Кіріспе

Милн шығанағы – Папуа-Жаңа Гвинея провинциясы. Оның астанасы – Алотау. Провинцияның құрлық бөлігі 14 345 км² және теңіз аумағы 252 990 км² жерді қамтиды. Провинция ішінде 600-дан астам арал бар, олардың шамамен 160-ы қоныстанған. Провинцияда 276 000-ға жуық адам тұрады, олар 48-ге жуық тілде сөйлейді, олардың көпшілігі австронезия тілдер отбасының шығыс малайя-полинезиялық тармағына жатады. Экономикалық тұрғыдан провинция туризмге, май пальмасына және Мисима аралындағы алтын өндіруге тәуелді. Осы ірі салаларға қоса, какао және копра өсіруде көптеген шағын ауылдық жобалар бар. Екінші дүниежүзілік соғыстағы Милн шығанағы шайқасы осы провинцияда болған. Мәдени тұрғыдан Милн шығанағы аймағы кейде Массим деп аталады, бұл термин Мисима аралының атынан шыққан. Массим қоғамдары әдетте аналық тектілікпен, күрделі жаназалау рәсімдерімен және Кула сақинасын қамтитын ритуалдық алмасудың күрделі жүйелерімен сипатталады. Аралдық топтар арасында және тіпті жақын орналасқан аралдарда да жергілікті мәдениет айқын өзгерістерге ұшырайды. Бір аралда қабылданған әлеуметтік нормалар басқа аралда қабылдамауы мүмкін.

Тарих

Милн шығанағы облысы Екінші дүниежүзілік соғыста маңызды базаға айналды. Австралия қарулы күштері HMAS Ladava базасы арқылы 1942 жылы Милн шығанағы шайқасында жеңіске жетті. АҚШ Әскери-теңіз күштері Милн шығанағы облысында ірі база, Милн шығанағы Әскери-теңіз базасын салды.

География

Мильн шығанағының коралл рифтері әлемдегі ең биологиялық түрлерге бай аймақтардың бірі болып табылады, сондықтан су астына түсу операторлары мен табиғатты қорғау ұйымдарының назарын бірдей аударады. D'Entrecasteaux аралдарында, әсіресе Добу және Фергюссон аралдары маңында, вулкандық белсенділік әлі де сақталып тұр. Амфлетт тобынан Тробриан аралдарына дейінгі су кеңістігі жақсы зерттелмегендіктен, туристер мен кемелер сирек барады. Ал Луизиад архипелагы әлемді шарлап жүрген және Австралиядан келген кемелер үшін тоқтау орны болып табылады. Дегенмен, бұл аймаққа көптеген туристер келмейді. Мисимадағы алтын кені енді істемейді; ондағы кен өндіру 2001 жылы тоқтатылды, ал қорларды өңдеу 2004 жылға дейін жалғасты. Қызмет ету кезеңінде Мисима 3,7 миллион унция алтын және 18 миллион унция күміс өндірді. Қазіргі кездегі жұмыстар негізінен кенді жабу және қоршаған ортаны жақсарту талаптарына бағытталған. Сонымен қатар, Вудларк аралында және Мватебу, Норманби аралында да іздеу жұмыстары жүріп жатыр.

Демография

ХХ ғасырдың басында Милн шығанағының халқы шағын қоныстарда өмір сүрді, олардың үстемдігі кландарда болды. Көптеген кландар туыстардан құралды, сондай-ақ басқа кландардан асырап алынғандар мен үйленген адамдар да біріктірілді. Қоныстарды көшіру жиі кездесетін жағдай еді, бір, екі немесе үш қоныс бірігіп, бірге көшіп кетуі мүмкін. Мәдениет аналық желі бойынша дамыған. Әр клан өзінің тотемдік жануарына ие болды. Тотемдерге жыландар, кесіртке, балық немесе құс кіретін. Бір клан, Тюбетубе кланы, жануар емес, өсімдікті тотемі ретінде таңдады. Жылан, құс сияқты, ең күшті тотемдердің бірі саналды. Адамдар кімнің қай кланға жататынын білу үшін "Сенің құсың қандай?" деп сұраушы еді.

Облыс басшылары

1978 жылдан 1995 жылға дейін провинция децентрализацияланған провинциялық басқару арқылы басқарылды, оның төрағасы – премьер-министр. Сол жылы күшіне енген реформалардан кейін ұлттық үкімет бірқатар өкілеттіктерді қайта алды, ал премьер-министр лауазымы Папуа-Жаңа Гвинея Ұлттық Парламентінің провинциялық округінен сайланған губернатор лауазымымен ауыстырылды.

Танымал мәдениет

Мириам Канның "Мұңайым аш, ешқашан ашкөз емес: Меланезия қоғамында тамақ және гендерлік ролінің көрінісі" кітабы Милн шығанағындағы бір ауылда өрбітеді.