Тринидад және Тобагодағы Гранде-Ривьер ауылының тарихы мен дамуы
Grande Riviere
Гранде-Ривьер, Тринидад и Тобаго: шалқар елді мекен, тарихы, географиясы. Венесуэладан келген иммигранттардың қонысы, какао плантациялары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гранде-Ривьер Тринидад пен Тобагодағы ең шалғай орналасқан елді мекендердің бірі. Ол Сангре-Грандеден 60 шақырым, ал елорда Порт-оф-Испаниядан 100 шақырым қашықтықта жатыр. Токодан шығысқа қарай созылатын жалғыз асфальтталған жол арқылы ғана баруға болады, және Солтүстік жотаның төбелері оны аралдың қалған бөлігінен бөліп тұрады.
Grande Riviere is one of the more remote settlement in Trinidad and Tobago. It is 60 kilometres from Sangre Grande and 100 km from the capital Port of Spain. It is accessible via a single paved road which runs from Toco to its east and is separated from the rest of the island by the hills of the Northern Range.
Тарих
Гранде-Ривьерде алғаш рет 1860 жылдары Венесуэладан көшіп келгендер қоныстанды. Олар какаоны түрлі шаруашылық дақылдарымен бірге ақшалай өнім ретінде өсірді. Оларға солтүстік-шығысқа қарай 35 км қашықтықтағы Тобагодан келген иммигранттар қосылды. Бұл Тринидадтағы какао өндірісінің 1866 жылдан 1920 жылға дейін жалғасқан өркендеуінің бастауы болды. Аймақтағы ең ірі жұмыс беруші – Grande Riviere иелігі, какао плантациясы экономикалық өмірге басымдық жасады. Ауыл тұрғындары иелікте жалақымен жұмыс істеуден бөлек, өздерінің шағын жер участаларында какао өсіріп, оны иелікке немесе сыртқы сатып алушыларға сататын. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі кеме қатынасының тоқырауы халықаралық какао нарығына зиян келтірді, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін жағдай жақсарды. 1921 жылы өнімнің көп болуы бағаның күрт төмендеуіне әкелді. Содан кейін Ұлы депрессияның салдарынан экономикалық құлдырау және «сырға толу» (witch’s broom) ауруының таралуы орын алды. Бұл, Тринидад пен Тобагодағы тағы бір маңызды өнім – қанттың бағасының өсуімен және мұнай өнеркәсібінің дамуымен бірге, какао өндірісінің ұзақ және біртіндеп төмендеуіне себеп болды. Какао өндірісінің құлдырауымен бірге Гранде-Ривьердің де жағдайы нашарлады. Ауыл халқының саны 1931 жылы 718 адамды құраса, 1946 жылы 550 адамға дейін азайды. Масондық ложа мен полиция бөлімі ауылдан көшірілді, сот ауылға визиттеуін тоқтатты, ал Grande Riviere иелігі сатылды. Жаңа иесі какао өндірісін сақтап, штаттық қызметкерлер санын ең төменгі деңгейге дейін қысқарды. Бұл төмендеу XX ғасырдың көп бөлігінде жалғасты. Экономиканың негізін ауыл шаруашылығы құрады, какао мен банан ақшалай дақылдар ретінде өсірілді, сонымен қатар қолөнер балық аулау, жол құрылысы және күтіп ұстау жұмыстарын үкімет жүзеге асырды. Өзін-өзі қамтамасыз етуге арналған шаруашылық, аң аулау және ұялайтын терілі тасбақаларды ұстау да азық-түлік пен кіріс көзіне айналды.
Grande Riviere was initially settled by immigrants from Venezuela in the 1860s. They planted cacao as a cash crop, together with various subsistence crops. They were joined by immigrants from Tobago only 35 km to the northeast. This was the beginning of the cocoa boom in Trinidad which lasted from 1866 to 1920. Economic life was dominated by the Grande Riviere estate, a cocoa plantation which was the major employer in the area. In addition to working as wage labourers on the estate, villagers also grew cocoa on small holdings which was either sold to the estate or to outside buyers. International cocoa markets suffered with the disruption of shipping associated with World War I, but recovered after the end of the war. A glut in production led to a collapse in the price in 1921. This was followed by the broader economic collapse caused by the Great Depression, and the outbreak of witch's broom. Coupled with higher prices for sugar (the other dominant crop in Trinidad and Tobago) and the rise of the petroleum industry, this led to a long gradual decline in cocoa production. As the cocoa industry collapsed, Grande Riviere went into decline. The population of the village declined from 718 in 1931 to 550 in 1946. The Masonic Lodge and police station were relocated out of the village, the magistrates' court ceased to visit the village, and Grande Riviere estate was sold. The new owner, while maintaining cocoa production, cut staff to a minimum. This decline continued through most of the remainder of the twentieth century. The economy was dominated by agriculture cocoa and bananas were grown as cash crops, artisanal fishing and road construction and maintenance work by the government. Subsistence agriculture, hunting and the capture of nesting Leatherback turtles also contributed food and income.
Экотуризм
1992 жылы Матурадағы «Табиғат іздеушілер» жобасының сәттілігінен кейін, Гранде-Ривьер жағажайында ұялайтын терілі тасбақаларды қорғау мақсатында Гранде-Ривьер экологиялық саналылық қоры (GREAT) құрылды. Келесі жылы итальяндық фотограф Пьеро Геррини бұрынғы какао плантациясының бас кеңсесін жалға алып, оны 12 бөлмелі жағажайлық қонақ үйге, «Мт. Плазирге» айналдырды. Қонақ үй өте табысты болды және ақырында оған тағы үш қонақ үй қосылды: 10 бөлмелі «Le Grande Almandier» қонақ үйі, алты бөлмелі «McEachnie’s Haven» және 7 бөлмелі экологиялық бутик-қонақ үй «Acajou». Сонымен қатар, ауыл тұрғындары да қонақтарға бөлмелерді жалға бере бастады. GREAT тур гидтерді даярлауды бастады, бірақ кейіннен туындаған дау-дамай «Grande Riviere Nature Tour Guides Association» (GRNTGA) құрылуына әкелді, ол негізінен тур гидтерге бағытталды, ал GREAT-тің қалған бөлігі тасбақа балаларын қорғауға көшті. Теңіз тасбақаларынан басқа, табиғат туризміне жалпы қызығушылық артып, оның ішінде өте сирек кездесетін пави (Тринидад құбырлы гуаны, Тринидадқа ғана тән құс түрі) сияқты түрлерге де назар аударылуда.
In 1992, following the success of Nature Seekers in Matura, the Grande Riviere Environmental Awareness Trust (GREAT) was established with the aim of protecting nesting Leatherback turtles on Grande Riviere beach. The following year Italian photographer Piero Guerrini rented the former cocoa estate headquarters and converted it into a 12 room beach front hotel, Mt. Plasir. The hotel was very successful and was eventually joined by three other hotels Le Grande Almandier hotel, a 10 room hotel, McEachnie’s Haven, a six room hotel, and Acajou, a 7 room ecological boutique hotel. In addition, villagers started renting rooms to visitors. GREAT began training tour guides, but a subsequent split led to the formation of Grande Riviere Nature Tour Guides Association (GRNTGA) which focussed more on tour guides, while the remainder of GREAT focussed on protection of turtle hatchlings. In addition to sea turtles, there is an interest in nature tourism more broadly, including the critically endangered pawi (Trinidad piping guan, the only bird species endemic to Trinidad).