Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық биограф және тарихшы (1943 жылы туған)
American biographer and historian (born 1943)
Дорис Хелен Кернс Гудвин (4 қаңтар 1943 жылы туған) – американдық биограф, тарихшы, бұрынғы спорт журналисі және саяси комментатор. Ол көптеген АҚШ президенттерінің өмірбаянын жазды. Гудвиннің "No Ordinary Time: Franklin and Eleanor Roosevelt: The Home Front in World War II" кітабы 1995 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Гудвин "Вашингтон" американдық телесериалын жасады. Ол сонымен қатар History Channel телеарнасында 2022 жылы түсірілген "Абрахам Линкольн" деректі драмасының атқарушы продюсері болды. Бұл соңғы серия Гудвиннің "Тұрбулентті замандағы көшбасшылық" кітабы негізінде жасалған.
Doris Helen Kearns Goodwin (born January 4, 1943) is an American biographer, historian, former sports journalist, and political commentator. She has written biographies of numerous U. S. presidents. Goodwin's book No Ordinary Time: Franklin and Eleanor Roosevelt: The Home Front in World War II won the Pulitzer Prize for History in 1995. Goodwin produced the American television miniseries Washington. She was also executive producer of "Abraham Lincoln", a 2022 docudrama on the History Channel. This latter series was based on Goodwin's Leadership in Turbulent Times.
Ерте өмір және білім
Дорис Хелен Кернс Нью-Йорктің Бруклин қаласында Хелен Витттің (туған есімі Миллер) және Майкл Фрэнсис Алойсиус Кернстің қызы ретінде дүниеге келді. Оның екі әпкесі бар: Шарлотта Кернс және Жанна Кернс. Ол католик дінінде тәрбиеленді. Оның әкесінің ата-анасы ирланд иммигранттары болған. Ол Нью-Йорктің Роквиль-Центр қаласында өсті, онда South Side орта мектебін бітірді. Оның Роквиль-Центрде өткен жас шағы 1997 жылы жарық көрген "Келесі жылға дейін күте тұрыңыз" атты естеліктерінде баяндалған. Ол Мэн штатындағы Колби колледжінде оқыды, онда Delta Delta Delta және Phi Beta Kappa ұйымдарының мүшесі болды және 1964 жылы үздік дипломмен (magna cum laude) бакалавр дәрежесін алды. 1964 жылы докторлық білімін алу үшін Вудро Вильсон стипендиясын жеңіп алды. 1968 жылы Гарвард университетінде "Дұға және қайта бөлу: Конгресс пен сот арасындағы қарым-қатынастың талдауы" тақырыбындағы диссертациясын қорғап, үкімет мамандығы бойынша доктор ғылымының дәрежесін алды.
Doris Helen Kearns was born in Brooklyn, New York, the daughter of Helen Witt (née Miller) and Michael Francis Aloysius Kearns. She has two sisters, Charlotte Kearns and Jeanne Kearns. She was raised Catholic. Her paternal grandparents were Irish immigrants. She grew up in Rockville Centre, New York, where she graduated from South Side High School. Her formative years in Rockville Centre are the subject of her 1997 memoir Wait Till Next Year. She attended Colby College in Maine, where she was a member of Delta Delta Delta and Phi Beta Kappa, and graduated magna cum laude in 1964 with a Bachelor of Arts degree. She was awarded a Woodrow Wilson Fellowship in 1964 to pursue doctoral studies. In 1968, she earned a PhD in government from Harvard University, with a thesis titled "Prayer and Reapportionment: An Analysis of the Relationship between the Congress and the Court."
Еңбек жолы және марапаттары
1967 жылы Кернс Линдон Джонсон әкімшілігі кезінде Вашингтонға Ақ үйге тағайындалды. Джонсон бастапқыда жас стажерді Овалдық кабинетіндегі көмекшісі ретінде жұмысқа алуға ниеттенген, бірақ Кернстің «Жаңа Республика» басылымында жарияланған, Вьетнам соғысын жүргізу жолымен Джонсонның қызметтен алынуының сценарийін баяндаған мақаласынан кейін, оны Еңбек департаментіне жіберді. Гудвин кез келген жағдайда тағылымдама бағдарламасында қалуға мүмкіндік алғанын қуанышпен еске алды. «Президент мен Вьетнам соғысына қарсы қозғалысқа белсенді қатысқанымды және «Линдон Джонсонды қалай тастауға болады» деген мақала жазғанымды білді. Мен оны бір жылға шақырып, егер оны өз жағыма көндіре алмасам, ешкімнің көндіре алмайтынын айтты», – деді ол. Джонсон қайта сайлануға түспеуді шешкен соң, Кернсті Ақ үйге штабының мүшесі ретінде алып келді, онда ол ішкі кедейлікпен күресу жөніндегі жұмыстарға ден қойды. 1969 жылы Джонсон қызметтен кеткеннен кейін Кернс Гарвардта 10 жыл бойы үкімет сабағын оқытты, соның ішінде американдық президенттік туралы курс оқыды. Осы кезеңде ол Джонсонға оның естеліктерін жазуға көмектесті. Марқұм президентпен болған әңгімелеріне негізделген «Линдон Джонсон және американдық арман» атты алғашқы кітабы 1977 жылы жарық көрді, «Нью-Йорк Таймс» бестселлері тізіміне енді және оның әдеби мансабына жол ашты. Гудвин, сонымен қатар спорт журналисі ретінде, 1979 жылы Бостон «Ред Сокс» командасының киім ауыстыратын бөлмесіне кірген алғашқы әйел болды. Ол Кен Бернстің 1994 жылғы «Бейсбол» атты деректі фильміне кеңес берді және түсті. Гудвин 1995 жылы «Ертеде емес уақыт: Франклин мен Элеонора Рузвельт: Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үй майданы» (1994) еңбегі үшін тарих саласындағы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. 1996 жылы Гудвин Америка жетістіктері академиясының Алтын тақтасымен марапатталды. 1998 жылы Гудвин Бейтс колледжінен құрметті L.H.D. дәрежесін алды. 2008 жылы Вестфилд мемлекеттік колледжінен құрметті докторлық дәрежесін алды. Гудвин 2000 жылғы президент сайлауының түні NBC News арнасында Том Брокаумен сұхбаттасып отырғанда, Брокау Флорида штаты Джордж Бушқа дауыс бергенін және оны президент етіп сайлағанын жариялады. Гудвин 2005 жылы Азамат соғысы туралы ең жақсы кітап үшін Линкольн сыйлығын «Көресектестер тобы: Абрахам Линкольнның саяси генийі» (2005) кітабы үшін жеңіп алды, бұл кітап Абрахам Линкольнның президенттік кабинетіне арналған. Кітаптың бір бөлігін Тони Кушнер Стивен Спилбергтің 2012 жылғы «Линкольн» фильміне арналған сценарийге бейімдеді. Ол Абрахам Линкольнның екі жүз жылдық комиссиясының кеңесші кеңесінің мүшесі болды. Бұл кітап сондай-ақ Нью-Йорк тарихи қоғамы тапсырған алғашқы американдық тарих кітабы сыйлығын жеңіп алды. 2006 жылы Гудвин Линкольн форумының Ричард Нельсонның қазіргі жетістіктері сыйлығын алды. Гудвин «Northwest Airlines» компаниясы директорлар кеңесінің мүшесі болды. Гудвин «Meet the Press» бағдарламасында жиі қонақ болып, Тим Рассерт, Том Брокау, Дэвид Грегори және Чак Тоддтың кезеңдерінде көп рет қатысты. Ол сондай-ақ 1994 жылдан бастап жалпы қырық сегіз рет пайда болған Чарли Роуз бағдарламасында тұрақты қонақ болды. Стивен Кинг өзінің «11/22/63» романын жазған кезде Кернспен кездесті, өйткені ол Джонсонның көмекшісі болған. Кинг романның кейбір идеяларын тарих өзгерген жағдайдағы ең нашар сценарий туралы қарастырды. 2014 жылы Кернс «Булли-пульпит» кітабы үшін Эндрю Карнеги медалін жеңіп алды. Ол сондай-ақ Лос-Анджелес Таймс кітап сыйлығының финалисі болды (Тарих, 2013) және 2013 жылы Christian Science Monitor журналының 15 үздік ғылыми-танымдық кітабының бірі деп танылды. 2016 жылы ол «American Horror Story: Roanoke» сериалының бесінші эпизодында өзін бейнеледі және «Симпсон» мультсериалының «The Town» эпизодында өзін ұстаз ретінде сомдады. 2024 жылдың сәуір айында Simon & Schuster баспасы Кернстің «Бейтексіз махаббат тарихы: 1960 жылдардың жеке тарихы» атты кітабын жариялады.
In 1967, Kearns went to Washington, D. C., as a White House Fellow during the Lyndon B. Johnson administration. Johnson initially expressed interest in hiring the young intern as his Oval Office assistant, but after an article by Kearns appeared in The New Republic laying out a scenario for Johnson's removal from office over his conduct of the war in Vietnam, she was instead assigned to the Department of Labor; Goodwin has written that she felt relieved to be able to remain in the internship program in any capacity at all. "The president discovered that I had been actively involved in the anti Vietnam War movement and had written an article entitled, 'How to Dump Lyndon Johnson'. I thought for sure he would kick me out of the program, but instead, he said, 'Oh, bring her down here for a year and if I can't win her over, no one can'." After Johnson decided not to run for reelection, he brought Kearns to the White House as a member of his staff, where she focused on domestic anti poverty efforts. After Johnson left office in 1969, Kearns taught government at Harvard for 10 years, including a course on the American presidency. During this period, she also assisted Johnson in drafting his memoirs. Her first book Lyndon Johnson and the American Dream, which drew upon her conversations with the late president, was published in 1977, becoming a New York Times bestseller and provided a launching pad for her literary career. A sports journalist as well, Goodwin was the first woman to enter the Boston Red Sox locker room in 1979. She consulted on and appeared in Ken Burns' 1994 documentary Baseball. Goodwin won the 1995 Pulitzer Prize for History for No Ordinary Time: Franklin and Eleanor Roosevelt: The Home Front During World War II (1994). In 1996, Goodwin received the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement. Goodwin received an honorary L. H. D. from Bates College in 1998. She was awarded an honorary doctorate from Westfield State College in 2008. Goodwin was on air talking to Tom Brokaw of NBC News during their 2000 Presidential Election Night Coverage when Brokaw announced NBC's projection that the state of Florida had voted for George W. Bush thus making him president. Goodwin won the 2005 Lincoln Prize (for the best book about the American Civil War) for Team of Rivals: The Political Genius of Abraham Lincoln (2005), a book about Abraham Lincoln's presidential cabinet. Part of the book was adapted by Tony Kushner into the screenplay for Steven Spielberg's 2012 film Lincoln. She was a member of the Abraham Lincoln Bicentennial Commission advisory board. The book also won the inaugural American History Book Prize given by the New York Historical Society. In 2006, Goodwin received The Lincoln Forum's Richard Nelson Current Award of Achievement. Goodwin was a member of the board of directors of Northwest Airlines. Goodwin is a frequent guest commentator on Meet the Press, having appeared many times during the tenures of hosts Tim Russert, Tom Brokaw, David Gregory, and Chuck Todd. She was also a regular guest on Charlie Rose, appearing a total of forty eight times beginning in 1994. Stephen King met with Goodwin while he was writing his novel 11/22/63, since she had been an assistant to Johnson. King used some of her ideas in the novel on what a worst case scenario would be like if history had changed. In 2014, Kearns won the Andrew Carnegie Medal for Excellence in Nonfiction for The Bully Pulpit. It was also a Los Angeles Times Book Prize finalist (History, 2013) and was named one of the Christian Science Monitor 15 best nonfiction books in 2013. In 2016, she appeared as herself in the fifth episode of American Horror Story: Roanoke, and made a cameo appearance playing herself as a teacher in the Simpsons episode "The Town". In April 2024, Simon & Schuster published Kearns' book, An Unfinished Love Story: A Personal History of the 1960s.
Плагиаттық даулар
2002 жылы The Weekly Standard Гудвиннің «Фицджеральдтар мен Кеннедилер» кітабында авторлық құқығы бұзылған үш кітаптан – Роза Кеннедидің «Есте сақтауға лайық сәттер», Хэнк Сирлстің «Жоғалған ханзада» және Линн МакТаггарттың «Кэтлин Кеннеди: Өмірі мен заманы» – көптеген сөз тіркестері мен сөйлемдерді пайдаланғанын анықтады. МакТаггарт: «Егер біреу басқа біреудің кітабының үштен бір бөлігін алса, менің жағдайым да осылай болды, ол екінші адамның жеке ой-пікірлерінің мәнін толығымен жоққа шығарады». Гудвин бұрын осы мәселе бойынша МакТаггартпен «жеке келісімге» келген еді. Time журналына жазған мақаласында ол: «Менің сілтемелерімде МакТаггарттың еңбегі бірнеше рет көрсетілгенімен, мен сөзбе-сөз алған тіркестерге қатысты тырнақша белгілерін қойған жоқпын. Тарихты жазатын біз үшін маңызды мәселе – цитата қателіктері қалай жасалатынын түсіну» деді. Slate журналы дауды талдаған мақаласында Гудвиннің түсіндірмесіндегі реніштің тонына сын айтып, Гудвиннің ең үлкен қатесі – плагиат туралы мәлімделгеннен кейін де оны кітаптың келесі басылымдарында қалдыруға рұқсат бергені екенін атап көрсетті. Плагиатқа қатысты дау Гудвинді Пулитцер сыйлығының кеңесінен кетуге және PBS NewsHour бағдарламасының тұрақты қатысушысы лауазымынан бас тартуға итермеледі. Los Angeles Times газеті де No Ordinary Time кітабындағы бір үзіндіде Джозеф П. Лаштың 1971 жылғы «Элеонора және Франклин» кітабындағы тіл мен сөз тіркестерінің өте ұқсас болғанын хабарлады; Гудвин кітапта Лашқа сілтеме жасайды, бірақ мақалада екі мәтін арасындағы ұқсас «стильдік тілді» пайдалану үшін бұл жеткілікті ме екені сұрақ қойылады. Гудвин бұл үзіндіге қатысты «тарихи зерттеулердің жоғары стандарттары» сақталғанын мәлімдеді.
In 2002, The Weekly Standard determined that Goodwin's book The Fitzgeralds and the Kennedys used without attribution numerous phrases and sentences from three other books: Times to Remember by Rose Kennedy; The Lost Prince by Hank Searls; and Kathleen Kennedy: Her Life and Times by Lynne McTaggart. McTaggart remarked, "If somebody takes a third of somebody's book, which is what happened to me, they are lifting out the heart and guts of somebody else's individual expression." Goodwin had previously reached a "private settlement" with McTaggart over the issue. In an article she wrote for Time magazine, she said, "Though my footnotes repeatedly cited Ms. McTaggart's work, I failed to provide quotation marks for phrases that I had taken verbatim The larger question for those of us who write history is to understand how citation mistakes can happen." In its analysis of the controversy, Slate magazine criticized Goodwin for the aggrieved tone of her explanation, and suggested Goodwin's worst offense was allowing the plagiarism to remain in future editions of the book even after it was brought to her attention. The plagiarism controversy caused Goodwin to resign from the Pulitzer Prize Board and to relinquish her position as a regular guest on the PBS NewsHour program. The Los Angeles Times also reported on a passage in No Ordinary Time which appeared to use highly similar language and phrasing to one in Joseph P. Lash's 1971 book Eleanor & Franklin; Goodwin includes a citation for Lash in the bibliography, though the article questions if this is sufficient for the use of similar "framing language" between the two texts. In response, Goodwin said that she had met "the highest standards of historical scholarship" for the passage in question.
Жеке өмір
Лонг-Айлендте өскен Гудвин Бруклин Доджерс командасының жанкүйері болды. Ол әкесінің радиодан бейсбол ойынының барысын жазып алып, ол үйге келгенде оқиғаларды "қайтадан айтуын" сұрағанын есіне алды. Гудвин 1958 жылы Доджерс Лос-Анджелеске көшкеннен кейін бейсболға қызығуын тоқтатты, бірақ кейін Гарвардта оқып жүргенде Бостон Ред Сокс командасының жанкүйеріне айналды және қазір маусымдық билеттің иесі. 1975 жылы Кернс Кеннеди және Джонсон әкімшіліктерінде кеңесші және сөз жазушы болып жұмыс істеген Ричард Н. Гудвинге үйленді. Олар 1972 жылдың ортасында Гарвардтың Саясат институтында танысты. Ричард Гудвиннің бұрынғы некесінен Ричард есімді ұлы болған. Олар үйленген кезде оның ұлы тоғыз жаста болды. Ричард Гудвин 2018 жылдың 20 мамырында қатерлі ісікпен қысқа күрестен кейін дүние салды.
Growing up on Long Island, Goodwin was a fan of the Brooklyn Dodgers. She remembered that her father would have her document the events of a baseball game from the radio, and "replay" the events for him when he returned home. Goodwin stopped following baseball after the Dodgers moved to Los Angeles in 1958, but later became a Boston Red Sox fan while attending Harvard, and is now a season ticket holder. In 1975, Kearns married Richard N. Goodwin, who had worked in the Kennedy and Johnson administrations as an adviser and speechwriter. The two met in mid 1972 at Harvard's Institute of Politics. Richard Goodwin was a widower who had a son, also named Richard, from his first marriage. At the time he and Kearns married, his son was nine years old. Richard Goodwin died on May 20, 2018, after a brief battle with cancer.