Кіріспе
Джон Говард Пэйн (1912 жылғы 23 мамыр – 1989 жылғы 6 желтоқсан) – америкалық актер (1912–1989). Сол аттас актерлердің бірі. Ол көбінесе нуар қылмыстық фильмдер мен 20th Century Fox музыкалық фильмдерінен, сондай-ақ «34-ші көшедегі керемет оқиға» және NBC Western телесериалындағы «Қалмаған тапанша» басты рөлдерімен еске түседі.
the other actor of that name
John Howard Payne (May 23, 1912 – December 6, 1989) was an American film actor who is mainly remembered from film noir crime stories and 20th Century Fox musical films, and for his leading roles in Miracle on 34th Street and the NBC Western television series The Restless Gun.
Ерте өмір
Пейн Вирджиния штатының Роанок қаласында дүниеге келген. Оның анасы, Айда Хоуп (туған тегі Шейффер), әнші, Роаноктағы Вирджиния семинариясын бітіріп, Роаноктағы құрылысшы Джордж Вашингтон Пейнеге үйленді. Олар Форт-Льюис имениесінде тұрды, ол соғысқа дейінгі кезеңде салынған және мемлекеттік тарихи мүлік ретінде танылды, бірақ 1940 жылдардың соңында өрт сөндірілмей кетті. Пейн Пенсильвания штатының Мерсерсбург қаласындағы Мерсерсбург академиясында дайындық мектебінде оқыды, содан кейін Вирджиния штатының Салем қаласындағы Роанок колледжіне түсті. 1930 жылдың күзінде ол Нью-Йорктегі Колумбия университетіне ауысты. Колумбияда ол драманы, ал Джульярд мектебінде вокалды оқыды. Көмектесу үшін ол түрлі жұмыстар істеді, оның ішінде "Алексей Петроф, даланың жабайысы" есімімен күресті және "Тигр Джек Пейн" есімімен бокспен айналысты. Ол Вирджиния штатының Роанок қаласындағы отбасына жиі қайтып тұратын.
Театр актері
1934 жылы Шуберт театрларының талантты іздеушісі Пэйнды көріп, оған актер ретінде жұмыс берді. Ол «Роуз Мари» және «Студент-Принц» қойылымдарының гастрольдік труппасында аптасына 40 долларға ойнады. Ол Реджинальд Гардинердің дублері болды және бір түні оның рөлін орындады. Оны Сэм Голдвин компаниясының өкілі Фред Колмар байқап, оған киноға түсуге келісімшарт ұсынды.
Алғашқы фильмдер
1936 жылы ол Нью-Йорктен Голливудқа кетті. Оның алғашқы рөлі Голдвиннің «Додсворт» фильмінде болды, онда ол Уолтер Хьюстонның атқарылған кейіпкерінің күйеу баласы Гарри Маккиді ойнады. Ол 1936 жылғы «Шалбарды шешіңдер» тәуелсіз фильмінде Джимми Максвелл рөлін ойнады. Пейн «Фокс» студиясының «Ескерту» (1937) фильмінде үшінші болып тізілді және «Тост үстіндегі махаббат» (1937) фильмінде басты рөлді ойнады. Ол «Парамаунттың» «Колледж биі» (1938) фильмінде шағын рөлде ойнады.
Warner Bros. киностудиясы
Пейн Warner Bros. компаниясымен келісімшартқа қол қойды және "Ай бағында" (1938) Дон Винсент рөлін сомдады. Ол "Кид Найтингейл" (1939) және "Кеңес қанаттары" (1939) фильмдерінде ойнады. Пайн "Индианаполис спидвейі" (1939) фильмінде Энн Шериданға көмектесті. Осы кезеңде ол Бродвейге оралып, "Иллинойстағы Эйб Линкольн" (1938–39) спектаклінде өнер көрсетті. Пайн Warner Bros. ролдеріне риза болмады және келісімшартты бұзуды сұрады.
20th Century Fox телеарнасы
Пейн 20th Century Fox студиясына барып, "Жұлдызды шаң" (1940) фильмінде ойнады. Фильм түсірілімі кезінде Даррил Ф. Занук оған ұзақ мерзімді келісімшарт ұсынды. Ол "Мэриленд" (1940) және "Ұлы профиль" (1940) фильмдерінде эпизодтық рөлдерді ойнады. Пейн "Ұлы американдық эфир" (1940) комедиясында, сондай-ақ "Тин-Пэн аллеясы" (1940), "Хаванадағы демалыс" (1941) және "Солтүстік аңғарының серенадасы" (1941) мюзиклдерінде ойнады. Fox оған "Күнді еске алу" (1941) және "Триполи жағалауларына" (1942) фильмдерінде драмалық рөлдерде өнер көрсету мүмкіндігін берді. Екінші дүниежүзілік соғыста әскери қызметтен кейін Пейн Fox студиясына қайтып оралып, "Долли систерлер" (1945) фильмінде Гарри Фокс рөлін ойнады. Бұл Пейннің ең сәтті фильмдерінің бірі болды. Пейн Морин О'Харамен бірге "Sentimental Journey" (1946) фильмінде және "The Razor's Edge" (1946) фильмінде түсті. Пейннің ең танымал рөлі, Fox үшін түсірген соңғы фильмі болуы мүмкін – ол Натали Вуд, Морин О'Хара және Эдмунд Гвенмен бірге ойнаған "34-ші көшедегі керемет" (1947) атты классикалық мерекелік фильміндегі адвокат Фред Гейли рөлі. Бұл фильм де кассалық табысқа ие болды. Ол О'Харамен бірге тағы бір фильм түсіруді жоспарлаған, ол "Sitting Pretty" (1948) фильмі болатын. Алайда, 1947 жылдың қазан айында ол студиядан босатылды, келісімшартының мерзімі тағы төрт жыл қалғанмен, ол оған 670 000 доллар табуға мүмкіндік берген болар еді. Пейн өзіне ұсынылып жатқан рөлдерге қанағаттанбағанын мәлімдеді. Кейін Пейн бостандыққа шығу үшін сегіз ай бойы әр апта сайын өтініш бергенін айтты.
Еркін жұмыс істейтін актер
Фокстан кеткеннен кейін Пейн өзінің бейнесін өзгертуге тырысты және Голливудтың нуар фильмдеріндегі қатал жігіт рөлдерін ойнай бастады. Ол Universal студиясында екі нуар фильміне түсті: "Larceny" (1948), онда ол басты рөлді сомдады, және "The Saxon Charm" (1948) фильмінде ойнады. United Artists үшін ол "The Crooked Way" (1949) фильмінде де басты рөлді сомдады.
Пайн-Томас Продакшнс
Пайн Paramount Studios студиясымен байланысты Pine Thomas Productions компаниясынан батыс фильмінде түсуге шақыру алды. Компания үшін түсірген алғашқы фильмі – «Эль-Пасо» (1949). Басқа рөлдері: «Капитан Қытай» (1950), оқиғалық фильм; Барбария соғысы кезінде түсірілген «Триполи» (1950); және «Бүркіт пен шоқпар» (1950), вестерн. Ол Pine Thomas компаниясымен тағы үш фильм түсіруге келісімшарт жасады және тағы бір вестерн – «Пассаж Вест» (1951), «Кроссвиндс» (1951) – оқиғалық фильм; «Кариб теңізінің алтыны» (1952) – қаракшылар туралы фильм; «Шымыр жануарлы орман» (1952) – оқиғалық туынды; «Жеңілгендер» (1952) – вестерн. Пэйн түсірген фильмдерін түсті түсіруді және бірнеше жылдан кейін фильмдерге құқықты қайтаруды талап етті, бұл оған фильмдерді теледидарға жалға бергенде байлық әкелді. 1952 жылы ол Fox студиясына қарағанда төрт есе көп жанкүйерлерден хат алғанын айтты. «Мен қазір аз фильм түсіремін, бірақ мен қалаған фильмдерді түсіремін».
Басқа тәуелсіз өндірушілер
Пейн «Канзас-Сити құпиясы» (1952) фильмінде ойнады және фильмнің 25% үлесіне ие болды. Кейін ол «Жеті теңізтің қаһармандары» (1953) атты қаратқыштар фильмінде және «99 Ривер-стрит» (1953) атты нуарда жұмыс істеді. Пейн бірнеше вестерн фильмдерін түсірді: Бенедикт Богеус үшін «Күміс жүк» (1954), «Ларамиге пойыз» (1955) – «Универсал» үшін; «Санта-Фе жолы» (1955) және «Денверге жол» (1955) – «Республика» студиясында, ал «Теннессидің серігі» (1955) – Богеус үшін түсірілді. 1955 жылы ол Иан Флемингтің Джеймс Бонд романы «Айшық іздеуші» үшін тоғыз айға айына 1000 доллар төледі (оның кітап сериясының барлық құқығын сақтай алмайтынын білген соң ол опциядан бас тартты). Ол Пайн Томасқа «Тозақ аралы» (1956) нуарымен оралды, содан кейін Богеус үшін «Сәл қызыл» (1956) фильмін түсірді. Ол «Allied Artists» үшін «Түнды ұстап тұр» (1956) және «Басшы» (1956) фильмдерін түсірді, соңғысын өндірушілердің бірі ретінде қатыстырды. Ол Данияда түсірілген «Жасырын қорқыныш» атты тағы бір нуар фильмін жасады. Пайн тағы бір Пайн Томас фильміне, «43 000 биіктікте құтқару» (1957) қатысты, онда ол майор Пол Петерсон рөлін ойнады.
Теледидар
Пайн "The Restless Gun" фильмінде Винт Боннер рөлін ойнады, ол NBC телеарнасында 1957 жылдың 23 қыркүйегінен 1959 жылдың 14 қыркүйегіне дейін, дүйсенбі күндері кешке көрсетілді. Ол, егер басқа мүмкіндіктер болса, ұрыспауға ұмтылған қару қолданушыны сомдады. Сериал бастапқыда Джеймс Стюарттың "The Six Shooter" атты бұрынғы радиосериалы негізінде жасалған. 1957 жылдың 31 қазанында Пэйн Теннесси Эрни Форд жүргізген "Форд шоуына" арнайы қонақ ретінде қатысты.
Кейінгі мансап
Пейн өзінің соңғы фильмдерінің бірі – «They Ran for Their Lives» (1968) фильмін режиссерлік етті және 1974 жылы «Жақсы жаңалықтар» мюзиклінің қайта қойылымында Элис Фэймен бірге ойнады. Ол 1970 жылы «Gentry's Law» атты «Gunsmoke» эпизодында да түсті. Оның соңғы рөлі 1975 жылы болды, ол Питер Фолк пен Джанет Лимен бірге «Коломбо» сериалының «Естен кеткен әйел» эпизодында ойнады. Өмірінің соңында Пейн Оңтүстік Калифорниядағы жылжымайтын мүлікке салған инвестициялары арқылы байлыққа ие болды.
Жеке өмір
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Пэйн АҚШ армиясының әуе корпусында ұшқыш-нұсқаушы болды. Майор Пэйн 1942 жылы итальяндық флотты бомбалау миссиясы кезінде британдық күштерге жол ашуға мүмкіндік берген ерлігі үшін күміс жұлдызға ие болды. 1944 жылдың қыркүйегінде ол әскери қызметтен босатылды. Пэйн 1937 жылдан 1942 жылға дейін актриса Энн Ширлиге үйленген; олардың Джули Энн Пейн атты қызы болды. 1944 жылы актриса Глория ДеХейвенге үйленді; 1950 жылы ажырасуға дейін, олардың Кэтлин және Томас есімді екі баласы болды. Олар жақсы қарым-қатынаста болды, ал 1961 жылдың 27 маусымында журналист Эрл Уилсон ДеХейвеннің 1961 жылдың наурыз айында болған оқиғаға қатысты алаңдауын және оған аптасына бір рет қоңырау шалатынын жазды. «Канзас-Сити құпиясы» (1952) фильмін түсірілімі кезінде Пэйннің әріптес актрисасы Колин Греймен романы болды, ол түсірілім аяқталғаннан кейін де жалғасты. Кейін олар «Теннессидің серігі» фильмінде АҚШ-тың болашақ президенті Рональд Рейганмен бірге ойнады. Содан кейін Пэйн 1953 жылы Александра Берил "Сэнди" Кроуэлл Кертиске үйленді және өмірінің соңына дейін онымен бірге болды. Оның үлкен қызы Джули 1977 жылдан 1982 жылға дейін сценарист-режиссер Роберт Таунға үйленген. Пэйн республикашыл болды және 1960 жылдың қазан айында ол Лос-Анджелесте Никсон-Лодж жарнамалық стикерлерімен ұйымдастырылған шеруге қатысқан консерваторлық ойлы адамдардың бірі болды. Пэйн 1964 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Барри Голдуотерді де қолдады.
Апат
1961 жылы 1 наурызда кешке, Пейн 48 жасқа толғанда, Нью-Йорк қаласындағы Мэдисон даңғылынан өте жатқанда көлік шауып кетті. Жаңбыр жауып тұрғандықтан, жүргізуші, болашақ миллиардер және хедж-фонд менеджері Бернард Селц, Пейнді көрмегенін айтты. Пейн ауаға ұшып, көліктің алдыңғы әйнегіне бетімен түсті, әйнек сынып, екі көзіне де зиян келтіретін, қатты бет жарақаты алды. Сол аяғы бес жерден сынып, бас сүйегі де жарылды.