Кіріспе

Әйелдер киімі, көбінесе жартылай ресми немесе ресми шараларға арналған.

Көйлектің тарихына қысқаша шолу

Кешкі көйлек – ресми жағдайларда киілетін ұзын көйлек. Көйлектің ұзындығы балерина стилінен (тобықтың ортасынан жоғары) бастап, шай стилінен (тобықтың үстінен) және толық ұзындыққа дейін өзгеруі мүмкін. Мұндай көйлектерді әдетте кешкі қолғаппен үйлестіреді. Кешкі көйлектер шифон, барқыт, атлас немесе органза сияқты әсем маталардан тігіледі. Жібек көптеген кешкі көйлектер үшін танымал материал. «Торлы көйлек» және «кешкі көйлек» терминдерінің мағынасы шамалас болғанымен, торлы көйлек әрқашан кең юбка және бекітілген корсеттен тұрады, ал кешкі көйлек кез келген пішінде болуы мүмкін – тік, русалка, кеңейтілген, А пішіндес немесе труба пішіндес – және тізгіштермен, мойынға тағылатын баумен немесе тіпті ұзын қолдармен жасалуы мүмкін.

Ерте заманауи кезең

Әйелдерге арналған кешкі киім, кейде патша сарайында жасалғандықтан сарайлық киім деп те аталады, 15 ғасырда Бургундия сарайының өркендеуімен және оның сәнді, модаға құштар билеушісі Филипп Жақсымен байланысты. Жүн, түрлі тоқымалармен, көбінесе киімдер үшін басты мата болды, ал сарайдағы әйелдер мерекелік жағдайларда көбінесе киімдеріне ұзын сүйреу қосатын. Қымбат маталар мен жіптер әдетте ақсүйектердің иелігінде болды, ал киім әлеуметтік мәртебе мен статустың белгісі ретінде қолданылды. Ренессанс дәуірінің бастауы қатаң әлеуметтік жіктелу жүйесін бірте-бірте өзгертті және бай патрицийлер мен саудагерлерге өз жетістіктерін көрсетуге мүмкіндік берді. Жібек тоқу өнері шамамен 1400 жылға қарай Жерорта теңізі аймағында қалыптасты, нәтижесінде жібек тоқымаларына қол жеткізе алатындар үшін сәнге айналды. Патша сарайындағы балдар мен басқа да мерекелерге арналған киімдер көбінесе күрделі өрнекпен тоқылған жібектен тігіліп, киген адамның әлеуметтік статусын көрсету үшін қымбат терілермен әшекейленді. 16-17 ғасырлардағы жарқын сарай өмірі, өнерге, әдебиетке және музыкаға бағытталғандығы, әйелдердің ресми киімдері үшін қолайлы орта жасады. Керемет кешкі ас, билер және театрлық қойылымдар сәнді әйелдерге өз киімдерін көрсетуге мүмкіндік берді. Италия Ренессансының сарайлары Еуропадағы стиль мен әсемдіктің шыңы болды. Барокко дәуірінің келуімен назар Францияға және Людовик XIV сарайына ауыса бастады. 17 ғасырғы сарайлық киімдерде ұзын сүйреуі бар, кең юбкалар, тығыз корсеттер, кружевомен әшекейленген төменгі мойын сызығы, сондай-ақ толық жеңдері бар, кестеленген, кружевомен және лентамен безендірілген киімдер болды. Атлас, тафта және барқыт сияқты бай жібек тоқымалары сәнді көйлектер жасады. 18 ғасырда ресми киім мантюадан басталып, кейіннен күрделі арқасы бар көйлекке айналды. 16-17 ғасырларда танымал болған фартингель киімдер мен юбкаларға көбірек көлем беру үшін және сарайлық силуэтті жасау үшін панйерге айналды. Осы кезеңде балдық немесе кешкі киім сарайлық киіммен бірдей болды, өйткені балдар сарайда немесе дворяндық сарайлар мен залдарында, соңғы моданы көшіре отырып өтті. 18 ғасырдың соңынан бастап «кешкі немесе балдық көйлек» термині пайда болды, себебі балдар мен ресми билер енді тек патшалар мен аристократтардың құзырында болмады. Бұл француз революциясының нәтижесінде болды, ол жоғары орта және жоғарғы сыныптық азаматтардың жоғары қоғамдағы орнын нығайтты. Күндізгі киім сияқты, кешкі киімнің де кең таралған силуэті – жоғары белді Империя немесе Регенттік киім болды. Кешкі нұсқаларында төменгі мойын сызығы, қысқа жеңдер және күрделі маталар мен кестелер болды.

19 және 20 ғасырлар

Кешкі стильдер 19 ғасырда күрт өзгерді және алғашқы онжылдықтардың салыстырмалы түрде қарапайым, классикалық үлгідегі сызықтарынан бастап, біртіндеп көйлектердің кеңейіп, кейде жеңдерінің де (1830 және 1840 жылдар) толуына дейін дамыды. 1830 жылдары үлкен жеңдер, 1840 жылдары иықтан ашық және кең жағалар, 1850 жылдары өте төмен мойын, 1860 жылдары төмен мойын сызығы және қысқа жеңдер, 1870 жылдары ұзын және жіңішке, шапшаң және өте қысқа жеңдер, 1880 жылдары жеңсіз, төмен мойын және опера қолғаптарымен кию, ал 1890 жылдары төртбұрышты декольте, былғары бел және ұзын сүйретін юбкалар танымал болды. 19 ғасырда ресми кешкі ас пен кештерге арналған жоғары мойынды көйлектер, билер мен театрға арналған кешкі көйлектер және балдар мен операға арналған ең жоғары деңгейдегі кешкі көйлектер арасында айырмашылық болды. Эдвард дәуірінде немесе Белль Эпок кезінде S пішіндес фигура сәнді болды, оның ішінде өте жіңішке белдік болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын және оның кезінде, 1920 жылдардың жігіттерше силуеттеріне көшу үшін сызықтар босаңдап, ағыншақ болды. Кейін, 1920 жылдары кешкі көйлектердің ілгегі көтеріліп, Flapper дәуірінің жаңа өмір салтына сәйкес келетін өте қарапайым кесімдерге ие болды. 1930 жылдары қиғаш кесімдер мен жасанды талшықтар енгізілді. Империя стилімен қатар, жылдар бойы қап, русалка, А пішінді және труба пішіндері танымал болды. Сонымен қатар, белді төмендету және принцесса стилі дәуірге байланысты сүйікті болды. Грейс Келли шағын кешкі көйлектерін киюімен танымал.

Қазіргі заманғы сән

Бүгінде кешкі көйлектер әртүрлі силуэттерде және тіпті ұзындықта болады, бірақ кең юбкалы балдырған көйлек ең жоғары салтанаттылық деңгейін сақтап тұрады. Кешкі көйлектер түрлі жартылай ресми қара галстук (кейде ақ галстук) іс-шараларында, оның ішінде ресми кешкі ас, опера және театр премьералары, ресми билер, кешкі тойлар және қайырымдылық кештерінде киіледі.