Джеймс Уолкер: британдық инженер және құрылысшының өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Британдық азаматтық инженер Джеймс Уокер (14 қыркүйек 1781 – 8 қазан 1862) – ықпалды британдық азаматтық инженер және мердігер.

Өмір

Фолкирк қаласындағы Лоу-Винд көшесінде дүниеге келген, Джон Уокер мен оның әйелі Маргареттің бес баласының үлкені Джеймс, жергілікті мектепте білім алып, 1794 жылғы қазан айында 13 жасында Глазго университетіне жіберілді. Ол екі жыл бойы латын және грек тілдерін, ал үшінші курста логиканы оқыды. Соңғы екі жылы табиғаттану және математиканы зерттеді, бірінші жүлдені жеңіп алды. 1799 жылғы мамыр айында 18 жасында Фолкиркке оралды, оның отбасы бизнес немесе құқық саласында мансап құру мүмкіндіктерін талқылады. Бірақ, сәйкес келіп, 1800 жылғы жазда ол денсаулығы нашарлаған қайнағасымен бірге Лондонға теңіз саяхатына қатысуға шақырылды. Сол жерде ол Блэкуоллдағы ағасы Ральф Уокерді аралап, бір аптадан соң Шотландияға оралуды жоспарлады. Алайда, Ральф Батыс Үндістан доктарындағы жұмысы туралы әңгімеледі және жас інісінің инженерлік қабілетіне қатты таң қалды, сол үшін оны бірден шәкірті ретінде қабылдады. 1800 жылдары олар Лондонның Батыс және Шығыс Үндістан доктарын жобалау және салу жұмыстарында бірге жұмыс істеді. 21 жасында ол өзінің алғашқы инженерлік жобасын бастады: Лондондағы Коммерциялық көшені салу, Батыс Үндістан доктарын қаланың қоймаларымен байланыстырды. Кейіннен ол 1810 жылдан бастап Суррей коммерциялық доктарында жұмыс істеді және 1862 жылы қайтыс болғанға дейін Суррей коммерциялық док компаниясының инженері болып қызмет етті. 1821 жылы Уокер өзінің алғашқы маяғын, Батыс Уск маяғын, Ньюпорт, Оңтүстік Уэльске жақын жерде салды. Ол тағы 21 маяқ салды. Уокер Уолкер мен Бурджес (Лаймхаус) консалтингтік инженерлік фирмасының аға серігі болды, Бурджес 1811 жылы оның шәкірті болды және 1829 жылы серіктес деңгейіне көтерілді. Оның көмекшілерінің бірі серіктестікке қосылып, фирма сол кезде Уолкер, Бурджес және Купер деп аталды. Уокер өзінің әріптесі Томас Тельфордты Азаматтық инженерлер институтының президенті лауазымынан алмастырды, ол 1834 жылдан 1845 жылға дейін қызмет етті. Президент ретіндегі алғашқы маңызды міндеттерінің бірі Эдинбургке қызмет ететін үш жаңа портының таңдалуын қадағалау болды: Лейт доктарына кеңейту; Тринитидегі жаңа порт; немесе Грантондағы жаңа порт. Таңдау Грантон портын салуға әкелді. Ол сондай-ақ Тринити Хаусының бас инженері болды, сондықтан жағалау инженерлігі және маяктар саласындағы жұмыстарына белсенді қатысты. 1857 жылы Шотландия инженерлер мен кеме жасаушылар институтының құрметті мүшесі атанды. Ол 1862 жылғы 8 қазанда Лондонның Вестминстер ауданындағы 23 Ұлы Джордж көшесінде қайтыс болды. Ол Эдинбургтегі Сент-Джонс шіркеуінің ауласында, оңтүстік террасалардың біріндегі тіреу қабырғасына қарсы қарапайым қабір тасының астында жерленген.

Born in Law Wynd in Falkirk, the eldest of five children of John Walker and his wife Margaret, James was educated at the local school and was sent to Glasgow University in October 1794, aged 13. He studied Latin and Greek for two years, and logic during his third year. During his final two years he studied natural philosophy and mathematics, taking the first prize. He returned to Falkirk in May 1799, aged 18, and his family discussed a career in business or law. But, by chance, in the summer of 1800, he was asked to accompany his ill brother in law on a sea journey to London. Once there, he visited his uncle Ralph Walker in Blackwall, intending to return to Scotland after a week. However, Ralph discussed his work at the West India Docks, and was so impressed by his young nephew's grasp of engineering that he immediately took him on as his apprentice. Around 1800 they worked on the design and construction of London's West India and East India Docks. At the age of 21 he took on his first engineering work in his own right: the construction of Commercial Road in London, connecting the West India Docks to the warehouses of the City. Later, he worked on the Surrey Commercial Docks from about 1810 onwards, remaining as engineer to the Surrey Commercial Dock Company until his death in 1862. In 1821 Walker built his first lighthouse, the West Usk Lighthouse, near Newport, South Wales. He went on to build another 21 lighthouses. Walker was the senior partner of the consulting engineering firm of Messrs. Walker and Burges (of Limehouse), Burges having first became his pupil in 1811 and risen to partner in 1829. one of his assistants, to the partnership with the firm then being known as Messrs. Walker, Burges & Cooper. Walker succeeded his associate Thomas Telford as President of the Institution of Civil Engineers, serving from 1834 to 1845. One of his first major roles as President was to oversee the choice of three new harbours to serve Edinburgh: a major extension to Leith Docks; a new harbour at Trinity; or a new harbour at Granton. The choice resulted in the building of Granton Harbour. He was also chief engineer within Trinity House, hence his considerable involvement with coastal engineering and lighthouses. He was conferred with Honorary Membership of the Institution of Engineers and Shipbuilders in Scotland in 1857. He died at 23 Great George Street in Westminster, London on 8 October 1862. He is buried beneath a humble gravestone in St Johns churchyard in Edinburgh against a retaining wall on one of the southern terraces.

Ескерткіш

Уокердің есіміндегі ескерткішті Құрылыс инженерлері институты Гренландиялық докқа орнату үшін тапсырыс берді және ол 1990 жылы ашылды.