Lostwithiel, Cornwall-дағы Әулие Варфоломей шіркеуі – 13-14 ғасырларда салынған тарихи ескерткіш. Мұнарасы, октагондық экраны және Pentewan тасынан тұрғызылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Бартоломей шіркеуі – Ұлыбритания, Англия, Корнуолл графтығындағы Лоствитиел қаласында орналасқан Англия шіркеуінің Трюро епархиясының приход шіркеуі.
St Bartholomew's Church is a parish church of the Church of England Diocese of Truro in Lostwithiel, Cornwall, England, United Kingdom.
Өмірбаян
Шіркеудің ең көне бөлігі – 13 ғасырға жататын мұнара. Шпилі 14 ғасырдың басында қосылды, ал шіркеудің қалған бөлігі 14 ғасырдың соңында салынған. Шпильдің негізінде сегіз жағының төртеуінде бұрынғы терезелермен қоршалған сегізбұрышты қоршау бар. Пентеван тасынан салынған бұл үлкен қалалық шіркеудің ерекше белгісі. Солтүстік жағында Әйеқ Екатеринаның дөңгелегі орналасқан. Корнуолл шіркеулері үшін ерекше, мұнда шатырдың үстінде ғибадатхана бар. Грузин дәуірінен қалған әдемі ескерткіштер мен 1423 жылға жасалған мыс бұйымдар сақталған. Ғимараттың сырты жаңартылып, гипстік төбе алынып тасталды, ал ішкі жағы "көркемдік артықшылықтардан" тазартылды. Биік қарағайдан жасалған ашық ағаш жабын шатыры, жаңа едендермен бірге орнатылды, ал жаңа ою-өрнектерді Эксетер қаласындағы Шіркеулік өнер жұмыстарының шебері Гарри Хемс жасады. 1894 жылы орган кеңейтілді, бұл мұнараның солтүстік-батыс бұрышында дін қызметкерлері мен хор үшін жаңа ғимарат салуды қажет етті. Бұл жобаны Эдмунд Сединг жасады және құны 200 фунт стерлингті құрады (1894 жылғы 200.0 фунт стерлингтің қазіргі шамамен <есептелген сома> құнына тең).
The earliest part of the church is the tower which dates from the 13th century. The spire was added in the early 14th century, and the rest of the church dates from the later 14th century. The spire has an octagonal screen around its foot, with former windows on four of its eight sides. Built of Pentewan stone, is the outstanding feature of this sizable town church. The north side has a St Catherine's Wheel. Unusually for a Cornish church there is a clerestory above the nave. There are some fine monuments of Georgian period and a brass of 1423. The exterior of the building was renovated, plaster ceiling removed and the interior was stripped of ″pew monstrosities″. An open timbered roof of pitch pine was erected along with new floors and the new carvings was carried out by Harry Hems of Ecclesiastical Art Works, Exeter. In 1894 the organ was enlarged, and this required the construction of a new vestry for the clergy and choir in the north west corner under the spire. This was designed by Edmund Sedding and built at a cost of £200 (200.0 in 1894 is equivalent to about <calculated amount> in recent years).
Ағза
Органды шамамен 1888 жылы Труро қаласындағы Брюер жасаған, ол 1828 жылы Александр Букингем жасаған бұрынғы механикалық органнан құбырларды қолданған. Кейіннен ол Таунтон қаласындағы Осмондс шеберханасымен және 1992 жылы Труро қаласындағы Лэнс Фоймен қалпына келтірілді. Органның техникалық сипаттамаларын Ұлттық құбырлы орган тізілімінен табуға болады.
The organ was built by Brewer of Truro c.1888, using pipes from an earlier manual organ by Alexander Buckingham in 1828. It has subsequently been restored by Osmonds of Taunton and, in 1992, by Lance Foy of Truro. A specification of the organ can be found on the National Pipe Organ Register.
Қоңыраулар
Мұнарада 1924 жылғы Гиллетт пен Джонстон шеберханасының 6 қоңыраудан тұратын үйірмесі орналасқан.
The tower contains a peal of 6 bells by Gillett & Johnston dating from 1924.
Қонақ үй
Шіркеу маңында Хекст отбасының мүшесінің қабірі бар, үстінде заманауи тіреуге орнатылған ортағасырлық шам-крест (фонарь кресі) тұр. Крест басы 19 ғасырда белгісіз жерден табылған және 1882 жылы шіркеу маңына қойылған. Жергілікті тарихшы Фрэнсис Марджери Хекст кресті қалпына келтіруге төлеген. Кейіннен ол қазіргі орнына жылжытылды.
In the churchyard is a grave of a member of the Hext family with a medieval lantern cross mounted on a modern shaft. The cross head was found in the 19th century at an unknown location and in 1882 set up in the churchyard, Local historian Frances Margery Hext paid to have the cross restored. It was later moved to its present position.