Кіріспе

XIII ғасырдағы итальяндық сәулетші және мүсінші Арнольфо ди Камбио (шамамен 1240 – 1300/1310) – Duecento дәуірінің итальяндық сәулетшісі және мүсіншісі, ол Никола Пизаноның бас көмекшісі ретінде жұмысын бастаған. 1300 жылы Флоренция соборының капомаэстросы, яғни бас жұмыс шебері ретінде тіркелген, сондай-ақ Флоренцияның төңірегіндегі алтыншы қала қабырғасын жобалаған (1284–1333). Өмірінің соңына қарай оның бірі немесе бірнеше үлкен шеберханасы болған, олар стильдік айырмашылығы бар жұмыстар жасаған, ал оның жеке қолтаңбасын анықтау қиын болуы мүмкін.

Өмірбаян

Арнольфоның өмірбаяны Тосканадағы Колле-Валь-д’Эльсада туылған «Арнольфо ди Камбио» және кейін Флоренция соборының шебері болған «Арнольфус», Римде Сан-Паоло-фуори-ле-Мура және Санта-Чечилия-ин-Трастевередегі киборияларға қол қойған «Арнольфус» және Папа Бонифаций VIII-нің қабіріне қол қойған «Арнольфус Архитектус» бір адам ба екендігі туралы күмәндермен қиын. Көпшілік пікір бойынша, олар бір адам, ал стильдегі айырмашылықтар оның көптеген ірі жұмыстарына қажет болған шеберхана көмекшілерін пайдалануынан туындаған. Ол, мүмкін, 1277 жылға қарай Римде шеберхана ашқан. 1265–1268 жылдары Никола Пизаноның Сиена соборындағы Дуомоның (Сиена соборы) мәрмәр алтарында бас көмекшісі болды, бірақ көп ұзамай маңызды қабір мүсінімен жеке жұмыс істей бастады. 1266–1267 жылдары ол Сицилия королі Анжу королі Карл I үшін Римде жұмыс істеді, оны Кампидолиодағы әйгілі мүсінде бейнеледі. Римде Арнольфо Косматес өнерін көрген, оның ықпалын 1285 және 1293 жылдары жұмыс істеген Сан-Паоло-фуори-ле-Мура базиликасы мен Санта-Чечилия шіркеуіндегі интарсия және түрлі түсті шыны терезелерде көруге болады. Осы кезеңде ол Санта-Мария-Маджоредегі туылу сахнасы (пресепио), Санта-Мария-ин-Аракоэли және Папа Бонифаций VIII ескерткішінде (1300) жұмыс істеді. Әйгілі Петір шіркеуіндегі қоладан жасалған Петірдің мүсіні оған жатқызылады, бірақ бұл көбінесе күмәнданылады. 1294–1295 жылдары Флоренцияда, негізінен сәулетші ретінде жұмыс істеді. Оның өмірбаянын жазған Джорджо Вазаридың айтуынша, ол қала соборының құрылысын басқарды және 1589 жылы қираған қасбеттің төменгі бөлігін безенген мүсіндерді жасады. Сақталған мүсіндер қазір собор мұражайында сақтаулы. Санта-Кроче шіркеуінің жобасы Арнольфоға жатқызылғанмен, бұл күмәнді. Вазари сонымен қатар оған Сан-Джованни-Вальдарноның жаңа қаласының қала құрылысы жоспарын да жатқызды. Арнольфоның туындыларының монументалдығы Флоренцияның келбетіне өзгеріс енгізді. Оның қабірлік ескерткіштері готикалық қабір өнерінің үлгісіне айналды. Джорджо Вазари Арнольфоның өмірбаянын «Ең көрнекті суретшілер, мүсіншілер және сәулетшілердің өмірі» атты еңбегіне қосты. Данте Алигиери, мүмкін, оған екі рет сілтеме жасайды: ұлы суретшінің туған жері Колле-Валь-д’Эльсадағы шайқас (1269 жыл) «Purgatorio» поэмасының XI және XIII кантоларында. Данте, сөзсіз, Флоренция соборының сәулетшісі ретінде Арнольфомен кездескен, кемінде 1300 жылы Флоренцияның преоры болғанда.