Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Люций Пинарий Скарпус (б.з.д. 1-ғасырында өмір сүрген) - Рим Республикасының соңғы кезеңі мен империяның алғашқы кезеңінде өмір сүрген римдік. Ол Актиум соғысы кезінде Ливиядағы Кириена провинциясының римдік губернаторы болды. Бастапқыда Марк Антонийге адал болған, бірақ 31 ж.б.д. Актиум шайқасындағы Октавианның жеңісінен кейін жақын арада Октавианға қосылды.
Lucius Pinarius Scarpus (flourished 1st century BC) was a Roman who lived during the late Republic and the early Empire. He served as the Roman governor of Cyrene, Libya during the War of Actium. He was originally loyal to Mark Antony, but eventually switched sides and joined Octavian following the latter's victory at the Battle of Actium in 31 BC.
Өмір
Суетонийдің айтуынша, Пинарий диктатор Гай Юлий Цезардың әпкесі Юлия Майорымен туған шөбересі болған. Оның туыстары консул Квинт Педий, Октавия Кіші (Триумф Марк Антонийдің төртінші әйелі) және Октавиан (болашақтағы император Август) болды. Немец классикалық ғалымы Фридрих Мюнцер Скарптың Юлия Майорының шөбересі емес, ұлы екенін, демек диктатордың туысы екенін тұжырымдады. Оның әкесі Пинарий руының мүшесі, ежелгі, беделді патрицийлер тегінен шыққан. Бұл рудың тамыры Римнің негізіне дейін жетеді. Рудың түрлі өкілдері дін қызметкерлері болып қызмет етті және республикада консул болып сайланғандардың алғашқыларының қатарында болды. Скарптың ерте өмірінен көп мәлімет жоқ. Ол алғаш рет ежелгі дереккөздерде Римде Цезарь өлтірілген 44 жылдың наурыз айында есімдері аталады. Цезардың өсиеті бойынша Скарп диктатордың мүлкінің сегізден бір бөлігін алды, бұл Педийге берілген үлеспен тең болды. Цезардың басты мұрагері Октавиан болды, ол үлкен ағасының мүлкінің үштен екі бөлігін алды. Бірақ Скарп пен Педий де мұраларын Октавианға берді. Скарп Марк Антонийдің одақтасы болды және Цезарьді өлтірген Марк Юний Брут пен Гай Кассий Лонгинға қарсы соғыста оған басшылық етті. Актиум соғысына дейінгі жылдары, 31 жылы Грекиядағы Актиум қаласында Антоний Скарпты Киренаиканың әскери басшылығына тағайындады. Скарптың өзімен бірге төрт легион болды. Киренаикада болған кезінде Скарп Киренадағы монета соғуды басқарды, өйткені ол монета соғушы болды. Скарп Антонийдің есімін бейнелейтін түрлі монеталар шығарды және оның есімі сол монеталардың соғылғандығын көрсететін жазуда жазылды. Антоний мен оның сүйіктісі, Птолемейлік грек патшасы Клеопатра VII Мысырдан кейін Октавиан Актиумда (2 қыркүйек 31 ж.б.д.) жеңілгеннен кейін Солтүстік Африкаға қайтып келді. Антоний Скарптан көмек сұрап хабаршылар жіберді. Бірақ Скарп Антонийдің хабаршыларын қабылдамай, өлім жазасына кесті. Оның орнына ол жақтан өтті. Ол өз легиондарын Октавианның лейтенанты Гай Корнелий Галлға тапсырды. Октавиан Шығыс Азия, Сирия және Иудея арқылы Мысырға қарсы жорыққа шыққанда, Корнелий Галл Скарптың легиондарымен батыстан Александрияға қарсы жорыққа шықты. Антоний мен Клеопатра қайтыс болғаннан кейін Октавиан Римнің жаңа билеушісі, содан кейін император болды. Август өзінің туысын Киренаиканың римдік әкімі етіп тағайындады. Скарп, Антонийге жасағандай, монета соғушы болды және Августтың есімін бейнелейтін түрлі монеталар шығарды. Бұл монеталарда Скарптың есімі монеталарды соққандығын көрсететін жазуда жазылды. Осыдан басқа Скарп туралы ештеңе белгілі емес.
According to Suetonius, Pinarius was a grandnephew of dictator Gaius Julius Caesar by one of his sisters, Julia Major. His cousins were the consul Quintus Pedius, Octavia Minor (the fourth wife of Triumvir Mark Antony), and Octavian (the future emperor Augustus). The German classical scholar Friedrich Münzer concluded that Scarpus was not the grandson but the son of Julia Major, and therefore a nephew of the dictator. His father was a member of the gens Pinaria, an ancient, distinguished family of patrician status. The family can be traced to the foundations of Rome. Various members of the gens served as priests and were among the first to serve as consuls in the republic. Little is known on Scarpus' early life. He is first mentioned in the ancient sources when Caesar was assassinated in Rome in March 44 BC. In the will of Caesar, Scarpus received one eighth of the property of the dictator, the same amount as Pedius. The main heir of Caesar was Octavian, who received three quarters of the property of his great uncle. But Scarpus and Pedius also assigned their inheritance to Octavian. Scarpus became an ally to Mark Antony and commanded for him in the war against the murderers of Caesar, Marcus Junius Brutus and Gaius Cassius Longinus. In the years leading up to the War of Actium, in Actium, Greece 31 BC, Antony appointed Scarpus to the military command of Cyrenaica. Scarpus had with him four legions to command. During his time in Cyrenaica, Scarpus had control of the currency mint in Cyrene, as he became a moneyer. Scarpus had issued various coins bearing Antony's name and Scarpus’ name was inscribed as an issuer of those coins. After Antony and his lover, the Ptolemaic Greek Queen Cleopatra VII of Egypt, were defeated by Octavian at Actium (September 2, 31 BC), they sailed back to North Africa. Antony sent messengers to Scarpus for help. But Scarpus refused to see Antony's messengers and put them to death. Instead, he changed sides. He gave his legions to Gaius Cornelius Gallus, Octavian's lieutenant, to command. While Octavian marched from the East through Asia, Syria and Judea against Egypt, Cornelius Gallus advanced with Scarpus’ legions from the west against Alexandria. When Antony and Cleopatra died, Octavian became the new Roman master and then emperor. Augustus had appointed his cousin as the Roman governor of Cyrenaica. Scarpus, as he did for Antony, became a moneyer and had issued various coins bearing Augustus’ name. On these coins, Scarpus had his name inscribed as an issuer of the coins. Beyond that, nothing is known of Scarpus.
Көркем шығармаларда
Люциус Пинарий – Стивен Сейлордың «Рома» кітабының соңғы бөлігіндегі басты кейіпкер. Кітап оның өміріндегі белгілі фактілерді баяндайды, бірақ тарихи деректерде кездеспейтін көптеген эпизодтарды қосады. Кітапта бейнеленгендей, өмірінің соңғы кешінде Юлий Цезарь Пинариймен (он жеті жаста болғанда) ұзақ жеке сөйлесіп, Парфияны және одан әрі жаулап алу жоспарларын айтты және Пинарийге Цезарь көздеген үлкен Рим империясында үлес беруге уәде берді. Келесі күні Бруттың үйіне барғанда Пинарий Цезарьді өлтіру жоспарын біліп алады, оны ескерту үшін барынша жылдам жүгіреді, бірақ тым кеш келеді, Цезарьдің қанымен өлтірілгенін көреді. Кейінірек Сейлор Пинарийді Клеопатраға құпия ғашық болған және жеңіске жеткен Августтың қолынан оның қорлануын болдырмау үшін, өзін-өзі өлтіруіне көмектесетін жыланды бергенін көрсетеді.
Lucius Pinarius is the protagonist in the last part of Steven Saylor's book Roma. The book follows the known facts of his life but adds many episodes not attested in historical sources. As depicted in the book, on the last evening of his life Julius Caesar had a long personal talk with Pinarius (then seventeen years old), telling of his plans for conquest of Parthia and beyond and promising Pinarius a share in the greater Roman Empire which Caesar envisaged. On the following day, while visiting the house of Brutus, Pinarius discovered the plot to kill Caesar, ran as fast as he could in order to warn him but arrived just too late, only in time to see Caesar being actually assassinated. In a later part Saylor depicts Pinarius as being secretly in love with Cleopatra and wanting to spare her humiliation and degradation at the hands of the victorious Augustus providing her with the asp with which she committed suicide.