Кіріспе
Salvator Aubrey Clarence Menen (22 сәуір 1912 – 13 наурыз 1989) – британдық жазушы, романист, сатирик және театр сыншысы. Лондонда туған ол эсселері мен романдары арқылы ұлтшылдықтың мәнін және өзінің ирландия-үнді тегі мен дәстүрлі британдық тәрбиесі арасындағы мәдени айырмашылықты зерттейді. "Күміс базардағы өлген адам" романының бірінші сөйлемі оның осы күрделі мәселеге оң көңілмен қарауын көрсетеді: "Әр түрлі ұлт өкілдері әрқашан өздерінің кереметтігін түсіндіретін нақты себептерді іздеп келеді және көбінесе оларды табады".
Salvator Aubrey Clarence Menen (22 April 1912 – 13 March 1989) was a British writer, novelist, satirist and theatre critic. Born in London, his essays and novels explore the nature of nationalism and the cultural contrast between his own Irish Indian ancestry and his traditional British upbringing. The first sentence of Dead Man in the Silver Market offers an example of his good humoured approach to this contentious topic: "Men of all races have always sought for a convincing explanation of their own astonishing excellence and they have frequently found what they were looking for."
Ерте өмір және білім
Обри Менен 1912 жылы Лондонда дүниеге келді. Оның әкесі – Кали Нараин Менон (сондай-ақ Калипурайат Нараяна Менон), Үндістанның малаяли текті, танымал наяр әулетінің мүшесі, ал анасы – Элис Виллет, ирланд түбі бар ағылшын әйел. Обри досы В. К. Кришна Менонмен шатасуды болдырмау үшін тегінің жазылуын өзгертуге тырысқан. Менен Лондонның Ислингтон және Форест Хилл аудандарында өсті. Ол католик дінінде тәрбиеленді. Оның көп ұлтты шығу тегі оның мансабында маңызды рөл атқарды және ол оны шығармаларында жиі пайдаланды. 1932 жылы Лондон университетінің (UCL) философия факультетін бітіріп, бакалавр дәрежесін алды. UCL-де оқып жүргенде «Лондон студенттері ойыншылары» атты драмалық үйірме құрды, қойылымдар жазып, режиссерлік қойып, актерлік етті; Дункан Грантпен достық қарым-қатынас орнатты және оған декорациялар жасауды тапсырды. Грант арқылы Менен Вирджиния Вульф және Джон Мейнард Кейнс сияқты Блумсбери тобының мүшелерімен танысты.
Мансап
1932 жылы UCL-ді бітіргеннен кейін Менен The Bookman журналының драма сыншысы болды, ал 1934 жылы Лондондағы Эксперименталды театрдың директоры болып қызмет етті, 1936 жылға дейін. 1933 жылы Х.Г. Уэллс Мененге өзінің "Келешек нәрселердің пішіні" романының қойылымын жасауға рұқсат берді, бұл "көп шу көтерді". Мененнің консервативтік шеңберден шығатын, жаңашыл қойылымдарының ішінде саяси мазмұндағы драмалар, оның "радикалды пьесалары көбінесе дау тудыратын" болды. 1934 жылы ол өзінің Genesis II пьесасына жауап ретінде дінге қарсы әрекет жасады және әдепсіздік таратты деген айыппен сотталды, себебі UCL оның үнді тегіне байланысты стипендиядан бас тартып, Мэненді қабылдамаған еді. 1939 жылы ол Үндістанға кетіп, радиода "танымал тұлға" атанды; 1948 жылдан 1980 жылға дейін Италияда тұрып, "көркем және ғылыми әдебиет жазушысы ретінде өркендеді", содан кейін Үндістанға оралып, Керала штатына қоныстанды, онда өмірінің соңына дейін өтті. 1954 жылы Мэненнің классикалық индуист эпосы Рамаянаның қайта баяндауы – шығарманың қызықты және оңай оқылатын нұсқасы ретінде ұсынылды – біраз жылға Үндістанда тыйым салынды, себебі діншіл индустар қасиетті мәтінге қатысты Мэненнің еркіндігінен қорқып қалды. Мэнен өзінің мақсаты "ой-сананы жаңарту" екенін айтты. Алайда, Мэненнің юморы Үндістанға деген махаббатын кемсірткен жоқ, бұл оның индус мистикасы туралы кітабынан және Ролофф Беннидің Үндістанның суреттерінен тұратын үлкен кітабына (Үндістан, 1969) жазған мәтінінен көрінеді.