1881 ж. Бірінші Бур соғысындағы Шуинсхугте шайқасы туралы мақала. Колли генералының Бур шабуылдарына қарсы күресі, тактикасы және салдары жайлы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1881 жылғы Бірінші буар соғысы кезінде болған шайқас
1881 battle during the First Boer War
Скуинсхогте шайқасы, сондай-ақ Ингого шайқасы деп те аталады, 1881 жылдың 8 ақпанында Квазулу-Наталдағы Ньюкасл қаласының солтүстігінде болды. Лаингс Нек шайқасынан (тағы бір британдық жеңіліс) кейін командир Дж.Д. Вейльбах басқаратын буар жасақтары генерал сэр Джордж Померой Коллидің Ньюкаслмен байланысын үнемі мазалады. Осының салдарынан ол британдық жабдықтау желісін жақсырақ қорғау үшін Ньюкасл-Маунт Проспект тас жолындағы кедергілерді жоюды жоспарлады, сондай-ақ қатарын толықтыру үшін қажетті күштерді күтуді көздеді.
Battle of Schuinshoogte, also known as Battle of Ingogo, was fought north of Newcastle, KwaZulu Natal, on 8 February 1881 during the First Boer War. General Sir George Pomeroy Colley's communications with Newcastle were under constant harassment by mounted Boer patrols under Commander J D Weilbach after the Battle of Laing's Nek (another British defeat) and as a result he planned to clear a path along the Newcastle Mount Prospect road to better protect the British supply line, and receive fresh reinforcements he needed to bolster his ranks.
Соғыс
Таңғы сағат 9:00 шамасында ол көбінесе жаяу әскерден тұратын күшпен Маунт Проспект лагерінен шықты. 60-шы атқыштар полкінің ротасы (Патшаның Корольдік атқыштар корпусы) және екі артиллериялық құрал Ингого өзенін қарап тұратын жотада қалды, ал бірнеше атты әскер мен жаяу әскерлер өткелді күзетті. Колли Ингогоның беткейімен жоғалағанда, оның барлау тобынан генерал Николаас Смит пен командир Ж.Д.Вейльбах басқаратын, негізінен атты әскерден тұратын бур күштері жақын жерге жақындап келе жатқаны туралы хабар алды. Британдықтар 240 жаяу әскер, 38 атты әскер және екі артиллериялық құралдан тұратын дөңгелек немесе шаршы қорғаныс позициясын құрды, ал шамамен 300 бур оларды қоршауға тырысып, қашу жолын кесуге әрекеттенді. Түстен шамамен сағат 17:00-ге дейін жақын арада бірнеше шайқас болды, және британдықтар бурлардың дәл және шоғырланған атысынан ауыр қатыгездік көрді. 60-шы атқыштардың әскері қою жасыл (іс жүзінде, қараға жуық) форма кигенімен, бұл Оңтүстік Африканың ашық түсті даласына кері келді, ал маскировканың жалғыз мүмкіндігі – шаймен боялған ақ сыртқы қызметтік шлем болды. Артиллерияшылар мен атты әскерлер де қою форма киген, бірақ артиллерияшылар, әсіресе, қаруларын қолдағанда көзге түсті. Ал бурлар хаки түсті киім киіп, далалық шеберлікте де шебер болғандықтан, олар ортаға жасырына алды. Содан кейін қатты жаңбыр жауды және шайқас күрт аяқталды. Жаңбыр Ингого өзенін көтеріп, оны кесіп өтуді өте қиын етті. Бур әскерлері британдықтардың, әсіресе артиллериямен бірге өте алмайтынын ойлап, түнде шайқасты ертең қайта бастау үшін күтті. Коллидің әскері, осы уақытта, қашқындарға асығыс түндегі жорыс жасады және жылқылары, қарулары және барлық мүліктерімен қашып құтылуға қол жеткізді, бірақ бірнеше әскер өзеннен өту кезінде суға батып кетті. Бурлардың жаңбыр кезінде қару-жарақтарды басып алмауы және британдық колоннаның қашуына мүмкіндік беруі, соғыстағы олардың жалғыз маңызды қателігі болуы мүмкін.
At roughly 9:00am he left the Mount Prospect camp with a force consisting mostly of infantrymen. A company of the 60th Rifles (King's Royal Rifle Corps) and two artillery pieces were left at a ridge overlooking the Ingogo River, while a handful of mounted men and infantry covered the drift. As Colley advanced up the slope of the Ingogo he received word from his scouting party that a mainly mounted Boer force under Gen. Nicolaas Smit and Comdt. J D Weilbach was approaching nearby. The British formed circular/squared defensive positions on the crest of the ridge with 240 infantry, 38 cavalry and two pieces of artillery while the roughly 300 Boers attempted to surround them and cut them off from escape. From noon until about 5:00 that evening a series of close range engagements was fought and the British suffered heavily from the accurate and concentrated Boer fire. Although the 60th Rifles wore dark green (in fact, almost black) uniforms, these were still in contrast to the light coloured South African veldt, the only concession to camouflage being the white foreign service helmet stained khaki with tea. The gunners and mounted troops also wore dark uniforms, but the gunners in particular were exposed when working their guns. In contrast the Boers wore khaki coloured clothing, and were also expert at fieldcraft, thus being able to blend into the environment. Afterward heavy rain began to fall and the battle came to an abrupt end. Rainfall swelled the Ingogo river, making it very difficult to ford. Boer forces, imagining that the British would be unable to cross, especially with artillery, waited during the night to resume the battle the next day. Colley's men, meanwhile, made a desperate night march, and managed to escape, horses, guns and all, although several men drowned in the river crossing. The Boer failure to assault and capture the guns during the rainstorm, allowing the British column to escape, probably represents their only major error during the war.
Салдары
Егер Колли жаңбырдан бұрын күшін алғанда, ол бұрынғыдай боерлерді жеңіп, британдықтарға бейбіт келіссөздерде артықшылық берер еді. Британдықтар ертесі күні жерлеу тобымен келгенде, боерлер өз өлгендері мен жаралыларын көруге оралғандарын анықтады. Ешқандай қақтығыс болған жоқ. Сегіз боер өлгендері шайқас орнынан батысқа қарай 5 шақырым жердегі "Геelhoutboom" шаруашылығында жерленді. Британдықтар 7 офицер мен 69 сарбазды қаза қылды, 68 сарбаз жараланды. Сарбаздар шайқас даласында жерленді, ал офицерлердің денелері төрт күннен кейін эксгумацияланып, қайта жерлеу үшін Амиль бекінісіне апарылды. Колли соғыс бойы жеңіліске ұшырады, күшіне қосымша күш келгеніне қарамастан, оның әскерлері жеңілістер тізбегінен үмітсіздікке түсті. Соңында ол Маджуба төбесіндегі шайқаста қаза тапты.
It has been speculated had Colley received his reinforcements before the onslaught of the rain, he would probably have been able to defeat the Boers for the first time and give the British better bargaining power during the peace negotiations. When the British returned with a burial party the next day, they found the Boers had returned to take care of their own dead and wounded. No engagement occurred. The eight Boer dead were buried on the farm "Geelhoutboom" some 5 km west of the battle site. The British lost seven officers and 69 men killed and 68 wounded. The men were buried on the battlefield while the officers' bodies were exhumed four days later and taken to Fort Amiel for reburial. Colley was plagued by defeat throughout the war, and although he would receive his reinforcements, his men were seriously demoralized by the string of defeats. Eventually he would be killed in action at the Battle of Majuba Hill.