Rover P6: 1963-1977 жылдары өндірілген британдық салон автокөлігі. Еуропаның жыл автокөлігі сыйлығының алғашқы иесі. Тарихы, ерекшеліктері туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Rover P6 сериясы (қозғалтқыш көлеміне қарай 2000, 2200 немесе 3500 деп аталады) – Rover және кейін British Leyland компаниялары 1963 жылдан 1977 жылға дейін Ұлыбританияның Англиясындағы Солихалл, Вест-Мидлендс қаласында шығарған седан автомобиль. P6 «Еуропаның жыл автокөлігі» сыйлығын алғаш рет жеңіп алды.
The Rover P6 series (named as the 2000, 2200, or 3500, depending on engine displacement) is a saloon car produced by Rover and subsequently British Leyland from 1963 to 1977 in Solihull, West Midlands, England, UK. The P6 was the first winner of the European Car of the Year award.
Даму
P6 1963 жылғы 9 қазанда Earls Court автосалонынан бұрын жарияланды. Көлік алғаш рет Rover 2000 деп аталды және ол бұрынғы үлгілерге қарағанда көптеген сатып алушыларды қызықтыруға арналған толыққанды «жаңа дизайн» болды. Rover стандартты «1,5 литрлік» седан класы (мысалы, Ford Consul және Singer Gazelle) мен «үш литрлік» үлкен седан арасындағы (Wolseley 6/99 және Vauxhall Cresta) дамитын нарықты анықтады. Жасырақ және табысы артып келе жатқан маман жұмысшылары мен басшылары стиль, дизайн және сәндік жағынан қалыпты 1,5 литрлік үлгілерден артық, бірақ үлкен үш литрлік кластың қарапайымдығынан гөрі жаңару динамикасымен және Jaguar Mark 2 сияқты спорттық седанға қарағанда арзан бағасы мен жұмыс істеу шығындарымен көлік іздеді. 1950 жылдардың ортасы мен соңында автомобиль технологиясы едәуір жақсарды, оны Еуропадағы Citroën DS және Lancia Flavia, ал Америкадағы Chevrolet Corvair сияқты автомобильдердің енгізілуімен сипаттады. Сондықтан дәстүрлі P4 дизайнының орнына екі литрлік қозғалтқышпен (бірақ болашақта газ турбинасы қозғалтқыш ретінде қарастырылған) кішкентай машина, соңғы дизайн, инженерия және стильді пайдалана отырып, Rover-ді қазіргі атқарушы автомобиль класына жататын алғашқы үлгілердің біріне айналдырды. P6 бағасы P4-тен төмен болады деп күтілді, ал сату көлемі де артады. P5 маркалы консервативті және жоғары бағалы машина 1973 жылға дейін P6-мен бірге сатылды. 2000 моделі артқы жағында De Dion түтікшелі серіппесі, төрт дөңгелекті дискілі тежегіштері (артқы жағында) және толық синхронизацияланған қоробкасымен жаңартылды. Бір корпус дизайны Citroën DS-ке сүйене отырып, бірлік рамаға бекітілген, стрессі жоқ панельдерден тұрды. De Dion орнатылуы бірегей болды, себебі «түтік» телескоптық екі бөліктен тұрды, бұл қозғалтқыш біліктерінде сырғанау сплиндерін қажет етпейді, соның салдарынан қозғалғанда немесе тежелгенде тіреудің жоғарылауын болдырмайды, ал доңғалақтар денеге қатысты тік және параллель болып қалады. Rover 2000 қауіпсіздігі үшін марапат алды және мұқият жасалған «қауіпсіздік» интерьері болды. Жаңалықтың бірі - алдыңғы фаралардың үстіне орнатылған пластикалық призма. Бұл жүргізушіге жарық аз болғанда машинаның алдыңғы бұрышын көруге және олардың жұмыс істеп тұрғанын растауға мүмкіндік берді. Бірақ салыстырмалы түрде өткір пластикалық проекциялар Германия сияқты кейбір экспорттық нарықтарда homologation стандарттарына сәйкес келмеді, сондықтан заң талап еткен жерлерде тегіс беті бар линзалар ауыстырылды. Rover 2000-нің бірегей ерекшелігі - алдыңғы серіппе жүйесінің дизайны, онда қоңыраулы кранк (жоғарғы ступица тасымалдағышының буынының артында айналатын L пішіндес тірек) дөңгелектің тік қозғалысын қозғалтқыш бөлімінің артқы қабырғасына бекітілген алдыңғы және артқы бағытта орналасқан серіппеге жеткізді. Рульді басқару үшін қалқанға бір гидравликалық амортизаторлы қол тірегі орнатылды. Алдыңғы серіппе Rover-дің газ турбиналы қозғалтқышына орнату үшін қозғалтқыш бөліміне мүмкіндігінше көп кеңістік беру үшін жасалды. Стильдің контуры алғаш рет 1961 жылғы T4 прототипінде көрінді, ол алдыңғы қозғалтқышты және алдыңғы дөңгелекті қозғалтқышпен газ турбинасы бар седан, Rover компаниясының 1950 және 1960 жылдары салған газ турбинасы прототиптерінің бірі. T4 бүгінде сақталған және оны Британдық автомобиль мұражайында көруге болады. Алайда газ турбиналы қозғалтқыш өндіріс көлігі үшін ешқашан қолданылмады, бірақ қозғалтқыш бөлімінің ені (сәл өзгертілген пішінімен) 1968 жылдың сәуірінен бастап P6-да қол жетімді болған Buick-тен алынған Rover V8 қозғалтқышын орналастыруды жеңілдетті. Суретші Flaminio Bertoni-дің Citroën DS корпусы David Bache-ке әсер етті. Жаңа Kamm құйрығына сілтеме жасай отырып, Rover-дің соңғы дизайны Rover-дің de Dion артқы серіппесімен толтырылған міндетті түрде үлкейтілген багажникті қамтыды. Ол Citroën акула мұрынын жоққа шығарды, оны кейін фаралар мен жақтағы шамдармен бірге төмендеп тұрған капот ретінде енгізу жоспарланған. Багаж кеңістігі күрделі артқы серіппеден және II сериялы көліктерде багажникке орнатылған батареядан шектеулі болды. Қосалқы дөңгелек те кеңістік үшін бәсекеге түсті және ол багаж еденінде немесе тік жақта сақталды. Кейінгі опциялық «саяхаттық пакет» қосалқыны багаж қақпағында тасымалдауға мүмкіндік берді; ауа райына төзімді винил қақпағымен. Орындалмаған кезде, монтаждау тіректері дөңгелек Rover белгісімен жасырылатын. II сериялы модельдер қысқа уақытқа Dunlop Denovo Run flat доңғалағын ұсынды, бұл қосалқы дөңгелектің қажеттілігін жойды, бірақ бұл жиі таңдалмады және сақталған үлгілерде сирек кездеседі. Автокөліктің негізгі бәсекелесі британдық нарықта Triumph 2000 болды, ол да 1963 жылдың қазанында, P6-дан бір апта кейін шығарылды. Еуропалық континентте Rover 2000 Citroën DS сияқты сегментте бәсекелесті, ол бастапқы Rover ұсынысы сияқты, тек төрт цилиндрлі қозғалтқышпен ұсынылды – бұл Rover V8 қозғалтқышын қозғалтқыш бөліміне орнату арқылы шешілді. Rover 2000 интерьері Triumph және Citroën бәсекелестеріне қарағанда кең болмады, әсіресе артқы орындықтарда, онда екі орындық артқы орындық үш адамды артқы орындыққа отырғызуды қалаған клиенттердің үлкен және ескі Rover P5 таңдауы керек екенін білдірді.
The P6 was announced on 9 October 1963, just before the Earls Court Motor Show. The vehicle was marketed first as the Rover 2000 and was a complete "clean sheet" design intended to appeal to a larger number of buyers than earlier models such as the P4 it replaced. Rover had identified a developing market between the standard '1.5 litre' saloon car class (such as the Ford Consul and the Singer Gazelle) and the accepted 'three litre' large saloon cars (typified by the Wolseley 6/99 and the Vauxhall Cresta). Younger and increasingly affluent professional workers and executives were seeking out cars that were superior to the normal 1.5 litre models in style, design and luxury but which offered more modern driving dynamics than the big three litre class and lower purchase and running costs than sports saloons such as the Jaguar Mark 2. Automotive technology had improved significantly in the mid to late 1950s, typified by the introduction of cars such as the Citroën DS and Lancia Flavia in Europe and the Chevrolet Corvair in America. The replacement for the traditionally designed P4 would therefore be a smaller car with a two litre engine (although a gas turbine was envisioned as power unit in the future) utilising the latest design, engineering and styling, thus making the Rover one of the earliest examples of what would now be classified as an executive car. The P6 would be lower priced than the P4 and sales volumes were anticipated to be significantly higher. The more upmarket and conservative P5 was sold alongside the P6 until 1973. The 2000 was advanced for the time with a de Dion tube suspension at the rear, four wheel disc brakes (inboard on the rear), and a fully synchromesh transmission. The unibody design featured non stressed panels bolted to a unit frame, inspired by the Citroën DS. The de Dion set up was unique in that the "tube" was in two parts that could telescope, thereby avoiding the need for sliding splines in the drive shafts, with consequent stiction under drive or braking torque, while still keeping the wheels vertical and parallel in relation to the body. The Rover 2000 won industry awards for safety when it was introduced and included a carefully designed "safety" interior. One innovative feature was the prism of plastic on the top of the front side lights. This allowed the driver to see the front corner of the car in low light conditions, and also confirmed that they were operative. The relatively sharp plastic projections did not meet homologation standards in some export markets, including Germany, however and so a lens with a smooth top was substituted where the law demanded. One unique feature of the Rover 2000 was the design of the front suspension system, in which a bell crank (an L shaped rotating bracket trailing the upper hub carrier joint) conveyed the vertical motion of the wheel to a fore and aft horizontally mounted spring fastened to the rear wall of the engine compartment. A single hydraulically damped arm was mounted on the bulkhead for the steering. The front suspension was designed to allow as much width for the engine compartment as possible so that Rover's gas turbine engine could be fitted. The styling outline was first seen in the 1961 prototype T4, a front engined front wheel drive gas turbine saloon, one of a line of gas turbine prototypes built by Rover in the 1950s and 1960s. T4 survives today and can be seen at the British Motor Museum. In the event, the gas turbine engine was never used for the production vehicle, but the engine compartment width (with slightly amended shape) did facilitate the accommodation of the Buick derived Rover V8 engine made available in the P6 from April 1968. Sculptor Flaminio Bertoni's Citroën DS body inspired David Bache. With a nod to the new Kamm tail, the finished Rover appearance incorporated a necessarily enlarged boot filled otherwise by Rover's de Dion rear suspension. It lacked the Citroën shark nose, which it was planned to introduce later as a drooping bonnet with headlamps in pods and projecting sidelights. Luggage compartment space was limited due to the complex rear suspension and, in Series II vehicles, the boot mounted battery. The spare wheel competed for space also, and was stored either flat on the boot floor or vertically to the side. A later optional 'touring package' allowed the spare to be carried on the boot lid; with a vinyl weatherproof cover. When not in place, the mounting bracket was concealed by a circular Rover badge. Series II models briefly offered Dunlop Denovo Run flat tyre, eliminating the need for a spare, though this was not commonly selected and is very unusual on surviving examples. The car's primary competitor on the domestic UK market was the Triumph 2000, also released in October 1963, just one week after the P6. In continental Europe, the Rover 2000 competed in the same sector as the Citroën DS which, like the initial Rover offering, was offered only with a four cylinder engine – a situation which was resolved in the Rover when the V8 was engineered to fit into the engine bay. The Rover 2000 interior was not as spacious as those of its Triumph and Citroën rivals, especially in the back, where its sculpted two person rear seat implied that customers wishing to accommodate three in the back of a Rover should opt for the larger and older Rover P5.
2000 жыл
Бірінші P6 моделі P6 үшін арнайы жасалған 2.0 л қозғалтқышты қолданды. Автомобиль жыл басынан бері "пилоттық өндірісте" болғандықтан, 1963 жылдың соңында жарияланғанына қарамастан, жеткізілімдер дереу басталды. Бастапқы шығыны сол кездегі қозғалтқыштардың жоғары жатқан кәмшафтасымен ерекшеленді. Цилиндрдің басы толығымен тегіс болды, ал жану камералары поршень басына құйылды (кейде "Heron бас" деп аталды). Әлем бойынша автожолдардың қарқынды салынуы, олардың көпшілігінде (соның ішінде осы кезеңдегі Ұлыбританиядағыларында) ең жоғары жылдамдық шегі болмағандықтан, P6 қозғалтқышы ұзақ уақыт бойы жоғары жылдамдықпен жүргенде тиімді, тегіс және сенімді жұмыс істеуі үшін жасалды. Цилиндрдің диаметрі мен поршеньнің қозғалысы бірдей болғандықтан ("шаршы" өлшемдері, 85,7 мм немесе 3,4 дюйм), поршеньнің жылдамдығы мен подшипниктерге түсетін жүктеме азайтылды, бұл британдық седан машиналарын арасында сирек кездесетін еді: олар көбінесе ұзын қозғалысты ("төртбұрышты емес") қозғалтқыштарға ие болды, бұл 1947 жылға дейінгі ат күші салығы жүйесінің және автожолдар пайда болғанға дейінгі британдық жолдардағы жүргізу жағдайларының салдары болды. 1966 жылға дейін жасалған автомобильдер "алғашқы модельдер" деп аталады. Rover 2000 өндірістің алғашқы 3 жылында көптеген егжей-тегжейлі айырмашылықтарға ие болды, мысалы, қақпақтар, беріліс байланыстары және ең көрінетін алдыңғы панель. Ол тік жолақтарымен және қосымша өспелері жоқ иісті сызықтарымен ерекшеленді, соның салдарынан автомобильге "акула тісі" деген лақап ат берілді. Сондай-ақ, осы модельдерде багаж және есіктердің жабылуы кузов түсімен боялған. Автомобильдердің сыртқы түрі радио антенналары, қыздырылатын артқы терезе және құлыпталатын жанармай бак сияқты опцияларға байланысты аздап өзгеше болды. Алғашқы приборлық тақталар пластиктен жасалмаған. Жылдамдық өлкіші 110 миль/сағ дейін көрсетілді, ал орталық консоль мен педальдар кейінгі модельдерде өзгеше болды. Көптеген алғашқы модельдер әлі де біршама сақталған. Ең ертерек сақталған P6 – 102 FJJ, онда көптеген түпнұсқа панельдер бар. Ол 1965 жылғы базалық бөліктердің негізінде қайта құрастырылуда. FLK модельдерінің үш данасы бар: 143, 145 және 149, олардың екеуі мұқият қалпына келтірілді. Алтын түсті автомобиль немесе конвейерден шыққан 100-ші 2000 модельі де қалпына келтірілген күйде сақталған. Кейін Rover қозғалтқыштың туындысын жасады, екі SU карбюраторы мен қайта жобаланған жоғарғы бөлігін орнатып, жаңартылған техникалық сипаттамалы көліктерді 2000 TC деп сатты. 2000 TC 1966 жылдың наурыз айында Солтүстік Америка және Еуропа нарықтарына экспортталды. 2000 TC-ні шетелде сатумен шектеуге себеп, екі карбюраторлы қозғалтқышқа қажетті қайта жобаланған индукциялық коллектордың жеткілікті мөлшерде болмауы болды. Өндірушілер сондай-ақ Ұлыбританияда жақында енгізілген жалпы 70 миль/сағ (113 км/сағ) жылдамдық шегі жаңа автомобильдің артық жылдамдығын ішкі нарықта артық ететінін айтты. (Rover компаниясын Triumph иесі Leyland сатып алғаннан кейін бір жыл өткен соң) және 1977 жылға дейін сатылымда болды. Өндіруші жеңіл металл V8 қозғалтқышының салмағы Rover 2000 төрт цилиндрлі қозғалтқышымен бірдей екенін, ал қуатты автомобильдің ең жоғары жылдамдығы 114 миль/сағ (183 км/сағ) және 0-60 миль/сағ (97 км/сағ) жылдамдыққа 10,5 секундта жетаруы әсерлі деп мәлімдеді. P6 1975 жылға дейін Оңтүстік Африкада құрастырыла берді, ал 1977 жылы SD1 үлгісі пайда болды.
The first P6 used a 2.0 L engine designed specifically for the P6. Although it was announced towards the end of 1963, the car had been in "pilot production" since the beginning of the year, therefore deliveries were able to begin immediately. Original output was in the order of At the time the engine was unusual in having an overhead camshaft layout. The cylinder head had a perfectly flat surface, and the combustion chambers were cast into the piston crowns (sometimes known as a Heron head). With the rapid construction of motorways around the world, many of which (including those in the United Kingdom in this period) had no upper speed limits, the P6's engine was developed to be efficient, smooth and reliable when driven at high speeds for long periods. It had 'square' dimensions where the cylinder bore and stroke were the same (85.7 mm or 3.4 in) to minimise piston speeds and bearing loads, which was very unusual amongst British saloon cars: these tended to have under square (long stroke) engines, a lingering legacy of the pre 1947 horsepower tax system and the driving conditions encountered on British roads in the pre motorway era. Cars that were built until 1966 are referred to as early cars. The Rover 2000 had many detailed differences that changed over the first 3 years of production. Items such as exhaust systems, gear linkages and most visibly the front valance. It had vertical slats and was curved with no extra bumps which gave the car the nickname "sharks tooth". Also on these cars the boot shuts and the door shuts of the base unit were painted body colour. The cars varied very slightly in appearance because radio aerials, a heated rear window and a locking fuel cap were optional extras. Early instrument panels were not made of plastic. The speedometer only went up to 110 mph and the centre console and pedals were different on later cars. There are a number of very early cars still in existence in some form. The earliest surviving production P6 is 102 FJJ which has a good number of original panels. It is being rebuilt around a 1965 base unit. Three of the FLK cars exist 143, 145 and 149, two of which have been lovingly restored. The gold car or the 100th 2000 off the production line also survives in restored condition. Rover later developed a derivative of the engine by fitting twin SU carburettors and a redesigned top end and marketed the revised specification vehicles as the 2000 TC. The 2000 TC was launched in March 1966 for export markets in North America and continental Europe. Limited availability of the redesigned induction manifold needed for the twin carburetter engine was given as one reason for restricting the 2000 TC to overseas sales. The manufacturers also stated pointedly that the UK's recently introduced blanket 70 mph (113 km/h) speed limit would make the extra speed of the new car superfluous on the domestic market. (one year after the Rover company was purchased by Triumph's owner, Leyland) and continued to be offered until 1977. The manufacturer asserted that the light metal V8 engine weighed the same as the four cylinder unit of the Rover 2000, and the more powerful car's maximum speed of 114 mph (183 km/h) as well as its 10.5 second acceleration time from 0–60 mph (97 km/h) were considered impressive, The P6 continued in South African assembly until being phased out during 1975; the SD1 arrived in 1977.
II серия
II сериясы, немесе Rover компаниясы атағандай Mark II, 1970 жылы шығарылды. Барлық түрлері батареяны багажникке орналастырылған, және пластикалық алдыңғы ауа түсірілісі (бұрынғы қорытпадан жасалған нұсқаның орнына), капоттың жаңа пішімдері (төрт цилиндрлі қозғалтқышты машиналар үшін де V8 белгілерімен), және жаңа артқы шамдар сияқты жаңа сыртқы элементтерге ие болды. 3500 және 2000TC түрлерінің интерьері дөңгелек шкалалар мен айналмалы қосқыштармен жаңа аспаптармен жаңартылды. 2000SC түрлерінде түзу сызықты жылдамдық көрсеткіші және иінтірек қосқыштармен ескі үлгідегі аспаптар сақталды. Rover P6-ның соңғы жылдары British Leyland компаниясында өндіріс мәселелерімен бірге келді. Бұл 1975 жылдың тамызында британдық автомобиль қауымдастығының журналы Drive Rover 3500-ге Англиядағы ең нашар жаңа автомобиль деп атап, жүлде берген кезде айқын болды. Журнал 1974 жылы сатып алынған Rover 3500 алғашқы алты айда 9600 километр (6000 миль) жүріп, осы кезеңде үш қозғалтқыш, екі қорап, екі ілмек корпусы ауыстырылып, толық жаңа электр сымдарын алмастыру қажет болғанын хабарлады. Автомобиль өзінің алғашқы 165 күнінің 114 күнін жөндеу шеберханасында өткізді.
The Series II, or Mark II as it was actually named by Rover, was launched in 1970. All variants carried the battery in the boot and had new exterior fixtures such as a plastic front air intake (to replace the alloy version), new bonnet pressings (with V8 blips even for the 4 cylinder engined cars) and new rear lights. The interior of the 3500 and 2000TC versions was updated with new instrumentation with circular gauges and rotary switches. The old style instrumentation with a linear speedometer and toggle switches continued on the 2000SC versions. The final years of the Rover P6 coincided with production problems at British Leyland. This was highlighted in August 1975 when Drive, the magazine of the British Automobile Association awarded a trophy to a Rover 3500 as the worst new car in England. It reported that a Rover 3500 purchased in 1974 had covered 6,000 miles (9,600 kilometres) during its first six months, during which period it had consumed three engines, two gearboxes, two clutch housings and needed a complete new set of electrical cables. The car had spent 114 of its first 165 days in a workshop.
2200 теңге
Шығарылатын газдар талаптарын, әсіресе Калифорния штатында орындау үшін карбюрация және шығарыс жүйесіне түрлі өзгерістер енгізілді. Мотордың сыйымдылығы 10%-ға арттырылды, бұл айналым күшін ұлғайтуға және қуаттылығының төмендеуін азайтуға мүмкіндік берді, сондай-ақ 2200 SC және 2200 TC үлгілері 2000 SC және TC үлгілерін ығыстырды. 1973 жылдың қазанында жарияланып, 1977 жылдың басына дейін өндірілген бұл модель 2000 жылғы қозғалтқыштың 2.2 литрлік нұсқасын пайдаланды, оның цилиндр диаметрі ұлғайтылды, ал поршеньнің ұзындығы 85.7 мм қалды. Нағыз Британдық Лейланд дәстүрі бойынша, бірнеше британдық автомобильдердің капоттарында да бұрынғы экспорттық үлгілерден қалған артық бөлшектерді пайдалану үшін бір-бір қаптама орнатылды. Компания АҚШ дилерлеріне P6 моделін АҚШ-тың жаңа қауіпсіздік және экологиялық талаптарына сәйкес келтірудің тым қымбатқа түсетінін мәлімдеді, ал басқа елдердегі тәжірибе көрсеткендей, Rover өндірген төрт цилиндрлі қозғалтқышты автомобильдің өнімділігіне елеулі зиян келтірмейтіндей, төмен октанды, қорғасынсыз отынға бейімдеу өте қиын болды.
In order to try to meet exhaust emission requirements particularly in California various changes were made to carburation and exhaust. The engine capacity was increased ten percent to increase torque and minimise the loss in reported power output and the 2200 SC and 2200 TC replaced the 2000 SC and TC. Announced in October 1973 and produced through to the early part of 1977, it used a 2.2 L version of the 2000 engine with the bore increased from to : the stroke was unchanged at 85.7 mm. In true British Leyland fashion, several UK cars also ended up with single scoops on their bonnets in an attempt to use up the surplus parts from the now defunct export models. The company told their US dealers that modifying the P6 to meet new US federal safety and pollution requirements would be prohibitively expensive, while experience elsewhere suggests that the Rover's four cylinder engine was particularly hard to adapt for reduced octane lead free fuels without an unacceptable reduction in the car's performance.
Соңғы шығарылған модель
Шамамен 14 жылдық өндірістен кейін, соңғы Rover P6, тіркелген нөмірі VVC 700S, 1977 жылдың 19 наурызында өндіріс желісінен түсті, одан кейін Rover SD1 пайдасына тоқтатылды. SD1 бастапқыда 1976 жылдың маусымында 3.5 V8 қозғалтқышымен ғана қол жетімді болды, ал 1977 жылы 2.3 және 2.6 литрлік алты цилиндрлі қозғалтқыштар модельдер қатарына қосылды. Бұл автомобиль 1977 жылдың тамызында алғаш рет Leyland тарихи көліктер жинағына, содан кейін 1980 жылға дейін Donington Park-ке жіберілді, одан кейін жинақтың қалған бөлігімен бірге Syon Park-ке көшірілді, ол Британдық автомобиль өнеркәсібі мұрасы қорының жинағы болды. Ол 1990 жылға дейін Syon Park-те көрме ретінде болды, содан кейін коллекция Studley Castle-ге (содан кейін Rover-дің меншігінде болған) көшірілді және 1993 жылға дейін сақтауға қойылды. 1993 жылы коллекция жаңа орнына, Гейдондегі Британдық автомобиль өнеркәсібі мұрасы қоры алаңына көшірілді, қазір ол Heritage Motor Centre деп аталады. VVC 700S 2003 жылға дейін көрмеде болды, содан кейін Rover-дің меншігіндегі Bonhams аукционында сатылды. 2006 жылы VVC сатылғаннан кейін алғаш рет Gaydon-ға қайта келді және қалпына келтірілмеген түпнұсқалық күйінде сақталды. Автомобиль коллекциядан тек 12300 миль (19795 км) жүріп шықты. Соңғы техникалық қарап тексеру 2010 жылдың тамызында аяқталды.
After a production run of almost 14 years, the last Rover P6 off the production line, registered VVC 700S, was built on 19 March 1977, when it was phased out in favour of the Rover SD1. The SD1 was initially only available with a 3.5 V8 engine from its June 1976 launch, with the 2.3 and 2.6 six cylinder units joining the range during 1977. This car was first sent, in August 1977, to the Leyland Historic Vehicle collection, then to Donington Park until 1980, when it was moved to Syon Park along with the rest of the collection, which became the British Motor Industry Heritage Trust Collection. It remained an exhibit at Syon until 1990, when the collection moved to Studley Castle (then owned by Rover) and went into storage until 1993. In 1993, the collection then moved to its new home, The British Motor Industry Heritage Trust site at Gaydon, now known as the Heritage Motor Centre. VVC 700S was on display until 2003 when it sold at the Bonhams sale of Rover owned items. In 2006, VVC revisited Gaydon for the first time since the sale and is still in original condition having never been restored. The car came out of the collection having only ever covered 12300 mile (19795 km). The last MOT expired in August 2010.
Мұра
1981 жылы Рон Арад жасаған Rover креслосы P6 автомобильдерінің орындықтарынан құралған. P6 моделі Rover SD1 машинасымен алмастырылды. Rover P6 және британдық полициясының P6 машинасы 2008 жылы шыққан Wii, PlayStation 2 және PC ойыны Classic British Motor Racing-ке енгізілді. "Джек Ирланд" телесериалының екінші маусымында Джек Ирланд кейіпкері сары түсті Rover 2000 машинасымен жүреді. "Tinker Tailor Soldier Spy" атты 1979 жылғы BBC мини-сериалында Джордж Смайли кейіпкері Rover P6 машинасымен жүреді. 1982 жылғы "Smiley's People" мини-сериалының жалғасында ол тағы бір Rover P6 машинасымен жүреді, ол қара қоңыр түсті N тіркеу белгісі бар 2200 SC моделі еді. Монаконың Грейс ханшайымы 1982 жылдың қыркүйегінде апатқа ұшырап қайтыс болғанда, қызымен бірге Rover P6 машинасымен келе жатқан.
The Rover chair, designed by Ron Arad in 1981, incorporated seats from P6 cars. The P6 was replaced by the Rover SD1. A Rover P6 and British Police P6 were both included in the Wii, PlayStation 2 and PC game: Classic British Motor Racing, released in 2008. The character Jack Irish drives a yellow Rover 2000 in the second season of the television series by the same name. The character George Smiley drives a Rover P6 in the BBC's 1979 mini series Tinker Tailor Soldier Spy. In the 1982 mini series sequel Smiley's People he drives another Rover P6, a dark brown N reg model 2200 SC. Princess Grace of Monaco was driving a Rover P6 with her daughter when she crashed and died in September 1982.
Өлшеміне қарай үлгілер
Корги ойыншықтары; № 252 (өндірісі 1963–66), Rover 2000, шамамен O масштабы (1:44). Корги ойыншықтары; № 275 және 281 (өндірісі 1968–70 және 1971–73), Rover 2000 TC, шамамен O масштабы (1:44).
Corgi Toys; No. 252 (production 1963–66), Rover 2000, approximately O scale (1:44). Corgi Toys; Nos. 275 and 281 (production 1968–70 and 1971–73), Rover 2000 TC, approximately O scale (1:44).