Альфред Бейт: Оңтүстік Африка алтын және алмаз магнаты
Alfred Beit
Альфред Бейт: Оңтүстік Африкадағы алтын-алмаз магнаты, меценат, саясаткер. «Corner House» тобының құрылтайшысы, Африка инфрақұрылымын дамытуға үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияда туған бизнесмен және Оңтүстік Африкадағы тау-кен магнаты, британдық саясаткер, өнер жинаушы және қайырымды Альфред Бейт (15 ақпан 1853 – 16 шілде 1906) Оңтүстік Африкадағы ағылшын-неміс алтын және алмаз магнаты болды, сондай-ақ Африка құрлығындағы инфрақұрылымдық дамуға үлкен үлес қосып, одан пайда тапты. Ол көптеген елдердегі университет білімі мен ғылыми зерттеулерге көп қаржы бөлді және Бур соғысынан кейінгі Оңтүстік Африкадан Родезияға капиталдың шығуына ықпал еткен "көмекші серіктес" болды. Бейттің активтері Corner House Group деп аталатын құрылымда шоғырландырылды, ол әртүрлі компаниялардағы үлестері арқылы 1913 жылы Йоханнесбургтегі Витватерсранд алтын кендерінде өндірілген алтынның 37 пайызын бақылады.
German born businessman and mining magnate in South Africa
the British politician, art collector and philanthropist
Alfred Beit (15 February 1853 – 16 July 1906) was an Anglo German gold and diamond magnate in South Africa, and a major donor and profiteer of infrastructure development on the African continent. He also donated much money to university education and research in several countries, and was the "silent partner" who structured the capital flight from post Boer War South Africa to Rhodesia. Beit's assets were structured around the so called Corner House Group, which through its holdings in various companies controlled 37 per cent of the gold produced at the Witwatersrand's goldfields in Johannesburg in 1913.
Өмір және мансап
Германия Конфедерациясының Гамбург қаласында дүниеге келіп, сол жерде өскен. Ол бай еврей-неміс азаматының үлкен ұлы және алты баланың екіншісі болды. Оның кіші ағаларының арасында Отто Бейт те болды. Альфред Бейт жақсы оқушы болған жоқ, Амстердамдағы «Жюль Порже & Cie» алмаз фирмасында шәкірттікке түсіп, тастарды сараптау қабілетін дамытты. Бейт Оңтүстік Африкада жылжымайтын мүлікке инвестиция салғанда алғашқы байлығын тапты. Ол кеңселерге жарамды жер сатып алып, он екі темір сарай салды, он біреуін ай сайын жалға берді, ал біреуін өзіне қалдырды. Он екі жылдан кейін ол жерді үлкен пайдаға сатты. Бірақ кейінірек бірнеше жылдан соң вице-президент болып сайланды. 1902 жылы Родс қайтыс болғаннан кейін, Бейт сенімгерлердің бірі ретінде, қазір Де Бирс және Англо Америка компанияларының Оппенгеймер отбасы көмектесіп жатқан зор мүлікті басқаруға көмектесті. Бейт ешқашан үйленбеген және баласы болған емес. Ол 1906 жылдың 16 шілдесінде денсаулығының күрт нашарлағанын көргеннен кейін Тевин Вотерде қайтыс болды. Ол 8,049,886 фунт стерлинг мүлік қалдырды (1906 жылы бұл 0,008049886 фунт стерлингке тең, ал қазіргі шақта шамамен миллиардтаған фунт стерлингке бағаланады).
Born and brought up in Hamburg, German Confederation, he was the eldest son and second of six children of an affluent Jewish German citizen of Hamburg. His younger siblings included Otto Beit. Alfred Beit was an unpromising scholar and was apprenticed to Jules Porgès & Cie, the Amsterdam diamond firm where he developed a talent for examining stones. Beit made his first fortune in property speculation in South Africa. Responding to a demand for business premises, he bought a piece of land and built twelve corrugated iron sheds for offices and rented eleven out monthly and kept one for himself. Twelve years later he sold the land for a considerable profit. but was elected vice president a few years later. With the death of Rhodes in 1902, Beit, as one of the trustees, helped control the enormous estate, currently being helped by the Oppenheimer family of De Beers and Anglo American. Beit never married and had no children. He died at Tewin Water on 16 July 1906 after seeing a rapid deterioration in his health. He left an estate of £8,049,886 (equivalent to £0.008049886 in 1906 is equivalent to about <calculated amount> in recent years billion in ).
Бейт Траст және басқа да сыйлықтар
Өмірінде Бейт ғылыми жұмыстар мен білім беруге жомарт үлесін қосты. 1905 жылы ол Оксфорд университетінде отар тарихы кафедрасын құрды, қазір ол Британ Достастығы тарихы бойынша Бейт профессурасы деп аталады. 1906 жылы ол Гамбург ғылыми қорының (Hamburgische Wissenschaftliche Stiftung) акционерлік капиталына екі миллион марка сыйлады, бұл қордың табысы Гамбург университетінің алғашқы күндерін дамытуға бағытталған. Өсиеті бойынша ол Бейт қорын құрды, арқылы бұрынғы Солтүстік және Оңтүстік Родезияның инфрақұрылымын дамытуға үлкен қаражат (1,2 миллион фунт стерлинг) бөлді, кейіннен бұл қаражат Зимбабве, Замбия және Малавидегі университеттердегі білім беру мен ғылыми зерттеулерге жұмсалды. Қор қаржылаған маңызды инфрақұрылымдық жобалардың бірі – бұрынғы Оңтүстік Родезиядағы Бирченоу көпірі. Көпір 1931 жылдан 1937 жылға дейін Бейт қорының төрағасы болған сэр Генри Бирченоудың құрметіне аталған, ал оның күлі көпірдің құрылымының астына жерленген. Көпірді жобалаған Ральф Фриман сонымен қатар Сидней порты көпірінің конструкциясын жасаған, сондықтан екі көпірдің де сыртқы түрі ұқсас, бірақ Бирченоу көпірі Австралия көпірінен үштен екі есе қысқа. Ол Dorman Long компаниясымен салынды және 1935 жылы аяқталды. 329 метр (1080 фут) ұзындығымен ол сол кезде әлемдегі үшінші ең ұзын аспалы көпір болды. Бейттің қайырымдылығын еске алу үшін Лондон Императорлық колледжінің Корольдік кен мектебі оның ғимаратының кіреберісіне үлкен ескерткіш орнатты. Сондай-ақ, Императорлық колледжінің Принс Консорт жолындағы жатақханасы оның құрметіне Бейт залы деп аталды.
During his lifetime, Beit made generous donations for scientific work and education. In 1905 he founded a chair of colonial history at the University of Oxford, which is now the Beit Professorship of History of the British Commonwealth. In 1906 he made the donation of two million mark to the stock capital of the Hamburgische Wissenschaftliche Stiftung, a charity dedicated to spend its interest for the benefit of a precursor of the University of Hamburg. In his will he set up the Beit Trust through which he bequeathed large sums of money (£1,200,000) for infrastructure development in the former Northern and Southern Rhodesia, later modified to university education and research in Zimbabwe, Zambia and Malawi. Significant infrastructure projects financed by the Trust include the Birchenough Bridge in the former Southern Rhodesia, named after Sir Henry Birchenough, chairman of the Beit Trust from 1931 until 1937 and whose ashes are buried beneath the structure of the bridge. Ralph Freeman, the bridge's designer, was also the structural designer on the Sydney Harbour Bridge and consequently the two bridges bear a close resemblance, although Birchenough is only two thirds as long as the Australian bridge. It was built by Dorman Long and completed in 1935. At a length of 1,080 feet (329 m) it was the third longest single arch suspension bridge in the world at the time. In recognition of his bequests the Royal School of Mines, a faculty of Imperial College London, erected a large memorial to Beit flanking the entrance to its building. The Imperial College hall of residence on Prince Consort Road was named Beit Hall after him.