Кіріспе

Флоренция архиепископиясы (Archidioecesis Florentina) – Италиядағы Католик шіркеуінің латын шіркеуінің метрополитендік тақырыбы. Дәстүр бойынша, ол 1-ші ғасырда құрылған, деп мәлімдейді 14-ші ғасырдың шежірешісі Джованни Виллани. 1420 жылға дейін епархия тікелей Қасиетті Таққа (Папалыққа) бағынышты болды. Флоренция 1419 жылдың 10 мамырында Папа Мартин V-тің бұйрығымен архиепископия мәртебесіне көтерілді. Флоренцияның шіркеулік провинциясы, митрополиті Флоренция архиепискобы, Ареццо-Кортона-Сансеполькро, Фиезоле, Пистоя, Прато және Сан-Миниато епархияларын қамтиды. Флоренция архиепискобының резиденциясы – Флоренция соборы, басқаша айтқанда Санта-Мария-дель-Фьоре базиликасы. 2008 жылдың қыркүйегінен бері кардинал Джузеппе Бетори архиепископ қызметін атқарып келеді.

Тарих

1322 жылы 29 шілдеде Иоанн XXII Флоренция епископтарын тағайындау және бекіту құқығын Папаға қалдырды. 1346-1347 жылдардың күзінде және қысында болған ауыр жаңбырлардың салдарынан астық, жүзім және зәйтүн егіні құрып қалды. 1347 жылдың мамыр айында Флоренцияда бидай бағасы екі есеге өсті. Оңтүстік Италия, Сицилия және Африкадан астық импорттау жөнінде келісімдер жасалды, бірақ азық-түлік тасымалдауға шартталған Сиена және Генуя саудагерлері оның жартысын өз қалалары үшін қалдырды. Флоренцияның 94 000 тұрғыны қалалық қайырымдылыққа мұқтаж болды, ал шамамен 4 000 адам аштықтан қайтыс болды. Содан кейін, 1348 жылдың сәуір айында Флоренцияға "Қара өлім" деп белгілі індет келді. Шілде айына қарай 100 000-ға жуық адам қаза тапты. Тарихшы Джованни Виллани Флоренция мен оның айналасындағы әрбір бес адамның үшін дерлік індетке шалдыққандығын бағалады. Ақырында ол өзі де қайтыс болды. "Декамерон" атты шығармасының әйгілі кіріспесінде Джованни Боккаччо 100 000 санын қайталап, әлеуметтік байланыстар мен адамдық сезімдердің күйреуі туралы қорқынышты мәліметтер келтіреді. Флоренцияда індеттің басқа да эпизодтары 1325, 1340, 1344, 1363, 1509, 1522-1528 және 1630 жылдары тіркелді.

Флоренция кеңесі

1438 жылы Базель соборы Феррараға көшірілді, соның салдарынан екі топқа жарылды: бірі Базельде қалып, өздерінің папасын, Феликс V антипапасын сайлады. Феррараға қоныстанған топ, алайда, обаның пайда болуына байланысты көп ұзамай одан кетуге мәжбүр болды. Олар папа Евгений IV-тің бастамасымен Флоренцияда қайта құрылды және 1443 жылы Римге көшірілген Флоренция соборы атанды.

Капитул мен собор

Қазіргі Флоренция соборы Күнге көтерілген Әзіре Мәриямға арналған. Собор бастапқыда Иоанн Баптистқа арналған және Марстың бұрынғы ғибадатханасының орнында салынған. Ол дін қызметкерлері мен қажетті рәсімдер үшін тым кішкентай болғанда, С. Репаратаға арналған жаңа собор салынды. 816 жылы император Людовик ІІ Экс қаласында кеңес өткізді, онда канондар мен канонисттер белгілі бір ережелерге сәйкес бірге өмір сүруі керек деп шешім қабылданды (канондар, регуля). Рим папасы Евгений ІІ 826 жылдың қараша айында өткен римдік синодта канондар шіркеудің жанындағы монастырда бірге тұруға бұйырды. 876 жылы Павия кеңесі Х канонында епископтардың канондарды қоршауы керек деп жарлық шығарды: uti episcopi in civitatibus suis proximum ecclesiae claustrum instituant, in quo ipsi cum clero secundum canonicam regulam Deo militent, et sacerdotes suos ad hoc constringant, ut ecclesiam non relinquant et alibi habitare praesumant. Соборды бес жоғары лауазымды тұлға және отыз жеті каноннан тұратын Капитул басқарды. Олардың жоғары лауазымдары: провизор, архидиакон, архиерей және декан. Епархияда он екі колледж шіркеуі болды, олардың ең маңыздысы Сан-Лоренцо.

Зерттеулер

Капони, Маттео (2009). "Соғыстағы дін аймағы: Флоренция (1914–1918)." Studi Storici, 50-том, 1-сан, 2009, 231–255-беттер. JSTOR, www.jstor.org/stable/25677430. Файни, Энрико (2013). "Ұмытылған епископтар. Пре-грегориан дәуіріндегі флоренциялық және фиезоландық епископтардың естелігі мен ұмытылуы." Annali di Storia di Firenze VIII (2013), 11–49-беттер. Ланцони, Франческо (1927). Италия дін аймақтарының тарихы бастапқыдан VII ғасырдың басына дейін (604 жылға дейін). Фаэнца, 1927, 573–584-беттер. Ристори, Г. Б. (1896). "Флоренция епископының сарайы туралы бірнеше хабарлар." Шварц, Герхард (1907). Саксон және Салиан императорлары тұсындағы Рейх-Италия епископтықтарының иеленуі: епископтар тізімімен, 951–1122 жылдар. Лейпциг: Б. Г. Тейбнер, 207–210-беттер.