Кіріспе
Неміс анатомы және неврологы Людвиг Эдингер (13 сәуір 1855 – 26 қаңтар 1918) – ықпалды неміс анатомы және неврологы, сондай-ақ Франкфурт университетінің негізін қалаушылардың бірі. 1914 жылы ол неврология бойынша алғашқы неміс профессоры болып тағайындалды. Эдингер еврей отбасында дүниеге келіп, Вормста өскен, онда оның әкесі сәтті текстиль сатушысы және Гессен-Дармштадт штатының парламентіндегі демократиялық конгрессмен болған. Оның анасы Карлсруэдегі дәрігердің қызы еді. Ол өмірін кедейлікте бастағанына ұялған жоқ. Керісінше, 1873 жылы барлық балаларға тегін білім беруді ұсынды, бірақ бұл жоба сәтті болмады. Эдингер 1872 жылдан 1877 жылға дейін Хайдельберг пен Страсбургте медицинаны оқыды. Оның неврологияны зерттеуі 1877-1882 жылдары Гиссендегі дәрігер-ассистент болып жұмыс істеген кезінде басталды. Оның абилитациясы 1881 жылы неврологиялық зерттеулер тақырыбында болды. Ол осы тақырыптар бойынша доцент болды. Ол Берлин, Лейпциг және Париж қалаларында жұмыс істеді және 1883 жылы Франкфурт-на-Майнеде неврология бойынша жеке практикасын ашты. 1885 жылы Эдингердің бастамасымен патолог Карл Вайгерт Франкфурттағы доктор Сенкенберг анатомия институтының директоры болды. Вайгерт антисемитизмге қарсы болды және досы Эдингерге өз институтында жұмыс істеуге мүмкіндік берді. 1902 жылы Эдингер өз неврологиялық бөлімін ашу үшін жеткілікті кеңістік алды. 1909 жылы Эдингер мен Сенкенберг қоры арасында неврологиялық институттың қаржысы туралы туындаған даудан кейін, Эдингер Франкфурт университетіне ауысты, бұл ретте бөлімді қаржыландыру жауапкершілігі оған жүктелді. Оның жағдайы 1886 жылы Франкфурттағы дәстүрлі еврей банкирлерінің отбасынан шыққан Анна Голдшмидтқа үйленген кезде жақсарды; ол 1906 жылы ірі мұра алды. Эдингер 1918 жылдың 26 қаңтарында Франкфуртта жүрек талмасынан кенеттен қайтыс болды. Ол өзінің миын институтында зерттеу үшін тапсырыс қалдырды. Институт Эдингер құрған қордың негізінде жұмысын жалғастырды. Гёте университетінің Медицина факультетіндегі неврология бөлімі оның құрметіне аталды. Эдингер «гноз» және «праксис» терминдерін енгізгені үшін танымал, бұл терминдер кейіннен агнозия мен апраксияның психологиялық сипаттамаларында қолданылды. Сонымен қатар, ол бірінші болып вентральді және дорсальді спиноцеребеллалық жолдарды сипаттады және палеоцеребеллді неоцеребеллден ажыратты.
Ludwig Edinger (13 April 1855 – 26 January 1918) was an influential German anatomist and neurologist and co founder of the University of Frankfurt. In 1914 he was also appointed the first German professor of neurology. Edinger was born into a Jewish family and grew up in Worms, where his father was a successful textile salesman and democratic congressman in the state parliament of Hesse Darmstadt. His mother was the daughter of a physician from Karlsruhe. He was not ashamed that he started his career as a poor man. Indeed, he proposed free schooling for all children in 1873, but without success. Edinger studied medicine from 1872 to 1877 in Heidelberg and Strasbourg. His studies into neurology began during his time as an assistant physician in Giessen (1877 1882). His habilitation was in 1881 about neurological researches. He became a docent for these themes. He worked in Berlin, Leipzig and Paris and opened his own practice for neurology in Frankfurt am Main in 1883. Due to Edingers initiative in 1885, the pathologist Karl Weigert became director of the Dr. Senckenbergische Anatomie in Frankfurt. Weigert opposed antisemitism. Weigert gave his friend Edinger a place to work in his institute. In 1902, Edinger received enough space to start his own neurological department. In 1909, after a dispute between Edinger and the Senckenberg foundation about the finances of the neurological institute, Edinger moved to the University of Frankfurt under the condition that he was responsible for the financing of the department. His problems had eased in 1886, when he married Anna Goldschmidt, the daughter of an old family of traditional Jewish bankers in Frankfurt; she received a large inheritance in 1906. Edinger died suddenly on 26 January 1918 in Frankfurt of a heart attack. He had left instructions for his brain to be examined in his institute. The institute continued with the introduction of a foundation set up by Edinger. The Neurology department of the Goethe University's Faculty of Medicine is named after him. Edinger is credited with coining the terms "gnosis" and "praxis". These terms were later used in psychological descriptions of agnosia and apraxia. Also, he was the first to describe the ventral and dorsal spinocerebellar tracts and to distinguish the paleocerebellum from the neocerebellum.
Шарттары
"Эдингер жолы": Қабылдаудың негізгі түрлері үшін – ауырсыну, температура, қысым және ұстау сезімдерін өткізетін жол. "Эдингер-Вестфаль ядросы": 3-ші қозғалтқыш жүйкенің қосымша ядросы. Карл Фридрих Отто Вестфальдың есімімен аталады; Эдингер оны 1885 жылы адам ұрығының миында, ал Вестфаль екі жылдан кейін ересектердің миында сипаттаған.