Жозеф Джон Гёрни: Банкир, діни қайраткер және әлеуметтік реформатор
Joseph John Gurney
Жозеф Джон Гёрни (1788-1847) – ағылшын банкирі, квакер дін өкілі. Америка квакерлері арасындағы бөлініске себепкер болды. Отбасы мүшесі, әлеуметтік реформатор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық банкир, 1788–1847
British banker, 1788–1847
Жозеф Джон Гурни (2 тамыз 1788 – 4 қаңтар 1847) – Англияның Норвич қаласындағы банкир және сол қаланың Гурни отбасының мүшесі. Ол Діни Достар Қоғамының (квакерлер) евангелистік пастыры болды, оның көзқарастары мен әрекеттері нәтижесінде американдық квакерлер арасында жарылыс туды.
Joseph John Gurney (2 August 1788 – 4 January 1847) was a banker in Norwich, England and a member of the Gurney family of that city. He became an evangelical minister of the Religious Society of Friends (Quakers), whose views and actions led, ultimately, to a schism among American Quakers.
Өмірбаян
Гурни Норвичке жақын Ерлхэм Холлде (қазір Шығыс Англия университетінің бір бөлігі) Гурни банкісінің Джон Гурнидің (1749–1809) оныншы баласы болып дүниеге келді. Ол әрқашан Джозеф Джон деп аталды. Ол Сэмюэл Гурнидің, түрме және әлеуметтік реформатор Элизабет Фрайдың (туған есімі Гурни), білім беру туралы жазушы Луиза Хоардың (туған есімі Гурни) ағасы, сондай-ақ, оның қарындасы, белсенді Ханна Бекстон арқылы Томас Фоуэлл Бекстонның қайын ағасы болды, ол да құлдыққа қарсы күрескен. 1837 жылдың қыркүйегінде Гурни Англиядан қайтып келе жатқанда Элиза Пол Киркбрайдпен танысты. Олар АҚШ-қа сапарлары кезінде бірге жұмыс істеді, ал Киркбрайд Гурнимен бірге түрме реформасын, бейбітшілікті және құлдықты жоюды уағыздады. Шағын кезінде Джордж Борроу Ерлхэм Холлдың жанындағы Яре өзенінде балық аулаған, бірде оны Джозеф Джон Гурни ұстап алған. Кейін Гурни сол баланы үйге шақырып, кітаптарын көрсетті. Өзінің жартылай автобиографиялық романы «Лавенгро» да Борроу залды ерекше дәлдікпен еске алады: «Оң жағында жасыл алаң, күлімдеп тұрған шалғын, ең бай шөптердің беткейіне төселген; оны алып ағаштар да көркейтіп тұр, олардың ішіндегі ең жақыны, күн орталық нүктесіне жақын келгенде, көне ағылшын залының ескі кірпіштеріне кең көлеңке түсіреді. Бұл ескі ғимараттың мәртебелі түр-тұлғасы бар, ол көлеңкелі ағаштардың арасында толық көрінбейді».
Gurney was born at Earlham Hall near Norwich (now part of the University of East Anglia), the tenth child of John Gurney (1749–1809) of Gurney's Bank. He was always called Joseph John. He was the brother of Samuel Gurney, Elizabeth Fry (née Gurney), a prison and social reformer, and Louisa Hoare (née Gurney), a writer on education, and also the brother in law – through his sister the campaigner Hannah Buxton – of Thomas Fowell Buxton, who was also an anti slavery campaigner. In September 1837 Gurney met Eliza Paul Kirkbride while returning from England. The two worked together during his trips to the United States, and Kirkbride joined Gurney in preaching in favor of prison reform, pacifism, and the abolition of slavery. As a boy George Borrow used to fish the River Yare near Earlham Hall and on one occasion was caught by Joseph John Gurney. Gurney later invited the boy into the hall to see his books. In his semi autobiographical novel Lavengro, Borrow recalls the hall with great precision: "On the right side is a green level, a smiling meadow, grass of the richest decks the side of the slope; mighty trees also adorn it, giant elms, the nearest of which, when the sun is nigh its meridian, fling a broad shadow upon the face of the ancient brick of an old English Hall. It has a stately look, that old building, indistinctly seen, as it is, among the umbrageous trees."