеміндегі достарын шақырып, жыл сайын пикниктер ұйымдастырды. Орталық Нью-Джерсиге жақын орналасқандықтан, ол Ратгерс университетінің өнер факультетінің профессорларымен достық қарым-қатынас орнатты. Сегал бірнеше Ратгерс профессорын Джон Кейджбен таныстырды және Кейдждің эксперименттік композиция сабақтарына қатысты. Аллан Капроу 1957 жылдың көктемінде Сегалдың фермасында өткен өнер акцияларын сипаттау үшін «хаппининг» терминін қолданды. Ям фестиваліне арналған шаралар да сол жерде өтті. 2000 жылдың 9 маусымында қайтыс болғаннан кейін ол Нью-Джерси штатының Оңтүстік Брансуиктегі Вашингтон зиратына жерленді. Оның жесірі Хелен Сегал 2014 жылы қайтыс болғанға дейін Джордж және Хелен Сегал қоры арқылы оның есін және туындыларын сақтап келді. Қор осы миссияны жалғастыруда. Джордж пен Хеленнің үш баласы болды.
Segal was born in New York; his Jewish parents were immigrants from Eastern Europe. His parents ran a butcher shop in the Bronx, then moved to a poultry farm in New Jersey where Segal grew up. He attended Stuyvesant High School, as well as the Pratt Institute, the Cooper Union, and New York University, from which he graduated in 1949 with a teaching degree. In 1946, he married Helen Steinberg and they bought another chicken farm in South Brunswick, New Jersey, where he lived for the rest of his life. During the few years he ran the chicken farm, Segal held annual picnics at the site to which he invited his friends from the New York art world. His proximity to central New Jersey fostered friendships with professors from the Rutgers University art department. Segal introduced several Rutgers professors to John Cage, and took part in Cage's legendary experimental composition classes. Allan Kaprow coined the term happening to describe the art performances that took place on Segal's farm in the Spring of 1957. Events for Yam Festival also took place there. After his death on June 9, 2000, he was interred at Washington Cemetery in South Brunswick, New Jersey. His widow, Helen Segal, kept his memory and works alive, until her death in 2014, through the George and Helen Segal Foundation. The foundation continues this mission. George and Helen had three children.