Кіріспе

Калифорния штатындағы археологиялық орын, АҚШ

Калико ерте адам орны – Оңтүстік Калифорнияның орталық Мохаве шөліндегі Сан-Бернардино округінің Барстоу қаласының жанындағы ежелгі плейстоцендік көлде орналасқан археологиялық орын. Бұл орын плейстоценнің орта және соңғы кезеңдерінде пайда болған, Калико төбелері, Ермо төбелері немесе Ермо формациясы деп аталатын келесі шөгінділерде жатыр. Голоцен дәуіріндегі іздерге петроглифтер және жол сегменттері кіреді, олар негізінен тұщы су әк тасындағы халцедон сияқты жергілікті жоғары сапалы кремнийлі тау жыныстарының шығып жатуымен байланысты. Калико ерте адам орны мыналарды қамтиды:
Маникс көлінің тас өнеркәсібінің (LMLI) артефактілері, 18 000 жыл бұрын тартылған тұщы сулы плейстоцендік көлдің жағалау деңгейінен жоғары және бетінен біршама төмен табылды. 100 000 жылдық топырақ профилінің астындағы плейстоцендік аллювиалды шөгінділерден stratigraphically алынған материал: термолюминесценция (TL) арқылы 135 000 жыл, уран сериясы талдауы бойынша шамамен 200 000 жыл және беттік бериллий 10 (10Be) арқылы шамамен 197 000 ± 20 000 жылға дейін дауирдәлденген. Rock Wren Biface – Каликодағы жас ұялы аллювиалды шөгінділерден табылған үлкен, жақсы пішінделген екі жақты құрал, тұнба термолюминесценциясы (тұнба TL) бойынша 14 400 ± 2 200 жыл бұрын дауирдәлденген. Қазіргі уақытта ашылу орнының жанында орналасқан сынама шұңқыры қазылып жатыр және артефактілік материалдар табылуда. LMLI құралдары мен табақшалары және Rock Wren Locality деп аталатын ұялы шөгінділердегі заттар қазіргі заманғы адам (Homo sapiens sapiens) жасаған болуы мүмкін.

Кіріспе

Бұл өнеркәсіптердің тас құралдары, сондай-ақ дайындықтар, тас ядро, техникалық қабыршақтар және бұрышты сынықтардың бөліктері, негізінен халцедоннан жасалған, Плейстоценнің ортаңғы кезеңінің соңындағы және одан кейінгі жастағы қиыршық тасты шөгінділерде және кіріккен аллювиалды террасаларда табылған. Бұл орналасқан жер Калифорнияның оңтүстігіндегі Мохаве шөлінің орталық бөлігінде. Тарихи тұрғыдан бұл археологиялық жоба "Калико таулары археологиялық ескерткіші" және "Калико төбелері археологиялық ескерткіші" деп белгілі болған. Бүгінде ол "Калико ерте адамдарының орны" деп аталады.

Маникс алабы

Ұлы бассейннің көп бөлігінде Плейстоценнің соңғы және Голоценнің аллювиациясы ертерек Плейстоцен шөгінділерін және Кловис мәдениетінен бұрынғы мәдениеттердің болу мүмкіндігін жамылып, нығайтқан. Калифорния штатының Сан-Бернардино округіне қарасты Маникс алабында (Төменгі Мохаве аңғары) тау құрылысымен, көл қалыптасуын бақылайтын климаттық жағдайлармен, аллювиациямен және эрозиямен, жарықтар мен бүктелулермен, сондай-ақ ежелгі көл жазық шөгінділерінің қазіргі су желісімен айтарлықтай эрозиялануымен байланысты экологиялық факторлардың сәйкес келуі археологиялық зерттеулер үшін 350 000 жылдан астам төртіншілік дәуір тарихын көрсететін шөгінділер тізбегін салыстырмалы түрде қолжетімді етті. Маникс алабы – Мохаве шөлінің орталық бөлігіндегі құрылымдық алап. Бұл Мохаве өзенінің үшінші және ең төменгі ірі аңғары, қазіргі кезде эпизодтық ағысы бар экзотикалық өзен, бастауы Сан-Бернардино тауларында, оңтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Тәзікөл Калико археологиялық орнының жанында шамамен 400 000 – 500 000 жыл бұрын пайда болды. Көл Плейстоценнің соңына дейін сақталды. Маникс көлінің соңғы деңгейі шамамен болды және оның бетінің ауданы шамамен құрады. Көл шамамен 18 100 жыл бұрын, өзен ағысының күрт өсуі немесе Маникс жарығындағы тектоникалық қозғалыс салдарынан, ыдырады.

Қалдықтар

Плейстоцендік Маникс формациясының көлдік, өзендік және аллювиалды шөгінділерінде 20 000 жылға жуық жастан 350 000 жылдан астам бұрынғы көптеген Ранчолабрейлік жануарлардың қалдықтары табылды.

Артефактілер немесе геофактілер?

Калико литінің жасалған сипаты күмәнді (Хейнес 1973; Пайен 1982a, 1982b; Тейлор және Пайен 1979; Дювалл және Веннер 1979). Хейнес (1973) тектоникалық кернеулердің нәтижесінде тау жыныстарының жарылуы, ауа райының әсері, өзендер мен лай ағындарында тасқа тас соғу, жер астындағы кесек тастарды қысыммен өңдеу, сондай-ақ эрозия және қайта шөгу циклдері арқылы қабыршақтарды алып тастау мен ядролардан бөліп алудың бірнеше буындары орын алған болуы мүмкін деп болжады, бұл Каликодағы аллювийлік шөгінділердің қалыптасу кезінде артефакттардан ажыратылмастан көрінетін нұсқаларды жасауы мүмкін. Бұрынғы қазбалардан алынған үлгілер қазіргі таңда Калико ескерткішінде ерікті археологтармен талдануда. Көптегендері геофакт екені расталды, бірақ кейбіреулері потенциалды артефакттар деп саналады және тізімделді, термолюминесценттік талдауға жіберілді. Қазіргі уақытта жергілікті тайпаларға, қоғамға және журналдарға сараптау үшін ұсынылатын ескерткіштегі соңғы жаңалықтарды жинақтау және жариялау жұмыстары жүргізілуде.

Жапырақтардың бұрыштары

Пайен (1982) артефактілерді геофактілерден ажырату үшін қабыршақ жарақаттарының бұрыштарын белгі ретінде зерттеді. Ол Барнс (1939) әзірлеген әдісті сынап көрді, ол эолиттердегі, табиғи сынықтардағы және артефактілердегі доғал бұрыштардың жиілігін салыстырған. Барнс 72% эолиттерде, 75% табиғи сынықтарда және 18% артефактілерде доғал бұрыштарды тапты және «кәсіптік құралдардың жарықтары, егер жарақат платформасы бұрыштарының 25% -дан астамы доғал (90° және одан жоғары) болса, адамның қолынан жасалған деп есептелуі керек» деген қорытындыға келді (Барнс 1939:11). Пайен өзінің үлгісіндегі әрбір Калико үлгісінің барлық қабыршақ бұрыштарын өлшеді. Қабыршақ жарақаттарын соққы платформасымен шатастыру мүмкін. Үлгінің бір жағынан қабыршақтарды сырып алу жиі екінші жағындағы бұрынғы платформа аймақтарын жоюы мүмкін. Екі қабыршақ жараты арасындағы бұрыштар платформалар мен туынды қабыршақ жараты арасындағы бұрыштардан өзгеше. Пайен Калико үлгілерінің орташа бұрыш мәндерін бақыланатын және бақыланбайтын сынықтарды көрсететін үлгілердегі мәндермен салыстырды. Ол «Статистикалық тұрғыдан алғанда, күдікті құралдар мен бақылаусыз сынықтар сериясы арасында маңызды айырмашылық жоқ» деп тапты (Пайен 1982:200). Дювалл мен Веннер (1979:462) Калико артефактілерінің үлгісін зерттеп, олардың табиғи түрде жарылған тау жыныстарының іріктелген үлгілері екенін қорытындылады. Олардың бағалауы жеті атрибуттың (ұзындығы, ені, қалыңдығы, қабыршақ бұрышы, медиалдық ось бұрышы, бүйірлік жиек бұрышы және дистальдық жиек бұрышы) арасындағы айырмашылықтарға және Вилмсеннің (1970) есебіндегі сегіз палеоиндиялық коллекциядағы үлгілердегі салыстырмалы атрибуттармен салыстыруға негізделген.

Қазіргі консенсус

Дувалл/Веннер және Пайеннің мақалалары бірнеше жағынан сынға ұшырады, сондай-ақ артефакттарды қолдайтын талдаулар жарияланды. Қазіргі ағымдағы консенсус бойынша, Калико ертедегі адам тұрағында адам қызметінің ешқандай дәлелі жоқ. Бұл консенсус бірқатар факторларға негізделген, оның ішінде:

Адам қызметінің басқа да дәлелдерінің болмауы (мысалы, адам немесе жануар денелерінің қалдықтары, немесе құрал емес артефакттар). Орынның өте ерте заманға жататындығы (Америка құрлығындағы адам жасаған ең көне артефакттар 30 000 жыл бұрынғыға дейін саналады, бірақ осы датаның өзі де даулы). Мүмкін құралдардың көп саны, бір мәлімет бойынша 60 000-ға дейін. Дувалл/Веннер, Пайен және басқалардың зерттеулері тас заттарға табиғи түсіндірмелер беруде.

Қазбалар тарихы

1959 жылы Луи Лики Лондондағы Британдық табиғи тарих мұражайында Калифорниядан келген археолог Рут ДеЭтт Симпсонды қабылдады. Симпсон Калико төбелерінен табылған ежелгі сыпырғыштарға ұқсайтын заттарды алып, оларды Ликиге көрсетті. Лики Калико-Хиллз учаскесін зерттеудің маңыздылығын атап өтті, себебі ол Америкадағы жергілікті тілдердің саны мен таралуының қазіргі күйіне жетуіне 12 000 жылдан артық уақыт қажет деп сенді. 1963 жылы Лики Ұлттық географиялық қоғамнан қаржы алып, Симпсонмен бірлесіп археологиялық қазба жұмыстарын бастады. Лики мен Симпсон 10 000 жылдық палеоинділік ескерткіштен стратиграфиялық тұрғыдан бөлек аймақта қазба жұмыстарын жүргізді. Олар 100 000 жылға дейін сонау салып, адамның Солтүстік Америкадағы болғанын күткеннен ертерек кездесуі мүмкін екенін көрсететін тас артефакттар тапты деп санайтын. Лейкимен бірге жұмыс істеген археолог Джеффри Гудман да осы тас артефакттардың адам қолынан шыққан екенін мәлімдеді. Гудман сондай-ақ Калико төбелерінен табылған артефакттардың жасы 500 000 жылға жететіні туралы даулы мәлімдеме жасады. Егер бұл дәлелденсе, онда бұл әлемдегі ең көне адам артефакттары болар еді, бұл адамзаттың шығу тегінің Америкада болуын көрсетер еді. Алайда, ғалымдардың көпшілігі бұл талаптарды қабылдамады. Кеннет Федердің сөзіне сүйенсек, "Гудманның бұл талаптарын растайтын тіпті бір де бір дәлел болған жоқ". Геолог Вэнс Хейнс 1973 жылы үш рет осы учаскеге сапар шегіп, Ликидің тапқан артефакттарының табиғи геофакттар екенін мәлімдеді. Хейнстің пікірінше, геофакттар учаскедегі ежелгі өзенде жарылған тастардан пайда болған. Луидің әйелі Мэри Лики өзінің автобиографиясында оның Калико-Хиллз учаскесімен айналысқаны үшін академиялық құрметін жоғалтқанын және Калико қазбаларының "оның кәсіби мансабы үшін апатты болғанын және біздің жолдарымыздың айырылуына басты себепкер болғанын" жазды. Ол оның Калико учаскесі туралы көзқарастарымен келіспеді. Ол Луидің жиі өтелуге бейім екенін және осы пікірін жиі жариялағанын айтты.

Ақпарат көздері және қосымша оқу

Бишофф, Дж. Л., Р. Дж. Шлемон, Т. Л. Ку, Р. Д. Симпсон, Р. Дж. Розенбауэр және Ф. Е. Будингер, Jr., "1981 жылғы уран қатары және Калифорниядағы Калико археологиялық орнының топырағының геоморфологиялық жасы", Геология V9 (12), 576–582 бб. Будингер-кіші, Фред Э., Оберландер, Теодор, Каликодиг. org "Бұл веб-сайт Калико археологиялық орны мен Калико тас өндірісін сипаттайды және талдайды". Көптеген тас заттардың фотосуреттерімен. Дебенхам, Н., (1998) Калико (Калифорния) орнынан (CAL1) алынған шөгінділердің термолюминесценциялық жасы, Квартерлік TL зерттеулері, Ноттингем, Ұлыбритания, 1998. Дювалл, Джеймс Г. және Веннер, Уильям Томас, "Калико орнынан (SBCM 1500A), Калифорния алынған тас өнімдерінің статистикалық талдауы", Далалық археология журналы, 1979 жылғы қыс: 6 том, 4 нөмір, 455–462 бб. Хейнс, Вэнс (1973) "Калико орны: артефакттар ма, әлде геофакттар ма?", Ғылым, 181 том, 4097 нөмір, 1973 жылғы 27 шілде, 305–310 бб. Морелл, Вирджиния (1995) "Ата-бабалық құштарлықтар: Лики отбасы және адамзаттың бастауына ізденіс", Саймон және Шустер, 266–267 бб. Пайен, Л., "Каликодағы артефакттар немесе геофакттар: Барнс сынағын қолдану", "Жаңа әлемді мекендеуі", Эриксон Дж., Тейлор, Р. және Бергер, Р., редакторлар. Лос-Альтос, Калифорния: Ballena Press, 1982, 193–201 бб. Паттерсон, Лиланд В.; Хоффман, Луис В.; Хиггинботам, Роза Мари; Симпсон, Рут Д. (1987) "Калико орнындағы (Калифорния) тас жарықтарын талдау", Далалық археология журналы, 14 том, 1 нөмір (көктем, 1987), 91–106 бб. "Американ-Батыс" Солтүстік Америка археология бөлімі, Калико орнының жаңартылуы. ". . 60 000-нан астам құралдар мен жарықтар жиналды". Friends of Calico Early Man Site; 2024 Orange Tree Lane, Redlands, CA 93474. (6/2010 күні қол жеткізілді) Калико таулары археологиялық орны. (2015). "" Қазіргі консенсус.