Лу Костелло: Американдық комедияшы және актер өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық комедиан және актер (1906–1959)
америкалық актер

Луи Фрэнсис Кристильо (6 наурыз, 1906 – 3 наурыз, 1959), көбінесе Лу Костелло ретінде танымал, американдық комедиан, актер және продюсер болған. Ол Бад Эбботтпен бірге жасаған дуэтімен және "Кім бірінші?" атты комедиялық номерімен ең көп танылды. 1936 жылы бурлескте біріккен Эбботт пен Костелло Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әлемдегі ең танымал және жоғары жалақы алатын артистердің қатарында болды. 1942 жылы өткен ұлттық тур кезінде олар 35 күн ішінде 85 миллион долларлық соғыс облигацияларын сатты. 1955 жылға қарай олардың танымалдылығы азайды, себебі олар тым көп көрінді, соның салдарынан кино және теледидарлық келісімшарттары тоқтатылды. Олардың серіктестігі 1957 жылы аяқталды.

Ерте өмір

Луис Фрэнсис Кристильо 1906 жылғы 6 наурызда Нью-Джерси штатының Патерсон қаласында, Хелен Регге мен Себастьяно Кристильоның ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі итальяндық, Италияның Кампания аймағындағы Казерта қаласынан шыққан. Анасы итальяндық, француз және ирландтық текті американдық болған. Оның анасының әкесі Италияның Пьемонт аймағынан Франческо Реге еді. Луис Патерсон қаласында өсті және дарынды спортшы ретінде танылды. Ол баскетболда өте жақсы ойнады және Патерсон қаласының екі дүркін еркін лақтыру чемпионы атанды. Оның баскетбол шеберлігін "Here Come the Co Eds" (1945) фильмінде көруге болады, онда ол өзінің әртүрлі баскетбол трюктерін орындайды. Ол Лу Кинг есімімен боксшы ретінде де қатысты.

Мансап

Костелло үнсіз фильмдердің комедияшысы Чарли Чаплинге зор құрметпен қарады. 1927 жылы Костелло актер болу үшін Голливудқа автостоппен келді, бірақ Metro Goldwyn Mayer және Hal Roach студияларында жұмысшы немесе эпизодтық рөлде ғана жұмыс таба алды. Оның спорттық дағдысы кейде каскадер ретінде жұмыс істеуге мүмкіндік берді, әсіресе "The Trail of '98" (1928) фильмінде. Оны Лорел мен Хардидің "Ғасыр шайқасы" (1927) фильмінде ринг басында отырғанын да көруге болады. Ол өзінің кәсіби атын актриса Хелен Костеллодан алғанын айтты, бірақ осы кезде оның ағасы Энтони (Пэт) кәсіби музыкант ретінде осы есімді өз мансабында қолданып жүрген еді. Ұлы депрессия кезінде Mutual Wheel компаниясы банкрот болғаннан кейін Костелло бірнеше бурлеск импресариолары үшін жұмыс істеді, оның ішінде Минскилер, онда ол талантты продюсер және серігі Бад Эбботтпен жолықты.

Атак-даңқ пен қайғы

Эбботт пен Костелло 1940-1956 жылдар аралығында 36 фильмде ойнады және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әлемдегі ең танымал және жоғары жалақы алатын артистердің қатарында болды. Олардың ең танымал фильмдері: «Жаңа сарбаз», «Мынауды ұстап тұр», «Кім жасады?», «Кешіріңіз, саронғым», «Өмірлерінің шағы», «Жаңа сарбаз үйге оралады», «Эбботт пен Костелло Франкенштейнмен кездеседі» және «Эбботт пен Костелло көрінбейтін адаммен кездеседі». 1942 жылдың жазында Эбботт пен Костелло 35 күндік ел аралап, соғыс облигацияларын насихаттау және сату үшін сапарға шықты. Қаржы министрлігі олардың 85 миллион долларлық облигация сатуға көмектескенін мойындады. Баланың туған күніне екі күн қалған еді. Костелло әйелінен Лу-кішіні оятып, радиода әкесінің даусын естігенін қалады. Хабарламаны тоқтатудың орнына Костелло: «Ол бүгін қайда болса да, мені естісін», – деп, қойылымды жалғастырды. Көрермендердің ешқайсысы оның қайтысы туралы қойылым аяқталғанға дейін білмеді, сонда Бад Эбботт күніңің қайғылы оқиғаларын түсіндірді және Костелло сол түні «қойылым жалғасуы керек» деген сөзді қалай бейнелегенін айтты. Эндрюс сестерінің мүшесі Максин Эндрюс Костеллоның ұлын жоғалтқаннан кейін мінезі өзгергенін айтты: «Ол бұрынғыдай көңілді және жылы болмайтын. Ол оңай ашуланып, көңіл күйі өзгерді». Олардың мансабы дамыған сайын Эбботт пен Костеллоның қарым-қатынасында жарықтар пайда бола бастады. Бірінші келіспеушілік 1936 жылы Нью-Джерси штатының Атлантик-Сити қаласындағы Steel Pier-дегі минстрель шоуына байланысты болды. Костелло олардың әдеттегі бурлеск сахналарынан тыс концертті қабылдағысы келді, бірақ Эбботт тартынды. Костелло Эбботтқа жалақысының үлкен бөлігін ұсынды, Эбботт келісті. 1941 жылдың соңында Костелло команданың табысын 60/40 пайыздық қатынаста, Костеллоның пайдасына бөлуді талап етті, Эбботт келісті. Олар Universal компаниясымен келісімшартта болды және 1946 жылы екі фильмді аяқтауға міндетті болды, олар «Кішкентай алып» және «Өмірлерінің шағы» болды. Екі актер де фильмдерде көп көрінбеді және түсірілім алаңынан тыс жерде сирек сөйлесті. Эбботт олардың қарым-қатынасын жақсарту үшін ревматизммен ауыратын балаларға арналған қорына Лу Костелло-кішінің атын беруді ұсынды, бұл Костеллоға қатты әсер етті. Жастар қоры бүгінгі күнге дейін Лос-Анджелесте жұмыс істеп келеді.

Abbott and Costello appeared in 36 films from 1940 to 1956 and were among the most popular and highest paid entertainers in the world during World War II. Among their most popular films are Buck Privates, Hold That Ghost, Who Done It?, Pardon My Sarong, The Time of Their Lives, Buck Privates Come Home, Abbott and Costello Meet Frankenstein and Abbott and Costello Meet the Invisible Man. In the summer of 1942, Abbott and Costello embarked on a 35 day cross country tour to promote and sell war bonds. The Treasury Department credited them with the sale of $85 million in bonds. The baby was just two days short of his first birthday. Costello had asked his wife to keep Lou Jr. up to hear his father on the radio for the first time. Rather than cancel the broadcast, Costello said, "Wherever he is tonight, I want him to hear me," and proceeded with the show. No one in the audience knew of the death until after the show, when Bud Abbott explained the sad events of the day and how Costello epitomized the phrase "the show must go on" that night. Maxene Andrews of the Andrews Sisters said that Costello's demeanor changed after the loss of his son: "He didn't seem as fun loving and as warm He seemed to anger easily there was a difference in his attitude." As their careers grew more successful, serious cracks began to appear in Abbott and Costello's relationship. Reportedly their first disagreement occurred in 1936 over a booking in a minstrel show at the Steel Pier in Atlantic City, New Jersey. Costello wanted to accept the gig, which was outside their usual burlesque venues, but Abbott was hesitant. Costello offered Abbott a larger split of their salary, and Abbott agreed. At the end of 1941, Costello insisted that the team split their income 60/40 in Costello's favor, and Abbott agreed. They remained under contract to Universal and were required to complete two films in 1946, which became Little Giant and The Time of Their Lives. The two men did not appear together much in either film and rarely spoke to one another off camera. Abbott attempted to heal their relationship by suggesting that the foundation that they had founded for rheumatic fever sufferers be named the Lou Costello Jr. Youth Foundation, which touched Costello deeply. The youth foundation still exists in Los Angeles.

Эбботт пен Костеллоның ажырасуы

1950 жылдардың ортасына қарай Эбботт пен Костелло енді кассадағы ең табысты актерлердің қатарында болмады. Олардың көптеген фильмдер мен телешоуларда бірдей пайда болуы олардың танымаллығын төмендетті, ал Дин Мартин мен Джерри Льюис оларды басып өтті, олар 1950 жылдары Эбботт пен Костеллодан он жыл бұрынғыдай танымал болды. 1955 жылы команда Universal студиясымен келісімге келе алмады және 15 жылдық еңбек еткеннен кейін студияны тастап кетті. Костелло Лас-Вегаста Сидни Филдс сияқты басқа комедианттармен жұмыс істеді және жаңа фильмдер мен телешоу жобаларын іздеді. Ол Стив Алленнің "The Tonight Show" бағдарламасында бірнеше рет өнер көрсетті, көбінесе Луи Най немесе Том Постонмен бірге әдеттегі көмекші рөлінде бұрынғы қойылымдарын орындады. 1958 жылы ол "Вагон пойызы" телесериалының "Тобиас Джонс оқиғасы" атты эпизодында драмалық рөлде ойнады.

Өлім

Эбботтпен серіктестігі аяқталғаннан кейін түсірген жалғыз фильмі – "Кенди-роктың 30 фут қалыңдығы" фильмін аяқтағаннан кейін Костелло жүрек талмасына ұшырады. Ол 1959 жылдың 3 наурызында Беверли-Хиллздегі дәрігерлер ауруханасында қайтыс болды, 53 жасқа толуына үш күн қалғанда. Оның соңғы күні мен соңғы сөздері туралы мәліметтер әртүрлі. Кейбір деректерге сәйкес, ол келушілерге жаңа ғана ішкен клубникалы газды сусын "өмірімде жеген ең дәмдісі" екенін айтып, содан кейін көз жұмды. Басқа мәліметтерде, соның ішінде бірнеше замандас қайтыс хабарларында, мұзды сусын туралы әңгіме күнінің басында болған. Кейіннен, әйелі мен достары кеткен соң, ол тік жату үшін медбикесінен жатқан жерін түзетуін сұрады, ал одан кейін қайтыс болды. Шерман-Окс қаласындағы католик шіркеуінде жерлеу рәсімінен кейін Костелло 8 наурызда Шығыс Лос-Анджелестегі Кальварий зиратына жерленді. Оның әйелі Анн 1959 жылдың 5 желтоқсанында 47 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды, бұл оның қайтысынан тоғыз ай өткен соң болды.

Отбасы

1934 жылғы 30 қаңтарда Костелло бурлеск хоры бишісі Энн Батлерге үйленді. Олардың тұңғыш баласы Патриция "Пэдди" Костелло 1936 жылы дүниеге келді, одан кейін Кароль 1938 жылғы 23 желтоқсанда және Лу кіші (қарапайым тілде "Буч") 1942 жылғы 6 қарашада туды, бірақ бір жыл өткен соң суға батып қайтыс болды. Олардың соңғы баласы Кристин 1947 жылғы 15 тамызда дүниеге келді. Костеллоның үлкен ағасы Пэт Костелло – музыкант, ол Голливудқа көшер алдында өз тобын басқарған. Голливудта ол Льюдің орнына Эббот пен Костеллоның алғашқы он фильмінде каскадёрлік трюктарды орындауға шақырылды. Кейіннен ол "Мексикалық Хайрайд" (1948) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады және команданың бірнеше фильмінде де қосалқы рөлдерде көрінді. Карольдің қызы Марки Костелло кино және теледидардағы актриса, режиссер және продюсер. Костеллоның қызы Крис 1981 жылы "Лу бірінші" атты өмірбаянын жариялады.

Ескерткіштер

1946 жылы Костеллоға Эбботт қосылып, Лу Костелло кіші жастар қорына қаржы жұмсады. Бұл 3,3 акрлық демалыс орталығы Лос-Анджелес қаласының Бойл Хайтс ауданындағы Олимпиада бульварынде орналасқан. 1947 жылдың 3 мамырында ашылған орталықта бейсбол алаңы мен жүзу бассейні болды. 1951 жылы орталық қалаға құнынан үштен бір бөлігіне жуық бағаға сатылды және Лу Костелло кіші жастар демалыс орталығы деп аталды. 1992 жылдың 26 маусымында Нью-Джерси штатының Патерсон қаласы Лу Костелло еске алу қауымдастығымен бірлесіп, қаланың тарихи орталық бөлігіндегі, жаңадан аталған Лу Костелло еске алу паркінде Костеллоның мүсінін орнатты. Мүсінде Костелло бейсбол таяғын ұстап тұрған күйі бейнеленген, бұл команданың ең әйгілі "Кім бірінші?" атты комедиялық номеріне сілтеме. Мүсін "Сопрано" сериалының екі эпизодында және 2016 жылғы "Патэрсон" фильмінде көрсетілген. 2005 жылы Костелло туған Патерсон қаласының Сэнди Хилл ауданындағы Мэдисон көшесі Лу Костелло алаңы деп аталды. Костеллоның туғанына 100 жыл толуы 2006 жылдың наурызында Патерсон қаласында тойланды. 2006 жылдың 24-26 маусымында Форт-Ли кинокомиссиясы Голливудтағы Көркем өнерлер театрында жүз жылдық киноретроспективасын өткізді. Көрсетілген фильмдердің арасында шығыс Лос-Анджелестегі Лу Костелло кіші жастар демалыс орталығының қазіргі жасөспірімдері түсірген цифрлық фильмнің премьерасы болды. Сондай-ақ, Костелло өндірген 1948 жылғы "10,000 бала және полицей" атты қысқаметражды фильмнің 35 мм форматта қалпына келтірілген нұсқасының премьерасы өтті, ол шығыс Лос-Анджелестегі Лу Костелло кіші жастар орталығында түсірілген. Эбботт пен Костелло бейсболдан басқа қызметкерлердің Бейсбол Даңқы залында еске алынған санаулы адамдардың қатарында, бірақ олар ресми түрде енгізілмеген. "Кім бірінші?" атты номердің плакеткасы және алтын пластинкасы 1956 жылдан бері онда тұрақты түрде қойылған, ал номердің видеосы көрме алаңында үздіксіз қайталанып тұрады.