Жошуа Маршман: Үндістандағы баптист миссионерінің өмірі мен қызметі
Joshua Marshman
Жошуа Маршман (1768-1837) – Үндістандағы баптист миссионері, Серәмпур университетінің негіз қалаушысы. Бібліяны аударған, әлеуметтік реформалар жасаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиан миссионері (1768–1837)
Christian missionary (1768–1837)
Джошуа Маршман (20 сәуір 1768 – 6 желтоқсан 1837) 1799 жылдан өліміне дейін Үндістанның Бенгалиясында баптист миссионері болды. Ол Уильям Кэри және Уильям Уордпен бірге Серампур үштігінің мүшесі еді. Үштік Серампур университетін, көптеген бастауыш және орта мектептерді құрды, көптеген еңбектерді, оның ішінде Библияның аудармаларын аударды және жариялады. Маршман – "білімі мол ғалым, тіл білгісі, теолог және жемісті жазушы, сондай-ақ polemist" болды. Оның миссиясы әлеуметтік реформалар мен Раджа Рам Мохан Рой сияқты білімді индустармен интеллектуалдық пікірсайыстарды қамтыды.
Joshua Marshman (20 April 1768 – 6 December 1837) was a Baptist missionary in Bengal, India from 1799 until his death. He was a member of the Serampore trio with William Carey and William Ward. The trio founded Serampore University, many primary and secondary schools, and translated and published a large number of works, including translations of the Bible. Marshman was "an accomplished scholar, linguist and theologian and was a prolific author and polemicist." His mission involved social reforms and intellectual debates with educated Hindus such as Raja Ram Mohan Roy.
Шығу тегі
Джошуа Маршман 1768 жылдың 20 сәуірінде Ұлыбританияда, Уилтшир графтығындағы Вестбери-Ли қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Джон Маршман тоқымашы болған. Оның отбасы туралы көп мәлімет жоқ, бірақ олар Кромвель армиясының офицерінен таратынын білеміз, олардың бірі, монархия қайта орнатылғанда, өзінің санасы үшін әлемдік өркендеуге қатысты барлық ниеттерінен бас тартып, өз еңбегімен өзін асырау үшін елге зейнетке шықты. Оның әкесі Джон өмірінің басында теңізде болды және 1759 жылы Квебектің басып алынуына капитан Роберт Бонд басқарған британдық "Хинд" фрегатының құрамында қатысты. Осыдан кейін ол Англияға оралып, 1764 жылы Мэри Кузенерге үйленді. Ол Нант жарлығы жойылғаннан кейін Англияға пана сұраған француз отбасының ұрпағы болды; үйленгеннен кейін ол Вестбери-Лиде тұрып, тоқымашылық кәсібімен айналысты.
Joshua Marshman was born on 20 April 1768 in Britain at Westbury Leigh, Wiltshire, England. His father, John Marshman was a weaver. Of his family little is known, except that they traced their descent from an officer in the Army of Cromwell, one of a band who, at the Restoration, relinquished, for conscience sake, all views of worldly aggrandisement, and retired into the country to support himself by his own industry. His father John passed the early part of his life at sea and was engaged in the Hind, a British frigate commanded by Captain Robert Bond, at the 1759 capture of Quebec. Shortly after this, he returned to England and in 1764 married Mary Couzener. She was a descendant of a French family who had sought refuge in England following the revocation of the Edict of Nantes; after his marriage he lived in Westbury Leigh and took up the trade of a weaver.
Алғашқы жылдары
Маршманның отбасы кедей болғандықтан, оған көп білім беруге шамалары жетпеді. 1791 жылы Джошуа Ханна Шепардқа үйленді және 1794 жылы олар Вестбери-Лиден Бристольге көшіп келді. Сол жерде олар Бродмид баптистік шіркеуіне қосылды. Баптистер сол кезде Англия шіркеуінен бөлініп шыққан қарсыластар еді. Маршман шіркеу қолдаған жергілікті қайырымдылық мектебінде сабақ берді. Ол сонымен қатар Бристоль баптистік колледжінде оқыды. Маршман Ұлыбритания баптистерінің одағынан миссионер ретінде тағайындалды. 1799 жылдың 29 мамырында Маршман, оның әйелі және екі баласы Портсмуттен Үндістанға "Критерион" кемесімен сапарға шықты. Француз теңіз күштерінен шабуыл қаупі болғанына қарамастан, отбасы 1799 жылдың 13 қазанында Калькуттадан бірнеше шақырым солтүстікке орналасқан Серампурдың даниялық поселенісіне қауіпсіз жетті.
Marshman's family were poor and could give him little education. In 1791, Joshua married Hannah Shepherd and in 1794 they moved from Westbury Leigh to Bristol. There they joined the Broadmead Baptist Church. Baptists at that time were dissenters who separated from the Church of England. Marshman taught in a local charity school supported by the church. He also studied at the Bristol Baptist College. Marshman was appointed a missionary by the Baptist Union of Great Britain. On 29 May 1799 Marshman his wife and their two children set out from Portsmouth for India aboard the ship Criterion. Although there was a threat of a French naval attack the family landed safely at the Danish settlement of Serampore, a few miles north of Calcutta, on 13 October 1799.
Отбасы
Олардың 12 баласы болды, олардың тек бесеуі ғана әкесі қайтыс болған кезде тірі еді. Олардың кіші қызы Ханна Генри Хавелокқа тұрмысқа шықты, ол Үндістанда британдық генерал болды, оның мүсіні Лондонның Трафальгар алаңында орналасқан. Олардың қызы Рейчел орман шаруашылығының басқарушысы сэр Дитрих Брандиске тұрмысқа шықты. 1800 жылы Маршман миссионер Уильям Кэридің төрт ұлын алғаш рет кездестіргенде, Кэридің оларға деген немқұрайлылығына қатты таңқалды. Олар 4, 7, 12 және 15 жаста болса да, әдепсіз, тәртіпсіз, тіпті білімсіз еді. Маршман, оның әйелі Ханна және олардың досы, баспагер Уильям Уорд, жігіттерді өз қамқорлығына алды. Бірге олар балаларды тәрбиеледі, ал Кэри ботаникалық үлгілерін зерттеп, миссионерлік міндеттерін орындап, Калькуттаға Форт-Уильям колледжінде сабақ беру үшін сапар шекті. Олар балаларға тұрақтылық, білім және достастық сыйлады. Олардың еңбегінің арқасында – Кэридің еңбегінен гөрі – төрт ұлдың барлығы да пайдалы мансапқа қол жеткізді. Маршманның ұлы Джон Кларк Маршман (1794–1877) да колледждегі миссионерлік жұмыстың маңызды бөлігі болды; ол сонымен қатар бенгал тілінің ресми аудармашысы болды және Маколейдің жұмысына дейін Үндістанның азаматтық кодексі болған Азаматтық заңға нұсқаулық жариялады; ол "Үндістан тарихы" (1842) атты еңбекті де жазды.
The couple had 12 children; of these only five were alive when their father died. Their youngest daughter Hannah married Henry Havelock, who became a British general in India, and whose statue is in Trafalgar Square, London. Their daughter Rachel was married to the forestry administrator Sir Dietrich Brandis. When he first met pioneering missionary William Carey's four boys in 1800, Marshman was appalled by the neglect with which Carey treated them. Aged 4, 7, 12 and 15, they were unmannered, undisciplined, and even uneducated. Marshman, his wife Hannah, and their friend the printer William Ward, took the boys in tow. Together they shaped the boys as Carey pampered his botanical specimens, performed his many missionary tasks and journeyed into Calcutta to teach at Fort William College. They offered the boys structure, instruction and companionship. To their credit – and little to Carey's – all four boys went on to useful careers. Marsman's son, John Clark Marshman (1794–1877), was also to become an important part of the missionary work at the college; he was also an official Bengali translator and published a Guide to the Civil Law which, before the work of Macaulay, was the civil code of India; he also wrote a "History of India" (1842).