Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Квебек, Канададағы монодноктардың тізбекті тізімі
Linear chain of monadnocks in Quebec, Canada
Монтерегия таулары – Монреаль мен Монтерегиядағы, Лоуренция және Аппалачи тауларының арасындағы жеке дара таулардың тізбегі.
The Monteregian Hills is a linear chain of isolated mountains in Montreal and Montérégie, between the Laurentians and the Appalachians.
Этимология
Монтерегиялық төбелердің алғашқы сипаттамасы 1903 жылы Монреаль геологы Фрэнк Доусон Адамс Мон-Руаял (латын тілінде Mons Regius) тауын және Сен-Лоран төмендігіндегі осыған ұқсас геологиялық құрылымы бар тауларды "Король таулары" деп атағанда пайда болды. Бұл тізбекте Мон-Сен-Бруно, Мон-Сен-Илер, Мон-Сен-Грегуар, Мон-Ружмон, Мон-Ямаска, Мон-Шеффорд және Мон-Бром таулары да болды. Тек кейіннен Мон-Мегантик, Ока төбелері, сондай-ақ Сен-Андре және д'Ибервиль формациялары тізімге қосылды.
The first definition of the Monteregian Hills came about in 1903 when Montreal geologist Frank Dawson Adams began referring to Mount Royal (Latin, Mons Regius) and mountains of similar geology in the Saint Lawrence Lowlands as the "Royal Mountains" Other mountains in the chain included Mont Saint Bruno, Mont Saint Hilaire, Mont Saint Grégoire, Mont Rougemont, Mont Yamaska, Mont Shefford, and Mont Brome. It was only later that Mont Mégantic, the Oka Hills, as well as the Saint André and d'Iberville formations, were added to the list.
Геология
Тізбедегі әрбір тау – айналадағы шөгінді тау жыныстарына қарағанда ауа райына төзімдірек кредалық интрузивті магмалық тау жыныстарының эрозиялық қалдықтарынан және олармен байланысты горнфелдерден тұрады. Барлық тауларда габбро және эссексит сияқты қара түсті мафикалық тау жыныстары бар; кейбіреулерінде үлкен аудандарда пуласкит, сиенит және басқа ашық түсті тау жыныстары кездеседі. Монтереджиан таулары Ұлы метеорлық ыстық нүкте жолының бөлігі болып табылады, ол Солтүстік Америка тақтасының ұзақ уақыт бойы өмір сүрген Жаңа Англия ыстық нүктесі үстінен батысқа қарай жылжуының нәтижесінде пайда болды және бұл интрузивті массивтердің эрозияға ұшыраған қалдықтары болып табылады. Бұл интрузивті массивтер ұзақ уақыт бұрын сөнген жанартаулардың қоректенуші интрузиялары ретінде әртүрлі түсіндірілді, олар шамамен 125 миллион жыл бұрын белсенді болған, немесе ешқашан жанартаулық белсенділік кезінде жер бетін бұзбаған интрузивтер ретінде қарастырылды. Монтереджиан тауларының батысында анық іздің болмауы қалампырдың Канада қалқанына енуіне, танымал кірмеулердің жоқтығына немесе Монтереджиан таулары аймағына жақындаған кезде қалампырдың күшеюіне байланысты болуы мүмкін. Алайда, ыстық нүкте жолының солтүстік-батысқа қарай созылатынына дәлелдер бар, оның ішінде эпирогендік көтерілу, мантия жылдамдығының аномалиясы және кимберлиттік вулкандық нысандар (мысалы, Атавапискат, Киркланд көлі және Тимискаминг көлі кимберлиттік алаптары) Монтереджиан тауларынан алыстаған сайын ескіреді. Таудың биік шыңдарының тасты құмды сазды топырақтары көбінесе орманмен жабылған. Егер тау жынысы оливинге бай болса, мысалы Мон-Сен-Бруно мен Мон-Ружемонның үлкен аумақтарында, бұл топырақтар дистрикалық брунизоль ретінде жіктеледі. Оливин жоқ тау жыныстары үстінде подзоль қалыптасады, бірақ олардың көпшілігі элювиалды (Ae) горизонтқа ие емес. Төменгі беткейлер шағыл немесе құмнан жасалған алжапқыштармен жабылған. Құмды топырақтар әдетте классикалық Ae дамуы бар подзольдер болып табылады; олар көбінесе жер астындағы қатты топыраққа ие және ауыл шаруашылығы үшін қолайсыз. Жақсы кезеңдік су өткізгіштігі бар шағылдар алма бақтары үшін қолайлы, олар жылу белдеулерінде өседі, онда суық ауа аңғардың түбіне құйылуы мүмкін. +Monteregian Hills Аты Биіктігі Жасы Координаттары Орналасуы Сент-Эндрюс формациясы n/a 45°55"N, 74°31'W Сент-Андре д'Аргентейл Ока таулары n/a 45°28'N, 74°5'W Ока Тау Рояль 118 138 млн жыл Монреаль Мон Сент-Бруно 118 136 млн жыл Сент-Бруно де Монтарвилл Мон Сент-Илаир 135 млн жыл Мон Сент-Илаир Мон Сент-Грегоар 119 млн жыл Мон Сент-Грегоар Мон Ружемон 137 млн жыл Ружемон Монт Ямаска 120 140 млн жыл Сент-Пол д'Абботс Шеффорд Монтфорд 120 130 млн жыл Шеффорд Монт Бром 118 138 млн жыл Бром Монт Мегантик 128 133 млн жыл Нотр-Дам де Буа
Each mountain in the chain consists of an erosional remnant of Cretaceous intrusive igneous rock and associated hornfels, which are more resistant to weathering than the surrounding sedimentary rock. All of the mountains have dark coloured mafic rock such as gabbro and essexite; some also have large areas of pulaskite, syenite, and other light coloured rock. The Monteregian Hills are part of the Great Meteor hotspot track, formed as a result of the North American Plate sliding westward over the long lived New England hotspot, and are the eroded remnants of intrusive stocks. These intrusive stocks have been variously interpreted as the feeder intrusions of long extinct volcanoes, which would have been active about 125 million years ago, or as intrusives that never breached the surface in volcanic activity. The lack of an obvious track west of the Monteregian Hills may be due either to failure of the plume to penetrate the Canadian Shield, to the lack of recognizable intrusions, or to strengthening of the plume when it approached the Monteregian Hills region. However, there is evidence the hotspot track extends northwestwards, including epeirogenic uplift, mantle velocity anomalies and kimberlitic volcanic features (e. g. the Attawapiskat, Kirkland Lake and Lake Timiskaming kimberlite fields) that become older away from the Monteregian Hills. The shallow, rocky sandy loam soils of the summits are mostly covered in forest. Where the underlying rock is rich in olivine, as over large areas of Mont Saint Bruno and Mont Rougemont, these soils are classed as dystric brunisol. Podzol tends to develop over rock which lacks olivine, although many of these podzols lack an eluvial (Ae) horizon. Lower slopes are covered with aprons of gravel or sand. The sandy soils are usually podzols with classic Ae development; they often have subsoil hardpan and are undesirable for agriculture. The free draining gravels are preferred for apple orchards, which grow in thermal belts where cold air can drain to the valley floor. +Monteregian Hills Name Height Age Coordinates Location St. Andrews formation n/a 45°55"N, 74°31'W Saint André d'Argenteuil Oka Hills n/a 45°28'N, 74°5'W Oka Mount Royal 118 138 myr Montreal Mont Saint Bruno 118 136 myr Saint Bruno de Montarville Mont Saint Hilaire 135 myr Mont Saint Hilaire Mont Saint Grégoire 119 myr Mont Saint Grégoire Mont Rougemont 137 myr Rougemont Mont Yamaska 120 140 myr Saint Paul d'Abbotsford Mont Shefford 120 130 myr Shefford Mont Brome 118 138 myr Bromont Mont Mégantic 128 133 myr Notre Dame des Bois