Шығыс Англияның суарналық каналы

Кіріспе

Шығыс Англиядағы су бұру каналы – Оңтүстік Қырық Фут Су Бұру, сондай-ақ Қара Слюс Навигациясы деп аталады, Линкольншир Фендеріндегі Қара Слюс деңгейінің жерін кептірудің негізгі арнасы болып табылады. Ол Шығыс Англияда Гутрам Гоут пен Бостон қаласындағы Хэйвендегі Қара Слюс сорғы станциясы арасында орналасқан. Бұл каналдың бастауы 1630 жылдарға дейін барып жетеді, сол кезде Линдси графы Фен жерін ауыл шаруашылығына пайдалану жөніндегі алғашқы жобаны жүзеге асырды және содан бері үнемі жақсартылып келеді. Жерден кептірілген су 1946 жылға дейін, Қара Слюс сорғы станциясы іске қосылғанға дейін, белгілі бір толқындар кезінде гравитация арқылы Хэйвенге құйылатын. Канал 1971 жылға дейін кеме қатынасына жарамды болды, содан кейін сорғы станциясын жақсарту нәтижесінде кіреберіс шлюзы алынып тасталды. Қазіргі уақытта Қоршаған орта агенттігі оны кеме қатынасына жарамды мәртебеге көтеріп жатыр, бұл Фен су жолдарының байланысының бір бөлігі болып табылады. 2008 жылдың желтоқсанында жаңа кіреберіс шлюзы аяқталды, ол каналдың алғашқы 12 миліне (19 км) қол жеткізуді қамтамасыз етті, сондай-ақ оңтүстік бөлігін жаңарту, Глен өзенімен байланыс құру және жобаның 2-ші кезеңін құрайтын Спэлдингке кеме қатынасын ұйымдастыру жұмыстары жүргізілуде.

Тарих

Линкольнширдің жазықтары – ғасырлар бойы су тасқынына ұшыраған және оны болдырмауға тырысқан аласа жатқан жерлер. Орта ғасырларда Мидфен Дайк аймақты кептіру үшін салынған, бірақ 1500 жылға қарай ол Голландия және Кестевен бөліктері арасындағы шекара белгісі ретінде қарастырылды. Бұл Линкольнширдің үш ортағасырлық бөлігінің екеуі, 1974 жылға дейін округтік кеңес ретінде жұмыс істеген. Бостонның оңтүстік-батысындағы аймақты кептіруге жасалған алғашқы маңызды әрекет, қазір Black Sluice Area деп аталатын, бірақ бұрын Lindsey Level деп белгілі болған, 1635-1638 жылдар аралығында Линдси графы Линкольнширдің канализация комиссарларымен бірге жерді ауыл шаруашылығына пайдалануға болатын кептіру жұмыстарын жүргізуге келісті. Граф және "Adventurers" тобы жұмыстың төлемін жер гранттарымен алмастырды. Жұмыстың құны 45 000 фунт стерлинг болды, оған Бостонның жанында Скирбек Слюсі деп аталатын шлюзді салу, Бостоннан Ұлы Хейлге дейінгі Оңтүстік Қырық Фут Ағызының алғашқы 8 милі (13 км) құрылысы, одан Гутрамға дейінгі екі ағыз, олар "Дабл Твелвз" деп аталды, және Клей Дайк Ағызының құрылысы кірді. Осыған байланысты 1765 жылғы "Қара шұңқырды кептіру туралы" заң (5 Geo. 3. c. 86) қабылданды, ол Black Sluice Комиссарларын құрды, оларға салық жинау және кептіру жұмыстарын жүргізу өкілеттігі берілді. Бұл жоба Линдси графының бастапқы жоспарын жаңартуға бағытталған. 2013 жылы толқынның күшеюі салдарынан сорғы станциясы суға батты. 1946 жылғы үш қозғалтқыш судың ішке кіруінен зақымданып, қызметтен шығарылды. Қалған екі қозғалтқыш жоғарырақ орналасқандықтан жұмыс істеді, бірақ сол кезде оларға 50 жылға жуық болды және қызмет мерзімі аяқталуға жақын еді. Сорғы станциясын жөндеуге кеткен шығын 15-20 миллион фунт стерлингке бағаланды, сондықтан станцияның тиімділігі қайта қарастырылды. Тексеру көрсетті, ол 1946 жылы салынғаннан бері әр 100 күннің 2 күнінен де аз пайдаланылған және станция су тасқынына ұшырауы мүмкін мүліктер санына ешқандай әсер етпеген. Оңтүстік Қырық Фут Ағызынан суды шығару үшін жақын орналасқан гравитациялық шлюз бен шлюзді пайдалану арқылы су деңгейін жақсырақ бақылауға болады, және бұл 2018 жылдың көктеміндегі қатты жауын-шашын кезінде көрсетілді. Сәйкесінше, қалған екі сорғы 2018 жылдың қазан айында қызметтен шығарылды, ал Қоршаған орта агенттігі ғимаратты не істеу керектігін қарастыруда.

The Lincolnshire Fens are an area of low lying land which have been subject to flooding and attempts to prevent it for centuries. In medieval times, the Midfen Dyke was built to drain the area, but by 1500, this was regarded less as a drain for the land than as a boundary marker between the Parts of Holland and the Parts of Kesteven, two of the three medieval subdivisions of Lincolnshire which functioned as county councils until their abolition in 1974. The first serious attempt to drain the area to the south west of Boston, now known as the Black Sluice Area but formerly known as the Lindsey Level, was from 1635 to 1638, when the Earl of Lindsey agreed with the Commissioners of Sewers for Lincolnshire to carry out drainage works which would make of land available for agricultural use. The Earl and a group of Adventurers paid for the works, in return for land grants. The cost of the work was £45,000, and involved the construction of a sluice near Boston, called Skirbeck Sluice, the construction of the first 8 mile (13 km) of the South Forty Foot Drain, from Boston to Great Hale, the construction of two drains from there to Guthram, which were called the Double Twelves, and the construction of the Clay Dyke Drain. and against this background, the Black Sluice Drainage Act 1765 (5 Geo. 3. c. 86) was obtained which created the Black Sluice Commissioners, giving them power to raise taxes and authority to carry out drainage works. The scheme largely revived the Earl of Lindsey's original scheme. In 2013, the pumping station flooded as a result of a tidal surge. The three engines dating from 1946 were damaged by water ingress, and were decommissioned. The other two engines were at a higher level, and remained operational, but were by that time nearly 50 years old, and nearing the end of their operational life. Refurbishment of the pumping station was estimated to cost between £15 and £20 million, and so the effectiveness of the station was reviewed. The review showed that it had been used for less than 2 days of every 100 days since it was constructed in 1946, and that the station barely affected the number of properties that might be flooded. By using the adjacent gravity sluice and the lock to discharge water from the South Forty Foot Drain, better control of water levels could be achieved, and this had been demonstrated during a period of heavy rainfall in spring 2018. Accordingly, the remaining two pumps were decommissioned in October 2018, and the Environment Agency are looking at what to do with the building.

Функциялар

Оңтүстік қырық футты су ағыны оңтүстіктен солтүстікке қарай созылатын бөлігінде аудан шекарасы қызметін аткарады. Донингтон биік көпірінен оңтүстікке қарай, ағын батыстағы Оңтүстік Кестевенді шығыстағы Оңтүстік Голландиядан бөліп тұрады. Шекара содан кейін Глен өзені бойымен оңтүстікке қарай жалғасады. Донингтонның солтүстігінде Бостон ауданының шығысы мен Солтүстік Кестевеннің батысы арасындағы шекара ағынның бағытын ұстанады. Ағын Мидфен Дайк сызығын кесіп өткенде, Ноттингем-Бостон темір жолы Ұлы Хейл сорғы станциясында оған қосылғанға дейін, шекара солтүстікке бұрылып, ортағасырлық бағытын ұстанады. Ағынның негізгі міндеті – Кестевен Фендері, Голландия Фендері және Бурн Солтүстік Феніндегі Уир Дайк сулы дамбасынан, сондай-ақ Бурн Эу және Глен өзендерінен суды солтүстікке және шығысқа қарай Бостондағы Black Sluice-ке жинау, онда олар Гавеннің таяз суларына құйылады. Уир Дайк өзінің атын Тунг-Эндтегі Бурн Эу жағалауындағы бөгеттен алған, ол Black Sluice комиссарлары тарапынан салынды. Бұл бөгет су тасқыны кезінде артық су Глен өзеніне ағып түспеген жағдайда Бурн Эу суының жағалаудан асып кетуіне мүмкіндік берді. 1966 жылы Tongue End сорғы станциясы салынғаннан кейін, ағып кету бөгетінің қажеті болмады. Олардың 21-і ағын жағалауында орналасқан және тікелей оған құйылады, ал біреуі, Black Hole Drove сорғы станциясы, арна үстінде салынған және Ағынды басқару жөніндегі агенттік басқаратын бөлік пен ағынды басқару кеңесі басқаратын бөлік арасындағы шекара қызметін аткарады.

1971 жылға дейін Дрейн кеме жүзуге жарамды болды, ал 1939 жылы ол Бостоннан Гутамға дейін 21 миль (34 км) кеме жүзуге жарамды деп саналды. 70 фут (21 м) ұзындығы мен 18 фут (5 м) ені бар қайықтар, шамамен 70 метрге дейін су жолынан Донингтон көпіріне дейін пайдалана алады, бірақ одан жоғары, су ағыны төмендеді. Ол тек коммерциялық кемелер үшін ашық болды, өйткені демалыс кемелеріне тыйым салынды. Кеме қатынасының құқығы бар ма, жоқ па, әлде Қара Слюс комиссарлары оған рұқсат берген бе, белгісіз. Кіреберіс шлюзі болды, және сауданың көпшілігі Бостон мен Доннингтон көпірі арасында болды, ал 1962 жылға дейін жаяу қайықпен жүруге рұқсат етілмеді. 1971 жылы шлюз жабылғаннан кейін және алынып тасталғаннан кейін, аз наразылық білдірілді. Жақында Шығыс Англия су жолдары қауымдастығы демалыс орындарын жақсартудың үлкен жоспарының бір бөлігі ретінде Дренаны қайтадан жүзуге болатын идеяны алға тартты. Фенс туристік консорциумының құрамына кіретін жергілікті билік органдары іске асырылуы туралы зерттеу жүргізді, ал бұл баяндаманы 2004 жылы жергілікті билік органдары, Шығыс Англия су жолдары қауымдастығы және Ішкі су жолдары қауымдастығының қолдауымен Қоршаған орта агенттігі ресми түрде Фенс су жолдары байланысы ретінде қабылдады. Жоба бойынша су жолдары 150 миль (241 км) құрайтын, оның 50 милі (80 км) жаңа айлақтар, ал қалған бөлігі қолданыстағы су жолдары, оларды жаңартуға немесе қол жеткізуді жақсартуға болады. Ол аяқталғаннан кейін Уитэм, Глен, Велланд, Нене және Ұлы Ууз өзендерін қосады және Қоршаған орта агенттігі оны Еуропадағы ең ірі су жолдарын жақсарту жобасы деп жариялады. 2007 жылы олар Бостон мен Сполдинг арасындағы байланыс үшін қаржы алды. Бостондағы Black Sluice сорғы станциясының жанында The Haven және South Forty Foot Drain-ті қосу үшін жаңа шлюздің құрылысы 2008 жылдың 8 ақпанында ресми түрде басталды және 2008 жылдың желтоқсан айында аяқталды, ресми ашылу рәсімі 2009 жылдың 20 наурызында өтті. Шлюз жобасы жобаның бірінші кезеңі болды, ал 8,5 миллион фунт стерлингтік шығындарды Еуропалық өңірлік даму қоры, Шығыс Мидлендс даму агенттігі және Линкольншир округі кеңесі бірлесіп қаржыландырды. Шлюз жоғары толқынның екі жағында да пайдалануға арналған, сондықтан ағыннан Haven-ке дейін көтеріледі. Оның бір шетінде дәстүрлі митрлік қақпалар бар, бірақ үсті-басты қақпалар пайда болады, олардың әрқайсысының салмағы 12,1 тонна. Бұл шлюз шамамен 19 шақырымдай су жолын ашты. Жаңартудың бір бөлігі ретінде, The Haven-те, ағынға кіруге дайын қайықтар үшін және Бостондағы Black Sluice сорғы станциясының жанында Оңтүстік қырық фут ағындысында 48 сағаттық жаңа тұрақтар салынды. Бастапқыда навигацияның жоғарғы шегі Донингтон биік көпірі болды, онда Сватон Эу Оңтүстік қырық фут ағындысына қосылады және қайықтар бұрылатын кеңірек бөлімді қамтамасыз етеді. Көпірден тыс жердегі су ағызы тек қана каноэ мен байдаркаларға жарамды. Алайда, сегіз тар қайық 2009 жылы Пасхада су жолымен жүзіп өтті, және канал тар және Донингтон көпірінен кейін терең болмаса да, олардың барлығы сәтті Кингстон көпіріне жетті, шамамен 6 шақырым әрі қарай, онда Доусби Фен және Госбертон сорғы станцияларының шығыстары 70 фут (21 м) қайықты бұрауға жеткілікті енді қамтамасыз етті. Алдағы қадамдарды судың жетіспеушілігі емес, көпірдің қайта қапталуы үшін орнатылған эшафолдтар тоқтатты. Ағынды суды қоршаған ортаны қорғау агенттігі "Қара шымылдық" деп атады. Навигацияны пайдалану үшін Қоршаған орта агенттігінің лицензиясы қажет, ал ағынды жерде тұрақты тұрақтар болмағандықтан, олар бір күн немесе жеті күн үшін қол жетімді. Бұл бөлім Black Hole Drove сорғы станциясында өзгерістерді қамтиды, ол ағынды судың арғы жағына салынған, сондықтан кеме қатынасына кедергі келтіреді. 2011 жылдың соңында он түрлі бағыт қарастырылды, олардың бағасы 2012 жылдың көктемінде беріледі деп күтілді. Бұл бағалауды жүргізу үшін инженерлік консалтинг компаниясы Halcrow Group жауапты болды, ол әрбір бағыттың тек кеме қатынасына ғана емес, сонымен қатар судың сапасына, су ресурстарына және жануарлар дүниесінің тіршілік ортасына да пайдасын тигізуі мүмкін екенін қарастырды. Зерттеуден кейін маршруттардың қысқаша тізімі шығарылады деп күтілді, содан кейін олармен одан әрі келіссөздер жүргізілетін болады. 2012 жылдың ортасына дейін он бағыттың артықшылықтары, оның ішінде экономикалық, экологиялық және техникалық мәселелер қарастырылды, ал байланыс үшін дәліздің жалпы сызбасы қыркүйекте жарияланады деп жоспарланған. Бұдан кейін жер иелері мен мүдделі тараптармен консультациялар өтті, соның нәтижесінде соңғы бағыт белгіленді, оған арнаның және оған қоса шлюздердің, көпірлердің, тұрақтардың және сорғы станцияларының жобаларын жасауға кіріседі. Бағалау процесінің соңында он бағыттың екеуі қалды. Бірі – 1-бағыт, бастапқы ұсыныс, Оңтүстік қырық фут ағынының көп бөлігін қолданады, ал екіншісі – жаңа бағыт, 11-бағыт деп белгіленген. 2014 жылдың жазына қарай 11-бағыт басымдыққа ие болды. Ол Донингтоннан Surfleet-ке дейін Оңтүстік қырық фут ағынын, Black Hole Drove сорғы станциясына жақын жерге дейін кеңейтуді қамтиды. Бұл жерде жаңа шлюз қажет болады, бірақ ол ағынның қалған бөлігіне емес, жаңа арнаға қосылады. Ол A151 тас жолының астынан өтеді, ал Глен өзенімен байланыс тағы бір жаңа шлюзді қамтиды. Бағытқа жақын су жолдарының экологиялық сараптамасы көрсетті, бірнешесі ұлттық маңызы бар өсімдіктер мен жәндіктердің тіршілік ортасын қамтамасыз етеді.

Prior to 1971, the Drain had been navigable, and in 1939, it was listed as being navigable for 21 mile (34 km), from Boston to Gutham (sic) Gowt. Boats up to 70 feet (21 m) long and 18 feet (5 m) wide, with a draught of about could use the waterway as far as Donington Bridge, but above that, the draught decreased to It was only open to commercial craft, as pleasure craft were expressly prohibited. It is unclear whether there was ever a right of navigation, or whether the Black Sluice Commissioners simply allowed it. The entrance lock was , and most trade was between Boston and Donnington Bridge, with pleasure boating not being allowed prior to 1962. Navigation ceased in 1971, when the lock was closed and removed, with little protest being made. More recently, the East Anglian Waterways Association promoted the idea that the Drain could again be made navigable as part of a larger scheme to improve leisure facilities. The local authorities which were part of the Fens Tourism consortium conducted a feasibility study, and this report was formally adopted as the Fens Waterways Link by the Environment Agency in 2004, with the support of the local authorities, the East Anglian Waterways Association and the Inland Waterways Association. The scheme involved a total of 150 mile (241 km) of waterway, of which 50 mile (80 km) would be new cruiseway, while the rest would be existing waterways which could be upgraded or have their access improved. When completed, it would connect the Rivers Witham, Glen, Welland, Nene and Great Ouse, and was heralded as the biggest waterway enhancement project in Europe by the Environment Agency. In 2007 they obtained funding for the link between Boston and Spalding. Work on a new lock beside the Black Sluice pumping station at Boston to connect The Haven and the South Forty Foot Drain was formally started on 8 February 2008, and was completed in December 2008, with the official opening ceremony being held on 20 March 2009. The lock project formed phase 1 of the scheme, and the cost of £8.5 million was jointly funded by the European Regional Development Fund, the East Midlands Development Agency, and Lincolnshire County Council. The lock is designed to be used for a period either side of high tide, and so there is a rise from the Drain to the Haven. It has conventional mitre gates at one end, but uses rotating sector gates at the tidal end, each one weighing 12.1 tonnes. The lock opened up nearly 12 mile (19 km) of waterway. As part of the upgrade, new 48 hour moorings were constructed on The Haven, for boats about to enter the Drain, and on the South Forty Foot Drain near the Black Sluice pumping station at Boston,
The upper limit of navigation was initially Donington High Bridge, where the Swaton Eau joins the South Forty Foot Drain and provides a wider section where boats can be turned. Beyond the bridge, the drain was officially only suitable for canoes and kayaks. However, eight narrow boats cruised on the waterway at Easter 2009, and although the channel was narrower and not as deep after Donington Bridge, all of them successfully reached Kingston's Bridge, some 3.7 mile (6 km) further on, where the outlets from Dowsby Fen and Gosberton pumping stations provided enough width to turn a 70 feet (21 m) boat. Further progress was blocked by scaffolding erected so that the bridge could be re decked, rather than by lack of water. The drain has been renamed as the Black Sluice Navigation by the Environment Agency. In order to use the navigation, an Environment Agency licence is required, and as there are no permanent moorings available on the drain, these are available for one day or seven days. This section would involve changes at Black Hole Drove pumping station, which has been built across the drain and hence would prevent navigation. By late 2011, there were ten different routes under consideration, and an assessment of them was expected to be delivered in spring 2012. Halcrow Group, the engineering consultancy, were responsible for carrying out the assessment, which looked at the benefits that each route might provide, not only for navigation but also for water quality, water resources and habitat for wildlife. The study was expected to provide a short list of routes, which would then be the subject of further consultation. By mid 2012, the merits of the ten routes had been considered, including the economic, environmental and technical issues involved, and a broad outline of the corridor for the link was scheduled to be published in September. After that, consultation with landowners and stakeholders took place, to establish the final route, for which design of the channel and the associated locks, bridges, moorings and pumping stations could then begin. By the end of the assessment process for the ten routes, two remained. One was route 1, the original suggestion which used the existing course of the South Forty Foot Drain for most of its length, while the second was a new route, designated as route 11. Route 11 had become the preferred route by the summer of 2014. It involves widening the South Forty Foot Drain from Donington to Surfleet, to a point near to the Black Hole Drove pumping station. A new lock would be needed at this location, but would connect to a new channel, rather than to the rest of the drain. It would pass under a new bridge on the A151, and the connection to the River Glen would involve another new lock. An environmental survey of other watercourses near to the route revealed that several provide habitat for nationally important plants and invertebrates.

Алдын ала өнімдер

Оңтүстік қырық футтік суарна мен Нене өзені арасындағы байланыс идеясы жаңа емес, себебі мұндай байланысқа қатысты алғашқы жоспарлар 1809 жылы ұсынылған. Сол жылы 1785 жылдан бері талқыланып келген Оукхэм каналының Оукхэмде және Стэмфорд каналының Стэмфордта арасындағы жаңа канал туралы ұсыныстар қайта жанданды, бұл Стэмфордтан Питерборо қаласындағы Нене өзеніне дейінгі 7 мильдік (11 км) үлкен байланыс жоспарының бір бөлігі болды. Сонымен қатар, Стэмфорд каналы Велланд өзенімен қосылатын Маркет Дипинг маңынан Оңтүстік қырық футтік суарнаға солтүстікке қарай қосылатын жоба да қарастырылды. Осыған қатысты заң жобасы, сондай-ақ Стамфордты Гранд Джанкшн каналымен байланыстыруды және Оңтүстік қырық футтік суарнаға қосылуды көздеген қарсы жобаға қатысты заң жобасы 1811 жылы Парламентке ұсынылды, бірақ екеуі де сәттілікке жетпеді. Бұл идея 1815 және 1828 жылдары тағы да көтерілді, бірақ одан әрі шаралар қабылданбады.

Су сапасы

Қоршаған орта агенттігі Англиядағы өзен жүйелерінің су сапасын өлшейді. Әрқайсысына жалпы экологиялық жағдай беріледі, ол бес деңгейдің бірі болуы мүмкін: жоғары, жақсы, орташа, нашар және өте нашар. Бұл жағдайды анықтау үшін бірнеше компоненттер қолданылады, соның ішінде омыртқасыздардың, гүлді өсімдіктердің және балықтардың саны мен түрлеріне қарайтын биологиялық жағдай. Химиялық жағдай, әртүрлі химиялық заттардың концентрациясын белгілі қауіпсіз деңгейлермен салыстыратын, жақсы немесе қанағаттандырмайтын деп бағаланады. Оңтүстік қырық фут су ағыны «көп өзгертілген» деп белгіленеді, яғни каналдар адам қызметі нәтижесінде өзгертілген, ал осы белгіленуге қойылатын талаптар Су аясының директивасында айқындалған. Оңтүстік қырық фут су ағынының 2019 жылғы су сапасы төмендегідей болды.

Бөлім Экологиялық жағдайы Химиялық жағдайы Ұзындығы Су алабы Арнасы 21,6 миль (35 км) 172,67 шаршы миль (447 км²) көп өзгертілген

Су сапасының жақсы емес болу себептеріне арнаның физикалық өзгертілуі, бұл су жолында балықтар мен басқа да организмдердің еркін қозғалуына кедергі келтіреді, кәріздік тазарту станцияларынан шығатын ағынды сулар және ауыл шаруашылығы жерлерінен ағып келетін сулар жатады. Ұлыбританиядағы көптеген су жолдары сияқты, 2019 жылы полибромды дифенил эфирлері (PBDE) және сынап қосылыстарының болуына байланысты химиялық жағдай қанағаттандырмайтын деп бағаланды, бұл заттар бұрын бағалауға енгізілмеген. 2019 жылға дейін жүйеге трибутильтин қосылыстарының түсуіне байланысты мәселелер болды, бұл химиялық жағдайға да әсер етті.