Кіріспе

Өсімдік түрлері

Жеуге жарамды крахмал ретінде жебе тамырының өсірілуі мен өңделуі

Маранта арундиначеа, сондай-ақ жебе тамыры, маранта деп те аталады.

Жебе тамыры өсімдігі Бразилияның солтүстік-батысындағы Амазонка орманында және көрші елдерде пайда болған деп саналады. Ол 23 °C (73 °F) және 29 °C (84 °F) температура аралығында, жылдық жауын-шашын белгілі мөлшерде болғанда жақсы өседі. Тұқымдық тамырлары 5 °C (41 °F) дейін төмен температураға төтеп бере алады. АҚШ-та жебе тамыры тек Флориданың оңтүстігінде сыртқы өсімдік ретінде өсіріледі.

Тарату

Maranta arundinacea Мексика, Орталық Америка, Вест-Индия (Куба, Испаньола, Пуэрто-Рико және Кіші Антиль аралдарының көпшілігі) және Оңтүстік Америкада (Бразилия, Перу, Эквадор, Колумбия, Венесуэла, Суринам, Гайана және Француз Гвианасында) табиғи түрде өседі. Кариб теңізіндегі Сент-Винсент және Гренадин елдері әлемдегі ең ірі жебе тамыры өсіруші және жебе тамыры ұнының ең ірі өндірушісі болып табылады. Үндістанның Керала штатында, жергілікті атауы билати коова болатын жебе тамыры, оңай қорытылатын крахмал өндіру үшін өсіріледі.

Тарихилық ояту

Радиоуглеродты датировка М. арудинцеяның тарихи Оңтүстік Америкада ең алғашқы қолға үйретілген өсімдіктердің бірі екенін анықтады. Ароурот, лерен (Calathea allouia), кабақ (Cucurbita moschata) және лагенария (Lagenaria siceraria) б.з.д. 8200-5600 жылдар аралығында Оңтүстік Американың солтүстігінде және Панамада өсірілген. Кейбір археологтардың пікірінше, жергілікті халықтар ароуротты басында тамақ ретінде емес, найза мен жебеден келген жаралардың уын сору үшін қолданған. Ароуротты тамақ ретінде қолдануға қатысты мәліметтер Колумбиядағы Каука өзенінің жоғарғы ағысында орналасқан Сан-Исидро археологиялық қазбасында, Попаян қаласының жанында б.з.д. 8200 жылға дейін табылған. Ароуроттың крахмал дәндері ұнтақтау құралдарында анықталды. Өсімдіктің жиналған-жыйналмағаны немесе өсірілген-өсірілмегені белгісіз, бірақ қазба орнының биіктігі М. арудинцеяның табиғи жағдайда өсетін биіктік диапазонынан тыс болуы мүмкін. Осылайша, өсімдік алғашқы өсіру тәжірибесі ретінде жақын жердегі жазық жаңбырлы ормандардан Сан-Исидроға әкелген болуы мүмкін. Сан-Исидроның солтүстігіндегі Орта Каука аңғарында өсімдіктерді өсіруге арналған тас кетпендер б.з.д. 7700 жылға дейін табылған. Бұл ерте кезеңде ароуротты қолға үйрету, көбінесе, шағын аумақта, өзендерге жақын аллювиалды топыраққа бірнеше өсімдіктерді отырғызу арқылы жүзеге асырылған, бұл ароурот және басқа да ұқсас түйнек дақылдарының өсу маусымында қажетті ылғалдықты қамтамасыз етуге мүмкіндік берген. Ароуротты пайдалану, ықтимал, талшықты тамырлардан крахмал алудың қиындығымен байланысты болған. Тамырларды алдымен ұрып немесе ұнтақтап, содан кейін крахмал талшықтардан бөлінуі үшін суға салу қажет. Крахмалдың қорытылуы өте жақсы.

Қолданылуы

Қазіргі уақытта, жүздік крахмалы азық-түлік дайындамаларында және кондитерлік өнімдерде, сондай-ақ косметика және желім сияқты өнеркәсіптік қолданыстарда пайдаланылады. Крахмал алу қалдықтарының құрамында талшықтар көп, оларды малға жем ретінде беруге болады.