Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бёрнбанк – Шотландияның Оңтүстік Ланаркшир аймағындағы Гамильтон қаласындағы аудан. Бұл бұрын қалаға біріктірілгенге дейін жеке кеншілер ауылы болған.
Burnbank is an area in the town of Hamilton, South Lanarkshire, Scotland. It was formerly a separate mining village before being absorbed into the town.
Орналасуы және басқаруы
Бёрнбанк, бұрын тәуелсіз елді мекен, содан кейін Гамильтон Бургының (тарихи Ланаркшир графтығында) және кейін Гамильтон округінің (тарихи Стратклайд аймағында) құрамына кірген, қазір Оңтүстік Ланаркшир унитарлық кеңесі шегіндегі Гамильтон ауданының бөлігі. Бүгінде Бёрнбанкті басқа да қала маңындағы аудандар қоршап тұр. Оңтүстікте Хиллхаус және Удстон, шығыста Гамильтонның батыс бөлігі, солтүстікте Уайтхилл және батыста Блантайр қаласы орналасқан, ал аудан шекарасын Парк Берн анықтайды. Бёрнбанк Клайд өзенінің саласы – Уэллсчау Берн (сонымен қатар Шоуберн деп те аталады) атымен аталған, ол ауданның шығыс бөлігі арқылы ағып өтеді. Қазіргі Бёрнбанк аумағында бұл өзеннің көп бөлігі құбырларға тартылған. Тарихи тұрғысынан алғанда, бұл өзеннің Клайдпен қосылатын жері аудан шегінде болған, бірақ қазір көршілес Уайтхиллде орналасқан. 1901 жылғы халық санағындағы мәліметтерге сәйкес, өзен маңындағы аймақ сол кездегі елді мекендерден шалқап жатқан, онда ром әулеті "Шоубернге жақын далада тұрғаны" тіркелген. Бёрнбанк 1918 мен 1997 жылдар аралығында Ұлыбритания Парламентінің Гамильтон сайлау округінің бөлімшесі (кейіннен округ) болды. Содан кейін 1997 мен 2005 жылдар аралығында қысқа ғана өмір сүрген Гамильтон Солтүстік және Беллшилл сайлау округінің құрамына кірді. 2005 жылдан бері ол Ратгерглен және Гамильтон-Вест округінің бөлігі. Бёрнбанк Шотландия Парламенті үшін Гамильтон Солтүстік және Беллшилл сайлау округіне кірген, бірақ қазір Гамильтон, Ларкхолл және Стоунхаус округіне қарасты.
Burnbank, previously an independent settlement, then part of Hamilton Burgh (in the historic County of Lanarkshire) and then Hamilton District (in the historic Strathclyde Region) is now a district of Hamilton within the South Lanarkshire Unitary Council. Today Burnbank is surrounded by other suburban neighbourhoods, bordered by Hillhouse and Udston to the south, the western part of Hamilton to the east, Whitehill to the north and the town of Blantyre to the west, with the Park Burn denoting the boundary. Burnbank is named after a tributary of the River Clyde the Wellschaw Burn (also known as the Shawburn) which flows through the eastern areas of the district. This has been culverted for most of its passage through modern Burnbank. In historic times this stream's confluence with the Clyde lay within the district but now lies in neighbouring Whitehill. The area around the burn was still open country in some regards as late as the 1901 Census which records a Romany family "living in a field near Shawburn, Burnbank. Burnbank was a division (later ward) of the Hamilton Constituency in the House of Commons between 1918 and 1997. It then became part of the short lived Hamilton North and Bellshill Constituency between 1997 and 2005. Since 2005 it has been part of Rutherglen and Hamilton West. Burnbank was part of the Hamilton North and Bellshill Constituency for the Scottish Parliament but is now part of Hamilton, Larkhall and Stonehouse.
Тарих
Ол негізінен ауылдық болды, бірнеше плантациялармен (Whistleberry Plantation және Backmuir Plantation ең танымалдары) Бёрнбанк пен Гамильтон қалаларындағы тігізгіштік өнеркәсібін шикізатпен қамтамасыз етті. Бұл өнеркәсіпке 1778 жылға дейін Гамильтонның сол кездегі герцогинясы Элизабет Кэмпбелл, 1-ші Гамильтон Хаммелдон бароншасы демеушілік еткен. Өнеркәсіптік революция кезінде Бёрнбанк ауылдық сипатын жоғалтып, кеншілер ауылына айналды. 1870 жылдары Бёрнбанктің халқы осылайша өсті, азаматтар комитеті Бёрнбанк қалалық кеңесін құруға өтініш беруді шешті. Сонымен қатар, Бёрнбанктің батыс көршісі Блантайр тұрғындары Блантайр қалалық кеңесін құру туралы петиция ұсынды. Екі жағдай да Глазгодағы шериф сотында қарастырылды. Шериф екі тарапқа да қарсы тараптың аргументтерін зерттеп, өз кезегінде жауап беру үшін қосымша уақыт берді. Қазіргі Гамильтон қалалық кеңесінің басшысы мен кеңесшілері, бір (немесе мүмкін екеуінің де) петиция қабылдалып, осылайша өте өнеркәсіптік дамыған, заманауи және сергекті батыс бәсекелесі пайда болатын жағдайдан алаңдады. Осы себепті олар Ұлыбритания Парламентіне петиция ұсынып, 1878 жылғы Гамильтон қалалық кеңесі заңына қол жеткізді. Осы заң бойынша Бёрнбанк Гамильтон қаласына қосылды, осылайша өз қалалық кеңес құру арманына нүкте қойылды.
It was predominantly rural, with a number of plantations (Whistleberry Plantation and Backmuir Plantation being most prominent) to feed the lace industry in Burnbank and Hamilton which had been sponsored since before 1778 by the then Duchess of Hamilton Elizabeth Campbell, 1st Baroness Hamilton of Hameldon. With the Industrial Revolution Burnbank lost its rural identity becoming a mining village. The population of Burnbank had grown so great by the 1870s that a committee of citizens decided to apply for the erection of a Burgh of Burnbank. At the same time residents of Burnbank's western neighbour Blantyre reacted by petitioning for the erection of a Burgh of Blantyre. Both cases came before the Sheriff Court sitting at Glasgow. The Sheriff gave extra time for the petitioners for both causes to familiarise themselves with the arguments of their opponents and to respond in turn. The Provost and Burgesses of the existing Burgh of Hamilton, alarmed at the prospect of one (or possibly both) petitions being successful and thus creating a heavily industrialised, modern and vibrant western rival in turn petitioned the Parliament of the United Kingdom giving rise to the Burgh of Hamilton Act 1878. By this Act Burnbank was absorbed into Hamilton ending its own burghal aspirations.
Өнеркәсіп
XIX ғасырға дейін ауыл шаруашылығы және тігізгіштік (кружево жасау) маңызды жергілікті өнеркәсіптер болды. Бёрнбанкте бірнеше көмір шахталары немесе шұңқырлар болған. Шахта иелері өз қызметкерлерін орналастыру үшін шахташылар үйлерін немесе "шахта қатарларын" салған. Олардың көпшілігін жергілікті құрылысшы сэр Роберт МакАльпин, 1-ші баронет мансабының басында салған, бұл оның кейінгі байлығының негізі болды. Удстон кеніштегі апат 1887 жылдың 28 мамырында Шотландияның Гамильтон қаласында болды, нәтижесінде 73 шахташы газ жарылысынан қаза тапты. Бұл жарылыс, болжам бойынша, Шотландиядағы екінші ең ауыр көмір кені апаты болып саналады. Шотландия тау-кеншілер федерациясының хатшысы Кир Харди бірнеше күннен кейін бұл өлімдерді кісі өлтіру деп айыптады. 1918 жылдың тамызында «Олбани Булиддингс» (Джон Уотсон Ltd кенішінің меншігіндегі тұрғын үйлер) өртеніп, 10 000 фунт стерлинг сомасында шығын келтіріп, 24 отбасыны үйсіз қалдырды. 1919 жылдың қыркүйегінде Ланаркшир көмір кендеріндегі ереуіл Гринфилд кенішін жабуға әкелді. 1932 жылдың мамырында Бёрнбанктегі Джон Уотсонның Ернок кенішіндегі 300 адам «жаман із» болғандықтан жұмыстан босатылды. Бёрнбанктегі итальяндық шотландтардың кейбіреулері мұзқаттарға (кейін балық және картоп фри дүкендеріне айналды) ие болды және мұзқат арбаларын (кейін фургондарын) пайдаланды, сондықтан мұзқат сатушыны жергілікті жандар «талли» (итальян тілінен алынған) деп атады, мысалы, «талли фургоны». Польша мен Балтық елдерінен Бёрнбанкқа көші-қон екі дүниежүзілік соғыс арасында (кен өнеркәсібімен байланысты) айқын болды және бұл елдерді нацистік Германия мен КСРО басып алғаннан қашқан адамдармен жалғасты. Темір перде құлағаннан кейін Польшадан (және жалпы Орталық Еуропадан) иммиграция қайта жанданды. Британдық Үндістанның бұрынғы аумақтарынан иммиграция 20 ғасырдың соңғы онжылдықтарында жүзеге асты, осы елдерден келген иммигранттар итальяндықтардың үлгісімен қонақжайлылық саласына енді.
Prior to the nineteenth century agriculture and lace making were important local industries. Burnbank was home to a number of coalmines or pits. Miners' cottages or "pit rows" were erected by mine owners to house their employees. Many of these were built by local builder Sir Robert McAlpine, 1st Baronet early in his career and the foundation of his later wealth. The Udston mining disaster occurred in Hamilton, Scotland on Saturday, 28 May 1887 when 73 miners died in a firedamp explosion at Udston Colliery. Caused, it is thought, by unauthorised shot firing the explosion is said to be Scotland's second worst coal mining disaster. Keir Hardie, then Secretary of the Scottish Miners' Federation, denounced the deaths as murder a few days later. In August 1918 a fire at Albany Buildings (an apartment block owned by the mining company John Watson Ltd) burned to the ground causing £10,000 of damage and leaving 24 families homeless. In September 1919 strike action in the Lanarkshire coal fields led to the closure of the Greenfield Colliery. In May 1932 300 men at John Watson's Earnock Colliery in Burnbank were thrown out of work because of "bad trace." Some of the Italian Scots in Burnbank owned ice cream parlours (which later became fish and chip shops) and operated ice cream carts (later vans) to such an extent that the local term for an ice cream seller became "tally" (derived from Italian) as in "tally van". Immigration to Burnbank from Poland and the Baltic states first came to prominence between the world wars (linked to the mining industry) and was sustained by individuals escaping from the Nazi and USSR occupation of those countries. Further immigration from Poland (and Central Europe generally) has taken place following the collapse of the Iron Curtain. Immigration from the former territories of British India has occurred in the final decades of the 20th century with immigrants from these countries following in the footsteps of the Italians by entering the catering industry.
Көлік
Бёрнбанк бұрын Глазго, Ботуэлл, Гамильтон және Коатбридж темір жолының (кейін Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының Гамильтон тармағы, Глазго тас жолында орналасқан – бүгінгі A724 бөлігі) темір жол станциясының (алғашқыда Гринфилд станциясы деп аталған) орны болды. Станция 1878 жылғы 1 сәуірде Гринфилд деген атпен ашылды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1917 жылғы 1 қаңтарда жабылды. Соғыстан кейін 1919 жылғы 2 маусымда қайта ашылып, 1952 жылғы 15 қыркүйекте толығымен жабылды. Темір жолдың ізі 1980 жылдарға дейін сақталды, бірақ кейіннен ландшафтқа айналдырылды. Бұл желі Солтүстік Британ темір жолының Гамильтон станциясынан Шеттлстон және Уиффлетке дейін созылып, жолаушылар және жүк тасымалымен қатар, Гамильтон, Бёрнбанк және Блантайрдан Паркхед Фордж және Коатбридж металлургиялық зауыттарына көмір тасымалдауға негізделген. Сэр Роберт МакАлпин (төмендегі атақты тұлғаларды қараңыз) желі бойындағы бас құрылысшы болды және Бёрнбанктегі станция мен сигналдық пункттерді жобалады. Бүгінде Аргайл желісі бойынша пойыздар өтеді. Ең жақын темір жол станциясы – Гамильтон Вест. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Гамильтон, Матервелл және Вишоу трамвай компаниялары Бёрнбанктің ішінде трамвай қатынасын жүзеге асырды. Chieftain Buses компаниясы High Blantyre Road, Burnbank мекенжайындағы депосынан бірнеше автобус маршрутын басқарды. Chieftain компаниясын Central SMT (өзі Лондон Мидленд және Шотландия темір жолының еншілес компаниясы) сатып алғаннан кейін депо 1962 жылға дейін пайдаланылды. Маршруттар Central SMT және оның ізбасарлары, соның ішінде қазіргі оператор First Glasgow (No.2) Ltd тарапынан жалғастырылды, олар Бёрнбанк пен Блантайрдің шекарасында жаңа депо ашты.
Burnbank was formerly the site of a railway station (originally called Greenfield Station) of the Glasgow, Bothwell, Hamilton and Coatbridge Railway (later the London and North Eastern Railway's Hamilton Branch situated on Glasgow Road (today part of the A724). The station was opened 1 April 1878 as Greenfield, and was closed during the First World War on 1 January 1917. It was re opened after the war on 2 June 1919 and finally closed on 15 September 1952. The track bed remained until the 1980s but has since been landscaped. The line ran from the North British Railway's Hamilton Station to Shettleston and Whifflet and, although passenger and general freight services were provided, was primarily intended to take coal from Hamilton, Burnbank and Blantyre to the ironworks at Parkhead Forge and Coatbridge. Sir Robert McAlpine (see notable people below) was the principal builder throughout the line and designed the station and signal boxes at Burnbank. Today, trains run through the area on the Argyle Line. The nearest railway station today is Hamilton West. Trams were operated in Burnbank by the Hamilton, Motherwell and Wishaw Tramways Company in the late 19th and early 20th centuries. A number of bus routes were operated by Chieftain Buses from their depot on High Blantyre Road, Burnbank. Following the takeover of Chieftain by Central SMT (itself a subsidiary of the London Midland and Scottish Railway) the depot continued in use until 1962. The routes served continued under Central SMT and its successors including the current operator First Glasgow (No.2) Ltd who have opened a new depot on the borders of Burnbank and Blantyre.
Дін
Бёрнбанк тарихи тұрғыдан басым (әлі де кем дегенде номиналды) христиандық аймақ болып табылады. Оның негізгі конфессиялары – Шотландия шіркеуі, аймақта екі приходы бар, және Рим католик шіркеуі, бір приходпен өкілді. Шотландия шіркеуінің Гилмор және Уайтхилл приходы Шотландиядағы ең экономикалық тұрғыдан қиын жағдайдағылардың бірі деп танылған. Осы приходтың шіркеуінде төртбұрышты мұнара бар, оның үстіне шпиль салу жоспарланған, бірақ аймақтағы көмір шахталарының жерді ойып алуы салдарынан, мұнараның және шахтаның құлау қаупі болғандықтан ол салынбады. Шотландия шіркеуінің Бёрнбанк приходының да өз шіркеуі бар. Рим-католик шіркеуінің Сент-Кутберт приходы 1893 жылы құрылған, ал 1947 жылы Матервелл епархиясы құрылғанда Глазго архиепископтығынан оған өтті. Қазіргі шіркеу ғимараты 1908 жылдан бері сақталған. Епархиялық биліктің мәліметінше, онда шамамен 3000 адамнан тұратын қауым бар. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі онжылдықтарда Польшадан келген дін қызметкерлері Польша иммигранттарының қауымына қызмет көрсеткен.
Burnbank has historically been a predominantly (and is today at least nominally) a largely Christian area with the main denominations represented being Church of Scotland which has two parishes in the area and Roman Catholic which has one. The Church of Scotland Gilmour and Whitehill parish is recognised by the Church as one of the most economically deprived in Scotland. This parish's Church, has a square tower which was supposed to have a spire on top this was not built however as the ground being undermined by the coal pits in the area it was feared that the weight would cause collapse both to the mine and to the tower itself. The Church of Scotland's Burnbank parish also has its own Parish Church. The Roman Catholic parish of St Cuthbert's was established in 1893 and was originally part of the Archdiocese of Glasgow before passing to the Diocese of Motherwell when that diocese was erected in 1947. The current church building dates from 1908. According to the diocesan authorities It has a congregation of some 3,000 souls. In the decades after the second world war visiting Polish priests provided services to the Polish immigrant community.
Қоғамдық қызметтер
Бұрынғы Виктория полиция бекеті (1894 жылы салынған) көп жыл бойы қоғамдық кітапхана мен жергілікті билік кеңселері арасында бөліскен. Қазір ол Бёрнбанк орталығының бір бөлігі болып табылады және жергілікті кітапханаға арналған.
The former Victorian Police Station (dating from in 1894) was for many years divided between the Public Library and local authourity housing offices. It is now part of the Burnbank Centre complex and houses the local Library.
Білім
Бёрнбанкте қазіргі кезде екі бастауыш мектеп бар: Сент-Кутберт католик бастауыш мектебі және Гленли бастауыш мектебі (конфессиялық емес). Сонымен қатар, Ферм-роудта, Бёрнбанкте орналасқан St John Ogilvie орта мектебі бар, бірақ оның Блантайрды да қамтитын әлдеқайда кеңірек білім алатын аумағы бар. Бұрынғы бастауыш мектеп – Удстондағы Дайкхед бастауыш мектебі, Бёрнбанк, 1930 жылдары шахталар жабылуына байланысты жабылды. Ал бұрынғы конфессиялық емес орта мектеп – Greenfield мектебі, 1970 жылдардың ортасына дейін осы аймақта болды, содан кейін Джон Огилви орта мектебінің бөлімшесіне айналды. Бұл жер қазір тұрғын үйлермен қайта құрылды.
Burnbank is home to two present day primary schools St Cuthbert's Catholic Primary and Glenlee Primary (which is non denominational). In addition a Comprehensive Secondary School, St John Ogilvie High School, is located within Burnbank on Farm Road although it has a much broader catchment area which includes Blantyre. A previous primary school, Dykehead Primary School at Udston, Burnbank, was closed in the 1930s following pit closures. A previous non denominational secondary Greenfield School was located in the area until the mid 1970s when it became an annexe to John Ogilvie High School. This site has now been re developed as housing.
Ыңғайлылықтар
Burnbank-та бірқатар бөлшек сауда орындары бар, оның ішінде Burnbank кооперативтік қоғамына тиесілі, әлдеқайда үлкенірек бас кеңсе дүкенінің қалдығы болған шағын кооперативтік азық-түлік дүкені бар. Сонымен қатар, пошта бөлімі, ет дүкендері, газет-журнал сататын дүкендер, нан пісіретін орындар және бірнеше пабтар бар. Аймақтағы соңғы банк филиалы – Клайдсдейл банкі болды, ол 21-ғасырдың басында жабылды және ғимараты қазір аймақтағы көптеген тікелей ставкалар жасау орындарының біріне айналды. Бұрын кооперативпен қатар, қауымға қызмет ететін үлкен әсем тауарлар дүкені де болған. Әр түрлі уақытта бұл жерде гүл сатушылар мен тігін-тоқыма дүкендері де жұмыс істеген. Burnbank-та «Плаза» деп аталатын кинотеатр болды, ол кейін бұзылмай тұрып бинго залына айналды. Burnbank орталығы 1970-жылдардың ортасында қайта жаңартылды, оның жартысы жаяу өтетін аймаққа айналдырылды. Burnbank-тың ең үлкен ауданы – Удстон, ол 1950 жылдары бұрынғы көмір шахтасының орнында салынған. Ол көптеген көшелер, жолдар және жарты ай пішіндес көшелерден тұрады.
Burnbank has a number of retail outlets including a small Co operative grocery which is the remnant of a much larger department store that belonged to the Burnbank Co operative Society. There is also a post office, butchers, newsagents, bakery and a number of public houses. The last Bank to have a branch in the area was the Clydesdale this was closed in the early years of the 21st century and the building is now one of a number of betting shops in the area. Previously in addition to the Co operative there was a large fancy goods store serving the community. At various times there have been florists, and haberdasheries in the area. There was a cinema in Burnbank called the Plaza which later became a Bingo Hall before demolition. The centre of Burnbank was re developed in the mid 1970s with one half of the centre being pedestrianised. The largest area of Burnbank is Udston, built on former colliery land, in the 1950s. It consists of a large number of streets, roads and crescents.