Корпоративтік салық жүйесі: дивиденттерді есепке алу әдісі
Dividend imputation
Дивидендтік импутация: корпоративтік салық жүйесі, акционерлерге салық жеңілдіктері. Австралия, Мальта, Жаңа Зеландияда қолданылады. Салықты төмендетуге көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корпоративтік салық жүйесі
Corporate tax system
Дивидендтерді есептеу – компания төлеген салықтың бір бөлігі немесе барлығы үлестірілім бойынша төленетін табыс салығын азайту үшін салық кредиті арқылы акционерлерге жатқызылатын корпоративтік салық жүйесі. Классикалық жүйемен салыстырғанда, ол акционерлерге дивидендтерді бөлуден туындаған салықтық кемшіліктерді азайтады немесе жояды, оларға корпоративтік ставка мен олардың шекті салық ставкасы арасындағы айырманы ғана төлеу талап етіледі. Бұл жүйе компанияның үлестірілген табысына акционерлердің орташа салық ставкалары бойынша салық салуды қамтамасыз етеді. Австралия, Мальта және Жаңа Зеландия дивидендтерді есептеу жүйесін қолданады. Канада, Корея және Ұлыбританияда ішінара дивидендтерді есептеу жүйесі бар. Германия 2000 жылға дейін, ал Франция 2004 жылға дейін дивидендтерді есептеу жүйесін қолданды. Дивидендтерді есептеу жүйесінің мақсаты – бөлінген табысқа акционерлердің салық ставкасы бойынша салық жинау, компания табысына екі рет салық салуды болдырмау, яғни корпоративтік деңгейде және акционерлерге дивиденд ретінде үлестірілген кезде. Дивидендтерді есептемейтін басқа да юрисдикциялар дивидендтерге тек акционерлер деңгейінде салық салу арқылы ұқсас нәтижеге қол жеткізеді. Мысалы, Чилиде салықтық интеграция қолданылады, онда барлық қолданылатын компания табысы акционерлердің салық ставкасымен ғана салынады, бұл дивидендтерді есептеумен ұқсас нәтиже береді. Басқалары (мысалы, Сингапур) екі рет салық салуды басқа тәсілмен жояды, акционерлердің қолында дивидендтерге салық салуды тоқтатып, тек компания деңгейінде ғана салық салады. Бұл жағдайда акционерлер компания корпоративтік деңгейде салық төлемегеніне қарамастан, салықтық жеңілдік алады, бұл резидент емес акционерлерге де тиесілі.
Dividend imputation is a corporate tax system in which some or all of the tax paid by a company may be attributed, or imputed, to the shareholders by way of a tax credit to reduce the income tax payable on a distribution. In comparison to the classical system, it reduces or eliminates the tax disadvantages of distributing dividends to shareholders by only requiring them to pay the difference between the corporate rate and their marginal tax rate. The imputation system effectively taxes distributed company profit at the shareholders' average tax rates. Australia, Malta and New Zealand have imputation systems. Canada, Korea and the United Kingdom have a partial imputation system. Germany had a dividend imputation system until 2000 and France until 2004. The objective of the dividend imputation system is to collect tax on distributed income at the shareholder's tax rate, in order to eliminate double taxation of company profits, once at the corporate level and again on distribution as a dividend to shareholders. Other jurisdictions which do not have dividend imputation achieve a similar result by only taxing dividends at the shareholder level. For example, Chile has tax integration, and all applicable company profits are taxed only at the shareholder's tax rate, achieving a similar outcome to imputation. Others (Singapore, for example) eliminate double taxation in a different way, by not taxing dividends in the hands of the shareholder and only at the company level. Under this arrangement the shareholders obtain a tax benefit even though the company may not have paid any tax at the corporate level, and it also benefits non resident shareholders.
Австралия
Австралиялық салық жүйесі компанияларға төленген дивидендтерге қосатын франкинг кредиттерінің үлесін анықтауға мүмкіндік береді. Франкинг кредиті – дивидендтерді есептеу әдісін пайдаланатын компаниялар төлейтін салықтың шартты бірлігі. Франкинг кредиттері дивидендтермен бірге акционерлерге жіберіледі. Австралия резиденттері өздерінің салынатын табырына дивиденд сомасының жалпы көлемін қосады (төленетін дивиденд сомасы мен оған байланысты франкинг кредиттерінің жиынтығы). Акционерлер төлейтін табыс салығы есептеледі, содан кейін франкинг кредиттері төленетін салықтан шегеріледі. Австралия мен Жаңа Зеландияда осының нәтижесінде компания пайдасына екі рет салық салу болдырмайды.
The Australian tax system allows companies to determine the proportion of franking credits to attach to the dividends paid. A franking credit is a nominal unit of tax paid by companies using dividend imputation. Franking credits are passed on to shareholders along with dividends. Australian resident shareholders include in their assessable income the grossed up dividend amount (being the total of the dividend payable plus the associated franking credits). The income tax payable by the shareholders is calculated, and the franking credits are applied to offset the tax payable. In Australia and New Zealand the result is the elimination of double taxation of company profits.
Тарих
Дивидендтерді есептеу 1987 жылы енгізілді, бұл Хоук-Китинг Еңбек үкіметі жасаған көптеген салық реформаларының бірі болды. Оған дейін компания өзінің табысынан корпоративтік салық төлейтін, ал дивиденд төлесе, ол дивиденд акционердің, яғни компанияның үлескерінің табысы ретінде қайтадан салынатын, бұл қос салық салудың бір түрі еді. 1997 жылы Говард-Костелло либералды үкіметі кіші акционерлерге 2000 долларлық жеңілдік беріп, (төменде) қажетті талаптарды енгізді. 1999 жылы бұл жеңілдік қазіргі 5000 долларға дейін арттырылды. 2000 жылы франкинг кредиттері толыққанды қайтарылатын болды, салық міндеттемесін нөлге дейін төмендетумен шектелмейтін. 2002 жылы басымдық дивидендтік ағынға тыйым салынды. 2003 жылы Жаңа Зеландия компаниялары Австралия төлеген салықтары үшін жүйеге қосылуға құқық алды.
Dividend imputation was introduced in 1987, one of a number of tax reforms by the Hawke–Keating Labor Government. Prior to that a company would pay company tax on its profits and if it then paid a dividend, that dividend was taxed again as income for the shareholder, i. e. a part owner of the company, a form of double taxation. In 1997 the eligibility rules (below) were introduced by the Howard–Costello Liberal Government, with a $2,000 small shareholder exemption. In 1999 that exemption was raised to the present $5,000. In 2000, franking credits became fully refundable, not just reducing tax liability to zero. In 2002, preferential dividend streaming was banned. In 2003, New Zealand companies could elect to join the system for Australian tax they paid.
Операция
Акционердің салық салынатын табысы дивиденд бойынша компания салықтарының төленгені саналатын соманы қамту үшін ұлғайтылады. Бұл сома акционерге де жатқызылады.
A shareholder's taxable income is grossed up to include the value of the company tax deemed to have been prepaid on the dividend. This value is also credited to the shareholder.
Жаңа Зеландия
Жаңа Зеландия 1989 жылы дивидендтерді есептеу жүйесін енгізді. Ол Австралия жүйесімен ұқсас принциптерде жұмыс істейді. Компаниядан дивиденд алған акционер "есепке жатқызылатын салыққа" (импутациялық кредит) құқылы, ол компания төлеген салықты көрсетеді және акционердің табыс салығын төмендетуге немесе толығымен жоюға пайдаланылады.
New Zealand introduced a dividend imputation system in 1989. It operates on similar principles to the Australian system. A shareholder receiving a dividend from a company is entitled to an "imputation credit", which represents tax paid by the company, and is used to reduce or eliminate the shareholder's income tax liability.
Ұлыбритания
1973 жылдан 1999 жылға дейін Ұлыбританияда акция иелері компания төлеген корпоративтік салықтың (ACT) алдын ала төленген сомасын көрсететін салық кредитін алуға мүмкіндік беретін есептеу жүйесі қолданылды. Компания ACT сомасын жылдық корпоративтік салық міндеттемесінен шегеруге құқылы болды, бірақ бұл шектеулермен байланысты. 1999 жылы ACT жойылды. Дивиденд алған акция иелері салық міндеттемесін өтеу үшін салық кредитіне құқылы болды, бірақ бұл кредит енді міндетті түрде компания төлеген салықты көрсетпеді және акция иесіне қайтарылмайтын болды. 2016 жылдың 6 сәуірінен бастап салық кредиті жойылды және оның орнына 5000 фунт стерлинг (2017/2018) көлемінде салықтан босатылған дивидендтік төлем енгізілді. Дивидендтік төлем 2018 жылдың 6 сәуірінен бастап 2000 фунт стерлингке дейін, ал 2023 жылдың сәуірінен 2024 жылдың сәуіріне дейінгі салық жылы үшін 1000 фунт стерлингке дейін төмендетілді.
From 1973 to 1999, the UK operated an imputation system, with shareholders able to claim a tax credit reflecting advance corporation tax (ACT) paid by a company when a distribution was made. A company could set off ACT against the company's annual corporation tax liability, subject to limitations. In 1999 ACT was abolished. Shareholders receiving a dividend were still entitled to a tax credit to offset their tax liability, but the tax credit no longer necessarily represented tax paid by the company, and could not be refunded to the shareholder. The tax credit was abolished as of 6 April 2016 and replaced with a tax free dividend allowance of £5,000 (2017/2018). The dividend allowance was reduced to £2,000 from 6 April 2018, and then to £1,000 for the April 2023 to April 2024 tax year.