Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнсис Дэвид Пит (18 сәуір 1938 жылы Уотерлоо қаласында туған, 6 маусым 2017 жылы Париде, Чивителла Паганико қаласында қайтыс болған) – британдық холистикалық физик және автор, қатты дене физикасы және кванттық теорияның негіздері саласында зерттеулер жүргізген. Ол Италияның Тосканадағы Гросетоға жақын Пари ауылында орналасқан Жаңа оқу орталығының директоры болды. Ол Калифорния интегралдық зерттеулер институтында және Шумахер колледжінде адъюнкт-профессор, Дүниежүзілік өнер және ғылым академиясының мүшесі және Оңтүстік Африка университетінің ерекше мүшесі болды.
Francis David Peat
(born 18 April 1938 Waterloo, England – died 6 June 2017, Pari, Civitella Paganico, Italy) was a British holistic physicist and author who has carried out research in solid state physics and the foundation of quantum theory. He was director of the Pari Center for New Learning, which is located in the village of Pari near Grosseto in Tuscany, Italy. He was adjunct professor at the California Institute of Integral Studies and Schumacher College, a Fellow of the World Academy of Art and Science and a Distinguished Fellow at the University of South Africa.
Білім және мансап
1964 жылы Пит Ливерпуль университетінен физика ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1965 жылы ол Онтарио штатының Кингстон қаласындағы Куинс университетінде ассистент-профессор болып жұмыс істеді. Кейін, 1967-1975 жылдары Канаданың Ұлттық зерттеу кеңесінде ғылыми қызметкер ретінде еңбек етті. Осы кезеңде, 1971-1972 жылдары, ол Лондонның Бёркбек колледжінде Дэвид Бом мен Роджер Пенроузбен бірге тәжірибелік зерттеулер жүргізді. Ол көп жылдар бойы физик және философ Дэвид Боммен тығыз байланыста болды; екеуі «Ғылым, тәртіп және шығармашылық» атты кітапты бірлесіп жазды, ал кейін Пит Бомның «Шексіз әлеует: Дэвид Бомның өмірі мен заманы» атты өмірбаяндық еңбегін жазды. Осы өмірбаян аясында Пит Бомның өзара байланысты, бүктеліп жатқан имплицитті тәртіптің математикалық түріне қол жеткізу үшін қалай тырысқандарын, одан классикалық физика әлемі – эксплицитті тәртіп қалыптасатынын баса көрсетті. Бом сондай-ақ уақытты динамикалық құбылыс ретінде қайта қарастыруды мақсат етті. Питтің сөзіне сүйенсек, оның теориясы үшін «Бohm механикасы» терминін қолдану «Дейвті [Бомды] қатты таңқалдырар еді»: Бом мен Хайли теориясының идеяларымен, бұрын Грасман, Гамильтон және Клиффордтың идеяларымен болғандай, физиктер негізгі идеяларды екінші орынға ысырып, оларды есептеулерді оңайлату құралы ретінде ғана пайдаланды. Канадада тұрған кезінде Пит батыс ғалымдары мен американдық халықтың қарттары арасында пікірсайыс айналымдарын ұйымдастырды, ал кейін 2003 жылғы Ұлттық аборигендер жетістіктері сыйлығының (қазіргі Indspire Awards) білім беру саласындағы лауреаты атанған Лерой Литтл Беармен бірлесіп жұмыс істеді. Лондон қаласында тұрғанда Пит суретшілер мен ғалымдар арасында конференция өткізді. 1996 жылы ол Канададан Италияның Пари қаласына көшіп өтті. 2000 жылы ол жазушы және зерттеуші Морин Дуланмен бірлесіп білім беруге, оқуға және зерттеуге арналған «Пари жаңа білім орталығын» құрды. Орталықтың қызметіне тұрақты курстар мен конференциялар, сондай-ақ ғалымдар мен зерттеушілердің Париде ұзақ мерзімге тұру мүмкіндігі кіреді. Пит ғылым, өнер және руханият тақырыптарында жазды және шығармашылық тоқтату мен нәзік әрекеттер туралы ұғымдарды ұсынды. Ол «Синхрония: Материя мен сана арасындағы көпір», «Хаостың жеті өмір сабағы», «Түрбуленттік айна», «Нәзік әрекет» және «Мүмкіндіктер жолдары» сияқты көптеген кітаптардың авторы немесе қатысушысы болды. Оның соңғы кітабы «Сілкілдеп тұрған шындық: Кино және шындықтың мәні» атты еңбегі еді.
In 1964, Peat received a PhD in physics from the University of Liverpool. In 1965, he became assistant professor at Queen's University in Kingston, Ontario. Subsequently, from 1967 to 1975, he worked as research scientist for the National Research Council of Canada. During this time, from 1971 to 1972, he performed a sabbatical study with David Bohm and Roger Penrose at Birkbeck College in London. For many years he was associated with physicist and philosopher David Bohm; the two wrote the book Science, Order, and Creativity together, and Peat later wrote Bohm's biography, Infinite Potential: The Life and Times of David Bohm. In the context of this biography, Peat emphasized how Bohm had worked intensely on finding a mathematical expression for his vision of an interconnected, enfolded implicate order, from which an explicate order, the world of classical physics unfolds. Bohm also aimed at re introducing time as a dynamic entity. According to Peat, the use of the term Bohmian mechanics for his theory "would have shocked Dave [Bohm] somewhat": what was happening with the ideas of Bohm's and Hiley's theory, similarly as what had occurred with those of Grassman, Hamilton and Clifford before, was that physicists left the fundamental ideas aside and merely made use of them as an easy manner of performing calculations. While living in Canada, Peat organized discussion circles between Western scientists and Native American elders, together with Leroy Little Bear who later obtained the 2003 National Aboriginal Achievement Award, now the Indspire Awards, for Education. While living in London, Peat organized a conference between artists and scientists. In 1996 he moved from Canada to Pari, Italy. In 2000, he founded the Pari Center for New Learning, a center dedicated to education, learning and research, together with writer and researcher Maureen Doolan. The activities of the Pari Center comprise residential courses and conferences and possibilities for scholars and researchers to spend extended periods as residents in Pari. Peat wrote on the subjects of science, art, and spirituality and proposed the notions of creative suspension and gentle action. He authored or co authored many books including Synchronicity: The Bridge between Matter and Mind, Seven Life Lessons of Chaos, Turbulent Mirror, Gentle Action, and Pathways of Chance. His most recent book was A Flickering Reality: Cinema and the Nature of Reality.
Жұмсақ әрекет
Пейттің соңғы еңбектерінің бірі – жұмсақ әрекет тұжырымдамасы. Пейттің көзқарасы бойынша, бұл тәсіл тиімді өзгерістерді тудыруға бағытталған әрекет ету манеріне ерекше мән береді. Бұл әдіс белгісіздікке төзімділікпен қатар, бастапқыда әрекеттен бас тартуды қажет етеді, осылайша толық картинаның қалыптасуына мүмкіндік беруге болады. Ол үлкен, бір реттік араласуларға қарағанда кіші масштабты, итеративті әрекеттердің маңыздылығын баса көрсетеді. 2008 жылы жарық көрген осы аттас кітабында Пейт өзінің тәсілінің алдыңғы тұжырымдамалармен байланысын көрсетеді, сондай-ақ белсенді тыңдаудың және У Вэй тұжырымдамасына ұқсастығының маңыздылығын атап өтеді. Пейттің жұмсақ әрекеті Отто Шармердің U теориясы және Арнольд Минделлдің әлемдік жұмысымен бірге жеке тұлғалардың, топтардың, ұйымдардың және қауымдастықтардың күрделі мәселелермен айналысуына көмектесетін тәсілдер ретінде жиі сілтеме жасалады. Пейттің жұмсақ әрекет тәсіліне негізделген оқу модульдері, басқаларымен қатар, Миннесота университеті мен Сиена Хайтс университетінде енгізілді.
A focus of Peat's recent work was the concept of gentle action. This approach, as envisaged by Peat, emphasizes a certain manner of action that is aimed at creating change in an effective manner. The approach calls for tolerating uncertainty yet suspending action at its onset in order to allow an overall view to emerge. It emphasizes the value of small scale, iterative actions compared to large, single step interventions. In his book of the same name, published 2008, Peat points out connections of his approach to earlier concepts, emphasizing the importance of active listening and a similarity to the concept of Wu wei. Peat's gentle action has been cited together with Otto Scharmer's Theory U and Arnold Mindell's worldwork as approaches by which individuals, groups, organisations and communities can deal with complex issues. Learning modules based on Peat's gentle action approach have been put in place, among others, at the University of Minnesota and at Siena Heights University.