Кіріспе

Неміс концептуалдық фотографы Хилла Бехер (; 2 қыркүйек 1934 – 10 қазан 2015) – неміс концептуалдық фотографы. Бехер ұзақ жылдар бойы серігі және күйеуі Бернд Бехермен бірге түсірген өнеркәсіптік фотосуреттерімен немесе типологияларымен кеңінен танымал болды. Оның мансабы 50 жылдан астам уақытты қамтыды және АҚШ, Франция, Германия, Нидерланды, Ұлыбритания, Бельгия, Швейцария, Люксембург және Италияда түсірілген фотосуреттерді қамтыды. Бехер күйеуімен бірге Эразм сыйлығы мен Хассельблад сыйлығына ие болды. Бехерлер 1970-жылдардың ортасында Дюссельдорф фотосурет мектебін құрды. 2015 жылы 81 жасында Дюссельдорф қаласында инсульттан көз жұмды.

Балалық шақ

Бехер Шығыс Германияның Потсдам қаласында дүниеге келген. Оның анасы Lette Haus, әйелдерге арналған фотосурет мектебінде оқыған және кейде студияда жұмыс істеп, фотосуреттерді ретуштайтын. Оның әкесі жоғары мектепте тіл сабақтарын оқытқан, кейін Екінші дүниежүзілік соғысқа шақырылған. Хилла Бехер өмірінің басында-ақ фотосуретке қатысқан. Бехер 13 жасында 9х12 см форматты пластинкалық камерамен суретке түсіруді бастады. Орта мектептегі ұстаздарын суретке түсірген. Ол ұстаздарына ашық хат мөлшеріндегі фотосуреттерді басып, сатқан. Орта мектептен шығарылып, 1951 жылы Берлинде кәсіптік мектепте фотосуретке оқумен және орта мектепті аяқтаумен бірге, жұмыс істейтін студияда және тапсырыс бойынша фотограф Уолтер Айхгрунның шәкірті болды. Ол үш жыл бойы Айхгрунмен жұмыс істеді және түрлі жеке тапсырмаларды орындады. 1954 жылы анасымен бірге Батыс Германияға көшіп, Гамбургте бос фотограф ретінде жұмыс істеді. 1957 жылы Германияның Дюссельдорф қаласында жарнамалық фотограф болып жұмысқа қабылданды. 1958 жылы Уолтер Брекер басшылығымен Дюссельдорфтың Кунстакадемиясына графикалық дизайн және баспа техникасын оқуға түсті. Бехерлер Volkswagen көлігімен Германия, Бельгия, Люксембург және Франция, содан кейін Ұлыбритания мен АҚШ-тағы өнеркәсіптік нысандарды суретке түсті. Süddeutsche Zeitung Magazin журналына берген сұхбатында Хилла Бехер күйеуінің мансабының басында фотосуретке қызығушылық танытпағанын айтты. Бастапқыда суретші болған Бернд, фотосуретті өзінің көркемдік құралы емес, суреттеріндегі егжей-тегжейлі мәліметтерді беруге арналған "құрал" деп есептеді. Сол сұхбатта Хилла, екеуі команда ретінде жұмыс істесе де, Берндтің өте жақсылықты талап етуші болғандықтан, қозғаушы күш оның болғанын мәлімдеді. Бернд 2007 жылдың 22 маусымында жүрек операциясы кезінде туындаған асқынулар салдарынан 75 жасында қайтыс болды. Сол кезде олардың жұмысы бүкіл әлемде танылып, Стивен Шор сияқты фотографтардың қызығушылығын тудырды. Олардың үлкен ықпалының себебі – Дюссельдорф Кунстакадемиясындағы профессорлық қызметтері, олардың студенттерінің арасында Кандида Хёфер, Андреас Гурский және Томас Руфф болды. 2015 жылы Хилла қайтыс болғаннан кейін, олардың жалғыз ұлы Макс Бехер және оның екі баласы қалды.

Жұмыс

Олардың жалғасып жатқан жобасының басталуы 1920-1930 жылдардағы «түзу» эстетикаға және әлеуметтік тақырыптарға қайта оралудың даулы бөлігі болды. Бұл соғыстан кейінгі кезеңнің басында пайда болған постсаяси және постөнеркәсіптік субъективті фотографиялық эстетикаға жауап ретінде болды (Хеккерт, Вирджиния). 1950 жылдардың соңындағы жұмыстардың көптеген нысандары – өнеркәсіптік құрылыстар, су мұнаралары, доменді пештер, газ сақтағыштары, шахта бастары, астық лифттері және осы сияқты (Хеккерт, Вирджиния). Бернд пен Хилла Бехер бірде осы жұмыстар туралы: «Идея – заттардың отбасын жасау», ал басқа сәтте: «мотивтер отбасын құру, олар адамгершілікке ие болып, табиғаттағы ескісі жаңасымен желінетіндей, бір-бірін жояды» деді (Хеккерт, Вирджиния). Бехерлер суреттерді бірге қарағанда көрерменге қандай әсер беретініне назар аударуды қалады, мысалы, құрамдас бөліктер арасындағы қатынастардың анатомиясы. Бернд пен Хилла Бехердің Германиямен байланысы және Август Сандер мен оның серіктерінің туындыларынан алған шабыттары. «Жаңа объективтілік» сияқты ұғымдар. Бернд пен Хилла Бехердің жұмысын машина дәуірінің фотографтары күрделірек түріде жалғастыруда. Кейбіреулер оны «өнеркәсіптік археология» немесе «өндірістік еңбек тарихына үлес» деп сипаттайды. Аталған тұжырымдардың қате екеніне қатысты сын да бар. Суреттер көлеңкелерді азайту және мүмкіндігінше көп мәлімет беру үшін таңертеңгі бұлтты ауа райында түсірілді. Көрсетілгенде, суреттер көбінесе тақырып бойынша немесе диптихтер түрінде топтастырылады.

Мұра

Соғыстан кейінгі германдық кезеңге жауап ретінде Бехердің "субъективті фотосуреті" Германияның тарихын және идеалдануын индустрияландырылған мінез-құлық аясында адамгершілікке, табиғилыққа және біріктіруге тырысады. Машина дәуірі "күннен-күнге жеделдей түсетін, кеңейіп келе жатқан" және бұрынғы, көбінесе тыныш, германдық өмір салтына қатысты өте қарқынды визуалды темп әкелді. Бехер осы жаңа идеалдың жатқан функциясы мен ұйымдастырылуын индустрияландырудағы осы айырмашылықтарды суретке түсіру арқылы ұстап алуға тырысты. Бехердің жұмысы көбінесе үздіксіз болып есептеледі, себебі әрбір фотосурет жеке тұрғанға қабілетсіз; Бехердің жұмысы – бұл бірлескен жұмыс және соғыстан кейінгі Германияның саяси, ағартушылық және жауапты жауап берудегі тақырыптық жауабы. Бехердің жұмысы инновациялық болды, өйткені ол соғыстан кейінгі кезеңді суретке түсіріп, Германияны жаппай индустриядан бұрынғы және идеалданған өткенмен анықтады. Tate Paper-ден Стимсон: "Машина дәуірінің ұлы иконаларын "түзу сызықпен" түсіру арқылы, олар "ешнәрсені жасырмайды, асыра көрсетпейді немесе шындыққа қайшы бейнелемейді" деп мәлімдейді, саяси көтерілу немесе нашарлаудан бос бейнелеу этикасына адал болу арқылы, олар өз буынының постмодернистік әсерінің бір бөлігін іске асырады" деп жазады. 2014: Рейнландтың Sparkassen Kulturstiftung Rheinland мәдениет қорының демеушілігімен Хилла Бехерге Kulturpreis der Sparkassen Kulturstiftung Rheinland сыйлығы табысталды.