Америкалық композитор Жерар Папе және оның шығармашылығы
Gérard Pape
Жерар Папе – американдық композитор, электрондық музыка автор және Лакан психологы. Тәжірибелі психоаналитик, «Musipoesc» кітабының авторы. Французда тұрады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық классикалық композитор
American classical composer
Жерар Пап (Gérard Pape, 1955 жылдың 22 сәуірінде Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданында туған) – электрондық музыка композиторы, автор және Лакандық психолог. Ол Дэвид Винклер, Джордж Качиоппо, Уильям Олбрайт және Джордж Балх Уилсонның бұрынғы шәкірті. 1991 жылы Les Ateliers UPIC (қазіргі CCMIX) директоры болды, ал 2015 жылы француз және ағылшын тілдерінде жазылған «Musipoesc: Writings About Music» кітабын жарыққа шығарды. Пап 1990-жылдардың басынан бері Францияда тұрып, жұмыс істеп келеді.
Gérard Pape (born April 22, 1955 in Brooklyn, New York) is a composer of electronic music, author, and Lacanian psychologist. He is a former student of David Winkler, George Cacioppo, William Albright, and George Balch Wilson. He became the director of Les Ateliers UPIC (now CCMIX) in 1991 and in 2015 authored a French English bi lingual book Musipoesc: Writings About Music that was published by Éditions Michel de Maule. Pape has lived and worked in France since the early 1990s.
Өмірбаян
Жерар Папе Мичиган университетінде клиникалық психология мен музыканы бірдей оқыды, сонымен қатар ол лаканиялық психоаналитик және композитор. 1990 жылдардың басында Францияға көшкеннен кейін, оның шығармалары мексикалық композитор Хулио Эстраданың ықпалына түсті. Эстрада Папепен психоанализға деген қызығушылығын бөліседі және ол "дыбыстық қиялдар" деп атаған нәрсеге назар аударады – бұл композитордың басында туындайтын және дыбыс тізбектері түрінде көрінетін қиялдар. Папе Эстраданың тұжырымын хаосты формалды ұғым ретінде қарастыра отырып кеңейтті. Мысалы, аяқталуға жақын тұрған Weaveworld операсында Папе "хаос модельдерінен алынған плазмадағы дыбыс ағындарында кенеттен және болжауға келмейтін үлгілерді қолданады". Makbénach I және III үшін дайындалған таспа бөлігі үлгіленген саксофон дыбыстарының тізбектерінен жасалған "тембр жолдарымен" және белгілі бір траекторияларды ұстанатын тығыз түйіршіктермен (Cloud Generator деп аталатын компьютерлік бағдарлама арқылы жасалған) біріктірілген. 1995 жылғы Папедің "Монолог" камералық операсы Сэмюэл Беккеттің "Монологтың бір бөлігі" пьесасын мәтін ретінде пайдаланады. Оның ең маңызды туындысы – 1997 жылғы үлкен оркестр және 4 семплерлік пернетақтаға арналған Feu toujours vivant, оны Art Zoyd және Жан-Клод Касадес басқарған Лиль ұлттық оркестрі тапсырыс берді. 2007 жылы Жерар Папе Ольга Крашенко, Пол Мефано, Жаклин Мефано, Лисса Меридан, Майкл Кинни, Мартин Фелпс, Родольф Бурот, Стефан Тидже және Жан Батист Фавори сияқты әртүрлі музыканттар мен композиторлармен бірге CLSI ансамблін (Sounds & Images азат етуі үшін арналған үйірме) құрды.
Gérard Pape studied clinical psychology and music simultaneously at the University of Michigan, and is a practicing Lacanian psychoanalyst as well as a composer. After moving to France at the beginning of the 1990s, his compositions came under the influence of the Mexican composer Julio Estrada. Estrada shares with Pape an interest in psychoanalysis and focuses on what he calls "sound fantasies"—fantasies that occur "inside the head of the composer and take the form of sequences of sounds". Pape extended Estrada's conception by treating chaos as a formal concept. For example, in his opera in progress, Weaveworld, Pape "employs sudden and unpredictable patterns in streams of sound in a plasma that draws from chaos models". The tape part for Makbénach I and III convolves "timbre paths", made from chains of sampled saxophone sounds, together with a dense series of grains following particular trajectories (produced by a computer program called Cloud Generator), in order to produce timbral transformations. Pape's 1995 chamber opera Monologue uses as text the Samuel Beckett play A Piece of Monologue. His most important work is Feu toujours vivant for large orchestra and 4 sampler keyboards (1997), which was commissioned by Art Zoyd and the Orchestre national de Lille, conducted by Jean Claude Casadesus. In 2007, Gerard Pape created the CLSI ensemble (Circle for the Liberation of Sounds & Images) with various musicians and composers such as Olga Krashenko, Paul Méfano, Jacqueline Méfano, Lissa Meridan, Michael Kinney, Martin Phelps, Rodolphe Bourotte, Stefan Tiedje, and Jean Baptiste Favory.