Кіріспе

Love Liza – 2002 жылы түсірілген американдық трагедиялық-комедиялық драмалық фильм. Оны Тодд Луизо режиссерлік еткен. Басты рөлдерді Филип Сеймур Хоффман, Кэти Бейтс, Джек Келер, Уэйн Дувалл, Сара Коскофф және Стивен Тоболовски сомдады. Фильмнің сценарийін Филиптің үлкен ағасы, драматург Горди Хоффман жазған. "Love Liza" 2002 жылы Санденс кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді, онда ол Уолдо Солт атындағы үздік сценарий сыйлығын жеңіп алды.

Сюжет

Уилсон Джоэлдің әйелі Лиза түсініксіз себептермен өз-өзіне қол жұмсады. Уилсон әйелінен қалған, оның өзін-өзі өлтіру туралы хат деп санайтын мөрленген хатты табады. Осы қайғылы жағдай мен хатты аша алмайтын қысымнан ол бензиннің иін тартуға ("хафинг") тәуелді болады. Оның қайын есі Мэри Энн күйеу баласына көмектесуге тырысып, өзінің қайғысын да басып өтеді. Ол хаттың ішінде не жазылғанын білуге асығады, бірақ Уилсон оны ашудан бас тартады. Әріптесі Маурадан тәуелділігін жасыру үшін, ол үйіндегі бензин иісінің себебі – қашықтан басқарылатын ұшақтармен айналысатын хоббиі екенін айтады. Уилсонды қайтадан қызықтыру үшін Маура өзінің інісі Денниден, радио басқару (RC) хоббиінен, Уилсонға баруын сұрайды. Денни келе жатыр екенін білген Уилсон RC хобби дүкеніне ұшақ сатып алуға барады және модельдік ұшақтардың бензин емес, Glow отынымен жұмыс істейтінін біледі. Маура Уилсонға деген сезімін білдіргенде, ол одан қашып, Индианадан Нью-Орлеанға жолға шығады. Сапар барысында ауыздықтай келіп, одан да адасып, Луизиана штатының Слайдел қаласында RC жарысына тап болады. Уилсон көлге жүзуге түсіп, RC қайық жарысын тоқтатады. Денни оны жағада сүлгімен қарсы алады және ренжідіген жарыскерлерге Уилсонның әйелінің өз-өзіне қол жұмсағанын түсіндіреді. Денни Уилсонды үйіне қайтарады. Жолда ол Уилсонды Лизаның хатын ашуға көндіруге тырысады, бірақ Уилсон оны өзінің қасында ашқысы келгенде қорқады. Уилсон үйіне келгенде, ол тонауға ұшырағанын көреді, әйелінің хатын жоғалтып алғанын ойлап, күйзеліске түседі және тәуелділігі күшейеді, жұмыстан шығарылады. Мэри Энннің үйіне Лизаның суреттерін іздеп кіргенде, ол оның барлық киімдерін, суреттерін және Лизаның хатын жалғыз ұстап тұрғанын табады. Ол оған қайғылы, бірақ ашулы үнсіздікпен хатты береді. Уилсон хатты үйіне алып келіп, ақыры ашады. Оның қайтыс болған әйелі Уилсонның өмірінде басқа біреуді сүюін, бірақ оны жүрегінде сақтап қалуын тілейді. Хаттың соңғы сөздерін – "Махаббатпен, Лиза" – оқығаннан кейін, Уилсон хаттың ішінде табылған тұспалдағыны алып, хатты өртеп жібереді. Үйдегі бензиннің иісі киімдерін тұтандырады. Уилсон оларды шешіп, еденге лақтырады, бірақ кілемде де от тұтанады. Іш киімімен, ол өртеніп жатқан үйінен шығып, жолдың ортасында, қозғалыс барысында жүреді.

Өндіріс

Горди Хоффман «Любовь Лиза» киносының сценарийін жазғанда, бастапқыда басты рөлге өзінің інісі Филипті ескермеген. Горди былай деді: «1996 жылы Фил мен мен екеуміз Рочестерге Еңбек күніне бірдей қайттық. Мен «Любовь Лизаны» жазып бітірген едім, оған оқып беру үшін бердім. Мен оны түсіру туралы ойламадым, жай ғана бір жұмысты аяқтадым». Филип сценарий туралы: «Бұл шынымен де жақсы болды. «Оны түсіру керек» деп ойладым, содан кейін «Мен осы рөлді ойнаймын» дедім. Ол маған сұрамады, мен де одан сұрамадым». Фильмді Sony Pictures Classics компаниясы көрсетуге алды және 2002 жылдың 30 желтоқсанында шектеулі көрсетілімге шықты, нәтижесінде бүкіл әлем бойынша 223 426 доллар жинады. The New York Observer газетінің Рекс Рид Хоффманның актерлік шеберлігін жоғары бағалады, оның мансабына «Лас-Вегастан кету» фильмі Николас Кейдж үшін болғандай әсер ете алатынын айтты. Variety журналының Тодд Маккарти «Фильмдегі жағдайлар жаңа және ерекше, қызығушылықты жоғары деңгейде ұстауға жеткілікті. Дегенмен, Филип Сеймур Хоффмансыз фильмнің осы деңгейде сәтті болатыны күмәнді. Ол көпшілік арасында көзге түспейді, бірақ көптеген әсерлі рөлдердегідей, актер осында да өзін магнетикалық тұлға ретінде көрсетеді, тіпті зұлымдық пен қайғыны бейнелегенде де». Алайда, The New York Times газетінің А.О. Скотт Хоффманның «көрінетін әр жерде болуы – екі жақты нәрсе» дейді, себебі басты кейіпкер «кейіпкер емес, көбінесе сезім күйі». 2014 жылы Vanity Fair журналының журналисі Джордан Хоффман фильмнің «депрессия мен тәуелділікке қарсы күресті қараңғы комедия түрінде көрсеткенін, ал Хоффманның қазасынан кейін бұл фильмге көбірек қайғы-қасірет пен мағына қосылғанын» атап өтті.