Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пап үй күзетшілері (1801–1970)
Papal household guard unit (1801–1970)
Асыл гвардия – Папаға қызмет ететін үй күзетшілерінің бірі және Ватикан қаласының әскери құрамының бөлігі болды. Ол 1801 жылы Папа Пий VII құрған ауыр кавалерия полкі ретінде құрылды және 1970 жылы Папа Павел VI Ватикан II созылысынан кейін таратылды. Папаның жеке күзетшісі ретінде құрылған бұл бөлім Папа Римде каретамен жүргенде атты сүйемелдеу қызметін атқарды және пап сарайларындағы пәтерлерінің сыртында күзетке тұрды. Гвардияшылар Папаның бұйрығымен Пап мемлекеттері ішінде арнайы миссияларды орындауға дайын болды. Олардың алғашқы маңызды міндеттерінің бірі – 1804 жылы Наполеонның тәж кию рәсіміне қатысу үшін Пий VII-ні Парижге сүйемелдеу болды.
The Noble Guard was one of the household guard units serving the Pope, and formed part of the military in Vatican City. It was formed by Pope Pius VII in 1801 as a regiment of heavy cavalry, and abolished in 1970 by Pope Paul VI following Vatican II. Conceived as the Pope's personal guard, the unit provided a mounted escort for the Pope when he moved about Rome in his carriage and mounted guard outside his apartments in the papal palaces. The guardsmen were also available for special missions within the Papal States at the behest of the pope. One of their first major duties was to escort Pius VII to Paris for the Coronation of Napoleon in 1804.
Тарих
1801 жылы Римде аристократия қатарында понтификке жеке күзет құру туралы үгіт басталып, VII Плусқа тегін қызмет етуді ұсынған хат жіберілді. Оған жауап ретінде 1801 жылдың 11 мамырында Асыл гвардия құрылды. Еліне қарасты сарай күзетшілері болғандықтан, 1801 мен 1870 жылдар аралығында Папалық мемлекеттерге қарсы болған бірнеше әскери науқандар кезінде олар әскери қызметке немесе шайқасқа қатыспады. Италияның бірігуі және 1870 жылы Папалық мемлекеттер таратылғаннан кейін, Асыл гвардия қызметін Ватикан ғимараттары мен аумағымен шектеді. Атақты түрде атты әскер болып саналғанымен, бөлім Ватиканның шектеулі аумағында атқа отыруға көп мүмкіндік таппады, бірақ Папа Ватикан бақшаларымен жүргенде екі атты күзетші оның каретасына ілесіп жүретін. 1904 жылы атты қызмет толығымен тоқтатылып, соңғы жылқылар сатылды. Бастапқыда карабин, тапанша және қылышпен қаруланған күзетшілер 1870 жылдан кейін тек қылыш алып жүрді. Корпус әрқашан ерікті негізде құрылды, оның мүшелері қызметі үшін жалақы алған жоқ, бірақ форма киімдеріне жәрдемақы алды. Жауынгерлер Римдегі асыл отбасылардан таңдалып алынды, бірақ ХХ ғасырда Италияның басқа аймақтарынан келген аристократтардың корпусқа қосылуына рұхсат беру үшін талаптар жеңілдетілді. Гвардияшылар кем дегенде 100 жылдық тарихы бар ақсүйек атақтарын иеленуі керек болды. Корпустың басшысы капитан аталды. Барберини және Альтьери отбасыларында басшылық мұрагерлікпен беріліп келді, бірақ кейіннен Роспильози отбасына өтті. Корпустағы маңызды лауазымдардың бірі – Мұрагерлік Ту ұстаушысы, ол Католик шіркеуінің туын алып жүруге жауапты болды. Бұл лауазымды Патрици Монторо атқарды. 1970 жылы Папа Павел VI II Ватиканнан кейінгі шіркеу реформасының бір бөлігі ретінде Асыл гвардияны таратып жіберді. Артықшылықты салтанатты корпусқа тән элиталық бейне қарапайым және көпке ашық дәуірмен үйлеспейтін деп есептелді. Гвардияшылармен Папаның жоспарланған қоштасу кездесуі өткізілмеді және бөлімнің мүлігі Папаның Мемлекеттік хатшылығымен жедел түрде тәркіленді. Бұрынғы Асыл гвардия мүшелері "La Compagnia delle Lance Spezzate" ("Сынған найзалар компаниясы") атты ардагерлер қауымдастығын құрды.
In 1801 an agitation was started in Rome among the aristocracy to form a bodyguard for the pontiff, and an address was sent to Plus VII offering their services gratuitously. In response, the Noble Guard was established on May 11, 1801. Exclusively a palace guard, the Noble Guard saw no active military service or combat during the several military campaigns that engaged the Papal States between 1801 and 1870. With the unification of Italy and the abolition of the Papal States in 1870, the Noble Guard restricted its activity to the buildings and grounds of the Vatican. Though nominally still a cavalry unit, the unit had little opportunity to deploy on horseback in the limited confines of the Vatican, although two mounted troopers would accompany the papal carriage when the Pope was driven around the Vatican gardens. In 1904 mounted service was abolished entirely and the last horses were sold off. Originally armed with carbines, pistols and sabers, after 1870 the guardsmen carried only a saber. The corps was always a volunteer one its members were not paid for their service, although they received an allowance for their uniforms. Recruits were drawn from noble families in Rome, although in the twentieth century requirements were relaxed in practice to allow nobility from other regions of Italy to join the corps. The guardsmen were expected to hold titles dating back at least 100 years. The commander of the corps was called the Captain. Command was hereditary in the Barberini and Altieri families, but later passed to the Rospigliosi family. One of the subordinate positions within the corps was that of Hereditary Standard Bearer, who was responsible for carrying the standard of the Catholic Church. This office was held by the Patrizi Montoro. The Noble Guard was abolished by Pope Paul VI in 1970 as part of the reforms of the Church following Vatican II. The elitist image of a privileged ceremonial corps was considered to be out of sympathy with a simpler and more inclusive era. A planned farewell audience for the guardsmen with the Pope did not take place and the property of the unit was requisitioned at short notice by the Papal Secretariat of State. Former members of the Noble Guard have a veterans' association, "La Compagnia delle Lance Spezzate" (The Company of the Broken Lances).