Кіріспе

Геологиялық интрузияның түрі – іш киім.

Диапир (апыр; djapiʁ, джапир) – бұл жылдам қозғалатын және пластикалық деформацияға ұшырайтын материалдың қоршаған, сынғыш тау жыныстарына күшпен енуімен сипатталатын интрузияның бір түрі. Тектоникалық жағдайларға байланысты, диапирлер Мексика шығанағы сияқты төмен тектоникалық кернеуі бар аймақтардағы идеалды саңырауқұлақ пішіндес Рейли-Тейлор тұрақсыздығы құрылымдарынан бастап, тектоникалық жарылымдар арқылы қозғалатын материалдың тар тік бөгеттеріне дейін болуы мүмкін. Бұл терминді алғаш рет тұз тектоникасы мен пластикалық қасиеттерін түсінген румын геологы Людовик Мразек енгізді. Диапир термині магмалық интрузияларға да қолданылуы мүмкін, бірақ көбінесе тұз күмбездері және саз диапирлері сияқты магмалық емес, салыстырмалы түрде салқын материалдарға қолданылады. Егер тұз диапирі жер бетіне жетсе, ол ағып кетуі мүмкін, себебі тұз аз ғана ылғал болғанда пластикалық қасиетке ие болады, осылайша тұз мұздықтарын құрайды.

Пайда болуы

Дифференциалдық жүктеме салдарынан тұздың үстіне жатқан шөгінділер (тұнба) жоғары қарай жылжып, осы шөгіндіні тесіп, диапирлер (оның ішінде тұз күмбездері), тіректер, қабаттар немесе басқа геологиялық құрылымдар түзеді. Жердегі байқаулармен қатар, диапиризм Нептунның Тритон, Юпитердің Еуропа, Сатурнның Энцелад және Уранның Миранда спутниктерінде де кездеседі деп саналады.

Құрылу

Диапирлер көбінесе жарықтар мен құрылымдық әлсіздік аймақтары арқылы тығыз жатқан тау жыныстарының үстінен жоғары қарай иықтап көтеріледі. Бұл процеске диапиризм деп аталады. Соның нәтижесінде пайда болатын құрылымдар тесу құрылымдары деп те аталады. Осы процесте, қазіргі қабаттардың бөліктері ажыратылып, жоғары итеріледі. Көтеріліп келе жатқанда, олар бастапқы қасиеттерінің көп бөлігін сақтайды, мысалы, қысым; олардың қысымы олардың түсірілетін беткі қабаттардың қысымынан айтарлықтай өзгеше болуы мүмкін. Мұндай артық қысымды "қалқымалар" олар арқылы бұрғылау кезінде елеулі қауіп тудырады. Бұл Галилей термометріне ұқсас. Буланған тұз кен орындары және газға толы саздар сияқты тау жыныстары диапирлердің болу мүмкіндігін көрсетеді. Диапирлер Жердің мантиясында да қалыптасады, егер жеткілікті мөлшерде ыстық, азырақ тығыздыққа ие магма жиналса. Мантиядағы диапиризм үлкен магмалық провинциялардың және кейбір мантиялық қалыңдықтардың пайда болуымен байланысты деп саналады. Жарылғыш, ыстық, ұшқыш заттарға толы магма немесе жанартау шығарулары диатрема деп аталады. Диатремалар көбінесе диапирлермен байланысты емес, себебі олар айналасындағы мантиямен тығыздық айырмашылығына емес, ұшқыш ағындармен көтерілетін шағын көлемді магмалар болып табылады.

Экономикалық маңызы

Диапирлер немесе тесу құрылымдары – үстіңгі қабаттардың енуі нәтижесінде пайда болатын құрылымдар. Жоғары қарай итеріліп, үстіңгі тау жыныстары қабаттарын тесіп өте отырып, диапирлер антиклиналдарды (доға тәрізді бүктемелер), тұз күмбездерін (саңырауқұлақ/күмбез тәрізді диапирлер) және мұнай мен табиғи газ сияқты көмірсутектерді жинақтауға қабілетті басқа да құрылымдарды қалыптастыра алады. Магмалық интрузиялардың өзі әдетте бұрыннан бар көмірсутектердің сақталуына мүмкіндік бермейтіндей қызып кетеді.

Оқиғалар

Загрос тауларында Еуразиялық және Арабиялық плиталарының соқтығысуынан пайда болған көптеген тұз күмбездері мен тұз мұздықтары бар. Мексика шығанағында су асты тұз күмбездері кездеседі.