Грэм Джонсон: британдық пианист және Lied аккомпаниаторы

Кіріспе

Британдық пианист (т. 1950)

Грэм Джонсон OBE (1950 жылдың 10 шілдесінде туған) – британдық классикалық пианист және Lied аккомпаниаторы.

Өмірбаян

Джонсон Оңтүстік Родезияның Булавайо қаласында дүниеге келген. Оның әкесі пианино мен саксофонда ойнаған. 1967 жылы Джонсон Корольдік музыка академиясында (RAM) оқуды бастады, мұнда оның мұғалімдері Гарри Айзекс пен Джон Стритс болды. Джонсон 1972 жылы Питер Пирс пен Бенджамин Бриттеннің концерттік орындалуы оның музыкалық мансабын сүйемелдеуші ретінде дамытуға бағыт бергенін мойындады. 1972 жылы RAM-нан кеткеннен кейін ол Джеральд Мур және Джеффри Парсонспен оқуын жалғастырды. Джонсон Питер Пирстің Снейп Малтингсте өткізген алғашқы шеберлік сабақтарының ресми пианині болды, бұл оны Бенджамин Бриттенмен байланысқа әкелді. 1976 жылы ол негізін қалаушы әншілер Фелисити Лотт, Энн Мюррей, Энтони Рольф Джонсон және Ричард Джексонмен бірге фортепианомен сүйемелдеуге арналған вокалдық музыканың аз зерттелген салаларын зерттеу үшін "The Songmakers' Almanac" альманахиын құрды. "Songmakers' Almanac" өзінің тарихында 200-ден астам бағдарлама ұсынды және Hyperion Records сияқты лейблдерде коммерциялық түрде жазды. Джонсонның Уигмор залымен ұзақ жылдар бойы сүйемелдеуші және концерттік серияларды бағдарламалау бойынша тығыз байланысы бар. Ол 1992 жылы залдың қайта ашылу сериясында және 2001 жылы оның 100 жылдық мерейтойында концерттерді ұйымдастырды және сүйемелдеді. Ол Wigmore Hall ән байқауының басталуынан бері қазылар алқасының мүшесі болып табылады. Джонсон Лидердің коммерциялық жазбаларымен, әсіресе Hyperion лейблі үшін және осы жазбаларға жазған түсіндірмелері үшін ерекше танымал. Оның Hyperion үшін алғашқы жазбасы "Voice of the Night" (1980 ж.) альбомы болды. Гиперион Шуберт жинағын аяқтауға дейін Джонсон жазуды жүзеге асырды, әр дискіге бағдарламалар жасады және Роберт Шуманның толық әндеріне түсіндірмелер жазды, сондай-ақ Иоганнес Брамстың Лидерлерінің жазылған циклын бастады. Ол француз әндерін жазуға сүйемелдеуші ретінде қатысты. Джонсон сонымен қатар Sony Classical, BMG, harmonia mundi, Forlane, Collins Classics (кейіннен Naxos-та қайта шығарылды), EMI Classics және Deutsche Grammophon үшін коммерциялық түрде жазды. Джонсон Гильдхолл музыка және драма мектебінде сүйемелдеудің аға профессоры және 1985 жылдан бері жас әншілерге арналған екі жылдық бағдарламаны басқарып келеді. Ол бірнеше кітаптың авторы, соның ішінде "The Songmakers' Almanac: Twenty Years of Recitals in London" (Thames Publishing), "The French Song Companion" (Oxford University Press; 2000), "Britten, Voice & Piano: Lectures on the Vocal Music of Benjamin Britten" (Guildhall; 2003) және "Габриэль Форе – Әндері және олардың ақындары" (Guildhall; 2009) кітаптарын жазды. 2014 жылы Йель университетінің баспасында Джонсонның Шуберт әндері мен вокалды ансамбльдер және олардың ақындары туралы үш томдық зерттеуі жарық көрді. 1997 жылы Джонсон американдық баритон Брэндон Велардпен танысты, ол 2005 жылы азаматтық серіктестікке кірді. 1998 жылы Корольдік филармониялық қоғамның "Жылдың аспапшысы" атағын алды. 2000 жылдың маусым айында Швед Корольдік Музыка академиясының мүшесі болып сайланды. 2002 жылы француз үкіметі оны "Өнер және әдебиет ордені" орденінің кавалері етіп тағайындады. 2010 жылы Корольдік филармониялық қоғамның құрметті мүшесі атанды. Оның жазбалары үшін алған марапаттарына 1989 жылы Gramophone сыйлығының "Соло вокал" номинациясы (Дэме Джанет Бейкермен), 1996 жылы (Иан Бостриджбен "Die schöne Müllerin"), 1997 жылы (Кристина Шафермен Роберт Шуман сериясын ашу үшін) және 2001 жылы (Магдалена Коженамен) кіретін. 2013 жылдың ақпан айында Грэм Джонсон Израильдің Иерусалим қаласында Иерусалим музыка орталығынан арнайы марапат пен медаль алды, сондай-ақ фортепианомен сүйемелдеу бойынша шеберлік сабақтарын берді және Франц Шуберттің Лидерлерінің бірнеше концертіне қатысты. 2018 жылы Грэм Джонсон өмірінің еңбегі үшін неміс Шуберт қоғамынан Шуберт сыйлығын алды. 2021 жылдың ақпан айында Грэм Джонсон Германия Федеративтік Республикасының "Құрмет ордені" (Bundesverdienstkreuz) кресімен марапатталды, себебі ол "Ұлыбританиядағы неміс ән өнеріне қосқан үлкен үлесі" үшін танылды. Германия президенті Франк Уолтер Штайнмайер британдық пианисті "жас таланттардың мансабын дамытуға талмай еңбегі" және "Британдық-неміс музыкалық достығына ерекше үлесі" үшін жоғары бағалады.

Johnson was born in Bulawayo, Southern Rhodesia. His father played the piano and the saxophone. In 1967, Johnson began studies at the Royal Academy of Music (RAM), where his teachers included Harry Isaacs and John Streets. Johnson has acknowledged a 1972 live recital by Peter Pears and Benjamin Britten as key in directing his musical career ambitions towards being an accompanist. After leaving the RAM in 1972, he continued studies with Gerald Moore and Geoffrey Parsons. Johnson was the official pianist at Peter Pears's first masterclasses at the Snape Maltings, which brought him into contact with Benjamin Britten. In 1976, he formed The Songmakers' Almanac to explore neglected areas of piano accompanied vocal music, along with founder singers Felicity Lott, Ann Murray, Anthony Rolfe Johnson and Richard Jackson. The Songmakers' Almanac has given over 200 programmes throughout its history and has recorded commercially for such labels as Hyperion Records. Johnson has a long standing artistic relationship with the Wigmore Hall, as an accompanist and in programming concert series. He devised and accompanied concerts in the hall's re opening series in 1992, and in its centenary celebrations in 2001. He has been a member of the jury for the Wigmore Hall Song Competition since its inception. Johnson is especially noted for his commercial recordings of Lieder, in particular for the Hyperion label, and for his scholarship in his liner notes for these recordings. His first recording for Hyperion was the album Voices of the Night (1980). Before completion of the Hyperion Schubert Edition Johnson undertook recording, devising the programmes for each disc, and writing the liner notes for the Complete Songs of Robert Schumann, and initiated a recorded cycle of the Lieder of Johannes Brahms. He has also served as accompanist to recordings of French songs. Johnson has also recorded commercially for Sony Classical, BMG, harmonia mundi, Forlane, Collins Classics (later reissued on Naxos), EMI Classics and Deutsche Grammophon. Johnson is Senior Professor of Accompaniment at the Guildhall School of Music and Drama and has led a biennial scheme for Young Songmakers since 1985. He is the author of several books, including The Songmakers' Almanac: Twenty Years of Recitals in London (Thames Publishing), The French Song Companion (Oxford University Press; 2000), Britten, Voice & Piano: Lectures on the Vocal Music of Benjamin Britten (Guildhall; 2003) and Gabriel Fauré – The Songs and Their Poets (Guildhall; 2009). In 2014, Yale University Press published Johnson's three volume study of Schubert songs and vocal ensembles, and their poets. In 1997 Johnson met the American baritone Brandon Velarde, with whom he entered into a civil partnership in 2005. He was the Royal Philharmonic Society's Instrumentalist of the Year in 1998. In June 2000, he was elected a member of the Royal Swedish Academy of Music. In 2002, he was created Chevalier in the Ordre des Arts et des Lettres by the French government. He was granted Honorary Membership in the Royal Philharmonic Society in 2010. Awards for his recordings include the Gramophone solo vocal award in 1989 (with Dame Janet Baker), 1996 (Die schöne Müllerin with Ian Bostridge), 1997 (for the inauguration of the Robert Schumann series with Christine Schäfer) and 2001 (with Magdalena Kožená). In February 2013 Graham Johnson received a special citation and medal from the Jerusalem Music Centre in Jerusalem, Israel, where he also gave master classes in piano accompaniment and took part in several concerts of Lieder by Franz Schubert. In 2018 Graham Johnson was awarded the Schubert Prize by the German Schubert Society for his life's work. In February 2021 Graham Johnson was awarded the Cross of the Order of Merit (Bundesverdienstkreuz) by the Federal Republic of Germany in recognition of his “outstanding contribution to the art of German song in Britain.” German President Frank Walter Steinmeier praised the British pianist’s “tireless commitment to advancing the careers of young talent” and “special contribution to British German musical friendship”.