Кіріспе

Американдық комедиан және актер (1897–1974)

Уильям Александр "Бад" Эбботт (2 қазан 1897 – 24 сәуір 1974) – американдық комедиан, актер және продюсер. Ол Abbott and Costello комедиялық дуэтінің түз жақ бөлігі ретінде ең жақсы танымал. Оның ата-анасы, Рей Фишер мен Гарри Эбботт, Барнум мен Бейли циркінде жұмыс істеген кезде танысқан. Ол – неміс-еврей тегінен шыққан акробат әйел, ал ол – сатушы және азық-түлік агенті болған.

Лу Костелло және Голливуд

Эбботт 1930 жылдардың басында Лу Костелломен жолдары қиылысты, ол кезде Эбботт Нью-Йоркте Минскинің бурлеск-шоуларын өндіріп, сахнада өнер көрсетіп жүрген еді, ал Костелло жаңағы комик ретінде танылып келе жатқан. Олар 1935 жылы 42-ші көшедегі Элтинг театрында алғаш рет бірге жұмыс істеді, Костеллоның әдеттегі серіктесі ауруға шалдыққан соң. Екінші дүниежүзілік соғыс жылдары Эбботт пен Костелло әлемдегі ең танымал және ең көп жалақы алатын жұлдыздардың бірі болды. 1940-1956 жылдар аралығында олар 36 фильм түсіріп, әр фильмнен түскен пайданың белгілі бір пайызын алды. 1950 жылдары олар "The Colgate Comedy Hour" телешоуында комедиялық өнерін тікелей эфирде көрсетіп, өздерінің "The Abbott and Costello Show" (1952–1954) атты жарты сағаттық телесериалын шығарды.

Стенді және бөлінді

Эбботт пен Костелло арасындағы қарым-қатынас эго және жалақы дауларынан шиеленісті болды. Бурлескте олар табыстарын 60/40 пайызбен бөлісіп, Эбботты артыққысын алды, себебі «түзу» адам команданың бағалы мүшесі саналды. Кейін бұл көрсеткіш 50/50-ге өзгертілді, бірақ Голливудта бір жыл өткен соң Костелло 40/60 пайызбен өз пайдасына бөлісуді талап етті. Олардың мансабының соңына дейін бұл көрсеткіш 40/60 болып сақталды. Костелло команданың атын «Костелло мен Эбботт» деп өзгертуді қалаған, бірақ Universal студиясы бұған келіспеді, өйткені студия жылдар бойы «Эбботт пен Костеллоны» насихаттаған. Эбботтың жоғары тұруы екеуінің арасында «мұңайған қарым-қатынасқа» әкелді, Лудың қызы Крис Костелло өзінің «Lou's on First» атты өмірбаянында жазғандай. Олардың қарым-қатынасын Эбботтың алкогольге құмарлығы одан әрі шиеленістірді, ол эпилепсиялық ұстамалардан сақтану үшін туған әдеті еді. 1945 жылдың ортасында Костелло үй қызметшісін жұмыстан шығарғаннан кейін, Эбботт оны жұмысқа алды, олар сөйлеспейтін жағдайға жетті. Костелло 1958 жылы еске алғандай: «Ол Эбботқа жұмысқа кетті. Мен Бадқа оны неге босатып жібергенімді түсіндірдім және оны жұмыстан шығаруын сұрадым, бірақ ол келіспеді». Костелло Эбботпен жұмыс кезінде ғана сөйлесті. 1946 жылы команданың кассалық табысы Топ-10-нан шығып қалды, және студия Костеллоның келісімімен екі фильмдегі рөлдерге бөліп, команданы бөлді: «Кішкентай алып» және «Олардың өмірінің сәті». Эбботтың жүйесі Норман Эбботт айтқандай: «Бад оларды мүлдем ұнатпады. Ол Луның басқаша комедиант болғысы келгенін, енді команда болғысы келмейтінін сезінді. Сондықтан, бұл рөлдер бірнеше фильмде осылай жазылды, бірақ ол жұмыс істемеді». Эбботт олардың жеке мәселесін шешті, команданың мүгедек балаларға арналған орталықты салу жоспарын Костеллоның бір жасқа толмай суға батып кеткен ұлының есімімен атауды ұсынды. Лу Костелло кіші атындағы Жастар қоры 1947 жылы Лос-Анджелесте ашылды және бүгінге дейін қоғамға қызмет етуде. 1950-ші жылдардың ортасында команданың танымалдылығы төмендеді, ал IRS үлкен сомада салық талап етті, серіктестерді (екеуі де ақшаны ысыраптап, құмар ойынға құмар болған) өздерінің көптеген мүлкін, соның ішінде көптеген фильмдерінің құқықтарын сатуға мәжбүр етті. 1954 жылы команданың Universal студиясымен ұзақ мерзімді келісімшарты аяқталғанда, олар студия төлеуге дайын болғаннан көп ақша талап етті, және 14 жылдық еңбек еткеннен кейін студиядан шығарылды. (кейбір деректерде Костелло мас Эбботты сахнадан шығарып жібергені айтылады), бірақ барлық есептерде Эбботтың уақыты айтарлықтай баяулап, Костеллоның жауаптарын шатастырып, оны ұялтқандығы туралы келісім бар. Эбботт пен Костелло 1957 жылы ажырасты, Костелло Стив Алленнің шоу-бағдарламасына қатысу алдында. Костелло бірнеше телешоуда, соның ішінде Стив Аллен шоуында жеке өнер көрсетті және «Кенди Роктың отыз аяқты қалыңдығы» (1959 жылы, өлімінен кейін шығарылған) атты бір фильмде ойнады. Костелло 1959 жылдың 3 наурызында қайтыс болды.

Кейінгі жылдар

Эбботт 1950 жылдардың соңында IRS 500 000 долларлық салық жеңілдіктерін мойындамағанда қаржылық қиындықтарға тап болды, бұл оны үйін сатуға және жартылай зейнеткерлікке шығуға мәжбүр етті. 1960 жылы Эбботт жаңа әріптесі Кенди Кандидомен өнер көрсетуін бастады, бұл жақсы пікірлерге ие болды. Бірақ Эбботт "Луға ешкім жетпес еді" деп, оны тоқтатты. Келесі жылы Эбботт General Electric Theater телехикаясының "The Joke's on Me" атты драмалық эпизодында түзу роль ойнады. 1962 жылы ол NBC-нің Джек Лескулиімен ностальгиялық бағдарламада сұхбаттасты. Сол жылы, хабарланғандай, Эбботт Стэнли Крамердің "Бұл - ақылсыз, ақылсыз, ақылсыз әлем" комедиясында эпизодтық рөлге қарастырылды. 1964 жылы ол бірнеше инсультты бастан өткізіп, Motion Picture Country Home-да жазылды. 1967 жылы Эбботт Ханна Барбераның "Эбботт пен Костеллоның мультфильм шоуы" анимациялық сериалына өзінің дауысын берді, ал Стэн Ирвин Лу Костеллоның дауысын сомдады.

Жеке өмір

Эбботт 1926 жылдан бастап эпилепсиямен ауыра бастады. Бад пен Бетти Эбботтар 55 жыл бірге өмір сүрді. Олар екі баланы асырап алды: Буд кіші (23 тамыз 1939 – 19 қаңтар 1997) 1942 жылы және Рей Виктория (Вики) (27 наурыз 1942 – 28 сәуір 2021) 1949 жылы. Бадтың үлкен әпкесі Оливтің балалары Норман мен Бетти Эбботтар Голливудта Эбботт пен Костелло фильмдерін түсіруге көмектесіп, карьераларын бастады. Бетти Блейк Эдвардстың ұзақ жылғы сценарий жетекшісі болды, ал Норман «Leave It to Beaver», «The Jack Benny Program», «Sanford and Son» және «Welcome Back, Kotter» сияқты көптеген телесериалдарды режиссерлік етті. Бадтың Голливудтың Даңқ аллеясында үш жұлдызы бар: радио жұлдызы Голливуд бульварының 6333 нөмірінде, кино жұлдызы Вайн-стриттегі 1611 нөмірінде, ал тележұлдызы Голливуд бульварының 6740 нөмірінде орналасқан. Эбботт Мичиган штатындағы Daylight Lodge No. 525 ложасы арқылы масон болған.

Өлім

Эбботт 1974 жылы 24 сәуірде 76 жасында Лос-Анджелестегі Вудленд-Хиллстегі үйінде қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды. Ол Глендейлдегі (Калифорния) Грандвью крематориясында кремацияланды, оның күлін Санта-Моникадан үш шақырым қашықтықта Тынық мұхитына шашырады. Оның жесірі Бетти 1981 жылдың 12 қыркүйегінде қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Абботт туралы сұрағанда, Граучо Маркс Абботт "көңіл көтерудегі ең ұлы серіктес" деп жауап берді.

Құрмет пен марапаттар

Эбботт пен Костелло бейсболдан тыс адамдардың ішінде Бейсбол Даңқы залында еске алынған санаулы тұлғалардың қатарында, бірақ олардың өздері залдағы мүшелер емес. 1956 жылдан бері онда "Кім бірінші?" эскизінің плакаты мен алтын пластинкасы тұрақты түрде қойылған, ал 1967 жылдан бері осы эскиз көрме алаңында үздірілмей көрсетіліп келеді. Эбботт пен Костелло радио, теледидар және кинодағы еңбектері үшін Голливуд Даңқы аллеясында әрқайсысынан үш жұлдызға ие. 1942 жылы олар кинопрокаттаушылар тарапынан елдегі №1 кассалық жұлдыздар деп танылды. Олар 1941, 1942, 1943, 1944, 1948, 1949, 1950 және 1951 жылдары үздік ондыққа кірді. Эбботт 2006 жылы Гарден-Стейт кинофестивалінен актерлік өнері үшін өмір бойы жетістіктері үшін сыйлық алды (қайтыс болғаннан кейін); оны оның қызы Вики Эбботт Уилер оның атынан қабылдады. Эбботт 2009 жылы Нью-Джерси Даңқы залының мүшесі атанды.