Кіріспе
Немецкая слобода (Немецкий квартал), сондай-ақ Кукуйская слобода (Кукуй кварталы) деп аталатын бұл аудан, Мәскеудің солтүстік-шығысында, Яуза өзенінің оң жағалауында, бұрынғы Кукуй арнасының шығысында (содан Кукуй кварталы деген ат келген), қазіргі Мәскеудің Басманный ауданында орналасқан. Оның шекарасын қазіргі Доброслободская көшесі және Большой Демидовский көшесі (батыс, Кукуй арнасының бағытын ұстандыра отырып), Спартаковская көшесі (солтүстік) және Яуза өзені (оңтүстік және шығыс) белгілейді. Кукуй қазіргі Елизаветинский көшесінен батысқа қарай кең көл құрды, ол қазіргі Мәскеу мемлекеттік техникалық университетінің "Сокол" стадионы орналасқан жерде, бұрынғы неміс елді мекенінің оңтүстік жартысын алып жатыр.
The German Quarter (Немецкая слобода), also known as the Kukuy Quarter (Кукуйская слобода), was a neighbourhood in the northeast of Moscow, located on the right bank of the Yauza River east of the former Kukuy Creek (hence the name Kukuy Quarter), within the present day Basmanny District of Moscow. Its boundaries were defined by present day Dobroslobodskaya Street and Bolshoy Demidovsky Lane (west, following the track of Kukuy creek), Spartakovskaya Street (north), and the Yauza River (south and east). Kukuy formed a wide pond west of present day Elizavetinsky lane, on the site of the present day Sokol stadium of Moscow State Technical University, which occupies the southern half of a former German settlement.
Ескі неміс ауданы
"Неміс" кварталдары 16-шы ғасырда Мәскеуде қалыптасты және оларды Батыс Еуропадан келген шетелдіктер (орыс халқы оларды "неміс" деп атаған, орыс тілінде "неміс" сөзі "соқыр" сөзімен байланысты) және 1558-1583 жылдардағы Ливон соғысында тұтқынға алынған адамдар қоныстандырды. Ескі неміс кварталының тұрғындары көбінесе қолөнермен және ұн тартумен айналысты (соның салдарынан Яуза өзенінде ұн тартатын фабрикалар пайда болды). 17-шы ғасырдың басында Жалған Дмитрий II (1607-1610 жылдары өзін-өзі патша деп жариялаған) әскері Ескі неміс кварталын қиратты. Көптеген тұрғындары Мәскеу Кремліне жақын қоныс аударғандықтан немесе елден қашқандықтан, ол бірден қалпына келмеді.
Жаңа неміс ауданы
Қиындықтар кезеңі аяқталғаннан кейін Мәскеу қаласының орталығы көптеген еуропалықтарды тартты, олар патша сарайында қызмет етті және мәскеулік әскерлердегі көптеген шетелдік сарбаздардың қатарында болды. Алайда, 1640 жылдары дін қызметкерлері патшаны Мәскеудегі шетелдіктердің болуын шектеуге көндірді, ал 1652 жылы Ресейдің Алексей I-і барлық католик және протестант шетелдіктерді Неміс кварталына көшіруге мәжбүр етті. Бұл квартал қазіргі Лефортовская алаңына шығысқа қарай, Чечера өзенінің сағасынан жоғары орналасқан Жаңа Неміс кварталы (Новонемецкая Слобода) деп аталды. 1672 жылға қарай, онда үш лютерандық және екі кальвинистік шіркеу, сондай-ақ А. Полсенге тиесілі Мәскеудегі алғашқы жібек фабрикасы сияқты көптеген фабрикалар болды. 1701 жылы Неміс кварталында орналасқан Дж. Г. Грегори мемлекеттік дәріханаға монополиялық патент алды (содан бері бұл жер Аптекарский (Фармация) көшесі деп аталады). Кварталда саудагерлер, дүкен иелері және Ресей армиясының шетелдік офицерлері тұрды. Олардың арасында Ұлы Петрдің болашақ серіктері Патрик Гордон мен Франц Лефорт та болды. Ұлы Петр (Яузаның шығыс жағалауында өскен) Неміс кварталына жиі келіп тұратын, және ол осы жерде әйелі Анна Монспен танысты. Кварталдың қайтыс болған тұрғындары Лефортоводағы Яузаның арғы жағында орналасқан Введенское зиратында, сондай-ақ Неміс зиратында жерленді. Бұл дәстүр лютерандар мен католиктер арасында 20-ғасырға дейін сақталды. 18-ғасырдың басында Неміс кварталындағы әдеттегі өмір салты өзгерді. Оның аумағы біртіндеп Лефорт және кейіннен Александр Безбородконың (1830 жылдары осы сарайлар Мәскеу мемлекеттік техникалық университетінің орнына айналды) сарайларын салу үшін құрылыс алаңына айналды. Сонымен қатар, бұрынғы шектеулерге бағынбаған шетелдіктер Мәскеудің орталығына көшіп келді, мысалы, француз қауымы Кузнецкий Мостқа қоныстанды.
"Неміс" қатысуының соңы
XVIII ғасыр бойы орыс саудагерлері неміс бизнесін иеленді және өздерінің бизнесін құрды. Яуза жағасында П. Белавиннің жібек фабрикасы, Н. Ивановтың лента фабрикасы сияқты кәсіпорындар орналасты. 1812 жылғы өрт осы аймақты толығымен қиратты, ал бұрынғы иелері жерлерін жаңа иелеріне сатуды қалағандықтан, олар осы жерлерден бас тартты. 1826 жылға қарай, барлық шетелдік жер иелері жерлерін жергілікті саудагерлер мен шеберлерге сатты; Неміс кварталы этникалық ерекшелігін жоғалтты, бірақ Немецкая (неміс) көшесі (1918 жылдан бастап Бауманская көшесі) деген атауын сақтап қалды. Лютеран шіркеулері қайтадан салынбады; Мәскеудегі Лютеран соборы орталық Басманный ауданында, өрттен соң шамамен 100 жыл өткеннен кейін бой көтерді. "Неміс кварталы" деген атау XIX ғасырдың ортасында Мәскеу тілінен мүлдем жоғалып кетті.