Кіріспе
Пенсакола шайқасы (1814 жылғы 7-9 қарашада) 1812 жылғы соғыстың бір бөлігі болған Крик соғысы кезінде өтті. Американдық әскерлер Ұлыбритания және Испания корольдықтарының күштеріне қарсы күресті, оларға Крик үндістері мен британдықтарға одақтас болған афроамерикандық құлдар көмектесті. Генерал Эндрю Джексон испан Флоридасындағы Пенсакола қаласын бақылап отырған британдық және испандық күштерге қарсы өз жаяу әскерін жетектеді. Одақтас күштер қаланы тастап кетті, ал қалған испандық әскерлер Джексонға тәуелді болды. Бұл шайқас Испания Корольдігінің территориясында болған соғыстың жалғыз шайқасы болды, Испания Ұлыбритания күштерінің жылдам шығуына наразылық білдірді. Ұлыбританияның бес соғыс кемесінен тұратын теңіз эскадрильясы да қаладан шығып кетті.
Қиыршық
Көптеген босқындар Қызыл таяқ тайпасы Horseshoe Bend шайқасында жеңілгеннен кейін Испандық Батыс Флоридаға қашты. Крик босқындарының болуы британдық Корольдік теңіз жаяу әскерінің брифинг капитаны Джордж Вудбайнды 1814 жылдың шілдесінде Пенсаколаға баруға ынталандырды. Вудбайнның босқындармен және Пенсаколаның испан губернаторымен байланыстары британдықтарға 1814 жылдың 23 тамызынан бастап Пенсаколада әскери күшін сақтауға мүмкіндік берді, алғашқыда Сан-Мигель фортын және қаланың өзін басып алды. Британдықтардың испан губернаторымен қарым-қатынасы нашарлағандықтан, британдық күштер қаладан шығып, шеттегі Сан-Карлос фортында және Санта-Роза Пунта-де-Сигуенца бекінісінде (кейіннен Форт Пикенс деп қайта жаңартылды) шоғырланды.
Гордонның экспедициясы
Хорсшу Бэндтегі қарулы криктер Джексонды Теннесси милициясының капитаны Джон Гордонды Пенсаколаны барлап, британдықтар оны АҚШ-қа қарсы тұратын үндістерді қаруландыру үшін база ретінде пайдаланып жатқандығын анықтау үшін жіберуге мәжбүр етті. Гордон Пенсаколаға келгенде форттағы мачтада Юнион Джек желбіреп тұрғанын, ал британдық офицерлер крик жауынгерлерін оқытып, қаруландырып жатқанын көрді. Гордонның күйеу баласы Феликс Золликоффер осы сапар туралы былай деп жазды:
Капитан Гордон Хикори Граундстан Пенсаколаға дейінгі 300 мильдік орманға жалғыз өтіп, түрлі үнді топтарынан қашып, генерал Джексонға испандық бекіністер туралы және испандықтардың британдықтар мен үнді жауларымен байланысы туралы құнды ақпарат әкелді. Бұл ақпарат Джексонға Пенсаколаны басып алудың кілтін берді және оның шешімін анықтады. Джексон Гордонның баяндамасына сүйене отырып, Пенсаколаға шабуыл жасауға бел буды.
It was Capt. Gordon who performed that memorable and perilous service of penetrating alone a forest 300 miles from Hickory Grounds to Pensacola, encountering and evading various Indian parties, and procuring for Gen. Jackson that valuable knowledge of Spanish fortifications and of the Spanish complicity with British and Indian enemies which at once determined him upon and gave him the key to the famous capture of Pensacola. Jackson decided to attack Pensacola based upon Gordon's report.
Пенсаколадағы дайындық
Генерал Джексон испан Флоридасындағы Пенсаколадан британдықтарды қууды және қаланы британдықтардың шабуылынан қорғау үшін Нью-Орлеанға аттандыруды жоспарлады. Оның әскері дезертирліктерге байланысты азайды, сондықтан ол қалаға қарсы жорыққа шығар алдында бригадир генерал Джон Коффи мен оның еріктілерін күтуге мәжбүр болды. Джексон мен Коффи Алабамадағы Пирс-Стокэйдте кездесті. Джексон 4000 адамға дейін әскер жинады; ол 2 қарашада Пенсаколаға қарай жолға шығып, 6 қарашада жетті. Англо-испан бекінісінде шамамен 100 британдық жаяу әскері, жағалау артиллериясы, шамамен 500 испандық жаяу әскері, белгісіз сандағы британдық және испандық артиллериясы, сондай-ақ белгісіз сандағы крик жауынгерлері болды. Джексон бірінші болып майор Анри Пьерді ақ тудың астында испан губернаторы Матео Гонсалес Манрикеге хабаршы ретінде жіберді. Бірақ хабаршы қалаға жақындағанда Сан-Мигель бекінісіндегі гарнизон тарапынан оққа түсірілді. Содан кейін Джексон екінші хабаршыны, осы жолы испанды жіберіп, бекіністерді американдықтармен гарнизонға алуды ұсынды, олар испан әскері келгенше оларды ұстап тұрады; бұл Испанияның қақтығыста бейтараптығын қамтамасыз етеді. Манрике ұсыныстан бас тартты.
Шайқас
Таң атқанда Джексонның қалаға қарай 3000 әскері жорықтап келе жатты. Американдықтар форттардың атысынан қашу үшін қаланы шығыстан айналып өтіп, жағалау бойымен жылжыды, бірақ құмды жағажай артиллерияны жеткізуді қиындатты. Дегенмен шабуылға көшті, бірақ қала орталығында батареямен қолдау көрсеткен жаяу әскер қарсылық көрсетті. Алайда американдықтар шабуылдап, батареяны жаулап алды. Губернатор Манрике ақ тумен пайда болып, егер Джексон қаланы сақтап қалса, ол қойған кез келген талаптармен капитуляция жасауға келісті. Сан-Мигель форты 7 қарашада тапсырылды, бірақ батысқа қарай 14 миль жерде орналасқан Сан-Карлос форты британдықтардың бақылауында қалды. Джексон фортты келесі күні күшпен басып алуды жоспарлады, бірақ ол Джексон әскеріне жеткенге дейін жарылып, тасталып, қалған британдықтар британдық эскадрильясымен бірге Пенсаколадан шегінді (18 зеңбірек; Капитан Умфревилл), (38 зеңбірек; Капитан Гордон), (12 зеңбірек) және (20 зеңбірек; Капитан Спенсер). Көптеген испандықтар шегінетін британдық әскерге қосылып, 1815 жылға дейін Пенсаколаға оралмады.
Салдары
Бұл шайқас британдықтарды Пенсаколадан ығыстырып, қаланың бақылауын испандықтарға қайтарды. Британдықтар Джексонның әскері шабуыл жасағаннан кейін, бекіністерді қиратқаны және испан гарнизонының бір бөлігін алып кеткені үшін ашуға іш толды. Джексон Пенсакола портынан шығып кеткен флоттың Мобиль, Алабамаға шабуыл үшін қайта оралуы мүмкін деп күдіктенді. Джексон Пенсаколаны испандықтарға тастап, Мобильге бет бұрды. Қалаға жеткен соң, ол Нью-Орлеанды қорғауға асығу туралы өтініштер алды. Американдықтардың жоғалғандары аз болды: шамамен жеті адам қаза тауып, он бір адам жарақаттанды. (Ейтонның мәліметтері бойынша, екі офицер мен тоғыз сарбаз жарақат алған.) Такердің сөзіне сәйкес, испандықтар мен британдықтар кем дегенде 15 адам қаза тапқан немесе жарақат алған. Полковник-лейтенант Эдвард Николс британдықтардың арасында өлгендер болмағанын және американдықтардың 15 адам қаза тауып, көптеген жарақат алғанын мәлімдеді. Тұрақты армияның төрт активті жаяу әскер батальоны (1 1 Inf, 2 1 Inf, 2 7 Inf және 3 7 Inf) Пенсакола шайқасында болған американдық бөлімшелердің (ескі 3-ші, 39-шы және 44-ші жаяу әскер полкінің құрамы) тарихын жалғастыруда.