Ақарсу және АҚШ-тағы адам қоныстануы

Кіріспе

АҚШ-тағы маусымдық арна және адамдар қоныстанған жер. Лос-Анджелес округі, Калифорния штатындағы шағын өзен.

Су жолының бағыты

Суайдын Сан-Габриэль тауларындағы Маунт-Уилсон тауының жанындағы Анджелес ұлттық орманндағы Ред Бокс Седлден басталады. Суайдын қалалық аймағына кіргенде, Аройо Секо арнасы батыста Ла Каньяда Флинтридж және шығыста Алтадена арасында ағып өтеді. Devil's Gate бөгетінің астында арна Футхилл тас жолының астынан өтеді. Брукссайд гольф алаңының солтүстік жағында арна су тасқынын бақылауға арналған каналға айналып, гольф алаңы арқылы оңтүстікке қарай жалғасады. Аройо Секо Пасадена қаласынан өтеді, Брукссайд паркі арқылы Роуз Боул стадионының жанынан ағып өтеді. 46,7 шаршы миль (121 км²) су жиналатын алаппен қоректенетін Аройо Секо арнасы Пасаденаның астындағы Реймонд су бассейнін толықтыруға көмектеседі, ол жергілікті сумен жабдықтаудың шамамен жартысын қамтамасыз етеді. Бұл арройо Пасаденада жаңбыр және дауыл суын жинап алатын екі ірі арнаның бірі болып табылады, екіншісі – Рио-Хондо суайдынының саласы болып табылатын қаланың шығыс жағындағы Итон-Ваш. Содан кейін Аройо Секо Вентура тас жолы мен Колорадо көшесіндегі көпірдің астынан өтеді және Сан-Рафаэль төбелерінде Пасаденаның оңтүстік шекарасында Реймонд жарылымын кесіп өтеді. Канал Оңтүстік Пасаденаның батыс шекарасымен жалғасады, содан кейін солтүстік-шығыс Лос-Анджелеске қарай Вердуго таулары мен Маунт Вашингтонның оңтүстік-шығысына қарай ағып өтеді. Аройо Секо Лос-Анджелес аудандарының Хайленд Парк, Хермон, Монтесито Хайтс және Сайпресс Парк арқылы өтеді. Ол Лос-Анджелес өзенімен Елизиан паркінің жанында, Доджер стадионы мен Лос-Анджелес қаласының солтүстігінде құсып аяқталады. Аройо Секо тас жолы немесе Пасадена тас жолы Оңтүстік Пасаденадан Лос-Анджелес өзеніне дейін Аройо Секо арнасымен қатар жүреді.

Дәстүрлі әңгіме

Devil's Gate-тің үстінде Арройо Секо өзенінің тасылдары осылай орналасқан, сондықтан сарқырамалар дүрбіліксіз, күлдіретін дыбыс шығарады. Тонгва Габриелино халықтық әңгімелерінде бұл өзен мен койот рухы арасындағы тікелей бәсекеге байланысты деп есептеледі.

Ерте тұрақтандыру

Арройо Секо – 1770 жылдың жазы мен күзінде Гаспар де Портола зерттеген Лос-Анджелес өзенінің салаларының бірі. Ол бұл арнаны Арройо Секо деп атады, себебі ол көрген барлық шатқалдардың ішінде осы жерде су ең аз болды. Осы саяхат барысында ол кейіннен Хаамонгна, Калифорния деп аталған елді мекенде Миллард шатқалының жанында Хаамогна (Хаамонга) басшысымен кездесті. Тонгва тайпасының бұл тобы Сан-Габриэль миссиясының құрамына кіріп, басқа да тайпалармен бірге «Габриеленос» деп аталды. Тарихи мәліметтер бойынша, Арройо Секо аймағы Пасаденаның туған жері саналады. 1820 жылдары миссиялардың секуляризацияланғаннан кейін, Арройоның шығысындағы кең аумақ Мексиканың Сан-Паскуаль ранчосының жеріне айналды, қазіргі Пасадена, Калифорния. Мануэль Гарфиас осы ранчоға иелік құқығын алған және ол жерде ең ұзақ тұрған тұрғын болды. Оның саз үйі қазіргі Оңтүстік Пасаденадағы Арройоның шығыс бөгесінде орналасқан. 1874 жылы Индиана колониясы құрылғаннан кейін, жаңа қоныс аударушылар өз үйлерін бүгінгі Оранж Гроув бульвары бойында, Арройоға параллель, солтүстік-оңтүстік бағытта созылған басты даңғылдың бойында салды. Дегенмен, терең және маусымдық су тасқынына ұшырайтын Арройо, қайта аталған Пасадена мен Лос-Анджелес арасындағы оңай саяхат пен тасымалдауға кедергі келтірді. Пасадена тарихында осы шатқалды кесіп өтуге төрт-бес сағат кеткені туралы әңгімелер көп айтылды, олардың шындығына сену қиын. Жоғарғы Арройода (Шайтан қақпасының солтүстігінде) тұрған алғашқы американдық «Ескі Бранк» деп танылды. Бранк каньонының үлкен иілісінде, шамамен қазіргі Орман шаруашылығы қызметкерлерінің үйі тұрған жерде шатырын тікті. Ол Сан-Францискодан «қаланың игілігі үшін» кеткені айтылады.

Көлік дәліздері

Арройо Секо каньонының тарихы алғашқы Тонгва тұрғындарынан басталады және ол әрқашан маңызды көлік дәлізі болып келген. Бүгінде ол Лос-Анджелес қаласының орталығын Пасаденамен, Сан-Габриэль аңғарының батысымен және Сан-Габриэль тауларымен байланыстырады. 1886 жылы Лос-Анджелес және Сан-Габриэль аңғары темір жолы Лос-Анджелес қаласының орталығынан батыстан шығысқа тік сызықпен кесіп өтетін үлкен ағаш пандуспен салынды. Кейін ағаш пандус Санта-Фе Арройо Секо теміржол көпірімен ауыстырылды. Бұл желі ақырында Санта-Фе теміржолының елден-елге өтетін бағытын құру үшін шығыстан келген теміржол желілерімен қосылды. Жергілікті тұрғындардың қатынайтын көлігі үшін электрлік троллейбус іске қосылды, оны Генри Э. Хантингтоннің кәсіпорны – Тынық мұхиты электр темір жолы басқарды. Ол "Қызыл вагондарды" Арройоның жоғарғы бөлігінен және Пасаденадан Сан-Габриэль аңғары арқылы Лос-Анджелес қаласына және одан әрі көптеген бағыттарға қатынайтын етті. Арройо Секоның төменгі бөлігіне Лос-Анджелес теміржолының "Сары вагондары" қызмет көрсетті. 1900 жылы Пасадена қаласының мэрі Хорас Доббинс инновациялық Калифорния велосипед жолын ашты. Бұл велосипедшілерге Лос-Анджелес қаласына дейін ертегі пойыздардың белгісіз кестесіне тәуелді болмайтын, жазық тақтайшасы бар биік ағаш құрылымды ұсынды. Доббинс Грин-отельден Реймонд-Хиллге дейін велосипед жолының тек екі мильдік бөлігін ғана салды, себебі теміржолдардың бәсекелестігі мен жылдамдығы арта бастаған атсыз көліктердің танымалдылығы жобаны күрделендірді. Бүгінгі велосипедшілердің белсенділері Пасаденадан Лос-Анджелес қаласына арналған велосипед жолының жоспарын қайта жаңғыртуда. Арройо Секо велосипед жолы қазір Хайленд Парктен Оңтүстік Пасаденаға дейін созылады, ал Кеннет Ньюэлл велосипед жолы Пасадена арқылы жалғасады. 1913 жылы Колорадо көшесіндегі көпір ашылды. Бұл құрылым Арройо арқылы иіліп, Игл-Рок, Глендейл және Сан-Фернандо аңғарына қол жеткізуге мүмкіндік берді. 1929 жылғы қор нарығының құлдырауы мен одан кейінгі 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде көптеген адамдар өмірлерін аяқтау үшін осы көпірді таңдады, соның салдарынан ол "Өзін-өзі өлтіру көпірі" деп аталды. 1980 жылдары көпірдің бетінен бетон сынықтары арнайы қойманың тұрақ орнына құлап, көпірдің құлдырауына себеп болды. 1989 жылдың қазанында Сан-Франциско-Окленд шығанағындағы көпірдің құлдырауынан кейін сақтық шарасы ретінде Колорадо көшесіндегі көпір жабылды. Ақырында, Федералдық көпірлерді жөндеу және ауыстыру қоры және басқа да жергілікті мемлекеттік агенттіктердің қаржылық көмегі көпірді толық қалпына келтіруге және сейсмикалық тұрғыдан нығайтуға мүмкіндік берді. Жобаның жалпы бюджеті 24 миллион долларды құрады және Колорадо көшесіндегі көпір 1993 жылдың 13 желтоқсанында уақытылы және бюджетке сәйкес қайта ашылды.

Dating back to the original Tongva residents of the area, the Arroyo Seco canyon has always served as a major transportation corridor. Today it links downtown Los Angeles with Pasadena, the west San Gabriel Valley and the San Gabriel Mountains. By 1886 the Los Angeles and San Gabriel Valley Railroad had been established from Downtown Los Angeles with a grand wooden trestle that cut a straight line crossing from the west side to the east. The wooden trestle was replaced with the Santa Fe Arroyo Seco Railroad Bridge. Eventually this line would hook up with rail lines built from the east to create the cross country course of the Santa Fe Railroad. For local commutes, an electric traction trolley was put in and operated by the Pacific Electric Railway, a Henry E. Huntington enterprise, which ran the "Red Cars" from the upper Arroyo and Pasadena through the San Gabriel Valley into Los Angeles and many points beyond. The lower Arroyo Seco was served by the Los Angeles Railway "Yellow Car" lines. In 1900 Horace Dobbins, Mayor of Pasadena, opened his innovative California Cycleway, an elevated wood structure with a flat planked surface that would allow bicyclers to travel from Pasadena to Los Angeles avoiding the uncertain schedules of the early trains. Dobbins was only able to build a two mile portion of the cycleway from the Green Hotel to Raymond Hill before competition from the railroads and the growing popularity of the horseless carriage undermined the project. Present day cycling activists are reviving a vision and plan for a dedicated bikeway from Pasadena to Los Angeles. The Arroyo Seco bicycle path now runs from Highland Park to South Pasadena; the Kenneth Newell Bikeway continues the route through Pasadena. In 1913 the Colorado Street Bridge was dedicated. This structure curves across the Arroyo accessing Eagle Rock, Glendale, and the San Fernando Valley. During the Stock Market Crash of 1929 and the subsequent Great Depression of the 1930s, the bridge was a jumping off point for many committing suicide, whereby it received the ignoble name of "Suicide bridge." By the 1980s the bridge fell into disrepair as chunks of concrete dropped from its face to the armory parking lot in the Arroyo below. In October 1989, the Colorado Street Bridge was closed as a precautionary measure in the aftermath of the San Francisco–Oakland Bay Bridge failure in the Loma Prieta earthquake. Eventually assistance from the Federal Bridge Repair and Replacement Fund and other local governmental agency discretionary funds provided funding for the complete restoration and seismic retrofit of the bridge. The total project budget amounted to $24 million, and the Colorado Street Bridge was reopened on December 13, 1993, on time and on budget.

Арройо Секо саябағы

20 ғасырдың ортасына қарай автомобиль Оңтүстік Калифорния тұрғындарының өмірінің ажырамас бөлігіне айналды. 1940 жылы Арройо Секо Парквейі, алғашқы тас жол, Лос-Анджелес бөлігіндегі Арройоның жанында, жаңадан салынған су тасқыны арнасымен қатар парквей ретінде салынды. Бүгінде, Пасадена тас жолы деп те аталады, ол қала орталығынан өтіп, Харбор тас жолына жалғасады және Сан-Педро портының жанында аяқталады. "Arroyo Seco Corridor Management Plan" жобасы 2004 жылы "Arroyo Seco Parkway" үшін аяқталды. Жоспар Ұлттық тарихи мұраны қорғау қоры, Ұлттық көрнекті жолдар орталығы (федералды тас жолдар), Caltrans (мемлекеттік тас жолдар), Ұлттық саябақтар қызметі, Санта-Моника тауларын сақтау қоры және Сақтау білім беру және жоспарлау орталығы (CPEP Inc.) арасындағы серіктестік арқылы жасалды. Арройо Секо су тасқынына қарсы арна, болашақ су тасқындарынан болатын зиянды болдырмау мақсатында, Парквейдің салына бастағанға дейін және салынып жатқан кезінде Жұмыс прогресі басқармасымен салынды.

Су тасқыны және бақылау

Арройо-Секо өзенінің әдетте секундына бірнеше куб метрлік ағыны болады, бірақ оны уақыт-уақытпен тік беткейлі, эрозияға бейім таулы су жинау алабынан құйылатын күшті су тасқындары шайып кетеді. Арройо-Секо су тасқындарының қауесеті испандықтарды Арройо-Секо мен Лос-Анджелес өзендерінің қосылған жерінен алысқа орналасқан Лос-Анджелес Пуэблосын салуға мәжбүр етті. Тарихи деректер бойынша, бұл су тасқындары өзен арнасымен төмен ағып, Пасадена, Оңтүстік Пасадена, Альгамбра және Лос-Анджелес қалаларынан өтіп, Лос-Анджелес өзеніне дейін жететін. Лос-Анджелес қала болып дамып, кеңейгенде, осы су тасқындарынан келген зиян 1914 және 1916 жылдары ерекше ауыр болды.

Ібілістің қақпасы бөгеті

1938 жылы Лос-Анджелес округінің су тасқынын бақылау округі Лос-Анджелес округіндегі Devil's Gate шатқалында алғашқы су тасқынын бақылау бөгетін салды. Бұл бөгетке ат қойылған себебі, жартастың пішіні шайтанның бетіне ұқсайды. Бұл Миллард каньонының төменгі жағындағы Арройо Секо өзенінің ең тар жері болып табылады. Құрылысын Bent Brothers компаниясы жүргізді. Ла-Канада Флинтридж және Алтадена арасындағы Арройо-Секо өзеніндегі Devil's Gate бөгетін Лос-Анджелес округінің қоғамдық жұмыстар департаменті басқарады. Бөгеттің үстіндегі су тасқыны бассейні Арройо Секо өзенінің таудан келген суларын жинайды. Бұл аймақ қазір "Хаамонгна" деп аталады, бұл атау Tongva тайпасының тілінде "Ағын сулар, жемісті аңғар" деген мағынаны білдіреді. 2011 жылы су тасқыны бассейні 2009 жылғы Station Fire өртінен әкелінген қоқыстармен толып, су тасқынын бақылау шарасы ретінде тиімділігін азайтты. Лос-Анджелес округі қоршаған ортаға тигізетін әсері туралы мәлімдеме бойынша қоғамдық тыңдаулар өткізді, содан кейін Хаамонгна аймағынан қоқыстарды қалай алу керектігін анықтады. 2014 жылы Бақылаушылар кеңесі көршілер мен демалыс орындаушылардың қарсылығына қарамастан, бассейннен 2,4 миллион куб метр шөгіндіні алуға арналған бес жылдық жобаны бекітті. Қарсыластар жүздеген жүк көліктері қажет болады, бұл ластану мен шуды арттырады деп мәлімдеді. Сондай-ақ, олар жануарлар мекендейтін орынның жойылатынын және аймақты демалыс үшін пайдаланатын жаяу жүргіншілерге, велосипедшілерге және атпен жүретіндерге кедергі келтіретінін айтты. Пасадена шенеуніктері қолдаған балама жоба 1,4 миллион куб метр шөгіндіні алып тастап, тұрақты күтім жұмыстарын жүргізуді көздеді. Округ шенеуніктері су тасқыны қаупін азайту үшін көбірек шөгіндіні алуды қолдады, ал жұмыс 2019 жылдың басында басталды. Devil's Gate бөгетінің төменгі жағындағы Арройо Секо өзенінің көп бөлігі, екі қысқа учаскеден басқа, нөсер суларын және қалалық ағынды суларын жинақтайтын бетон арнада орналасқан. Бұл арна және Лос-Анджелес бассейні мен Сан-Габриэль тауларының етегіндегі басқа да ұқсас су тасқынын бақылау құрылыстары 1938 жылғы құрылыс салдарынан болған Лос-Анджелес су тасқынынан кейін салынды.

In , the Los Angeles County Flood Control District built the first flood control dam in Los Angeles County at Devil's Gate gorge. Named for a rock outcropping which resembles the face of a devil, this is the narrowest spot on the Arroyo Seco's course below Millard Canyon. The construction was by the Bent Brothers Company. Devil's Gate Dam in the Arroyo Seco in northern Pasadena between La Cañada Flintridge and Altadena is managed by the Los Angeles County Department of Public Works. The flood basin above the dam captures the flows of the mountain watershed of the Arroyo Seco. This area is now called "Hahamongna", a phrase meaning "Flowing Waters, Fruitful Valley" in the language of the Tongva tribe who first inhabited the area. In 2011, the flood basin had filled with debris brought down after the 2009 Station Fire, reducing its effectiveness as a flood control measure. The County of Los Angeles conducted public hearings on the Environmental impact statement before selecting a method to remove debris from the Hahamongna area. In 2014, the Board of Supervisors approved a five year project to remove 2.4 million cubic yards of sediment from the basin despite strong opposition from neighbors and recreational enthusiasts. The opponents contended that hundreds of trucks would be required that would increase pollution and noise. They also said that the wildlife habitat would be destroyed and interfere with hikers, cyclists and horseback riders who use the area for recreation. The alternative supported by Pasadena officials would have removed 1.4 million cubic yards of sediment and provided regular maintenance. County officials supported removing more sediment to reduce the flood risk for most major storms, the work having begun in early 2019. Below Devil's Gate Dam, most of the Arroyo Seco creek, with two short exceptions, is contained in a concrete channel that contains stormwater and municipal runoff. This channel and other similar flood control structures throughout the Los Angeles Basin and along the foothills of the San Gabriel Mountains were built following the devastating Los Angeles Flood of 1938.

Қайта қалпына келтіру бағдарламалары

Жүз жылдан астам уақыт бойы Аройо Секоның табиғи ортасы және үлкен қалалық халқына жақын орналасуы оны қорғау, басқару және сақтау үшін күш-жігерді ынталандырды. Лос-Анджелес округінің су тасқынына қарсы күресу қызметі алғаш рет Аройо Секоның құйылыс суларын бақылау мақсатымен құрылды, ал Чарльз Луммис 1905 жылы Аройо Секо қорына негіз салды. Аройо Секо су айдынын басқаруды бағалау және жақсарту мақсатында бірқатар зерттеулер жүргізілді. Олардың ішінде:

For more than one hundred years, the natural environment of the Arroyo Seco and its proximity to a large urban population have inspired efforts to protect, manage and preserve it. L. A. County flood control was first founded in an effort to control the wild waters of the Arroyo Seco and Charles Lummis founded the Arroyo Seco Foundation in 1905 for the purpose of preserving recreational use and habitat, residents in Los Angeles and Pasadena contributed generously to efforts to buy up open space in the great canyon to protect for future generations. There has been a series of studies conducted to assess and improve the management of the Arroyo Seco Watershed. These include:
Study or program Year Description Arroyo Seco Watershed Restoration Feasibility Study 2002 A cooperative partnership of North East Trees and the Arroyo Seco Foundation, this report released in May, 2002, provides a blueprint for restoration and better management for the watershed. The study contains a series of valuable technical reports on hydrology, biology, water resources and recreational uses. US Army Corps of Engineers Arroyo Seco Watershed Reconnaissance Study 2002 Evaluates watershed conditions and determines there is a federal purpose in Arroyo Seco work. Pasadena Arroyo Seco Master Plan & EIR 2003 Identifies a comprehensive series of projects and improvements for the five mile (8 km) stretch of the Arroyo Seco lying within Pasadena Angeles National Forest Master Plan US Forest Service 2005 Defines the plan for the management of the upper mountain watershed of the Arroyo Seco Arroyo Seco Watershed Coordination Program (Arroyo Seco Foundation) 2004 ongoing Builds the capacity of local groups to cooperate and collaborate in watershed management. In addition to educational programs about California's water issues and local water programs, this program supports the Council of Arroyo Seco Organization, a network of Arroyo improvement groups. Arroyo Seco Parkway Corridor Management Plan 2004 Parkway management plan prepared for Caltrans by the National Scenic Byways Center, Federal Highways, the National Trust for Historic Preservation, and the Center for Preservation Education and Planning (CPEP, Inc.). This plan serves as the basis for signage and other recent improvements on the parkway. USACE Arroyo Seco Watershed Feasibility Study 2005 ongoing This study, conducted by the US Army Corps of Engineers with the County of Los Angeles and other local partners is evaluating the watershed to determine the best program to improve water resources, habitat and recreational opportunities; the study, which actually began in 2001 continues on a slow pace, but local sponsors hope that it will provide a basis for federal support of local restoration and management efforts. AS Watershed Management and Restoration Study (North East Trees) 2006 Reviews water quality and habitat restoration data and prioritizes projects for water quality improvements Central Arroyo Stream Restoration Program 2007–2008 This program, which has now been completed, has improved stream conditions and water quality in the Arroyo Seco stream by habitat restoration, parking lot and trail improvements and trash capture devices. As a result, the Arroyo chub, a native fish that once thrived in the stream but was wiped out by the flood control measures, has now been reintroduced to the stream. Arroyo Seco Watershed Sustainability Program 2007–2010 A program to improve conservation, watershed management and governance in the watershed Fish Restoration in the Arroyo Seco 2008 This study, conducted by C. Camm Swift, evaluates the potential for fish restoration in the stream and makes recommendations about needed improvements. Arroyo Seco Watershed Assessment 2010 This program provides an assessment of major projects to restore and enhance the Arroyo Seco Watershed and is intended to inform the Corps of Engineers ecosystem study of the Arroyo. The study was prepared by CDM for the Arroyo Seco Foundation. Hahamongna Cooperative Nursery 2015 Hahamongna Cooperative Nursery is a grassroots habitat restoration initiative led by the Arroyo Seco Foundation in partnership with Pasadena Water and Power and Pasadena Public Works Department. Under the leadership of Nursery Manager Nick Hummingbird, volunteers are working to propagate local native plant species for habitat restoration as part of the Arroyo Seco Canyon Project, a joint project with Pasadena Water and Power. In the process, volunteers learn about the Arroyo's native flora and ecology, horticultural technique, nursery management, and local ethnobotany.

Зерттеу немесе бағдарлама | Жыл | Сипаттама
---|---|---
Аройо Секо су айдынын қалпына келтірудің мүмкіндігін зерттеу | 2002 | Солтүстік-Шығыс ағаштары мен Аройо Секо қорының бірлескен жобасы. 2002 жылдың мамыр айында жарияланған бұл есеп су айдынын қалпына келтіру және басқарудың жоспарларын ұсынады. Зерттеуде гидрология, биология, су ресурстары және рекреациялық мақсаттар бойынша құнды техникалық есептер бар.
АҚШ Әскери Инженерлер корпусының Аройо Секо су айдынын барлау зерттеуі | 2002 | Су айдынының жағдайын бағалайды және Аройо Секодағы жұмыстардың федералдық маңызын анықтайды.
Пасадена Аройо Секо бас жоспары және қоршаған ортаға әсерін бағалау есебі (EIR) | 2003 | Пасаденадағы Анжелес ұлттық орман аймағында орналасқан Аройо Секоның бес мильдік (8 км) бөлігі үшін кешенді жобалар мен жақсартулар сериясын анықтайды.
АҚШ Орман шаруашылығы қызметінің Анжелес ұлттық орман бас жоспары | 2005 | Аройо Секоның жоғарғы таулық су айдынын басқару жоспарын анықтайды.
Аройо Секо су айдынын үйлестіру бағдарламасы (Аройо Секо қоры) | 2004 – қазірге дейін | Су айдынын басқарудағы ынтымақтастық пен бірлескен жұмыстың қабілетін арттыруға бағытталған. Калифорнияның су мәселелері және жергілікті су бағдарламалары туралы білім беру бағдарламаларынан өзге, бұл бағдарлама Аройо Секо Ұйымының кеңесіне қолдау көрсетеді – Аройоны жақсарту топтарының желісі.
Аройо Секо саябақ жолының басқару жоспары | 2004 | Caltrans үшін Ұлттық көрікті жолдар орталығы, Федералдық автомобиль жолдары, Тарихи сақтау жөніндегі ұлттық қор және сақтау білім беру және жоспарлау орталығы (CPEP, Inc.) ұйымдары дайындаған саябақ жолын басқару жоспары. Бұл жоспар жол белгілері мен басқа да жаңа жақсартулардың негізі болып табылады.
USACE Аройо Секо су айдынының мүмкіндігін зерттеу | 2005 – қазірге дейін | АҚШ Әскери Инженерлер корпусы Лос-Анджелес округі және басқа да жергілікті серіктестермен бірлесіп су ресурстарын, тіршілік ортасын және демалыс мүмкіндіктерін жақсарту үшін ең тиімді бағдарламаны анықтау мақсатымен су айдынын бағалауда. Зерттеу 2001 жылы басталды, бірақ жергілікті демеушілер федералдық қолдау үшін негіз болады деп үміттенеді.
АС Су айдынын басқару және қалпына келтіру зерттеуі (Солтүстік-Шығыс ағаштары) | 2006 | Су сапасы және тіршілік ортасын қалпына келтіру туралы деректерді қарастырады және су сапасын жақсарту жобаларына басымдық береді.
Орталық Аройо ағынын қалпына келтіру бағдарламасы | 2007–2008 | Қазір аяқталған бұл бағдарлама тіршілік ортасын қалпына келтіру, тұрақтар мен жолдарды жақсарту және қоқыс жинау құрылғыларын орнату арқылы Аройо Секо ағынының жағдайын және су сапасын жақсартты. Нәтижесінде, бұрын өзенде өсіп-өркендеген, бірақ су тасқынына қарсы шаралар салдарынан жойылған жергілікті балық – Аройо чуб қайтадан өзенге енгізілді.
Аройо Секо су айдынының тұрақтылық бағдарламасы | 2007–2010 | Су айдынының сақталуын, басқаруын және басқаруын жақсарту бағдарламасы.
Аройо Секодағы балықтарды қалпына келтіру | 2008 | C. Camm Swift жүргізген бұл зерттеу өзенде балықтарды қалпына келтіру мүмкіндігін бағалайды және қажетті жақсартулар туралы ұсынымдар береді.
Аройо Секо су айдынын бағалау | 2010 | Бұл бағдарлама Аройо Секо су айдынын қалпына келтіру және жақсарту бойынша ірі жобалардың бағалауын қамтамасыз етеді және Инженерлер корпусының экожүйелік зерттеуін ақпараттандыруға арналған. Зерттеуді CDM компаниясы Аройо Секо қоры үшін дайындады.
Hahamongna Ынтымақтастық балабақшасы | 2015 | Hahamongna Ынтымақтастық балабақшасы – Пасадена Су және электр энергиясы және Пасадена Қоғамдық жұмыстар департаментімен серіктестікте Аройо Секо қоры басқарған жергілікті мекендерді қалпына келтіруге бағытталған бастама. Балабақша менеджері Ник Хаммингбирдтің басшылығымен еріктілер жергілікті өсімдік түрлерін көбейтуге жұмыс істейді. Бұл процесте еріктілер Аройоның жергілікті флорасы мен экологиясы, бау-бақша техникасы, балабақшаларды басқару және жергілікті этноботаника туралы біледі.

Қайта қалпына келтіру мақсаттары

Аройо Секо аймағында су тасқынын толық бақылау функцияларын қалпына келтіру. Су ресурстарын жақсы басқару, оңтайландыру және үнемдеу, сонымен бірге су сапасын жақсарту. Аймақтық саябақтарда демалыс мүмкіндіктерін арттыру және табиғи қорықтардың ашық кеңістіктерін кеңейту. Қайта жаңарту жұмыстарын Лос-Анджелес округі және жергілікті қалалар, ең бастысы Пасадена қаласы жүзеге асырып жатыр.

Ұшу қозғалтқышы зертханасы - НАСА

Алғашқы зымыран қозғалтқыштарын сынау 1936 жылы Арройо-Секо өзенінде басталды, бұл Калифорния технология институтының Арройо-Секо өзенінің аузында Реактивтік Жылдамдық Зертханасын (JPL) құруына әкелді. 1950 жылдары JPL ракеталарды сынауға белсенді түрде қатысты, және ракета қозғалтқыштарының шуы Арройо-Секо аймағынан шақырымдар бойы естіледі. Бұл ракета жобалары 1958 жылы тоқтатылды. 1960 жылдардың ортасына қарай JPL Ұлттық Аэронавтика және Ғарыш Басқармасы үшін Жерге жақын және алыс ғарышқа ұшырылатын көптеген пилотсыз ғарыш зондтарын әзірлеуде, ұшыруда және қадағалауда маңызды рөл атқарды. Атап айтарлық жоба – Марс жүргіш-зерттеушісі (Марсоход), ол Марс бетінің панорамалық суреттерін жіберді. JPL аймақтық экологиялық белсенділер мен қоғамдық кеңшілік тарапынан жергілікті жер асты суларын зиянды химиялық заттармен, мысалы, еріткіштермен және перхлорат зымыран отынының үдеткіштерімен ластағаны үшін сынға ілікті. НАСА-ның ауқымды тазалау жобасы басталды, ол жер асты суларын тазартуға арналған көп миллион долларлық сорғы-сүзгі жүйесін қамтиды, судың ластану деңгейі федералды белгіленген шектен төмендеуге дейін зиянды заттарды жояды. Бұл жобаны НАСА жобалық тобы жүзеге асырады және АҚШ Қоршаған Ортаны Қорғау Агенттігі бақылайды. Тазалау жұмысының сапасы мен прогресі туралы ақпараттарды жазу үшін жиі қоғамдық тыңдалымдар өткізіліп, халықтың пікірлері ескеріледі.

Құсқар балықтарын қалпына келтіру

Арройо Секо канализациядан бұрын Оңтүстік стальбашаның, жаңбырлы алабұғаның анадромалық түрінің шарықталу ортасы болды. Арройода кем дегенде 2009 жылға дейін жаңбырлы алабұғаның тұрақты популяциясы болды, бірақ 2009 жылғы Станция өртінен кейін болған балшық көшкіндері осы популяцияны жойды деп есептелді. 2020 жылдың қараша айында Калифорния Балық және жабайы табиғат департаменті Сан-Габриэль өзенінің Батыс саласынан шамамен 500 форельді трансплантациялап, өзендегі жергілікті форельдің қайта орналасуын қамтамасыз етті.