Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вулвич комоны — Англияның оңтүстік-шығысындағы Вулвич қаласында орналасқан кең дала. Оның бір бөлігі әскери жер ретінде (40% азырақ), ал қалғаны қалалық саябақ ретінде пайдаланылады. Вулвич комоны — ескерту орны. Ол Оңтүстік-Шығыс Лондонының Жасыл тізбегінің бір бөлігі. Бұл атау сонымен қатар комонның шығыс жағындағы көшеге де, Гринвич Корольдік ауданының сайлау округіне де берілген. 2011 жылғы халық санауы бойынша округте 17 499 адам тұрады.
Woolwich Common is a common in Woolwich in southeast London, England. It is partly used as military land (less than 40%) and partly as an urban park. Woolwich Common is a conservation area. It is part of the South East London Green Chain. It is also the name of a street on the east side of the common, as well as an electoral ward of the Royal Borough of Greenwich. The population of the ward at the 2011 Census was 17,499.
Орналасқан жері
Вулвич Коммон Гринвичтің Корольдік ауданындағы 132 метрлік Шутерс-Хилл дөңесінің солтүстік беткейінде, Вулвич қаласының оңтүстік-батысына қарай бірнеше жүз метр жерде орналасқан. Оның оңтүстік жағы A207 Shooters Hill Road жолымен шектеледі, бірақ ашық кеңістік осы жолдан оңтүстікке қарай Окслис Вуд және Элтем Коммонмен жалғасады. Академия жолы (А205 Оңтүстік айналмалы жолының бір бөлігі) және бұрынғы Корольдік әскери академия ортақтың шығыс шекарасын құрайды. Репозиторий жолы мен Королева Елизавета ауруханасы батыс шекарасын белгілейді. Солтүстік жағында Ха-ха жолы Корольдік артиллерия казармалары маңындағы әскери аймақты қоғамдық аймақтан бөліп тұрады. Вулвич Коммонның бір бөлігі болған, бірақ қазір негізгі аумақтан бөлініп қалған жасыл кеңістіктер батыста Грин Хилл мен Репозиторий Вудстарында, солтүстікте Мулгрейв Пондтың төңірегінде және шығыста Иглсфилд Паркінде сақталған.
Woolwich Common lies on the northern slope of Shooter's Hill, a 132 metres high hill in the Royal Borough of Greenwich, only a few hundred metres southwest of Woolwich town centre. It is bounded to the south side by the A207 Shooters Hill Road, although the open space continues south of this road in Oxleas Wood and Eltham Common. Academy Road (part of the A205 South Circular road) and the former Royal Military Academy form the eastern borders of the common. Repository Road and the Queen Elizabeth Hospital make up the western border. On the north side, Ha ha Road separates the military section around the Royal Artillery Barracks from the public section. Pockets of green spaces that were once part of Woolwich Common but are now separated from the main body, remain at Green Hill and Repository Woods in the west, around Mulgrave Pond in the north and in Eaglesfield Park in the east.
Тарих
18 ғасырдың ортасына дейін Вулвич Коммон қазіргідей үлкен емес, әлдеқайда кеңірек ашық кеңістіктің бір бөлігі болған. Ол Шутер төбесінің солтүстік беткейінің үлкен бөлігін қамтыды, батысқа қарай Чарлтонға дейін (Чарлтон зираты 1855 жылы салынған) созылып, ал шығысқа қарай қазіргі Шрусбери паркі, Пламстед Коммон және Винн Коммон аумақтарына дейін жеткен. Коммонның өзі шамамен 80 акр жерді құрады және оны мал жаюға, сондай-ақ отын үшін шөп, бұта және қызыл жусан жинауға пайдаланған. Ол кезде ол Чарлтон Коммонмен тікелей жалғасқан, екі аймақтың шекарасын белгілейтін ұзын тік қоршау болған (кейін екеуі біріктіріліп, "Вулвич Коммон" атауы екі аумақты да қамтыды). Вулвичтің көп бөлігінен өзгеше, ол ешқашан Боуотер иелігіне кірген емес.
Until the mid 18th century, Woolwich Common formed part of an open space that was much bigger than it is now. It covered a large part of the north slope of Shooter's Hill, stretching west as far as Charlton (Charlton cemetery was laid out in 1855) and continuing east in what is now Shrewsbury Park, Plumstead Common and Winn's Common. The actual common was only about 80 acres and was used for grazing cattle and sheep, as well as digging peat and gathering wood and gorse for fuel. At this time it was contiguous with Charlton Common, a long hedge marking the boundary between the two (later the two merged and the name 'Woolwich Common' covered both areas). Unlike most of Woolwich, it never became part of the Bowater estate.
Құқық бұзушылықтар мен қоршау
Вулвич кемежайы мен Корольдік арсеналдың қарқынды өсуіне байланысты, жергілікті халық ортақ жерлердегі ежелгі құқықтарын жоғалту мүмкіндігінен алаңдады. 18-шы ғасырда ортақ жердің бөліктері жекешелендірілгенде, Вулвич Вестриі олардың дәстүрлі құқықтарын қоршаудан қорғауға белсенді түрде кірісті. 1760 жыл шамасында ортақ жердің шығыс жағында екі үй салынғаннан кейін, олар төртінші сэр Джон Шоудың құрылысқа рұқсат беруіне қарсы тұрып, оның бұдан әрі жалға беруіне кедергі келтірді. 1720 жылдарға қарай, Қару-жарақ басқармасы ортақ жерді минометтерді сынау үшін пайдалана бастады, ал елу жылдан кейін артиллерия жаттығулары үшін атыс полигоны құрылды. 1777 жылы казармаларға ыңғайлырақ қол жеткізу үшін Гранд Депо Роуд салынды. 1778 жылы Барак Филд пен ортақ жер арасында ха-ха (жасанды шағыр) салынды (ол 1802 жылы батысқа қарай, ал 1806-08 жылдары оңтүстікке қарай кеңейтілді, осылайша Барак Филдке ортақ жердің көбірек бөлігі қосылды). 18-шы ғасырдың соңына қарай ортақ жер үлкен әскери шерулерге, маневрлерге және көрсетулерге пайдаланылатын болды. 1796 мен 1805 жылдар аралығында Корольдік әскери академия (соңғы уақытқа дейін Арсенал ішінде орналасқан) Вулвич ортақ жерінің оңтүстік-шығыс жағында жаңа орынға қайта салынды, онда ол келесі ғасыр бойы біртіндеп кеңейді; бұл Қару-жарақ басқармасының ортақ жердегі алғашқы ірі құрылысы болды. 1801 жылдың қыркүйегінде Қару-жарақ басқармасы Барак Филдтің батысындағы қосымша жерді Боуотер отбасынан жалға алды, оның басты мақсаты әскери оқу алаңы ретінде пайдалану болды (Грин Хилл және Репозиторий Вудс). Алты айдан кейін Басқарма Парламент Актісіне сәйкес осы жерді (және Боуотер отбасынан жалға алынған барлық жерді) толық иеленді. Содан кейін, 1803 жылы Басқарма Вулвич ортақ жерін жалға алу құқығын сэр Джон Шоудан сатып алды (1812 жылы олар Тақтан толық меншік құқығын сатып алды). 1804 жылы Парламент Актісімен мәселені шешуге өкілеттік алған жергілікті комиссия, шіркеуге шағыл алу құқығынан айырылғандығы үшін 3000 фунт стерлинг өтемақы төледі (бірақ жергілікті тұрғындардың ортақ жерді шөп, отын және мал жаю үшін ұзақ жылдар бойы пайдалануы ескерілмеді). Сол жылы Басқарма Чарлтон Хаусының иесі сэр Томас Мэрион Уилсоннан Чарлтон ортақ жерін де сатып алды. (бірақ 1816 жылы олар тегістеліп, шөпке егілді). Жергілікті тұрғындар мен әскерилер арасындағы қарым-қатынас бір ғасырдан астам уақыт бойы шиеленіскен күйде қалды, біріншісі әдет-ғұрыпқа негізделген қол жеткізу құқығын талап етуді жалғастырды, ал екіншісі толық меншік құқығын мойындады. 1847 жылы батареяда "әр дүйсенбі, сәрсенбі және жұма күндері таңғы сағат тоғыз жарымнан бастап" миномет пен гаубица жаттығулары өтті. Батареяның артында жаттығу алаңы және 1830 жылдан бері салынған, сақтау және кеңсе кеңістігін, сондай-ақ сержантқа тұруға жағдай жасаған фронтонды ғимарат орналасқан. Сонымен қатар, алты зеңбірек орнатуға орын қарастырылған, олар салют батареясы ретінде пайдаланылды. Минометтік жаттығулар 1873 жыл шамасында тоқтатылды, артиллериялық оқулар Шуберинеске көшірілген кезде; бірақ салют батареясы 20-шы ғасырда да жұмыс істеді.
Because of the rapid growth of both Woolwich Dockyard and the Royal Arsenal, local people were increasingly concerned about losing their ancient rights on the common. When parts of the common were privatized in the 18th century to build houses on, the Woolwich Vestry vigorously defended their customary rights against enclosure, and following the building of two houses on the eastern edge of the common around 1760, they succeeded in preventing the fourth Sir John Shaw from granting any further building leases. By the 1720s the Board of Ordnance was using the Common as a testing ground for mortars, and fifty years later a firing range was set up for artillery practice. In 1777 Grand Depot Road was formed to give better access to the barracks. A ha ha was built between Barrack Field and the common in 1778 (it was extended westwards in 1802 and then shifted southwards in 1806–08, bringing more of the common into Barrack Field). By the end of the eighteenth century the common was being used for large military parades, manoeuvres and displays. Between 1796 and 1805 the Royal Military Academy (which had until then been located within the Arsenal) was rebuilt on a new site on the south eastern edge of Woolwich Common, where it gradually expanded over the course of the next century; this was the first major building development by the Board of Ordnance on the common itself. In September 1801 additional land, to the west of Barrack Field, was leased by the Board of Ordnance from the Bowater family, largely to be used as military training ground (Green Hill and Repository Woods). Six months later the Board took outright possession of this (and all the land they had leased from the Bowater family) by virtue of an Act of Parliament. Then, in 1803, the Board purchased the lease of Woolwich Common from Sir John Shaw (they would go on to acquire the freehold from the Crown, in 1812); In 1804 a local Commission, empowered by Act of Parliament to adjudicate in the matter, awarded £3,000 to the Parish in compensation for loss of rights to extract gravel (albeit without reference to parishioners' longstanding use of the common for herbage, estovers and turbary). That same year, the Board also purchased Charlton Common from Sir Thomas Maryon Wilson of Charlton House. but in 1816 these were levelled and sowed to grass). Relations between the local inhabitants and the military remained acrimonious for more than a century afterwards, with the former continuing to claim rights of access based on custom while the latter asserted complete powers of ownership. In 1847, mortar and howitzer practice took place at the battery 'every Monday, Wednesday and Friday [from] as early as half past nine in the morning'. Behind the battery was a drill yard, and a pedimented building (dating from 1830) which provided storage and office space and accommodation for a sergeant. Positions for six guns were also provided; these were used as a saluting battery. Use of the common for mortar practice came to an end in around 1873, when artillery training moved to Shoeburyness; but the saluting battery remained in operation in the 20th century.
Жылқылар және әскери ветеринария
Ерте кезден-ақ, жалпы жергілікті жер аттарды, соның ішінде Корольдік ат артиллериясының аттарын (артиллерия казармаларында орналасқан) оқыту және жаттығу үшін пайдаланылды. 1804 жылы Коммонның батыс шетінде "Ветеринариялық мекеме" салынды, кейін ол Корольдік ат ауруханасы болып кеңейтілді. Корольдік ат ауруханасы 1859 жылы құрылғаннан бастап Армияның ветеринариялық департаментінің штаб-пәтері болды, ал Бас ветеринариялық хирург (PVS) осында орналасты (1876 жылы Соғыс кеңсесіне көшкенге дейін). Корольдік ат ауруханасының солтүстігінде 1850 жылдары "Тұрақты лагерь" салынды, оны ғасырдың екінші жартысында артиллерия және басқа да әскерлер пайдаланды; оңтүстікке қарай бірнеше ат тұрақтары болды. 1896 жылы екі артиллерия батареясын орналастыруға мүмкіндік беретін Шрапнел казармасы салынды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде казарма №1 (Шығыс) кавалериялық депосы ретінде қызмет етті, соғыс аяқталғаннан кейін артиллерияның далалық бригадасын орналастыру үшін қайта қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін де артиллерия бөлімшелері орналасты, содан кейін Әйелдердің Корольдік Армия корпусы үшін жатақхана ретінде пайдаланылды; Шрапнел казармасы 1960 жылдардың соңында бұзылды (қазір сол жерде Королева Елизавета ауруханасы тұр). Казарманың солтүстігінде 1887 жылы, Армияның аттарды жаңарту қызметі құрылған жылы аттарды жаңарту депосы салынды (бұрын жеке кавалерия полктері өз аттарын сатып алу және оқыту үшін жауапты болған). RAVC депосы 1939 жылға дейін Вулвичте орналасқан.
From early on the common was used to train and exercise military horses, including those of the Royal Horse Artillery (which was based in the Artillery Barracks). By 1804 a 'Veterinary Establishment' had been built on the western edge of the Common; it later expanded to become the Royal Horse Infirmary. The Royal Horse Infirmary became the headquarters of the Army Veterinary Department from its inception in 1859, and the Principal Veterinary Surgeon (PVS) was quartered here (until moving to the War Office in 1876). Immediately to the north of the Royal Horse Infirmary, a 'permanent Camp of Huts' was erected in the 1850s, which remained occupied by Artillery and other troops through the second half of the century; further to the south were several sets of stables. In 1896 Shrapnel Barracks was built alongside, which provided accommodation for two field batteries of Artillery. During the First World War the barracks served as No 1 (Eastern) Cavalry Depot, before reverting after the war once more to house a field brigade of Artillery. During and after the Second World War it continued to house Artillery units, and later provided accommodation for the Women's Royal Army Corps; Shrapnel Barracks was demolished in the late 1960s (Queen Elizabeth Hospital now stands on the site). Immediately to the north of the barracks a Remount Depot was built in 1887, the year the Army Remount Service was established (previously, individual cavalry regiments had been responsible for purchasing and training their own horses). The RAVC depot remained at Woolwich until 1939.
Тұрғын үй және ауруханалар
1730 жылдары ортақ үйдің шығыс жағында жиырма ғана қарапайым үй тұрды (1763 жылы шамамен отызға жуық, оның жетісі бос тұрды); бірақ 1780 жылдардан бастап әскери офицерлерге арналған үлкен үйлер осы коттедждердің орнын алмастыра бастады. Ең ірілерінің бірі – Куб үйін 1792 жылы Корольдік әскери академияның математика профессоры Чарльз Хаттон салған. Ол оңтүстік жағындағы жер учаскесін спекуляциялық мақсатта сатып алып, сол жерде бірнеше үлкен үйлер тұрғызған. 1804–1805 жылдары жаңа Корольдік әскери академиясы көшенің арғы бетіне салынғаннан кейін, мемлекет Хаттонның жерін сатып алды; Куб үйі кадеттерге арналған ауруханаға айналдырылды (кейіннен ол Корольдік әскери академиясының губернаторының резиденциясы ретінде қайта жаңартылды), ал бірнеше басқа үйлер Академияның жоғары шенді офицерлерінің қажеттіліктеріне бейімделді. Ортақ үйдің осы жағындағы тағы бір маңызды құрылыстарға виллалар кірді: Белмонт Плейс (1840), Кларенс Плейс (1840 жылы өрттен кейін қайта салынған), Аделаида Плейс және Белл Вью, сондай-ақ Куинс Террас (1830) және Кемпт Террас (1832/1850). Генерал Гордон 1833 жылы 29 Woolwich Common, Kempt Terrace мекенжайында дүниеге келген. 1972 және 1975 жылдар аралығында бұл жердегі барлығы ұзақ және қатал сақтау шайқасынан кейін, әлеуметтік тұрғын үйлер салу үшін (Вулвич ортақ үйлері) бұзылды. Ортақ үйдің батыс жағында мүлдем басқаша тұрғын үйлер кездесетін, онда 19 ғасырдың басында үйленген әскерилер өз отбасылары үшін «балшық үйлер» салған; бұл үйлер артиллерия жаттығуларына кедергі келтіргендіктен, 1812 жылы басқарма оларды Шарлтонға баратын жолдың оңтүстігіндегі жаңа үйленген әскерилерге арналған жатақтармен алмастырды: олар тіресіп салынған, бір бөлмелі, елу жұптан тұратын үйлер еді. Кейін Йорк герцогының коттедждері деп аталған (бірақ замандастары оларды осы күнге дейін «қасқыр үйлер» деп қысыммен атап кеткен), олар 1870 жылдардың соңында дифтерия індетінен кейін бұзылды. Бұл жерде Жаңадан келгендер депосы салынды. 19- және 20-ғасырларда ортақ үйдің оңтүстік жағында, Шутерс Хилл жолының екі жағында бірқатар әскери және азаматтық ауруханалар мен олармен байланысты мекемелер салынды, оның ішінде 1865 жылы салынған новаторлық Royal Herbert ауруханасы, 1896 жылы Brook Fever ауруханасы, 1909 жылы Victoria House (Корольдік әскери медицина корпусы үшін жабдықтармен қамтамасыз еткен), және 1927 жылы Woolwich және аудандық соғыс ескерткіші ауруханасы. 1977 жылы Royal Herbert ауруханасы Королева Елизавета әскери ауруханасымен ауыстырылды (бұрын Шрапнел казармалары тұрған орталықтың оңтүстік-батыс жағында салынған); ол 1995 жылы жабылды, бірақ 2006 жылы Брук Жалпы ауруханасы жабылғаннан кейін азаматтық аурухана ретінде қайта ашылды.
In the 1730s only twenty modest houses stood along the east side of the common (in 1763 there were about thirty, of which seven stood empty); but from the 1780s on, large houses for military officers began to replace these cottages. One of the largest, Cube House, was built by Charles Hutton, professor of mathematics at the Royal Military Academy, in 1792; he had bought a parcel of land at the southern end as a speculative venture, and went on to build a number of large houses on the site. In 1804–5, the new Royal Military Academy having been built just across the road, the Crown purchased Hutton's land; Cube House was converted into a hospital for the cadets (it was later rebuilt to house the Governor of the RMA), and several other houses were adapted for use by other senior officers of the Academy. Other grand developments on this side of the common included the villas Belmont Place (1840), Clarence Place (rebuilt after a fire in 1840), Adelaide Place and Belle Vue, as well as Queen's Terrace (1830) and Kempt Terrace (1832/1850). General Gordon was born at Kempt Terrace, 29 Woolwich Common, in 1833. Between 1972 and 1975 all of this was demolished after a long and bitter conservation battle to make room for social housing (Woolwich Common Estate). Housing of a rather different sort was to be found on the western side of the common, where in the early 19th century long rows of 'mud huts' had been built by married soldiers for their families; these were interfering with the artillery exercises, so in 1812 the Board replaced them with new married quarters south of the road to Charlton: they were single rooms, built back to back in fifty pairs. Later named the Duke of York's Cottages (but still referred to disparagingly by contemporaries as 'the Huts'), they were demolished in the late 1870s after an outbreak of diphtheria. The Remount Depot was built on the site. In the 19th and 20th centuries a series of military and civilian hospitals and related institutions were built on the south side of the common, on either side of Shooters Hill Road, including the groundbreaking Royal Herbert Hospital in 1865, Brook Fever Hospital in 1896, Victoria House (providing facilities for the Royal Army Medical Corps) in 1909, and the Woolwich and District War Memorial Hospital in 1927. In 1977 the Royal Herbert Hospital was replaced by the Queen Elizabeth Military Hospital (which was built on the southwest side of the common where the Shrapnel Barracks had previously stood); it closed in 1995, but was then reopened as a civilian hospital (following the closure of Brook General) in 2006.
Үлкен масштабтағы іс-шаралар
Бұл жерде ірі әскери шараларға жеткілікті кеңістік болды. 1788 жылы король Георг III-нің өтінішімен орталық аламанда парад өтті. Король Уильям IV 1830 жылы Корольдік артиллерия және Корольдік инженерлердің жиналған күштерін тексерді, ал бес жылдан кейін 3000 әскерлік құрам шолу үшін жиналды (онда "атты, жаяу және артиллерияның ірі бөлімдерімен" маневрлер орындалды), оны "көптеген көрермендер" тамашалады. XIX ғасырда және XX ғасырда бірнеше басқа патшалық шолулар өтті, сондай-ақ шетелдік дипломаттар мен басқалар үшін әскери көрсетулер ұйымдастырылды. 1919 жылы Версаль келісіміне қол қойылғанын тойлау үшін ашық ауада қызмет өткізілді, ал келесі жылы өткен еске алу рәсіміне 50 000 адам жиналды. Кейіннен Корольдік артиллерияның "Үйде" іс-шаралары халыққа ашық болды, бірақ 1970 жылдары ИРА-ның террористік қатеріне байланысты тоқтатылды.
Plenty of space was available for large scale military events. As early as 1788 a parade took place on the common at the request of King George III. King William IV inspected the gathered forces of the Royal Artillery and Royal Engineers on the common in 1830, and returned again five years later when 3,000 troops were assembled for a review (involving manoeuvres undertaken by "large bodies of horse, foot and artillery") watched by "an immense assemblage of spectators". Several other royal reviews took place through the nineteenth century, and on into the twentieth, and military displays took place for the benefit of foreign dignitaries and others. In 1919 an open air service took place on the common to celebrate the signing of the Treaty of Versailles; and a memorial service on the common the following year attracted a crowd of 50,000 people. Later, Royal Artillery "At Home" events took place on the common for members of the public, but in the 1970s these were discontinued because of the IRA terrorist threat.
Кейінгі дамуы
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ортақ жер фронтқа аттануға дайындалып жатқан еріктілерге уақытша лагерь ретінде, сондай-ақ артиллерия пойыздарының жиналатын орны ретінде пайдаланылды. 1916 жылы Сигналдық тәжірибелік мекеме ортақ жерге көшіп келді (Ха-ха жолының оңтүстігіндегі шатырлар жиынтығына орналасты), онда олар далалық телефония және ұшақтар арасындағы байланыс саласындағы алғашқы әзірлемелермен айналысты; келесі ширек ғасыр ішінде нысан кеңейтіліп, қайта жаңартылды, 1943 жылы Дорсетке көшірілгенге дейін. Алты жыл өткен соң, Атомдық қаруларды зерттеу мекемесі бұл орынды иеленді, ол Ұлыбританияның алғашқы ядролық қаруларының құрамдас бөліктерін әзірлеу, сынау және өндіруге арналған зертханаға айналды. 1950 жылдардың басындағы жұмыс күші 155 адамнан 487 адамға дейін өсті. 1964 жылы нысан жабылды (оның қалған ғимараттары 2011 жылы алынып тасталды, бұл Корольдік ат артиллериясының жаңа казармасынан ортақ жерге шығуына жағдай жасады). Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл аймақ әскери күштердің болуы және ортақ жердегі зениттік батареяның орналасуы салдарынан ауыр бомбалауға ұшырады. Соғыстан кейін, 20-ғасырдың соңына дейін ортақ жер ат жаттығулары, атыс жаттығулары және басқа да әскери іс-шаралар үшін қолданылып келді; алайда осы кезеңде Вулвич гарнизонының саны күрт азайды. 1960 жылдары әскери мүліктің консолидациясы көптеген бұзу-жаратуларға, сондай-ақ құрылысқа (мысалы, ортақ жердің оңтүстік және шығыс жиектеріндегі жаңа үйленген үйлер) әкелді. 21-ғасырдың басында Корольдік артиллерия казармасының сарбаздары ортақ жерде жаттығу жасап жүргенін көру сирек болды; бірақ 2012 жылы Корольдік әскер, Корольдік ат артиллериясы Напиер желілеріндегі жаңа штабқа (Король Георг VI желілері) көшіп келді, содан бері ортақ жерде ат артиллериясының жаттығуы қайта жанданды. 2016 жылы Қорғаныс министрлігі 2028 жылға дейін Вулвичтен барлық әскери қызметкерлерді шығарып тастау ниетін жариялады; алайда 2020 жылы бұл жоспарлар Нейпир желісін Корольдік ат артиллериясының Король әскерінің ұзақ мерзімді үйі ретінде сақтау мақсатында қайта қарастырылды.
At the start of the First World War, the common was used as a temporary camp for volunteer units preparing to travel to the front, and as an assembly space for artillery trains. In 1916 the Signals Experimental Establishment moved on to the common (setting itself up in a collection of huts just south of Ha ha Road) where they worked on early developments in field telephony and inter aircraft communication; over the next quarter century the facility was expanded and rebuilt, until the SEE moved to Dorset in 1943. Six years later the Atomic Weapons Research Establishment took over the site, which became a laboratory to develop, test and manufacture components for Britain's first nuclear weapons. In the early 1950s the on site workforce quickly grew from 155 to 487; the facility was closed in 1964 (its surviving buildings were removed in 2011 to allow the King's Troop RHA to ride out on to the common from their new barracks across the road). In World War II the area was heavily bombed because of the military presence and the existence of an anti aircraft battery on the common. After the war, up till the late 20th century, the common was still used for horse training, shooting exercises and other military activities; however the size of Woolwich Garrison was drastically reduced over this period. In the 1960s, consolidation of the military estate saw much demolition, but also building (e. g. of new married quarters on the southern and eastern edges of the common). By the early 21st century it was only occasionally still possible to see soldiers from the Royal Artillery Barracks training on the common; but in 2012 the King's Troop, Royal Horse Artillery moved to a new headquarters (King George VI Lines) on the Napier Lines site, since when horse artillery training on the common has resumed. In 2016 the Ministry of Defence announced its intention to withdraw all military personnel from Woolwich by 2028; however in 2020 these plans were revised with a view to retaining Napier Lines as the long term home of The King’s Troop Royal Horse Artillery.
Табиғат және демалыс
18 ғасырдың басынан бері Вулвич орталығы, әсіресе Барак Майдан, бастапқыда Вулвич Крикет клубы, ал 19 ғасырдың басынан бері Корольдік артиллерия Крикет клубы үшін крикет алаңы ретінде пайдаланылып келді. Бұл клуб 20 ғасырдың ортасына дейін тек офицерлерді ғана қабылдады. Сондай-ақ 19 ғасырда Вулвич орталығында ат жарыстары ұйымдастырылды. Орталық футбол және басқа да спорт түрлері үшін де қолданылды. 1920 жылдан 1960 жылға дейін орталықта стадион болды. 2012 жылғы жазғы Олимпиада кезінде Барак Майданнан ату спорты бойынша жарыстар өтті. Лондон марафоны Вулвич орталығынан өтеді. Бүгінде, спортпен айналысу үшін әлі де қолданылып жатқан Барак Майданнан басқа, орталық көбінесе жүгіру және ит серу үшін пайдаланылады. Қыркүйек айында Вулвич орталықтағы ойын-сауық жәрмеңкесі орталықтың бір бөлігін иеленеді. "Ха-ха" деп аталатын қоршау әлі де Қорғаныс министрлігіне қарасты Барак Майдан әскери аймағын орталықтың қалған бөлігінен бөліп тұрады, ал оны қазір Гринвич Лондон аудандық кеңесі басқарады.
Since the early 18th century Woolwich Common, more specifically Barrack Field, has been used as a cricket field, initially by Woolwich Cricket Club, since the early 19th century by the Royal Artillery Cricket Club, which until the mid 20th century only admitted officers. Also in the 19th century, horseraces were held on Woolwich Common. The common was also used for football and other sports. From 1920 until around 1960 a stadium existed on the common. During the 2012 Summer Olympics shooting took place at Barrack Field. The London Marathon passes over Woolwich Common. These days, except for Barrack Field which is still used for sports, the common is mainly used for jogging and dog walking. In September, the Woolwich Common Funfair takes possession of a section of the common. A ha ha still separates Barrack Field, the military section owned by the Ministry of Defence, from the remainder of the common, which is now overseen by Greenwich London Borough Council.
Мұражай ғимараттары, солтүстік шет
Корольдік артиллерия казармасының неоклассикалық қасбеті (Джеймс Уайатт, 1776–1802) – Лондонның ең ұзын қасбеті болып табылады, ол ортақ жердің солтүстік жағымен созылып жатыр. Көшеден өтетін Үкімет үйі (1781) 1855 жылдан 1995 жылға дейін гарнизон командирінің резиденциясы болды және ортақ жерге қарап тұрған жалғыз салтанатты үй. Жақын орналасқан Гаризон шіркеуінің (Сент-Джордж) 1944 жылы бомбалау салдарынан тек қабырғасы ғана қалды. Оның нео-романдық архитектурасы және мозаиканың қалдықтары әлі де әсерлі. Ортақ жердің солтүстік-батыс жағында Нейпир қатарларының казармалары (тізімде жоқ), Грин-Хилл казармалары, әскери мектеп және Ротунда орналасқан. Джон Нэштің қорғасын шатыры бар дөңгелек кірпіштен салынған ғимараты 1814 жылы бейбітшілік тойлау кезінде Сент-Джеймс паркінде экспозициялық алап ретінде пайда болды және 1819–1822 жылдар аралығында Вулвичке "соңғы соғыста алынған трофейлерді, артиллерия модельдерін және басқа да әскери жәдігерлерді сақтау үшін" қайта орнатылды. 2001 жылға дейін ол Корольдік артиллерия мұражайына үйі болды, ал қазір Корольдік атты артиллерияның Корольдік әскері үшін бокс алаңы ретінде қызмет етеді.
The Neoclassical façade of the Royal Artillery Barracks (James Wyatt, 1776–1802) is the longest façade in London, stretching along the north end of the common. Across the road, Government House (1781) was the quarters of the Garrison Commandant from 1855 to 1995 and is the only remaining grand house overlooking the common. Of the nearby Garrison Church of St George only the shell remains after it was bombed in 1944. Its Neo Romanesque architecture and remnants of mosaics are still impressive. Situated on the northwest side of the common are Napier Lines Barracks (not listed), Green Hill Barracks and Military School, and the Rotunda. John Nash's round brick building with a leaded tent roof began life as a display space in St. James's Park during the peace celebrations in 1814 and was re erected in Woolwich between 1819 and 1822 "to be appropriated to the conservation of the trophies obtained in the last war, the artillery models, and other military curiosities". Until 2001 it housed the Royal Artillery Museum and now serves as a boxing ring for the King's Troop, Royal Horse Artillery in nearby George VI Lines Barracks.
Оңтүстік шетіндегі мұражай ғимараттары
Вулвич комонның оңтүстік жағындағы Корольдік әскери академия солтүстік жағындағы Корольдік артиллерия казармаларына өте ұқсас. Оның да қасбеті шамамен бірдей ұзын, салтанатты Тюдор стилінде салынған, ал ғимараттың ең көне бөліктерін де Джеймс Уайт жобалаған. Осы жақтан сақталған басқа әскери ғимараттар – Шоутерс төбесінде орналасқан Корольдік Герберт ауруханасы мен Виктория үйі. Үш ғимараттың барлығы да, немесе қазіргі уақытта тұрғын үйлерге айналдырылуда.
The Royal Military Academy at the south end of Woolwich Common almost mirrors the Royal Artillery Barracks at the north end. It has an almost equally long façade in Mock Tudor style and the oldest parts of the building were also designed by James Wyatt. Other military buildings that survived on this side of the common are the Royal Herbert Hospital and Victoria House, both on Shooters Hill. All three buildings have been, or currently are being converted for residential use.
Ескерткіштер
Корольдік артиллерия казармасының парад алаңының оңтүстік жағында Джон Беллдің (1861) Крым соғысы ескерткіші орналасқан. Севастопольдегі шайқаста алынған орыс зеңбіректерiнен құйылған қоладан жасалған "Құрмет" әйелi лавр гүлдерiн таратып тұрған мүсiнi. Коммонның шығыс жағында, Вулвич Нью-роуд бойында, обелиск нысанындағы екі ескерткіш көз тартады. Бастапқыда су ішетін орны болған Майор Литтл ескерткіші 1863 жылдан бері тұр. Оған 19 ғасырға тән жылқыларға арналған су ішетін орны қоса берілген. Екінші Бур соғысы ескерткіші шамамен 1902 жылы орнатылған. Репозиторий жолында бірнеше тарихи зеңбіректер қойылған, алайда Корольдік артиллерия 2007 жылы Вулвичтен кеткен кезде олардың кейбіреулері алынып тасталды.
Situated on the south end of the parade ground of the Royal Artillery Barracks is the Crimean War Memorial by John Bell (1861). The bronze statue of a woman ("Honour") distributing laurel wreaths was entirely cast from Russian cannons captured at Sebastopol. On the east side of the common, along Woolwich New Road, two memorials in the shape of obelisks draw attention. The Major Little Memorial, originally a drinking fountain, dates from 1863. It is accompanied by a 19th century drinking fountain for horses. The Second Boer War Memorial dates from around 1902. Along Repository Road several historic cannons are on display, although others were removed when the Royal Artillery left Woolwich in 2007.