Римдегі Памфили сарайының тарихы

Кіріспе

Палаццо Дория Памфильдж және Памфильдж сарайы (Альбано)
Палаццо Памфильдж, сонымен қатар Палаццо Памфили деп те жазылады, Италияның Рим қаласында Навона алаңына қарап тұрған сарай. Ол 1644 және 1650 жылдар аралығында салынған. 1920 жылдан бері сарайда Бразилияның Италиядағы елшілігі орналасқан. 1960 жылғы қазан айында Бразилия Федеративтік Республикасының өкілдігімен жүргізілген келісімдер нәтижесінде сарай олардың меншігіне өтті, бұл келісімдерге елші Хуго Гутьер де Оливейра Гондим жетекшілік еткен. Шатыр террасасы жұртшылыққа ашық, онда Римнің көкжиегін тамашалайтын танымал мейрамхана мен бар орналасқан, сондай-ақ итальяндық операдан жиі концерттер өтеді.

Тарих

1644 жылы қуатты Памфильй әулетінен шыққан кардинал Джанбаттиста Памфильй, Пьяцца Навона мен Виа Паскино арасында сарайы бар болған, папа Иннокентий X болды. Осы сайлаумен бірге отбасының беделін арттыратын үлкен әрі сәнді ғимаратты салуға деген ниет пайда болды. Қосымша жер сатып алынды, сәулетші Жироламо Райналди тапсырыс алды және 1646 жылы құрылыс басталды. Жаңа жобаға бұрынғы Памфильй сарайы (Агостино Тасси жасаған әшекейлерінің бір бөлігі сақталған) және Палаццо Сибо сияқты қолданыстағы ғимараттар енгізілуі тиіс болды. Құрылыс жұмыстарын папа Иннокентий X-тің қайын қарындасы Олимпия Майдальхини қадағалап, басқарды. Папаның пәтері Пьяцца Навонаға қараса, Олимпияның пәтері Пьяцца ди Паскиноға қарама-қарсы орналасқан. Екеуі де ғимараттың бүкіл енімен өтетін үлкен галереяға тікелей қосылған. 1647 жылы барокко стиліндегі сәулетші Франческо Борроминимен жоба жөнінде кеңес жүргізілді, ол сарай үшін бірқатар жаңа ұсыныстар жасады. Алайда, басымдық Райналдидің қарапайым және консервативті дизайнына берілді. Борроминидің шектеулі үлесіне салонның (негізгі бөлменің) штукатурлық әшекейлері және сарайдың қалған бөлігімен, сондай-ақ жанындағы Сант-Аньезе шіркеуімен арасындағы бірінші қабатта орналасқан галереяның дизайны кірді. Галерея ғимарат блогының енімен созылып, екі шетінде үлкен Серлиана терезелері бар. 1651 және 1654 жылдар аралығында суретші Пьетро да Кортонаға галереяның күмбезін безендіру тапсырылды. Оның фрескалар циклы Вергилий баяндағандай, Римнің аңызға толы негізін қалаушы Энейдің өмірінен көріністерді бейнелейді. Памфильйлер өздерін Энейдің ұрпақтары деп есептейді. Палаццо Барберинидің кең көлемділігінен айырмашылығы, онда ол Иннокентийдің алдыңғысы Урбан VIII Барберинидің билігін бейнелейтін фрескасын салған, Памфильй галереясы фрескаларды бір көзқараспен көруге мүмкіндік бермейтін төменгі күмбезбен ұзақ болды. Сондықтан Кортона Олимпиада аспанына көтерілетін «Энейдің құдайларға шығуы» бейнесі салынған орталық суреттің айналасына бірнеше көріністер ойлап тапты. Галереяның ұзын қабырғалары бойындағы әсем есік жақтаулары Борромини мен Кортона әдетте қолданған мотивтердің үйлесімін көрсетеді. Пиано нобильдегі (бірінші қабаттағы) бөлмелерде Джачинто Гиминьяни, Гаспар Дуге, Андреа Камасеи, Джачинто Бранди, Франческо Аллегрини және Пьер Франческо Мола сияқты суретшілердің фрескалары мен фриздері бар. Жироламоның ұлы Карло Райналди ғимаратты 1650 жылға қарай аяқтады. Жаңа сарайда Иннокентийдің жесір қалған қайын сіңлісі Олимпия Майдальхини де тұрды, ол оның сенімді серігі және кеңесшісі болды, сондай-ақ, одан да көп қалқымалдармен, оның сүйіктісі деп есептелді. Ол бір кезде кардинал болған Камилло Памфильйдің анасы болды, ол неке арқылы Палаццо Альдобрадиниді иеленді, қазір ол Палаццо Дориа Памфильй деп аталады. Сандарды шатастырмас үшін, Дориа және Памфильй тегі біріккенге дейін екі сарай да Палаццо Памфильй деп аталды, ал бүгінгі Дориа Памфильй кейде «Палаццо Памфилио» деп те аталады. «Pamphilj» және «Pamphili» екі жазу түрі де итальян тілінде кеңінен қолданылады, бірақ отбасы «Pamphilj» деп аталуын қалайды.

In 1644, Cardinal Giambattista Pamphilj of the powerful Pamphilj family, who already owned a palace between the Piazza Navona and the Via Pasquino, became Pope Innocent X. With this election came the desire for a larger more magnificent building to reflect his family's increased prestige. Further land was bought, the architect Girolamo Rainaldi received the commission and construction began in 1646. The new project was to incorporate some existing buildings, including the former palace of the Pamphilj (whose decoration by Agostino Tassi was partially preserved) and the Palazzo Cibo. The building work was overseen and managed by Pope Innocent X:s sister in law, Olimpia Maidalchini. While the Pope had his apartment facing the Piazza Navona, Olimpia had her apartment on the opposite side facing the Piazza di Pasquino both with a direct connection to the huge gallery going through the whole width of the building. In 1647, the Baroque architect Francesco Borromini was consulted about the design and he made a series of new proposals for the palace. However, the prevailing preference was for Rainaldi's more staid and conservative design. Borromini's limited contributions included the stucco decoration of the salone (the main room) and design of the Gallery, located at first floor level between the rest of the palace and the church of St. Agnese next door. The Gallery extends through the width of the block with a large Serliana window at either end. Between 1651 and 1654, the painter Pietro da Cortona was commissioned to decorate the Gallery vault. His secular fresco cycle depicts scenes from the life of Aeneas, the legendary founder of Rome, as recounted by Virgil. The Pamphili claim to be descended from Aeneas. Unlike the large spacious volume of the Palazzo Barberini in which he had painted his fresco celebrating the reign of Innocent's predecessor, Urban VIII Barberini, the Pamphilj Gallery was long with a low vault which meant that a single viewpoint to see the frescoes was not possible. So Cortona devised a series of scenes around a central painted framed ‘Apotheosis of Aeneas’ into the Olympian heavens. The elaborate doorframes regularly spaced along the longer walls of the Gallery display a combination of motifs typically used by Borromini and by Cortona

The plan has three courtyards. The rooms on the piano nobile (the first floor) have frescoes and friezes by artists such as Giacinto Gimignani, Gaspard Dughet, Andrea Camassei, Giacinto Brandi, Francesco Allegrini, and Pier Francesco Mola. Carlo Rainaldi, the son of Girolamo, completed the building around 1650. The new palazzo was also the home of Innocent's widowed sister in law Olimpia Maidalchini, who was his confidante and advisor and, more scurrilously, reputed to be his mistress. She was the mother of Camillo Pamphilj, the one time cardinal, who through his marriage came into the possession of the Palazzo Aldobrandini, now known as the Palazzo Doria Pamphilj. Confusingly, until the unification of the Doria and Pamphilj surnames both palazzi were known as Palazzo Pamphilj, or in the case of today's Doria Pamphilj sometimes "Palazzo Pamfilio". Both spellings Pamphilj and Pamphili are in common Italian usage, even though the family prefers Pamphilj.