Ноттингемширдегі ауыл және оның тарихы

Кіріспе

Ноттингемширдегі ауыл, Англия.

Ауыл тұрғындары бұрын ауылдық сипатын сақтап қалу және оны көршілес Клифтон ауылы мен Вест-Бриджфорд қаласына біріктірілмейіншеу үшін маңызды науқандар жүргізді. Олар ауыл орталығындағы бірнеше дүкен, мектеп, қоғамдық орын, қоғамдық орталық, ауылдық үй және шіркеулер сияқты жергілікті мүмкіндіктер арқылы мұны сақтап келеді.

Елді мекендер

Парафия шегінде 2 қалалық аймақ және бұрынғы ауыл бар. Олардың қалаға жақын орналасуына байланысты, бұл аймақтар аймақтық Үлкен Ноттингем агломерациясының құрамында саналады.

Руддингтон ауылы

Негізгі құрылыс аймағы шамамен 1.6 километр диаметрде. Уилфордтан B680 тас жолы ауылдың басты артериясы болып табылады және шеткерінен A60 тас жолымен қиылысады. Басты дүкендер мен мекемелер Хай-стрит, Черч-стрит және Даттон-Хилл көшелері бойында орналасқан. "Жасыл" – олардың оңтүстігіндегі шағын ауылдық саябақ. Басқа саябақтарға Елмс Парк футбол және крикет алаңы, Сент-Мэри, Викаредж Лейн ойын алаңы және жыл сайынғы ауылдық жәрмеңке өтетін Селлорстың ойын алаңы кіреді. Әулие Петр шіркеуінің аумағында соғыс ескерткіші мен бақ орналасқан, сондай-ақ ауылдың тарихы мен мәдениеті туралы ақпарат беретін бірнеше мұражайлар бар (төмендегі "Мұражайлар" бөлімін қараңыз). Тұрғын үйлерге Елмс Парк, Манор Парк, жаңа Уитли Филдс және Брук Хилл кіреді, соңғысы Клифтонмен біріккен, тар тас жолмен созылған құрылыс. 20.5 гектарлық ауылдық ескерткіш аймақ алғаш рет 1970 жылы белгіленді және Манор Паркінен бастап, тарихи орталық арқылы өтіп, A60 Лафбороу тас жолындағы жаңа ғимараттарға дейін созылады. Сондай-ақ, ерекше назар аударуға лайық бірнеше ІІ санаттағы ғимараттар бар: Әулие Петр шіркеуі, дәуірлік тоқымашылар шеберханалары мен коттедждер, сондай-ақ телефон будкалары.

Руддингтон Грандж

Бұл ауылдың шамамен жарты миль солтүстігінде орналасқан, көбінесе тұрғын үйлерден тұратын, 200-ге жуық тұрғыны бар шағын елді мекен. Ол A60 тас жолымен және Грандж үйінің және оның айналасындағы жерлермен екіге бөлінген, бұл үй 1988 жылы қазіргі іс-шаралар өткізілетін орынға және гольф алаңына қайта жаңартылған. Грандж аймағында сонымен қатар көп жылдар бойы ақпараттық технологиялар ұйымының кеңсесі ретінде пайдаланылған Раддингтон Холл және жақын орналасқан Миклборо Хилл де бар.

Флауфорд

Флауфорт деп те аталады, бұл бір кезде қазіргі Флауфорт-Лейн көшесі тік бұрышпен бағытын өзгертетін жерде орналасқан "жоғалған ауыл". Оның ең танымал ерекшелігі – Санкт-Петер шіркеуі болған, ол уақыт өте келе қирап, 18-ші ғасырдың соңында бұзылып жатыр. Қазіргі таңда оның іргетастары сол жерде жермен белгіленген. Көше және тупик (Flawforth Ave) қатар, жер-су атауларының өзгерісі жақын маңдағы фермалардың атында сақталған.

Қауым

Азаматтық округ елді мекендерден гөрі кеңірек аумақты қамтиды және географиялық тұрғыдан егіс алқаптарына арналған, көбінесе төмендікке қарай төңкерілген жерлермен сипатталады. Жер, әдетте, теңіз деңгейінен жоғары орналасқан, оңтүстіктегі жазық Руддингтон Мур аймағынан басталып, Миклборо Хиллі бар Грандж аймағына дейін созылады, ол округтің ең биік нүктесі болып табылады. Әкімшілік жағынан, Руддингтон приходтық кеңесі аймақты жергілікті биліктің бірінші деңгейі ретінде басқарады, ал Рашклифф аудандық кеңесі мен Ноттингемшир округі кеңесі одан жоғары деңгейдегі қызметтерді ұсынады. Рашклифф ауылдық паркі, бұрынғы Руддингтон депосының орнында салынған, және бірнеше ірі ұлттық компанияларға таяу орналасқан Руддингтон Филдс бизнес паркі, екеуі де негізгі ауылдың оңтүстігінде жатыр. Өнеркәсіптік секторлардың ішінде Manor Park аймағының солтүстігіндегі объектілер мен Wheatley Fields тұрғын үй кешенінің оңтүстік жиегіндегі Artex бас кеңсесі бар. Фэрхэм Брук, Руддингтон мен Клифтонды байланыстыратын Фэрхэм көпірінің астынан өтетін бұрын, Ноттингем қаласының шекарасына дейін округтің оңтүстік және батыс шекарасын құрайды. Оның саласы Пакман Дайк қысқа мерзімге шекараға айналады, содан кейін бұрынғы Ұлы Орталық темір жолының жобасымен кездеседі, ол округтің солтүстік-батыс бұрышында шекара болып табылады. Уилвелл фермасының жартасты қорығы ағаштар қатары арқылы қысқаша бұрылыс жасайды, ал GCR бағыты A52 магистральдық жолымен қатар орналасқан қолданыстағы NET трамвай жолымен тоғысады. Округтің солтүстік шекарасы A52 бойымен шығысқа қарай жүреді, Lings Bar айналымында бұрылып, Флауфорт Лэйнге параллель жүріп, тарихи Санкт-Петер шіркеуіне дейін жетеді, содан кейін Крокхилл Вудтың оңтүстігіне қарай бұрылып, A60 жолын қысқаша кесіп өтеді, одан кейін жеке шаруалар жолымен бизнес паркінің оңтүстігіне қарай, шаруалар алқаптары арқылы және Руддингтон Мурдағы Фэрхэм Брукқа дейін созылады. Брэдмор, Банни және Ист-Лик округтің оңтүстігінде, Готэм оңтүстік-батыста, Бартон-ин-Фабис батыста, Клифтон солтүстік-батыста, Уилфорд, Уилфорд Хилл және Вест-Бриджфорд солтүстікте, Эдвальтон солтүстік-шығыста, Толлертон және Пламтри шығыста, ал Кейворт оңтүстік-шығыста орналасқан.

The civil parish covers a wider area than the settlements, and is geographically characterised by much low lying terrain used for farmland. The land is generally above sea level, extending from the flat Ruddington Moor area in the south, to the elevated Grange area which contains Mickleborough Hill, the highest point at
Administratively, Ruddington Parish Council manage the area as the first tier of local government, Rushcliffe Borough Council and Nottinghamshire County Council providing successively higher level services. Rushcliffe Country Park, an area developed on the now decommissioned Ruddington Depot, along with the Ruddington Fields Business Park which hosts several national businesses, both lay to the south of the main village. Other industrial sectors include units in the north of the Manor Park area and the Artex head office on the southern edge of the Wheatley Fields housing development. Fairham Brook forms the south and west boundaries of the parish, meeting the Nottingham city border before flowing under the Fairham Bridge which links Ruddington and Clifton. Its subsidiary stream Packman Dyke becomes the border for a short distance, before meeting the former Great Central Railway track alignment which becomes the boundary in the north western corner of the parish, Wilwell Farm Cutting Nature Reserve creates a brief deviation with a line of trees before the GCR route meets the existing NET tram route by the A52 trunk road. The north parish border runs alongside the A52 easterly before diverting at Lings Bar roundabout, mirroring Flawforth Lane to the historical St. Peter's church site before branching off south of Crockhill Wood, meeting and tracing the A60 road briefly, then following a private farm road to the south of the business park and along farm plots and reaching Fairham Brook at Ruddington Moor. Bradmore, Bunny and East Leake lie to the south of the parish; Gotham to the south west; Barton in Fabis to the west; Clifton to the north west; Wilford, Wilford Hill and West Bridgford to the north; Edwalton to the north east; Tollerton and Plumtree to the east; and Keyworth to the south east.

Тарих

Ауданның қола дәуірінде (б.з.д. шамамен 1500 ж.) қоныстанғандығының дәлелдері бар. "Руддингтон" топонимі көне ағылшын тілінен шыққан және "Рудда халқының иелігі" дегенді білдіреді. 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында Руддингтонның халқы шамамен 250 адам деп тіркелген. Көпшілігі ауыл шаруашылығымен айналысқан, ал осы тіршілік салты көптеген ғасырлар бойы аз өзгерген. 17 ғасырға қарай халық саны шамамен 320 адамға ғана өсті. 1767 жылы ашық далалар тұрғындар арасында қайта бөлінді. Флаффордта 1 ғасырға жататын үлкен вилланың римдік қалдықтары табылды. Бірінші белгілі Санкт-Петер шіркеуі 9 ғасырға дейін барады және вилланың іргесінде салынған. Бұл шіркеу Эдволтон, Пламтри және Кейворт сияқты жақын ауылдарға да қызмет көрсеткен. 1779 жылы мұнда алабастрдан жасалған шіркеу мүсіндерінің бөліктері табылған, қазір олар Ноттингем қамалының мұражайында сақталады. Сент-Мэри шіркеуі алғаш рет 1292-94 жылдары Руддингтон ауылында манорлық шаплахана ретінде құрылды. Бұл ғимарат жанындағы манорлық үйге (қазіргі Эрмитаж) жалғастырылған, сол кездегі иесі оның құрылысын қадағалаған. 1773-79 жылдары Флаффорд шіркеуінің жөндеуге мұқтаж болғандықтан, ол бұзылып, орнына Санкт-Петер шіркеуі салынды. Руддингтонның тоқу өнеркәсібімен байланысы 19 ғасырдың басында Нотингемширде тоқу станогы ойлап табылғаннан кейін басталды. Бұл өнеркәсіп жаңа тұрғындарды тартты және сол кезде халық саны 2500-ге дейін өсті, сонымен қатар кружево өндірісіне де байланысты кеңейтім болды. Тоқушылар мен олардың отбасыларына үй және жұмыс орыны үшін жаңа үйлер мен станок шеберханалары салынды, соның ішінде қазіргі Руддингтон тоқу станогы мұражайы орналасқан жер де бар (төмендегі Мұражайлар бөлімін қараңыз). 1851 жылғы халық санауы көрсеткендей, ауылдағы үй шаруашылықтарының басшыларының жартысы осы кәсіппен айналысқан. Ауылдағы тоқу өнеркәсібі 19 ғасырдың соңында бумен жұмыс істейтін станоктардың дамуымен және зауыттардың ауыл тұрғындары әлі де қолмен жұмыс істеуге тырысқан кезде үлкен бәсекелестік тудырғандықтан төмендеді. 1828 жылы жергілікті Ноттингем депутаты Чарльз Паджет Руддингтон Грандж манорлық үйін салдырды, ол сол атпен ауылды құрды. 1853 жылғы Уайттың анықтамалығында Джордж Август Паркинс Руддингтонның негізгі иесі және манор лорды ретінде тіркелген. Руддингтон залы 1860 жылы Болтоннан келген банкир және бейбіт судья Томас Кросс салған. Ол 1879 жылы қайтыс болғанға дейін оған ие болды. 1880 жылы америкалық саудагер Фило Лаос Миллс оны сатып алып, залда тұрды. 1897 жылы ол Ноттингемширдің жоғары шерифі болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1980 жылға дейін аурухана болып жұмыс істеді, содан кейін ол сатып алынып кеңселерге айналдырылды және бүгінде жергілікті бизнестің бас кеңсесі ретінде пайдаланылуда. Ауыл залы 1912 және 1913 жылдар аралығында сәулетші Уильям Герберт Хиггинботттомның жобалары бойынша салынды. Пейджет ханымдар құрылыс шығындарының 1100 фунт стерлингінің 800 фунтын (1912 жылғы 1100 фунт стерлингі соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) берді. Селлорс ойын алаңы 1947 жылы Фредерик Селлорс ауылдық кеңес арқылы ауылға сыйлық ретінде берілді, ал жыл сайынғы "Wakes Funfair" 1968 жылдан бері осы жерде өткізіліп келеді. Руддингтон соғыстар арасында және одан кейін ауылдың шетінде жаңа тұрғын үйлер салынып, одан әрі кеңейді. Қару-жарақтар мен жабдықтар қоймасы Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде ашылды және ауылдың оңтүстік шетінде үлкен аумақты алып тұрды. 1980 жылдары депо жабылды және 1993 жылы оның орнына Рашклифф елдік паркі және Руддингтон Филдс бизнес-паркі салынды.

There is evidence of occupation in the area during the Bronze Age (c. 1500 BC). The toponym "Ruddington" comes from Old English and means "the estate of the people of Rudda". In the Domesday Book in AD 1086, Ruddington's population entry recorded around 250 people. Most were involved in agriculture and this way of life changed little for many hundreds of years, the population marginally increasing by the 17th century to only approximately 320. Open field lands were reallocated amongst the inhabitants in 1767. There are 1st century Roman remains of a large villa at Flawford. The first known St. Peter's church dates from the 9th century and was built over the foundations of the villa, this was a shared church also catering to the nearby villages of Edwalton, Plumtree and Keyworth. Alabaster church effigy pieces were found here in 1779 and are presently kept at the Nottingham Castle Museum. St Mary's was first established in Ruddington village as a manor chapel in around 1292 94 attached to the adjacent manor house (now the Hermitage), the lord of the manor at the time overseeing the building. It was eventually renamed as St Peter's Church after the Flawford church, due to disrepair, was pulled down in 1773–79. Ruddington's association with the knitting industry had begun by the start of the 19th century after the invention of the knitting frame in Nottinghamshire. The industry attracted new inhabitants and the population grew to 2,500 during this time as an associated extension to lace manufacture. New houses and frameshops, including the site occupied by the present day Ruddington Framework Knitters Museum (see the Museums section below) were built to provide homes and workspace for the knitters and families. The 1851 census showed that half of the heads of households in the village were involved in the occupation. Framework knitting in the village declined towards the end of the 19th century as steam powered machines developed and factories provided large scale competition to the manual methods still being employed by the villagers. Charles Paget, local Nottingham MP, in 1828 built the Ruddington Grange manor house, which established the hamlet of the same name. White's Directory in 1853 records George Augustus Parkyns, as the principal owner, and lord of the manor of Ruddington. Ruddington Hall was built in 1860, by Thomas Cross from Bolton who was a banker and Justice of the Peace, he owned it until his death in 1879. In 1880 an American merchant, Philo Laos Mills. purchased and resided at the hall. He was appointed High Sheriff of Nottinghamshire in 1897. It was a hospital during the Second World War until 1980, when it was bought and converted into offices, and is in use today as the head office for a local business. The Village Hall was constructed between 1912 and 1913 to the designs of the architect William Herbert Higginbottom. The Misses Paget gave £800 of the £1,100 (1100.0 in 1912 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) construction cost. Sellors' Playing Field was gifted to the village via the parish council in 1947 by Frederick Sellors, the annual Wakes Funfair being held on the site since 1968. Ruddington expanded further between the wars and after as new housing estates were built at the edge of the village. The Ordnance Supply and Disposal Depot opened at the start of World War II and occupied a large area on the southern outskirts of the village. The depot closed in the 1980s and the site was redeveloped in 1993 into Rushcliffe Country Park and Ruddington Fields Business Park.

Темір жол станциясы

Руддингтон темір жол станциясы бұрынғы Ұлы Орталық темір жолында (кейіннен Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының бөлігі) орналасқан, Англияның солтүстігінен Лондонға дейін салынған соңғы маңызды магистраль, ол 1899 жылдың 15 наурызында ашылды. Станция 1963 жылдың 4 наурызында жабылды, бірақ жол 1969 жылдың 5 мамырына дейін жолаушылар тасымалы үшін, ал 1974 жылға дейін жүк тасымалы үшін қолданыста болды. Кейіннен Руддингтоннан солтүстікке қарайғы жолдың бөліктері алынып тасталды, бірақ Лофбороға дейінгі оңтүстік бөлігі мұралық темір жол ретінде сақталды (төмендегі Ноттингем мұралық темір жол музейлері туралы жазбаны қараңыз).