Юлиус Вернер: Алмаз магнаты және өнер жинаушысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Неміс туған алмаз магнаты және өнер жинаушы (1850–1912)

Сэр Джулиус Чарльз Вернер, 1-ші баронет (9 сәуір 1850 – 21 мамыр 1912) – неміс туған Randlord, алмаз магнаты және өнер жинаушы, ол ағылшын элитасының құрамына кірді.

Өмірбаян

Дармштадт қаласында туған Вернер, протестант текті теміржол инженері Фридрих Август Вернер мен Элизабет (Вейденбуш) ұлы болды. Ол Франкфурт-на-Майнда білім алып, сауда банкіне орналасты. 1871 жылы Франко-прус соғысында қызметтен кейін, 21 жасында Лондонға көшіп келді. Оның кәсіпкерлік қабілетін Лондон мен Париждегі алмаз саудагері Жюль Поржес байқап, 1873 жылы Вернерді Оңтүстік Африканың Кимберлидегі алмаз кендеріне агент ретінде алмаз сатып алу және экспорттау үшін жіберді. Вернер кен мүдделерін сатып алып, 1875 жылы Кимберли кен басқармасының мүшесі болды. Сол жылы Порже мен Альфред Бейт оған Кимберлиде қосылып, Порже Compagnie Française des Mines de Diamants du Cap компаниясын құрды. Порже Вернер мен Бейтті Жюль Порже & Co фирмасында серіктес етіп, Лондонға оралды. 1884 жылы Вернер Лондонға қайтып, алмаз акцияларымен сауда жасады, ал Бейт олардың мүдделерін қадағалау үшін Кимберлиде қалды. Порже 1889 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін фирма қайта құрылып, Wernher, Beit & Co. деп аталды. 1886 жылы Витватерсрандта алтынның табылуымен фирма Герман Экштейнді Йоханнесбургтегі өкілі етіп тағайындады, ал Сесил Родс пен Бейт 1888 жылға қарай Кимберли алмаз кендерін біріктіріп, Wernher, Beit & Co. компаниясына De Beers Consolidated Mines компаниясының бақылау үлесін алуға мүмкіндік берді. Вернер енді Лондондағы кеңсесінен Оңтүстік Африканың 70-тен астам компаниясын басқарып, өнер жинауға құмар болды. 1905 жылы ол баронет титулын алды, сондай-ақ Пруссия Корона орденінің мүшесі атанды. Бизнесте сақтық танытқанмен, Вернер 1906 жылы синтетикалық алмаз жасауға болатынын айтқан Анри Лемоиннан 64 000 фунт стерлинг алданып қалды. 1911 жылы денсаулығы нашарлаған Вернер Wernher, Beit & Co. акцияларын Central Mining and Investment Corporation және Rand Mines Ltd. акцияларымен біріктірді. Өнерге деген қызығушылығынан бөлек, Вернер Ұлттық физикалық зертхананы кеңейтуге қаржы бөлді. Ол сондай-ақ Кейптаунда университет ашуға 250 000 фунт стерлинг, ал Лондондағы Императорлық ғылым және технология колледжіне 100 000 фунт стерлинг мұра етіп қалдырды. Ол Лондон қаласында қайтыс болған кезде Ұлыбританиядағы ең бай адамдардың бірі болды, оның байлығы 12 миллион фунт стерлингке жетеді (сол кездегі 60 миллион доллар, қазіргі сатып алу қабілетімен 20-30 еседен астам). Осы байлыққа оның салмақтылығы мен егжей-тегжейлілікке назар аударуы себеп болды. Ал Бейт ақылды болғанымен, импульсивтілігі Джеймсон шабуылы сияқты сәтсіздіктерге әкелді.

Born in Darmstadt, Hesse, Wernher was the son of Elisabeth (Weidenbusch) and Friedrich Augustus Wernher, a railway engineer of Protestant stock. He was educated at Frankfurt am Main, where he entered a merchant bank. In 1871, having served in the Franco German War, he moved to London at the age of 21. His talent for business was spotted by a diamond dealer named Jules Porgès of London and Paris, who sent Wernher in 1873 as his agent to the diamond mines of Kimberley, South Africa to buy and export diamonds. Wernher bought up mining interests and by 1875 was a member of the Kimberley mining board. In that same year, Porgès and Alfred Beit joined him in Kimberley, and Porgès formed the Compagnie Française des Mines de Diamants du Cap. Porgès returned to London after having made Wernher and Beit partners in the firm of Jules Porgès & Co. By 1884 Wernher returned to London and traded in diamond shares, while Beit remained in Kimberley to look after their interests. On Porgès' retirement in 1889, the firm was restructured and named Wernher, Beit & Co.

With the discovery in 1886 of gold on the Witwatersrand, the firm appointed Hermann Eckstein as their representative in Johannesburg, while Cecil Rhodes and Beit effectively amalgamated the Kimberley diamond mines by 1888 and enabled Wernher, Beit & Co. to acquire a controlling interest in De Beers Consolidated Mines. Wernher by now was managing over 70 South African companies from his London office, and developing a passion for collecting art. He was created a baronet in 1905, as well as being a member of the Order of the Crown of Prussia. Despite having a reputation for prudence in business, Wernher was swindled out of £64,000 in 1906 by Henri Lemoine, who claimed he could make synthetic diamonds. Beset by failing health in 1911, Wernher merged the shareholdings of Wernher, Beit & Co. with those of Central Mining and Investment Corporation and Rand Mines Ltd. Besides his interest in art, Wernher funded an extension to the National Physical Laboratory. He also bequeathed £250,000 to establishing a university in Cape Town, and £100,000 to the Imperial College of Science and Technology in London. At the time of his death in London, he was one of the richest men in the United Kingdom with a fortune of £12 million (then $60 million in face value, then more than about 20–30 times current purchasing power). This accumulation of wealth was due to his level headedness and attention to detail. In contrast, Beit was shrewd but impulsive, leading to fiascos like the Jameson Raid.

Өнер

Вернер өзінің өнер коллекциясын Лондондағы Пикадиллидегі Бат-хауста және Льютон-Худағы (1245 жылы Роберт де-Ху қоныстанған) ел үйінде сақтады. Оның көп бөлігі қазір Лондонның Гринвич маңындағы Рейнджерс-хауста қойылған. 1897 жылы Вернер Мадоннаның гранат түсті суретінің кейінгі көшірмесі деп есептелген туындыны сатып алды; ал түпнұсқасы 1487 жылы Сандро Боттичеллимен салынған. English Heritage жүргізген қалпына келтіру жұмыстары және жан-жақты сараптама Рейнджерс-хаустағы суреттің Флоренциядағы Боттичеллидің 15 ғасырдағы шеберханасынан шыққандығын анықтады. Қазір Лондондағы Корольдік тау-кен мектебінің кіреберісінің екі жағында Вернерге арналған үлкен ескерткіш орнатылған.