Кіріспе

Аңызға айналған крис

Таминг Сари (малай тілінде "гүл қалқаны", "әдемі қалқан" немесе "басты қалқан" деген мағына береді) – малай халық әңгімелеріндегі танымал крис. Оны аңызға айналған Малакка батыры Ханг Туа қолданған делінеді, ал оны ұстаған адамға денеге тиетін залалдан қорғайды деген әңгіме бар.

Сипаттама

Крис Тамминг Сари 21 түрлі металдан жасалғаны айтылады. Бүкіл саңпир (жоғарғы ағаш бөлігі) және батан (ағаштан жасалған төменгі қабықшасы) алтын жапырақпен қапталған. Бұл керис габус (жіті) деп жіктеледі.

Фольклорлық

Малай жылнамалары (малай: Sejarah Melayu) кристің жавалық темірші (пандай бези) жасағанын және Маджапахит чемпионы, Таминг Сари есімді пендекар қолданғанын, содан қару осы атты алғанын айтады. Оны жасаудың шеберлігі соншалық, оны ұстаған адамды ешкім жеңе алмайтын болған. Аңыздың кейбір нұсқаларында қаруға бір сиқыр салған, ол оны қолданған адамды дене жарақатынан сақтайтын еді. Малаккалық адмирал Ханг Туа оны өлімге дейін соғысқан жекпе-жекте жеңіп алды, сосын Маджапахит патшасы Сингхавикрамавардана жеңімпазға қаруды сыйлады. Кейін Ханг Туа Ледан тауынан ханшайымды әкеле алмаған соң, кристі Тун Маматқа берді, ол оны Сұлтан Махмуд Шахқа қайтарды. Содан кейін Ханг Туа жоғалып кетті және одан ешкім естіген жоқ. Тағы бір аңыз бойынша, Ханг Туа қылықты өзенге лақтырып, кризис қайта келгенде қайтып келемін деді. Крис-Тэминг Саридің дағдарыс кезінде ауада қалқып немесе иесі үшін күресу үшін қынынан секіріп шығу сияқты мистикалық күштері бар делінеді.

Тарих

1511 жылы Малакка португалдықтар тарапынан басып алынғанда, Сұлтан Махмуд Малакканың барлық мемлекеттік регалиясын алып, Суматрадағы Кампарға шегінді. Ол қаруды, сондай-ақ басқа да патшалық регалияларды ұлы Мұзаффар Шахқа тапсырды, ол кейін Перактың билеушісі атанды. Ол қару әлі күнге дейін оның ұрпағы Сұлтан Назрин Мүйзұддин Шахтың сарайында сақтаулы және бүгінде мемлекеттік регалияның бір бөлігі болып табылады. Таминг-Сари Перак патшалық әулетінің регалиясына қосылғанға дейін, ол лаксамана (адмирал) отбасының мұралық мүлігі болған деп саналады, олар ұрпақтан ұрпаққа Хиллир Перактың аумақтық басшысы ретінде билік еткен. Аталған кристі соңғы рет иеленген аумақтық басшы – Лаксамана Мохд Амин Аланг Дуакап болған делінеді. 1876 жылы ол, сол заманғы көптеген аристократтармен бірге, британдық резидент Джеймс У.У. Бирчтің қанына қан жұқтырды деген айыппен тұтқындалды. Датук Шахбандар Уда Кедити (Керианның аумақтық басшысы), Сұлтан Абдулла (сол кездегі Перак монархы) және Menteri Paduka Ngah Ibrahim (қағаз бай Ларуттың әкімшісі) бірге Лаксамана Мохд Амин Сейшель аралдарына жер аударылды.