Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
New Zealand politician
Джилл Аннет Овенс – Жаңа Зеландия кәсіподақ жетекшісі, саясаткер және трансгендерлік құқықтарға қарсы белсенді. Ол Әйелдер құқығы партиясының негізін қалаушысы және қазіргі ұлттық хатшысы. Бұрын Альянс партиясының тең төрағасы болған ол, кейін Лейбористік партияға өтіп, соңынан Әйелдер құқығы партиясын құрып, оның тең төрағасы болды.
Jill Annette Ovens is a New Zealand trade unionist, politician, and anti transgender rights activist. She is the founder and current National Secretary of the Women's Rights Party. She was co leader of the Alliance party before changing her allegiance to the Labour Party, and then later founding and co leading the Women's Rights Party.
Одақ басшысы
Овенс 1986 жылдың ортасынан бастап сегіз ай бойы Мемлекеттік көмір шахталары департаментінде қоғамдық қатынастар офицері болып жұмыс істеді, департамент Көмір корпорациясына өту кезеңінде. Овенс Хантлидегі әйелдер тобын көмір шахтасындағы жұмыс орындарының қысқартылуының салдарымен күресуге жетекшілік етті. Қоғамдық қатынастар офицері ретінде Овенс қауымдық орталықта жиналыстар өткізді, онда жергілікті әйелдер 500 жұмыс орнының жоғалуына байланысты қауымды біріктірудің жолдарын ұйымдастырды. Бұл жиналыстар сондай-ақ Мемлекеттік көмір шахталары Көмір корпорациясына өткен кезде болған үлкен жұмыстан босатулар туралы жауап іздеу үшін платформа ретінде пайдаланылды. Овенс Жоғары білім беру қызметкерлері қауымдастығының (ASTE) президенті болды, Кәсіподақтар кеңесінің (CTU) Әйелдер кеңесінің үйлестірушісі болды және ICFTU Әйелдердің дүниежүзілік конференциясына екі CTU делегатының бірі ретінде қатысты. 2003 жылғы CTU ұлттық конференциясында ол делегаттарды жұмыс және жеке өмір арасындағы теңгерімді жақсарту үшін заңнамалық өзгерістерді қолдауға шақырды. Оның ұсыныстарының ішінде аптасына 35 сағаттық жұмыс кестесіне өту және жартылай жұмыспен қамтылғандарға заңдық қорғау қарастырылды. 1999 жылы ASTE ұлттық президенті ретінде Овенс Веллингтон политехникалық институтын Масси университетімен біріктіру шешімін сынады. Көптеген политехникалық курстар біртіндеп тоқтатылатын болды. Овенс кәсіподақты кесілуге қарсы тұруға жетекшілік етті, өйткені көптеген курстар студенттерді жұмысқа орналастыратын біліктіліктерге даярлауда маңызды болды. ASTE сондай-ақ бірігуге байланысты барлық қызметкерлердің мүдделерін қорғау үшін жұмыс істеді, политехникалық оқытушылар сақталсын және жалақысы төмендетілмесін. ASTE Саутленд политехникалық институтының оқытушыларына жалақыны көтерудің орнына бонустық схемамен келісу жоспарына қарсы болды. Политехникалық институттың бас директоры Пенни Симмондс бұл ұсынысты студенттер мен қызметкерлердің мүддесі үшін деп қорғады. Симмондс политехниканың "демографиялық төмендеу және экономикалық белгісіздік аймағында жұмыс істейтінін" және "студенттердің оқу ақысын төмен ұстап, қызметкерлердің жұмыс орындарын қорғау үшін ұзақ мерзімді шешімдер қабылдауы керектігін" айтты. Овенс бұл келісім қызметкерлерге әділетсіз екенін айтты, политехникалық қызметкерлердің жалақысы сектордың қалған бөлігінен артта қалады деп ескертті және ұсынысты мүлдем қабылдамаған қызметкерлерге жақтасты. Жұмысты тоқтату жиналысы ұйымдастырылды және политех иілмей қалса, ереуіл шаралары қолданылуы мүмкін екенін Овенс ескертті. Қызметкерлер екі сағаттық жұмысты тоқтату жиналысынан кейін ереуілге дауыс берді. Кәсіподақ 2000 жылы осындай өсімді жалғастыратын 2 пайыздық жалақыны көтеруді талап етті, ал ұсынылған 800 долларлық бір реттік бонус пен келесі жылы жалақы мөлшерлемесіне кезең-кезеңмен түзетулерден гөрі. 2001 жылы ASTE және 12 политехникалық институт бірнеше жұмыс берушімен жасасқан ұжымдық шарт туралы келіссөздерге кірісті. Политехникалық институттардағы кәсіподақтардың дауыс беруі ұжымдық шартқа күшті қолдау көрсетті. Овенс бұл идеяны қолдады, өйткені көптеген политехникалық институттарда бірдей немесе өте ұқсас еңбек шарттары болды және жақында қабылданған 2000 жылғы Еңбек қатынастары заңы бірнеше жұмыс берушімен келісімдерге мүмкіндік берді. Овенс Орталық технология институтының (CIT) Үстіңгі Хатт кампусында ағылшын тілі мектебін құруға қарсы болды. 2001 жылы CIT жабылып, кампустың бір бөлігін Chosun университеті қысқа мерзімге жалға алды. Ол кампустың жаңа екеніне және Веллингтон политехникалық институтының студенттері жергілікті қаржымен салғандығына, бірақ ғимараттардың пайдасын жергілікті студенттер емес, шетелдік студенттер пайдаланғанына ерекше сын танысты. 2002 жылдың соңында ол Веллингтон білім колледжінде жалақы таласына қатысты, оқытушылар жақсы жалақы талап етіп ереуілге шықты. Бір айдан кейін, делдалдық келіссөздерден кейін, оқытушылар жалақыны 2,5 пайызға көтеру ұсынысын қабылдады. Қызмет және азық-түлік қызметкерлері одағына сайланғаннан бері Овенс кейде солшыл әлеуметтік желілерде блог жазады және негізінен Оклендте орналасқан кәсіподақ іс-шараларын қолдайды. 2014 жылдың желтоқсанында Овенс Окленд қалалық ауруханасында тамақ қызметіндегі қызметкерлердің жұмысты тастауын ұйымдастыруға көмектесті. Овенс акушерлік қызметкерлерді өкілдік ету және кеңес беру қызметінің (MERAS) тең төрағасы болды. Тең төрағалық қызметінен кеткеннен кейін, ол 2022 жылдың маусымында мемлекеттік қызметкерлердің жалақысын түзету туралы келіссөздерде MERAS өкілі болды.
Ovens worked as a public relations officers for the State Coal Mines Department for eight months from mid 1986 while the department was transitioning to be the Coal Corporation. Ovens led a group of women in Huntly to deal with the effects of the coal mine worker job cuts. As public relations officer, Ovens ran meetings at the Community Centre where local women organised ways to bring the community together to cope with the loss of 500 jobs. The meetings were also used as a forum to seek answers regarding the huge layoffs which occurred while the Coal Corporation took over State Coal. Ovens served as the president of the Association of Staff in Tertiary Education (ASTE) and was heavily involved in the Council of Trade Unions (CTU) Women's Council Convenor and attended the ICFTU World Women's Conference as one of two CTU delegates. At the 2003 CTU national conference she called on delegates to push for legislative change to improve work life balance. Her suggestions for this included moving to a 35 hour working week and legal protections for people in part time employment. In 1999, as ASTE national president, Ovens was critical of the decision to merge Wellington Polytechnic into Massey University. Many polytechnic courses were scheduled to be phased out. Ovens led the union to oppose the cuts arguing many of the courses were valuable in training students for qualifications that led to jobs. The ASTE also worked to protect the interests of all staff under the merger so that polytechnic tutors would be retained and have no salary reductions. The ASTE opposed a plan by Southland Polytechnic for tutors to settle for a bonus scheme rather than salary increases. Polytechnic chief executive Penny Simmonds defended the offer, claiming it to be in the best interests of students and staff. Simmonds argued that the polytechnic was "operating in an area of demographic decline and economic uncertainty" and had to make "long term decisions to keep student fees low and protect staff jobs." Ovens argued that the deal was unfair to employees and warned that salaries of the polytechnic staff would fall further behind the rest of the sector siding with the staff who rejected the offer outright. A stopwork meeting was organised and Ovens warned that industrial action could follow if the polytech refused to budge. Staff voted to strike after holding a two hour stopwork meeting. The union pushed for a 2 percent wage rise followed by a similar increase in 2000 rather than the offered one off bonus of $800 with staggered adjustments to their pay scale next year. In 2001 the ASTE and 12 polytechnics entered discussions for a multi employer collective contract. A union ballot at polytechnics found strong support for a collective contract. Ovens was also supportive as many polytechs already had identical or very similar employment contracts and the recently passed Employment Relations Act 2000 had enabled multi employer agreements. Ovens opposed an overseas university setting up an English language school at the Upper Hutt campus of the Central Institute of Technology (CIT). After CIT closed in 2001, a short term lease on a section of the campus was secured by Chosun University. She was particularly critical of the fact that the campus was new and built by Wellington Polytechnic students with local funding but the benefits of the buildings were being given to foreign students to use rather than local students. In late 2002 she was involved in a pay dispute at Wellington College of Education when industrial action began by lecturers seeking better pay. A month later, after mediation, the lecturers accepted the offer of a 2.5 per cent pay increase. Since her election to the Service & Food Workers Union Ovens has been occasionally blogging on left wing social media websites and supporting union activities primarily based in Auckland. In December 2014 Ovens helped lead a walkout of food service workers at Auckland City Hospital. Ovens was co leader of the Midwifery Employee Representation & Advisory Service (MERAS). After retiring as co leader, she was the MERAS representative during public service pay adjustment talks in June 2022.
Альянс партиясы
Овенс 1999 және 2002 жылғы сайлауларда Оклендтің Маунт Альберт сайлау округінде Альянс партиясынан кандидат болды, екі рет те еңбекшілер партиясының лидері Хелен Кларкқа қарсы күресті. Партия тізімінде ол тиісінше 28-ші және 12-ші орындарда болды. Ол Альянс кеңесінің (басқарушы органы) мүшесі болды және партия ішінде Ауғанстан соғысына Жаңа Зеландияның қатысуына қарсы науқанға қатысты. 2003 жылы ол солшыл саяси зерттеулер журналы Review of Red & Green: The NZ Journal of Left Alternatives редакторы болды. 2004 жылғы жергілікті өкімет сайлауында ол Манукау округінің Окленд аймақтық кеңесіне кандидат болды, бірақ жеңіліске ұшырады. 2004 жылы Овенс Альянс партиясының президенті болды. Байсайлаудан кейін Маори партиясы Маккартенді келесі жалпы сайлауда өздерінің науқан жетекшісі болуға шақырды, бұл Альянс пен Маори партиясы бірігеді деген күмәндарга әкелді. Овенс екі партияның бірігуі туралы әңгімелердің "жалған" екенін мәлімдеді. Альянс атқару комитеті Овенстің мәлімдемесіне наразылық білдіріп, қызу пікір алмасудан кейін Овенске қарсы "сүрең салу" туралы шешім қабылдады, сол кезде ол партия президенті лауазымынан кетті. Оуклендтегі партия мүшелері Овенстің отставкаға кетуіне себеп болған жағдайға ашуланып, "Солшылдардың несі қалды?" деген тақырыпта жиналыс ұйымдастырды, онда олар Овенсті отставкасын қайтарып алуға көндірді. Алайда Маккартен бұқаралық ақпарат құралдарына ол отставкаға кеткенін хабарлап, оның шешімін кері қайтаруына кедергі келтірді. 2005 жылдың желтоқсанында Овенс тең төрағалық лауазымынан қалып, партияның президенті болды. Оның орнына күйеуі Лен Ричардс келді.
Ovens was an Alliance candidate in Auckland's Mount Albert electorate in the 1999 and the 2002 elections, both times contesting the seat against Labour leader Helen Clark. On the party list, she was ranked 28th and 12th, respectively. She was a member of the Alliance's council (its governing body) and was involved in a campaign within the party to oppose any New Zealand involvement in the war in Afghanistan. In 2003 she became the editor of a left wing political studies journal Review of Red & Green: The NZ Journal of Left Alternatives. At the 2004 local body elections she stood as a candidate for the Auckland Regional Council in the Manukau ward, but was unsuccessful. Ovens became president of the Alliance party in 2004. After the by election the Māori Party invited McCarten to be their campaign manager at the next general election, which led to speculation that the Alliance and Māori Party would merge. Ovens issued a press statement stating the talks of any merger of the two parties were a 'beat up.' The Alliance executive committee expressed displeasure at Ovens' statement about the rumors and, after a tense debate, it passed a 'gagging' motion against Ovens, at which point she resigned as party president. Party members in Auckland who were angered by what happened to trigger Ovens' resignation organised a meeting titled 'What's left of the Left' at which they persuaded Ovens to withdraw her resignation. However McCarten thwarted her withdrawal by informing media that she had resigned. In December 2005, Ovens stepped down as co leader and became the party's president. She was succeeded as co leader by her husband, Len Richards.
Еңбек партиясы
2006 жылы ол Альянс партиясынан кетті. Дариен Фентоннан кейін Қызмет және тамақ жұмыскерлері кәсіби одағының солтүстік хатшысы болып сайланғаннан соң, ол одаққа байланысты болғандықтан Еңбек партиясына қосылуға шешім қабылдады. Ол бұрын Еңбек партиясы кеңесінде Окленд/Нортленд аймақтық өкілі болған. 2013 жылғы Оклендтік жергілікті кеңес сайлауында ол Папакура жергілікті кеңесінен Еңбек партиясының үміткері болды, бірақ жеңіліске ұшырады. 2021 жылы Овенс Жаңа Зеландияда түрлендіру терапиясын тыйым салуға бағытталған Түрлендіру практикаларын тыйым салу туралы заңға қарсы куәлік берді. 2022 жылғы Оклендтік жергілікті кеңес сайлауында ол Ваиуку бөлімшесіндегі Франклин жергілікті кеңесінен Еңбек партиясының үміткері ретінде бақ сынады, бірақ сәтсіз аяқталды.
In 2006 she resigned from the Alliance party. After being elected the northern secretary of the Service & Food Workers Union in succession to Darien Fenton, she decided to join the Labour Party as it is affiliated with the Union. She is a former Auckland/Northland regional representative on the Labour Party's Council. At the 2013 Auckland local board elections she was a Labour candidate for the Papakura Local Board, but was unsuccessful. In 2021 Ovens submitted testimony in opposition to the Conversion Practices Prohibition Legislation Bill, a Bill that sought to ban the practice of conversion therapy in New Zealand. At the 2022 Auckland local board elections she stood for the Franklin Local Board in the Waiuku Subdivision as a Labour candidate, but was unsuccessful.
Әйелдер құқықтары партиясы
2023 жылы Овенс партиялық бағытпен "алып қашықтағанын" сезініп, әйелдердің дауысына құлақ естілмейтінін айтқаннан кейін Еңбек партиясынан кетті. Одан кейін ол Әйелдер құқығы партиясын құрды. Ол партияның ұлттық хатшысы және бірлескен жетекшісі. 2023 жылғы Жаңа Зеландияның жалпы сайлауында Овенс Әйелдер құқығы партиясының тізімінде бірінші болып тіркелді. Партия жалпы дауыс берудің 2513 дауысын (0,08%) алып, бірде-бір мандатқа ие болмады. Овенс 2023 жылғы Порт-Уайкато сайлау округіндегі қосымша сайлауға Әйелдер құқығы партиясынан қатысып, 188 дауыс (берілген дауыстардың 1%) алып, жетінші орынға ие болды.
In 2023 Ovens resigned from the Labour Party after feeling "increasingly off side" with the party line and claiming that women's voices were not being listened to. She then founded the Women's Rights Party. She is the national secretary and co leader of the party. During the 2023 New Zealand general election, Ovens was ranked first on the Women's Rights Party's list. The party gained 2,513 votes (0.08%) of the party vote and did not win any seats. Ovens contested the 2023 Port Waikato by election representing the Women's Rights Party and placed seventh, receiving 188 votes (1% of votes cast).
Жеке өмір
2015 жылдан бастап Овенс серіктесі Лен Ричардспен бірге Окленд қаласында тұрады. 2007 жылғы мәліметтерде олардың үйленгені айтылған.
As of 2015, Ovens lives in Auckland with her partner Len Richards. Sources from 2007 list them as married.