Америка Азамат Соғысы: Коув Тауы шайқасы

Кіріспе

Америка Азаматтық соғысындағы шайқас

Ков-Маунтин шайқасы 1864 жылдың 10 мамырында Америка Азаматтық соғысы кезінде Вирджиния штатының Уайт округінде болды. Бригадир генерал Уильям В. Аверелл басқарған одақтың атқыштар дивизиясы Витвилл маңындағы қорғасын кеніне шабуыл жасауына кедергі келтірді. Бригадир генерал Джон Хант Морган басқарған конфедерациялық күштер, бригадир генерал Уильям Э. "Грамбл" Джонстың басқаруындағы атқыштар бригадасының жасағымен бірге Авереллді Крокет ковы және Ков-Маунтинға жақын Cove Gap-те тоқтатты. Аверелл және бригадир генерал Джордж Крук басқарған үлкен күш конфедерациялық Вирджиния және Теннесси темір жолына зиян келтіру жоспарының бір бөлігі болды. Конфедерация бұл темір жолды әскерлер мен жабдықтарды тасымалдау үшін пайдаланды, сондай-ақ маңызды қорғасын және тұз кен орындарына қызмет етті. Авереллдің міндеті кен орындарына шабуыл жасау еді, бірақ ол қорғасын кеніне жетуге тырысқанда шығанақта тоқтатылды. Түнде таулар арқылы қашып шыққаннан кейін Авереллдің атқыштар дивизиясын бес күн бойы бірнеше конфедерациялық күштер қуып жетеді, содан кейін оның әскері Батыс Вирджиниядағы Юнион қаласында Круктың күштерімен қайта қосылды. Ұлттық саябақтар қызметі бұл шайқастың нәтижесін "белгісіз" деп сипаттады. Конфедерациялық есептерде бұл шайқас Морганның жеңісі деп көрсетілген. Конфедерациялық әскерлер Авереллдің ет сақтау және оқ жасау үшін маңызды болған тұз және қорғасын кенін жоюына жол бермеді. Алайда, Авереллдің ниетіне қатысты конфедерациялық алаңдаушылықтың арқасында Джонс пен Морган басқарған күштердің көп бөлігі Клойд тауы шайқасына көмектесе алмады, онда Круктың 6000 адамнан тұратын легионы маңызды жеңіске жетті. Крук өзінің мақсатын орындап, Жаңа өзендегі үлкен теміржол көпірін қиратты, соның салдарынан конфедерацияның маңызды теміржол инфрақұрылымына зиян келтірді.

Негізгі мәліметтер мен жоспар

1864 жылдың наурыз айында генерал-лейтенант Улисс С. Грант Одақтың барлық қарулы күштерінің бас қолбасшысы болды. Гранттың Вирджиниядағы стратегиясы – Роберт Лидің Солтүстік Вирджиния армиясы сияқты ең күшті Конфедерация армиясына бірнеше бағыттан шабуыл жасау. Мақсаттардың қатарында Вирджиния және Теннесси темір жолы мен Вирджиния орталық темір жолы болды, олар Ли армиясын азықтандыру үшін Шенноа аңғарынан шығысқа азық-түлік тасыды. Бұл екі теміржолда да әскерлер майдан арасына жылжыды. Вирджиния және Теннесси темір жолы Конфедерацияның астанасы Ричмондты Теннессимен байланыстырып, тұз бен қорғасын сияқты минералдарды Ноксвиллге (Теннесси) және Вирджинияның Линчбург, Петерсбург және Ричмонд қалаларындағы зауыттарға тасымалдауға қолданылды. Бригадир генерал Джордж Крукқа Вирджиния және Теннесси темір жолына шабуыл жасау міндеті жүктелді. Оның құрамында үш жаяу әскер бригадасы, атты әскер және екі батарея болды, барлығы 6155 адамды құрады. Біраз уақыттан кейін оған тағы 400 адам қосылды. Крук Уильям В. Аверелл бригадалық генералы басқаратын кішігірім күшті Круктан батысқа қарайғы тұз кеніне шабуыл жасау үшін жіберді. Ков-Маунтин шайқасы Аверелл Грант жоспарының өзіндік бөлігін орындау үшін қозғалған кезде болды. Авереллдің мақсат тұз кені Вирджиния штатының Солтвилл қаласында орналасқан. 1864 жылы бұл кен Конфедерацияның тұздың үштен екі бөлігін өндірді. Дезертирлер мен тұтқындардан Аверелл Конфедерация армиясының Солтвиллдегі мақсатын және оның күшінің мөлшерін білетінін естіді. Ол сондай-ақ Джон Хант Морган мен Уильям "Грамбл" Джонс басқаратын 4500 конфедерациялық әскердің Авереллдің күшіне (шамамен 2000 адам) Солтвиллде күтіп отырғанын білді. Осы ақпаратты ескере отырып, Аверелл теміржолға шығысқа қарай Витвильде шабуыл жасауға шешім қабылдады, Морган мен Джонстың Крукты ұстауына мүмкіндік бермейді. Аверелл шығысқа қарай жылжығанда Морган оның соңынан ілесе бастады. Джефферсонвилл, Крэб Орчард және Уайтвилл жолдарының қиылысында Аверелл таулардың шығысына қарай Крэб Орчардқа қарай жылжыды – бұл қиын жол және Уайтвиллге дейінгі ұзақ сапар. "Ричмонд инквайрер" газеті бұл жерді "Крокетттің саңылауы" деп атады. Шкунмейкердің 14-ші Пенсильвания және 1-ші Батыс Вирджиния атты әскері саңылауды басып алған конфедерациялық күштің алдыңғы қатарлы гвардиясын кері қайтару арқылы шайқасты бастады. Одақтың атты әскері саңылауға тым жақын келгенде, саңылаудың екі жағындағы конфедерациялық атты әскер оларды кері қайтарды. Полк күтіп тұрғанда, полктің H ротасының бірі ағашқа көтеріліп, конфедерациялық күштің орналасуын байқады. Бұл туралы Дюфьеге хабарланды, ал шабуыл тоқтатылды. Аверелл сол кезде білмегенімен, қосалқы күштер (Морган бригадаларының ішінде) саңылаудың екі жағында орналасқан, ал жолға бұталардың арасынан жасырылған зеңбірек орнатылған. Саңылауға енуге мүмкіндік болмағандықтан және конфедерациялық күштердің күшеюін білген Авереллдің командасы артқа шегініп, конфедерациялықтарды шығанаққа тарту үшін соғыс желісін құрды. Конфедерацияның үлкен күштері саңылаудан шықты, және тағы да шайқас басталды. Авереллдің маңдайына шайқастың басында оқ тиді, бұл жеңіл жарақаттан қан ағып кетті. Пауэлл 2-ші Батыс Вирджиния атты әскерін взводтарға бөлді және оларды Авереллдің "ауыр атыс кезінде тәртіпсіздіксіз жалғасқан киім парадты" деп атаған дәлдікпен бірте-бірте кері жылжытты. Кейін Аверелл 2-ші Батыс Вирджиния атты әскері дивизияның сол жағын құтқарып қалғанын айтты. Батыс Вирджинияның 2-ші дивизиясы төрт сағаттық ұрыстар кезінде үш-төрт рет қоршауға алынғанымен, Одақтың желісінен жалғыз үзілісті 14-ші Пенсильвания атты әскері жасады. 34-Огайо атты жаяу әскері тез арада резервтік позициядан бос орынды толтырды, ал 14-Пенсильвания реформаланды және Одақтың желісінде өз орнын қайта алды. Авереллдің күштері едәуір қашықтықта кері шегінді, ал шайқас қараңғыда аяқталды. Конфедерацияның шығындары 40-тан 60 адамға дейін жетеді. Соғыста болған және Авереллдің күштері қоршауға алынды деп сенген бір одақтық сарбаз, конфедераттардың Авереллдің адамдарына қарағанда көп зардап шеккенін ойлады, өйткені одақтық сарбаздар қорғаныста болған кезде конфедераттар барлық шабуылды жасады. Авереллдің адамдары жақсы жол жоқ тауға көтеріліп, түсіп кетуі керек еді, сондықтан олар аттарын жаяу бастап кетті. Таң атқанда команда таудың түбінде болды, олардың арасында 30 миль (48 км) қиын жерлер болды. Олар бұл жерде жарты күн демалып, кейін Дублин теміржол депосына бет бұрды. Олар Круктың Жаңа өзені үстіндегі үлкен теміржол көпірін бұрыннан-ақ қиратқанын және жаңбырдың салдарынан өзеннің деңгейінің тез көтеріліп бара жатқанын анықтады. Өзен шамамен жарты мильге (0,54 км) дейін кеңейді және жылдам ағысы мен тасты төсегі бар. Авереллдің әскері Христиансбургтен батысқа қарай 3 миль (5 км) жерде Жаңа өзенді кешіп өтті, бірнеше адам мен аттар суға батып кетті. Олар сондай-ақ 3 дюймдік калибрлі екі зеңбірекке де ие болды. Өзен мен жаңбырдан кейбір оқ-дәрілер пайдасыз болды, ал Авереллдің шайқастан кейінгі есебінде оның "оқ-дәрілерінің таусылып бара жатқаны" себебі айтылды. Конфедерациялық күштер Авереллді Блэксбургте ұстай алмады (ал Крук бұрыннан-ақ кетіпті), сондықтан қуып жете беру солтүстікке қарай жалғасты. 13 мамыр күні Джексон Солтүстік тау мен Саңылау тауында Авереллді ұстап алуға тырысты. Жаңбыр жерді сырғалқыш қылды, ал тау өзендері қауіпті болды. Имбоденнің есебінде Джексон Саңылау тауында "Авереллдің командасын ұстап алып, тауларда шашыратқаны" айтылды. "Қараңғылық пен су тасқынына байланысты жаяу әскермен әрі қарай қуып жете алмадық". Батыс Вирджинияның 2-ші атты әскерінен келген бір сарбаз олардың Саңылау тауының жанында конфедерациялық артиллериясынан атылғанын айтты, сондықтан екі взвод шайқасшылары бағанның таудан өтуіне кедергі келтірді. Олардың жолы тар және қауіпті болды, ал тау тік болды. Әскерлер аттарын жетекке алып, ал екінші қолымен алдыңғы аттың құйрығын ұстады. Команда "тар және сирек қолданылатын жолдармен" солтүстікке қарай жалғастырды. Аверелл өзінің командасын мақтады, олар "10-шы күні Уайтвиллдің жанында басым күшке шабуыл жасап, оны ұстап тұрды, соның арқасында басқа колонна қарсылықсыз мақсатына жете алды". "New York Times" газеті "шабуылдаушы және батыл офицер генерал Авереллдің атты әскерлік шабуылы соғыстың ең қауіпті және керемет шабуылдарының бірі болды. Бұл сонымен қатар сәтті аяқталды" деп жазды. Пауэлл бригада командирі болды және 23 қыркүйекте Авереллді дивизия командирі ретінде алмастырды. Соғыстан көп уақыт өткен соң, ол 1862 жылы өткен Синкинг-Крик шабуылындағы іс-әрекеттері үшін Әміржан медалімен марапатталды. Шкунмейкер де соғыстан кейін Әміржан медалімен марапатталды. Оның медалі 1864 жылдың 19 қыркүйегінде Винчестердің үшінші шайқасындағы іс-әрекеттері үшін берілді. Конфедерация тарапынан Джонс 5 маусымда Вирджиния штатындағы Пидмонт шайқасында қаза тапты. Грэм тамызда Мурфилд шайқасында тұтқынға алынды. Морган 4 қыркүйекте Теннесси штатының шығысындағы шабуылда қаза тапты. Гранттың Лидің Солтүстік Вирджиния армиясына қысым көрсету жоспары бастапқыда толыққанды орындалмады. Крук Клойдын тауындағы шайқаста үлкен жеңіске жетті және Вирджиния және Теннесси темір жолында қолданылған үлкен Жаңа өзен көпірін жою мақсатын орындады. Алайда Аверелл тұз кеніне немесе қорғасын кеніне зиян келтіре алмады, ал Сигель 15 мамырда Нью-Маркет шайқасында жеңіліске ұшырады. Крук, Аверелл және Сигель Стаунтон қаласында кездеспеді. Ков-Маунтин шайқасының нәтижесіне қатысты әртүрлі түсіндірулер болғанымен, Остинвиллдегі Уайт округының қорғасын кені Конфедерация армиясын оқ-дәрімен қамтамасыз етуді жалғастырғанын ешкім дауламайды. Крук, Аверелл, Пауэлл және Шкун...

During March 1864, Lieutenant General Ulysses S. Grant became commander of all Union armed forces. Grant's strategy in Virginia was to attack the strongest Confederate Army, Robert E. Lee's Army of Northern Virginia, from multiple fronts. Among targets were the Virginia and Tennessee Railroad and the Virginia Central Railroad, which carried food east from the Shenandoah Valley to help feed Lee's army. Troops also moved between battlefronts on both railroads. The Virginia and Tennessee Railroad helped connect the Confederate capital of Richmond with Tennessee, and was used to move minerals such as salt and lead to Knoxville, Tennessee, and to Virginia factories in Lynchburg, Petersburg, and Richmond. Brigadier General George Crook was assigned the task of attacking the Virginia and Tennessee Railroad. His force was three brigades of infantry and dismounted cavalry, plus two batteries, that totaled 6,155 men. Four hundred more men were added shortly thereafter. Crook sent a smaller force, commanded by Brigadier General William W. Averell, to attack a salt mine further west from Crook. The Battle of Cove Mountain occurred during Averell's movements to accomplish his portion of Grant's plan. Averell's target salt mine was located in Saltville, Virginia. During 1864, this salt mine produced an estimated two thirds of the salt used by the Confederacy. From deserters and prisoners, Averell learned that the Confederate Army was aware of his Saltville objective and the size of his force. He also learned that 4,500 Confederate troops led by John Hunt Morgan and William "Grumble" Jones were waiting for his force (about 2,000 men) at Saltville. Given that information, Averell decided to attack the railroad further east at Wytheville, occupying Morgan and Jones so they could not intercept Crook. As Averell moved east, Morgan began following him. At the junction of the Jeffersonville, Crab Orchard, and Wytheville roads, Averell continued moving east in the mountains toward Crab Orchard—a rugged road and a longer route to Wytheville. The Richmond Enquirer called the location "Crockett's Gap". Schoonmaker's 14th Pennsylvania and 1st West Virginia cavalries opened the battle by driving back the advanced guard of the Confederate force that occupied the gap. When the Union cavalry got too close to the gap, dismounted Confederate cavalry on both sides of the gap drove them back. While the regiment was waiting, a member of the regiment's CompanyH climbed up a tree and observed the Confederate position being reinforced. This was reported to Duffié, and the charge was cancelled. Although not known by Averell at the time, reinforcements (including Morgan's brigades) were positioning on both sides of the gap, and a cannon masked by brush was positioned in the road. Unable to penetrate the gap, and aware of the Confederate reinforcements, Averell's command fell back and formed a line of battle to lure the Confederates out into the cove. A large Confederate force came out of the gap, and more fighting began. Averell's forehead was grazed by a bullet early in the fighting—a slight wound that bled profusely. Powell divided the 2nd West Virginia Cavalry into platoons, and gradually moved it back with the precision of what Averell called a "dress parade that continued without disorder under heavy fire".#tag:ref|Private Sutton, who participated in the battle, used the term "platoons" to describe the organization of the 2nd West Virginia Cavalry. Averell later credited the 2nd West Virginia Cavalry with saving the left of the division. Although the 2nd West Virginia was nearly surrounded three or four times during the four hours of fighting, the only break in the Union line was made by the 14th Pennsylvania Cavalry. The 34th Ohio Mounted Infantry quickly filled the gap from its reserve position, and the 14th Pennsylvania reformed and resumed their place in the Union line. Averell's force was pushed back a considerable distance, and fighting ended at dusk. Estimates of Confederate losses range from 40 to 60 men. One Union soldier, who was at the battle and believed Averell's force was almost surrounded, thought that the Confederates had more casualties than Averell's men because the Confederates did all the charging while the Union soldiers were on defense. Averell's men had to ascend and descend a mountain that did not have a good road, so they led their horses while on foot. By dawn, the command was at the bottom of the mountain with 30 mile (48 km) of difficult terrain between them and the cove. Here, they rested for half a day before continuing to the Dublin Rail Depot. They discovered that Crook had already destroyed the large railroad bridge over the New River, and the river itself was rising rapidly because of recent rains. The river grew to about one third of a mile (0.54km) wide and rising, with a rapid current and rocky riverbed. Averell's men forded the New River about 3 mile (5 km) west of Christiansburg, and several men and horses drowned. They also captured two 3 inch caliber artillery pieces. Some of the ammunition was rendered useless from the river and rain, and Averell's after action report mentioned that his "ammunition was nearly exhausted" as the reason for his departure. The Confederate forces were unable to catch Averell at Blacksburg (and Crook had already left), so the pursuit was continued further north. On the morning of May 13, Jackson tried to intercept Averell at Salt Pond Mountain and Gap Mountain. Rain made the terrain slippery, and mountain streams became dangerous. Imboden's report said that at Gap Mountain, Jackson "intercepted Averell's command, and scattered it in the mountains. Owing to the darkness and the swollen streams no further pursuit was made with the infantry " A soldier from the 2nd West Virginia Cavalry wrote that they were fired upon by Confederate artillery near Gap Mountain, so two companies of skirmishers occupied the enemy while the column crossed the mountain while dismounted. Their path was narrow and dangerous, and the mountain was steep. The men used one hand to lead their horses by the bit, and their other hand held the tail of the horse in front of them. The command continued north using "narrow and unfrequented paths and roads". Averell praised his command, saying it "attacked and held a superior force of the enemy near Wytheville on the 10th instant, thereby enabling another column to accomplish its purpose without the opposition of overwhelming numbers". The New York Times wrote that the "cavalry raid of that dashing and gallant officer, Gen. Averill [sic] was undoubtedly one of the most hazardous and brilliant of the war. It was, too, successful." Powell became a brigade commander and on September 23 replaced Averell as division commander. Long after the war, he was awarded the Medal of Honor for actions in the Sinking Creek Raid that occurred in 1862. Schoonmaker was also awarded the Medal of Honor after the war. His medal was for actions on September 19, 1864, in the Third Battle of Winchester. On the Confederate side, Jones was killed in Virginia on June 5 in the Battle of Piedmont. Graham was captured at the Battle of Moorefield in August. Morgan was killed in a surprise attack in eastern Tennessee on September 4. Grant's plan to put pressure on Lee's Army of Northern Virginia was only partially successful at first. Crook had a major victory at the Battle of Cloyd's Mountain, and completed an objective of destroying the large New River bridge used by the Virginia and Tennessee Railroad. However, Averell was unable to damage the salt mines or lead mines, and Sigel was defeated on May 15 at the Battle of New Market. Crook, Averell, and Sigel did not meet at Staunton. Although there are various interpretations of the outcome of the Battle of Cove Mountain, one cannot dispute that the Wythe County lead mines in Austinville continued to supply ammunition for the Confederate Army. Crook, Averell, Powell, and Schoonmaker had leadership roles in Sheridan's Army of the Shenandoah. During December 1864, Major General George Stoneman conducted a raid eastward from Tennessee that severely damaged the Virginia and Tennessee Railroad infrastructure in western Virginia. The Wythe County lead mines were damaged on December 17, and the Saltville saltworks severely damaged after the Second Battle of Saltville on December 20. The church was listed in the National Register of Historic Places on October 10, 1992, and 17 Union soldiers died there. A Virginia historical marker is located near the mountain gap, and another marker is located at the other end of the cove at the church. The John Crockett House and Cemetery are located near the center of the cove.