Томас Фленэган: Канадалық саясаттанушы және саяси кеңесші

Кіріспе

Канадалық саясаттанушы және кеңесші (туған 1944) Томас Юджин Фланаган (5 наурыз 1944 жылы туған) – америкалық туған канадалық автор, консервативті саяси белсенді және Калгари университетінің бұрынғы саясаттану профессоры. Ол 2004 жылға дейін Канада премьер-министрі Стивен Харпердің кеңесшісі болды. Фланаган жергілікті халықтар мен метистер тарихының кейбір тарихи интерпретацияларына қарсы тұрды. Луи Риел туралы көп жылдық зерттеулері мен жарияланымдарының нәтижесінде Фланаган Солтүстік-Батыс көтерілісін жаңаша түсіндіріп, федералды үкіметтің метистердің жер талаптарына берген жауабын қорғады. Ол 1970 жылдары 1885 жылғы Солтүстік-Батыс қарсыласының көшбасшысы – Луи Риел туралы еңбектерін жариялай бастады, бұл көп жылдық "Луи Риел жобасына" айналды, оны Фланаган үйлестірді. 2012 жылғы провинциялық сайлауда ол Альбертаның либертариандық/консервативті провинциялық партиясы – Уайлдроуз партиясының сайлау штабының жетекшісі болды. Саяси белсенділігінің аясында Фланаган 1997 жылдан бастап The Globe and Mail, National Post, Calgary Herald, Ottawa Citizen, Maclean's және Time басылымдарында колонкашы ретінде жазды. 2013 жылдың қаңтарына дейін ол Канада теледидары мен радиосында тұрақты түрде сарапшы ретінде сөйледі, содан кейін зейнеткерлікке шығар алдында Калгари университетінен "ғылыми зерттеу демалысына" шықты.

Білім беру және оқыту

Фланаган 1944 жылғы 5 наурызда АҚШ-тың Иллинойс штатындағы Оттава қаласында дүниеге келген. Ол Индиана штатындағы Нотр-Дам университетінде бакалавр дәрежесін алды. Джон Халлоуэллтің саясаттану пәнін оқыған Фланаган 1967 жылы магистр дәрежесін, ал 1970 жылы философия докторы дәрежесін алды, екеуі де Солтүстік Каролина штатындағы Дьюк университетінде оқылды. Ол Университеттің саяси ғылымдар кафедрасының меңгерушісі және университет президентінің көмекшісі қызметін атқарды. 1970-жылдардан бастап Том Фланаган "Мэтис халқының иконы Луи Риелдің батырлығын жоққа шығарып, жергілікті халықтардың жерге талап етуіне қарсы шығып, аборигендік құқықтарды жоюға шақырған" көптеген ғылыми зерттеулер жариялады. Фланаган аборигендердің ортодоксиясы тұжырымын жасады, онда ол аборигендердің ұжымдық құқықтарына қарсы болды. Ол 1982 жылғы Конституциялық актінің 35-бабында "Канаданың аборигендік халықтарының қолданыстағы аборигендік және шарттасқан құқықтары осы арқылы мойындалады және бекітіледі" делінгендігі, аборигендік және шарттасқан құқықтарға қатысты мыңдаған іске, тіпті мектептерге қатысты талаптарға әкелді деп мәлімдеді. Фланаган соттардың күшейіп бара жатқан ықпалын және "осы істердің көптігі саяси шешімдерді сайланған өкілдердің қолынан алып, оны аз ғана судьялар, адвокаттар, заң профессоры және сарапшы куәгерлер тобының қолына беру қаупін тудырады" деп сынады. Фланаган сарапшы куәгер ретінде пайда тапқанын мойындаса да, "[осындай] сот процестерінің көптігі демократияға зиян келтіреді" деп санайды.

Алғашқы халықтар?

Кейіннен Флэнаган "Түпкі халықтар? Екінші ойлар" атты даулы еңбегін жариялады, онда аборигендер туралы Корольдік комиссияның есебі сынға алынды. Кітап 2000 жылы Канаданың мемлекеттік саясаты туралы жылдың ең үздік кітабы үшін Доннер сыйлығын, ал Канадалық саяси ғылымдар қауымдастығынан Канада үкіметі мен саясаты туралы ең жақсы кітап үшін Дональд Смайли сыйлығын алды. 2002 жылы Йель университетінің профессоры Белангер Алан Керннің "Азаматтардан артық" атты еңбегін Флэнаганның "Түпкі халықтар? Екінші ойлар" еңбегімен салыстырды. Ол "Түпкі халықтар? Екінші ойлар" кітабындағы идеялар Керннің "Азаматтардан артық" кітабымен бірге оқылуы тиіс деген қорытындыға келді. Кітаптардың аудиториясы әртүрлі болды: Флэнаган "Түпкі халықтар? Екінші ойлар" (2000) кітабын жалпы оқырман үшін жазса, Кернс білімді академиялық орта үшін жазды. Белангер Флэнаганның кәсіби ғалым ретінде талдау мен статистикаға қатысты сенімді, рецензияланған ғылыми ресурстарды пайдаланбауына, керісінше, Калгари Геральд, National Post, The Globe and Mail газеттерінен және консервативті "Alberta Report" журналынан газет кесінділерін кеңінен қолдануына таңырқады. Флэнаган бұл еңбекті зерттеу үшін ешқандай түпкі халықтар қауымдастығына бармады, сондай-ақ қор жүйесін тоқтату үшін жерді жекешелендіруді қолдайтын түпкі халықтардың басшыларынан ешқандай цитата келтірмеді (Belanger 2002:107). Белангер Флэнаганның үнін "жағымсыз", "әскери", және "сенсациялық" деп сипаттады. Ол Флэнаганның "19 ғасыр саясаткерлері мен саясаткерлерінің ассимиляциялық риторикасын" қайталағанын, бұл түпкі халықтарды "цивилизацияланбаған" және "қорық қауымдастықтарында кең таралған әлеуметтік патологияларды жоюға дайын емес" деп стереотиптеуге әкелетінін мәлімдеді. Бірақ ол оқырмандар екі кітапты оқып, осы мәселенің күрделілігін толыққанды түсіне алады деп ойлады. Сюзан Метоттың кітапқа берген шолуында Флэнаган "Еуропалық өркениет Солтүстік Американың түпкі халықтар мәдениетінен бірнеше мың жыл бұрын дамыған" және отарлаудың "сөзсіз" және "әділ" болғанын айтқан. Флэнаган 1979 жылы меншік құқығы туралы, 1988 жылы ойын теориясы туралы, ал 1995 жылы консервативті Канадалық саяси партиялар туралы кітап жазды. Престон Мэннинг және Реформалық партия, Стивен Харпер және Консервативтік партия туралы кітаптары саяси кеңесші және сайлау кампаниясын ұйымдастырушы ретіндегі тәжірибесіне негізделген (төменде талқыланады). 1996 жылы Флэнаган Канада Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды (II академия). Оның Луи Риэль және метистерді, Батыс Канада тарихын және Канаданың саяси партияларын зерттеуге қосқан үлесі аталып өтті.

Flanagan later published the controversial First Nations? Second Thoughts, which critiqued the report of the Royal Commission on Aboriginal Peoples. The book received the Donner Prize for the best book of the year on Canadian public policy in 2000, and the Donald Smiley Prize from the Canadian Political Science Association for the best book on Canadian government and politics. In his 2002 review, Yale D. Belanger, compared Alan Cairn's publication entitled Citizens Plus with Flanagan's First Nations? Second Thoughts. He concluded that the ideas in First Nations? Second Thoughts should be made publicly available and read as a companion piece with Cairn's Citizens Plus. The books were written for very different audiences: Flanagan wrote First Nations? Second Thoughts (2000) for the lay reader while Cairns wrote for an informed academic audience. Belanger questioned why Flanagan as a professional academic did not access more robust peer reviewed scholarly resources regarding analysis and statistics, preferring instead to make extensive use of newspaper clippings from the Calgary Herald, the National Post, and The Globe and Mail and the conservative magazine the Alberta Report. Flanagan did not visit any First Nation communities to research the publication nor did he quote any Aboriginal leader in support land privatization in exchange for the end of the reserve system (Belanger 2002:107). Belanger described Flanagan's tone as "distasteful", "militant", and "sensationalist." He claimed he echoed "the assimilation rhetoric of 19th century policy makers and politicians" which perpetuates a stereotyped image of First Nations as "uncivilized" and "unwilling to shake the social pathologies he suggests proliferate all reserve communities." But he felt that readers would have a more holistic understanding of the complexities of the debate by reading both books. According to Suzanne Methot's review of the book, Flanagan claimed that "European civilization was several thousand years more advanced than the aboriginal cultures of North America" and colonization was therefore "inevitable" and "justifiable." Flanagan wrote a book on property rights in 1979, a book on game theory in 1988, and another about conservative Canadian political parties in 1995. His books on Preston Manning and the Reform Party, and Stephen Harper and the Conservative Party, were based on his experiences as political adviser and campaign manager (discussed below). In 1996, Flanagan was elected a fellow of the Royal Society of Canada (Academy II). The citation mentioned his contribution to the study of Louis Riel and the Métis, Western Canadian history, and Canadian political parties.

Үндістан актісінен тыс

2010 жылы жарық көрген «Индиан актісінен тыс: аборигендік меншік құқықтарын қалпына келтіру» атты еңбегінде Томас Фланаган, Кристофер Алкантара және Андре Ле Дрессей алғашқы халықтардың меншік иелігі бастамасын (FNPOI) таныстырды. Бұл бастама «Доннер» сыйлығына үміткер болды. Саша Бутильердің 2016 жылғы 28 тамыздағы «Policy Options» журналындағы мақаласына сәйкес, олар Канададағы FNPOI-ді дұрыс емес көрсеткен, оны Бутильер «алғашқы халықтар мүшелеріне меншік құқығын беруге мүмкіндік беретін, қабылдауға болатын заң жобасы» деп сипаттады. Бутильер олардың «Тынық табысқа» айналған «Алғашқы халықтардың жерін басқару туралы заңын» (FNLMA) сынға алғанын «қолдан келмейтін дәрежеде дұрыс емес» деп атап, авторлар FNLMA-ның «мәмілелерді жасау шығындарын азайтудағы тиімділігін» мойындағанмен, «әрбір алғашқы халықты өз меншік құқығы жүйесін әзірлеуге қалдырып, жер кодекстері мен аймақтық ережелер түрінде техникалық көмек көрсетуден бас тартты» деді. Манитоба актісі бойынша метистерге бөлінген жерлер тез арада Онтариодан келген иммигранттарға берілді. 1970 және 1980 жылдардағы жаңа зерттеулер жер бөлуді басқарудағы үкіметтің кемшіліктерін анықтады. Фланаган мен Энс (1996) үкіметтің дұрыс әрекет еткенін және метистердің қаржылық пайда тапқанын айтты. Манитоба метистер федерациясы ондаған жылдар бойы провинциялық және федералды соттарда жер дауы туралы келіссөздер жүргізіп келеді. Бұл іске премьер-министр Джон А. Макдональд пен Луи Риел және метистерге жер беру туралы орындалмаған уәде қатысты. Манитоба метистер федерациясы Канада мен Манитоба сотының ісі 2012 жылы Канаданың Жоғарғы сотында қарастырылды. 2012 жылы түпкілікті халықтардың құқығын қорғаушы Том Бергер Манитоба метистер федерациясын Жоғарғы Сотта (SCC Case Information: #33880 Manitoba Métis Federation Inc., et al. v. Attorney General of Canada және басқалар) өкілдік етіп, «Федералды үкімет 1870 жылы Ред-Ривер көтерілісін бейбіт шешуге келген келісімге сәйкес әрекет етпеді, нәтижесінде метистер ақтардың көбейіп кетуіне қарсы өз жерлерін сақтап қалу үшін күресті» деді. «Метистердің жеңісі жоғары сатыдағы жер дауы туралы келіссөздерге әкелуі мүмкін және метис көшбасшысы Луи Риелдің бір ғасырдан астам уақыт бұрын айтқан болжамын орындайды». 2012 жылы танымал аборигендер құқығын қорғаушы адвокат Том Бергер Манитобаның метис федерациясын Жоғарғы Сотта өкілдік етіп, федералды үкімет ешқашан «1870 жылы Ред-Ривер бүлігін реттеу туралы келісімге сәйкес келмеді, бұл жерде метистер ақтардың қоныстануына қарсы өз жерлерін ұстап тұру үшін күресті». «Метистердің жеңісі жерді иелену туралы келіссөздерге үлкен тәуекелге әкеліп, Метис көшбасшысы Луи Риелдің бір ғасырдан астам уақыт бұрын айтқан пайғамбарлығын орындайды». Онтарио мен АҚШ-тан келген ақ түсті қоныстанушылар қазіргі Манитобаға ағылып келіп, онда ұрпақтан ұрпаққа өмір сүрген және егін шаруашылығымен айналысқан метистерді алаңдатты. Рил 1870 жылы Оттавамен келіссөздер жүргізу үшін уақытша метис үкіметін жариялады – қарулы метис көтерілісшілерінің қолдауымен. Осыған байланысты федералды үкімет Манитоба туралы заң қабылдады, ол провинцияны Солтүстік-Батыс аумақтары деп аталатын кең аймақтан бөліп, Канаданың доминионын құрды. Аталған акт бойынша, Қызыл өзен метисінің 7 мың баласына 5,565 шаршы шақырым жер бөлінбек. Ол Луи Риэльдің өлеңдерін жинап, 1977 жылы «Poésies de Jeunesse» деген атпен жариялаған Гилль Мартель және Глен Кэмпбеллмен бірге Луи Риэльдің үш өмірбаянының бірі болды. Фланаган көп жылдық Луи Риел жобасының үйлестірушісі болды. 1979 жылы ол «Луис «Дэвид» Риел: Жаңа әлем пайғамбары» атты еңбегін жариялады. 1983 жылы ол «Риел және бүлік» атты еңбегін жариялады. 1985 жылы ол «Луи Риэльдің жинақталған жазбалары» / «Les Écrits complets de Louis Riel» жинағын бас редактор ретінде басқарды. Том Фланаганның Луи Риэль туралы зерттеулері оны метистердің құқықтары мен жер талаптары туралы пікірталастардың ортасында орналастырды. 1970 жылдары Канаданың алғашқы халықтары, инуиттер мен метистер арасындағы қарым-қатынасты өзгертетін жер талаптары туралы келіссөздердің жаңа дәуірі басталды. 1973 жылы Канада заңдары континенттің отарлануына дейін жерлерге аборигендік құқық болғанын мойындады (Кальдер ісі, 1973). 1970 жылдары Манитобадағы метистердің ауқымды көшіп кету себептерін анықтау үшін пайда болған «метистер стипендиясының» «виртуалды» жарылуы таңқаларлық емес. «Ауыл тұрғындарының саяси ұйымдары мен Канада мен Манитоба үкіметтері сотқа жүгінгендіктен, түрлі ғалымдар Манитобадағы метистердің жер дауына қатысты зерттеулер жүргізу үшін жан-жақты қаржылық қолдау алды». Том Фланаган «Федералды Әділет министрлігінің тарихи консультанты» ретінде «Федералды үкімет Манитоба актісінің жер бөлу ережелерін орындады» деді. Дональд Спраг, «Манитоба метистер федерациясымен Манитобадағы метистердің жер дауына қатысты зерттеулер жүргізу үшін тартқан тарихшы», «формалды және бейресми түрде үгіттеу арқылы метистер Джон А. Макдональд пен Канада үкіметінің қатысуымен жасалған қасақайлықтың құрбаны болды, нәтижесінде олар 1870 жылғы Манитоба актісінің шарттарына сәйкес алатын жерге ие бола алмады» деді. Сондай-ақ, кейінгі Манитоба метис федерациясының ісі Манитобадағы метистердің жер құқықтарын жоюда 19 ғасырдың жерді бөлу және скрип жүйесінің тиімділігін растады, бірақ бұл шешім Канаданың Жоғарғы сотындағы апелляцияда күшін жойды. Бенуа Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін резерваттан тыс жерде тұратын үндістерге салықтан босатылмайтынын дәлелдеді. «Виктор Буффало» ісінде Самсон Кри бандысы, Альберта штабының Хоббема қаласының жанында орналасқан, Алтыншы шартты іске асырудағы федералды үкіметке сәтті шағымдана алмады. Фланаган Университет әл-Берта үшін Дикасон ісінде куәгер болды, онда Канаданың Жоғарғы соты университет профессорларының міндетті зейнетке шығуының заңдылығын растады.

In their 2010 publication, Beyond the Indian Act: Restoring Aboriginal Property Rights, co authors Thomas Flanagan, Christopher Alcantara and André Le Dressay, introduced the First Nations Property Ownership Initiative (FNPOI). was a finalist for the Donner Prize. According to an 28 August 2016 article by Sasha Boutilier in Policy Options, they misrepresented the FNPOI in Canada, which Boutilier described as a "proposed piece of opt in legislation that would have allowed First Nations to grant fee simple interests to First Nations members". Boutilier said that their criticisms of the First Nations Land Management Act (FNLMA) which he calls a "quiet success", are "quite simply inaccurate", and that the authors, while acknowledging the FNLMA’s "effectiveness in reducing transaction costs", would leave "each First Nation on its own to develop its own system of property rights and failed "to provide technical assistance in the form of model land codes and zoning regulations." Substantial grants of land provided to the Metis by the Manitoba Act were rapidly transferred from Metis to immigrants from Ontario who had arrived in large numbers. New research in the 1970s and 1980s shifted the blame to the government's lack of administration of the land grants. Flanagan and Ens (1996) argued that the government acted appropriately and that the Metis had gained financially. The Manitoba Métis Federation has been in and out of provincial and federal courts for decades in a high stakes land claims negotiation. The case involves Prime Minister John A. Macdonald and Louis Riel and an unfulfilled promise of land for the Métis people. Manitoba Métis Federation v Canada & Manitoba court case was argued before the Supreme Court of Canada in 2012. In 2012 Tom Berger, the indigenous rights lawyer represented the Manitoba Métis Federation in the Supreme Court (SCC Case Information: #33880 Manitoba Métis Federation Inc., et al. v. Attorney General of Canada, et al.) claiming that the federal government never "lived up to the 1870 deal that settled the Red River Rebellion, fought by Métis struggling to hold on to their land in the face of growing white settlement." "A Métis win would probably lead to high stakes land claim negotiations – and fulfil a prophecy made by Métis leader Louis Riel more than a century ago. "efn|In 2012 Tom Berger, the renowned aboriginal rights lawyer represented the Manitoba Métis Federation in the Supreme Court claiming that the federal government never "lived up to the 1870 deal that settled the Red River Rebellion, fought by Métis struggling to hold on to their land in the face of growing white settlement." "A Métis win would probably lead to high stakes land claim negotiations – and fulfil a prophesy made by Métis leader Louis Riel more than a century ago." blockquote|text=White settlers from Ontario and the United States were pouring into what is now Manitoba, alarming Métis who had lived and farmed there for generations. In an attempt to assert control, Mr. Riel declared a provisional Métis government in 1870 to negotiate with Ottawa – a government backed by armed Métis insurgents. In response, the federal government passed the Manitoba Act, which carved the province out of the sprawling region called the Northwest Territories and established Canadian dominion. The act promised 5,565 square kilometres of land would be set aside for the 7,000 children of the Red River Métis. He was one of three Louis Riel biographers, along with Gilles Martel and Glen Campbell who collected and published Riel's poetry under the title Poésies de Jeunesse in 1977. Flanagan became the coordinator for a multi year Louis Riel Project. In 1979 he published Louis "David" Riel: Prophet of the New World. In 1983 he published Riel and the Rebellion. In 1985 he co edited The Collected Writings of Louis Riel/Les Ecrits complet de Louis Riel
Tom Flanagan's research on Louis Riel situated him at the apex of debates on Métis rights and land claims. The 1970s saw a new age of land claims negotiations that would change the relationships between First Nations, Inuit and Métis of Canada. In 1973 Canadian law acknowledged that aboriginal title to land existed prior to the colonization of the continent Calder case (1973) It is not surprising then that there was a "virtual "explosion in Métis scholarship" that emerged in the 1970s, to determine the causes for the large scale migration of Métis in Manitoba. "With native political organizations and the governments of Canada and Manitoba embroiled in an on going court battle, various scholars have received generous financial support to investigate Métis land claims in Manitoba." Tom Flanagan, acting as "historical consultant for the Federal Department of Justice" argued that the "federal government fulfilled the land provisions of the Manitoba Act." Donald Sprague, a "historian retained by the Manitoba Métis Federation to undertake research into Métis land claims, argues that through a process of formal and informal discouragement, the Métis were victims of a deliberate conspiracy in which John A. Macdonald and the Canadian government successfully kept them from obtaining title to the land they were to receive under terms of the Manitoba Act of 1870." as well as the later Manitoba Metis Federation case, upheld the efficacy of the nineteenth century distribution of land and scrip in extinguishing Métis land rights in Manitoba., but the decision was overturn on appeal to the Supreme Court of Canada. Benoit established that Treaty Eight did not grant immunity from taxation to Indians living off reserve. In Victor Buffalo, the Samson Cree band, located near Hobbema, Alberta, unsuccessfully challenged the federal government's implementation of Treaty Six. Flanagan was also a witness for the University of Alberta in the Dickason case in which the Supreme Court of Canada ultimately upheld the validity of mandatory retirement for university professors.

Көзқарастар

Том Фланаган либертариандық көзқарас ұстанады және жеке бастың бостандығын, әсіресе академия саласында қорғайды.

Батыс өркениетінің және отаршылдықтың жоғарылығы ақталады және ол болмай қалмауы тиіс

Фланаган Джон Локк пен Эмер де Ваттелдің Батыс өркениетінің Солтүстік Американы еуропалық отарлауы негізді және болмай қалмайтын еді деген философиялық талдауын қабылдайды. Ол "Еуропа өркениеті Солтүстік Американың аборигендік мәдениетінен технология және әлеуметтік ұйымдастыру тұрғысынан бірнеше мың жылға артық дамыған" десті (Фланан 2000:6). Канада парламентінің Либералдық партиясының орынбасары Ральф Гудейл Фланаганның сөздерін "Канадалық құқықтар мен бостандықтар хартасына айқын қайшы" деп бағалады. Фланаган "жалған және ойсыз" айтқан сөздері үшін кешірім сұрады. Фланаган ешкім оның пікірін сынамағанын және ол "тек суреттер" деген фразаны студенттерді шокқа түсіріп, олардың қалыптасқан көзқарастарын күдікке салу үшін қолданғанын, мұғалімнің міндеті осы екенін айтты. Манитоба университетінің абориген студенттер қауымдастығы саяси зерттеулер бөлімінің меңгерушісі Джордж Маклинге шағым хат жолдады, бірақ Фланаганның пікірлері кеңінен талқыланбады. 2013 жылдың 27 ақпанында Фланаган Летбридж университетінің студенттері алдында Үндістан актісін жою уақыты келді ме деген тақырыпта сөз сөйлеуге шақырылды. Фланаган Idle No More қозғалысының мүшелерінің сөз сөйлеуге қатысып, оны бұзуды жоспарлап отырғаны туралы ескертілді. Фланаган оқиғадан кейін Idle No More наразыларының "Сені ұстап алдық!" деген мақсатпен оқиғаны ұйымдастырғанын және Фланаганның аборигендерге қатысты көзқарастарын айыптауды көздегенін білді. Шындығында, Фланаганның сөздерінің видеожазбасында Фланаган жауап берген кезде наразы "Томды ұстап алдық!" деп айқайлаған сәт тіркелген. Наразылардың бірі, "Леви Кішкентай Мұса" Фланаганның 2009 жылғы балалар порнографиясы туралы пікірін келтірді. Фланаган: "Мен бала зорлаушыларды қолдамаймын, бірақ адамдарды олардың суреттерге деген талғамы үшін түрмеге жабуға күмәнім бар. Мен мұндай суреттерге қарамаймын". Кейіннен Фланаган сөздері үшін кешірім сұрап, олардың "дұрыс таңдалмағанын" мәлімдеді. 2013 жылдың 5 наурызында Фланаган The Agenda ток-шоуының жүргізушісі Стив Пейкинмен сұхбаттасып, өзінің позициясын қорғады және толыққанды түсіндіре алмағанын айтты. Ол сондай-ақ, профессор ретіндегі рөліндегідей, ой қоздыру үшін сұрақ қойғанын мәлімдеді. "Persona Non Grata" кітабында Фланаган өзінің сөздері балалар порнографиясын қолдағандай немесе бала зорлаушыларды қолдағандай түсінілгенін түсіндірді. Шындығында, ол балалар порнографиясын қарапайым иеленуі үшін түрмеге қамау жазасының орындылығын сұрағысы келді. Олар қоғамдық істерге стратегиялық және тікелей ықпал етуге ұзақ мерзімді көзқараспен бейім. 1998 жылға қарай Вашингтонда орналасқан Стратегиялық және халықаралық зерттеулер орталығы (CSIS) Калгаридегі академиялық сарапшылардың Канаданың мемлекеттік саясатына, әсіресе Калгари саяси ғылым мектебіне (Ровинский 1998:10) ықпалының артуын байқады. Олардың мемлекеттік саясат пен басқарудағы өзгерістерге қатысты өте нақты және табысты күрес-жоспары академиялық қатаңдық пен объективтіліктен бас тартқандай көрінеді.

Flanagan adopts the philosophical analysis of John Locke and Emer de Vattel that European colonization of North America by Western civilization was justifiable and inevitable. He asserts that "European civilization was several thousand years more advanced than the Aboriginal cultures of North America both in technology and social organization" (Flanagan 2000:6). Ralph Goodale, deputy leader of the Liberal Party in the House of Commons, called Flanagan's remarks "clearly contrary to the Canadian Charter of Rights and Freedoms." Flanagan apologized, acknowledging that his words were "glib and thoughtless." Flanagan says no one complained or criticized his comment, and maintains that he used the phrase "just pictures" to shock students into questioning pre held ideas, which is the job of a teacher. The University of Manitoba Aboriginal Students' Association wrote a letter of complaint to the head of the political studies department, George MacLean, but Flanagan's comments did not receive widespread attention. On 27 February 2013, Flanagan was invited to give a speech on whether it was time to repeal the Indian Act to a group of students at the University of Lethbridge. Flanagan was warned that members of Idle No More were planning on attending and disrupting the speech. Flanagan learned after the event that the Idle No More protesters had organized the event with the intent of creating a "Gotcha!" moment and denouncing Flanagan's views on aboriginals. In fact, the video of Flanagan's comments distinctly includes the protester exclaiming "Gotcha Tom!" as Flanagan responded. One of the protesters, "Levi Little Moustache," stood and quoted Flanagan's 2009 comments on child pornography. Flanagan responded that "I certainly have no sympathy for child molesters, but I do have some grave doubts about putting people in jail because of their taste in pictures. I don't look at these pictures." Flanagan subsequently apologized for his remarks, stating that his words were "badly chosen". On 5 March 2013 Flanagan, in an interview with The Agenda talk show host Steve Paikin, Flanagan defended his position, and explains that he was cut off and unable to explain fully his position. He also states he was posing a question to provoke thought, as he would have done in his role as a professor. In his book Persona Non Grata, Flanagan explains that his remarks were taken as if he was in favour of child pornography or supportive of child molesters. In fact, he was intending to question whether mandatory jail time for simple possession of child pornography was an appropriate punishment. who are strongly committed to strategic and direct influence on public affairs with a long term vision. By 1998, the Center for Strategic and International Studies (CSIS), a public policy research institution based in Washington, DC, had already observed the ascendancy of the role of Calgary based academics on Canadian public policy, specifically the Calgary School of political science (Rovinsky 1998:10). Their energetic pursuit of a very clearly stated and highly successful agenda for change in public policy and governance appears to abandon academic rigour and objectivity.). >

Том Фланаган мен Стивен Харпер

Том Фланаган мен Стивен Харпер 1996 жылы 7 "Канадалық консерватизм көптеген жылдар бойы ең күшті деңгейде" деген мақаласын бірлесіп жариялай бастады. Олардың "Біздің игілікті диктатурамыз: Канаданың бір партиялық үстемдік жүйесі демократияны тежеп тұр. Екі көрнекті консерваторлар халыққа жақын үкімет құру қажеттігін дәлелдейді" деген даулы пікір мақаласы жарық көрді.

2007 жылы Фланаган "Харпердің командасы: Консерваторлардың билікке жолы" атты кітабын жариялады. 2010 жылы Үкімет үйінің басшысы Джон Бэрд Парламенттегі сұрақ-жауап кезінде: "Мырза Фланаган өзінің пікірін айтады. Ол үкіметтен сөйлемейді және жылдар бойы премьер-министр Стивен Харпердің кеңсесіне кеңес берген жоқ. Мен оның көзқарасын бөліспеймін" деп мәлімдеді.

Сыбайлас жемқорлық туралы айыптау

2008 жылы Фланаган мен Даг Финлиді Дона Кэдман 2005 жылғы мамыр айында либералдық бюджетке қарсы дауыс беруі үшін оның қайтыс болған күйеуі, депутат Чак Кэдманға (Канада консервативтік партиясы атынан) миллион долларлық өмір сақтандыру полисін ұсынды деп айыптады. Бұл дауыс беру үкіметтің құлауына және сайлаудың басталуына әкеп соқтыруы мүмкін еді. Канада Корольдік шаруа полициясы қылмыстық қудалауға негіз болатын ешқандай дәлел таппады.

Академиялық еркіндік пен стипендиялар қоғамы

Том Фланаган 2004 жылдан бері Академиялық бостандық және ғылыми зерттеулер қоғамының директорлар кеңесінде қызмет етеді.