Вальтер Новотни: Ұшқыш-эсс және «Темір крест» иегері

Кіріспе

Неміс ас ұшқышы және Рыцарь кресінің иегері

Вальтер Новотный (7 желтоқсан 1920 – 8 қараша 1944) – Австрияда туған, Екінші дүниежүзілік соғыста Люфтваффе ұшқышы. Ол 442 жауынгерлік миссияда 258 әуе жеңісіне ие болды – яғни, 258 әуе шайқасында жаудың ұшағын жойды. Новотный бұл жеңістердің 255-ін Шығыс майданында, ал үш жеңісті Рейхті қорғауда алғашқы реактивті ұшақтардың бірі – Мессершмитт Me 262-де одіс етті. Ол жеңістерінің көп бөлігін Focke Wulf Fw 190 ұшағында, ал шамамен 50-ін Messerschmitt Bf 109 ұшағында одіс етті. Новотный бірнеше рет бір күні ішінде бес және одан да көп ұшақты түсірді, соның ішінде 1943 жылдың ортасында екі рет бір күні оннан астам ұшақты түсірді. Новотный 1939 жылы Люфтваффеге қосылды және 1941 жылы ұшқыш дайындығын аяқтады, содан кейін ол Шығыс майданында Jagdgeschwader 54 "Grünherz" (JG 54) құрамына жіберілді. Новотный 250 жеңіске жеткен алғашқы ұшқыш болды – оның 194-і 1943 жылы ғана тіркелді, осыған орай 19 қазан 1943 жылы Емен жапырақтары, қылыштар және алмаздары бар Темір кресінің Рыцарь кресімен марапатталды. Пропагандалық мақсаттармен оған жауынгерлік ұшуды тоқтату бұйрығы берілді. 1944 жылдың қыркүйегінде қайтадан майданға оралған Новотный Messerschmitt Me 262 реактивті ұшағының тактикасын сынап, жетілдірді. Ол осы ұшақ түрінде үш жеңіске жетті, бірақ 8 қараша 1944 жылы АҚШ Әскери-әуе күштерімен (USAAF) шайқасқаннан кейін апатқа ұшырап қаза тапты. Ықтимал себеп – қозғалтқыштың істен шығуы. Оның қазасынан кейін алғашқы операциялық реактивті ұрыс эскадрильясы Jagdgeschwader 7 "Nowotny" оның құрметіне аталды.

Ерте өмір

Уолтер Новотний Төменгі Австриядағы Гмунд деген шағын қалада дүниеге келген. Оның әкесі Рудольф Новотный теміржол қызметкері болған, ал ағалары Рудольф пен Губерт Вермахт офицерлері болған. Губерт Новотный Сталинград шайқасында қаза тапты. 1925 жылдан 1935 жылға дейін оның отбасы Шварцнауда тұрды, бірақ әкесі Венаның солтүстігіндегі Мистельбахқа ауыстырылды. Уолтер Шварцнаудағы бастауыш мектепте (Volksschule) оқығаннан кейін, Вайдхофен-ан-дер-Таядағы Bundesoberrealschule-ге түсті. Осы жылдары ол Цветтл аббаттығындағы цистерциандық монастырь хорында да ән шырқады. Әкесінің ауысуына байланысты Новотный Лаа-ан-дер-Таядағы орта мектепке (Oberschule) көшті, онда ол 1938 жылдың мамырында диплом (Abitur) алды. Жастық шағында Новотный барлық түрлі спортқа қызығушылық танытқан. 1935 жылы Вайдхофендегі мектеп командасы үшін футбол ойнады, ал 1937 жылы найза тастауда бірінші орынды және Төменгі Австрияның жеңіл атлетика чемпионатында үшінші орынды жеңіп алды. Новотный сондай-ақ 1936 жылғы Берлинде өткен жазғы Олимпиада ойындарына қатысты. Ол сол кездегі міндетті Еңбек қызметіне (Reichsarbeitsdienst) 1939 жылдың 1 қазанында Люфтваффеге қосылды. Новотный 1938 жылы нацистік партияға (НСДАП) 6 382 781 нөмірмен мүше болды.

Люфтваффедегі мансап

Новотныйдың әскери дайындығы 2-ші флигер оқу полкінде Кведлинбургте (1 қазан 1939 – 15 қараша 1939) басталды және Бреслау Шенгартендегі 5-ші әуе соғыс мектебінде (16 қараша 1939 – 30 маусым 1940) жалғасты. 1 наурыз 1940 жылы ол Фанненюнкер Гефрейтер шеніне көтерілді, ал көп ұзамай, 1 сәуір 1940 жылы Фанненюнкер Унтерофицер болды. 1 шілде 1940 жылы Новотный тағы да Фенрих шеніне өрледі. Ол ұшқыш дайындығын аяқтап, 19 тамыз 1940 жылы ұшқыш белгісін алды. Новотный Вена-Швехаттағы Jagdfliegerschule 5-те (1 тамыз 1940 – 15 қараша 1940) истребитель ұшқышы ретінде оқыды, бұл мектепке Ханс Йоахим Марсель бір жыл бұрын қатысқан еді. Jagdfliegerschule 5-тегі оның ұстаздарының бірі – Австро-Венгрияның Бірінші дүниежүзілік соғыстағы асы Юлиус Ариги болды. Осы жерде Новотный Карл Шнорермен және генерал дер Ягдфлигер Адольф Галландтың інісі Пол Галландпен дос болып кетті. Jagdfliegerschule 5-ті бітіргеннен кейін Новотный 16 қараша 1940 жылы Мерзебургтегі I./Ergänzungs Jagdgruppe құрамына ауыстырылды, ол Лейна индустриалды кешені үшін истребительмен қорғау міндетін атқарды.

54-жауынгерлік отрядпен

Новотный 1940 жылдың 1 желтоқсанында Jagdgeschwader 54 (JG 54) Ergänzungsstaffel (Толықтыру эскадрильясы) құрамына жіберілді. JG 54 сол кезде майор Ханнес Траутлофттың басқаруында болды. Новотный тағы ауыстырылды, бұл жолы 9. Staffel (JG 54-тің 9-шы эскадрильясы), «Шайтан эскадрильясы» (Teufelsstaffel) деп аталған, онда ол майданның тәжірибелі ұшқыштарынан одан әрі оқытылды (1941 жылдың 23 ақпаны – 25 наурызы). 1941 жылдың 25 наурызынан 1942 жылдың 10 наурызына дейін Новотный Ergänzungs Jagdgruppe JG 54 штаб-эскадрильясында (Stabsstaffel) ұшты, онда ол 1941 жылдың 1 сәуірінде, 1941 жылдың 1 ақпанынан бастап лейтенант болып тағайындалды. Новотный 1941 жылдың 19 шілдесінде 24-ші жауынгерлік миссиясында «Ақ 2» Messerschmitt Bf 109 E 7 (Werknummer 1173 – зауыттық нөмірі) ұшағымен ұшты және Саарема аймағында өзінің алғашқы екі жау ұшағын – Voenno Vozdushnye Sily (VVS – Әскери Әуе Күштері) KBF 12 OIAE/61 BAB-ға тиесілі екі Polikarpov I 153 бипланын атып түсірді. Ол сол шайқаста Александр Авдеевпен I 153 истребителінде атып түсірілді. Кеңес архивтерінің мәліметтері бойынша, бұл шайқаста кеңес ұшақтарының бірі де жоғалған жоқ. Новотный Рига шығанағында үш күн қайықта болды – бірде совет эсминшісінің шабуылынан қалды, содан кейін Латвия жағалауына иеленді. Новотный жарақаттарынан тез жазылып, 31 шілдеде Саареманың солтүстік-батысында Берьев MBR 2 ұшақ қайығын және аралдың оңтүстігінде Илюшин DB 3 бомбалаушысын атып түсірді. Қалған өмірінде Новотный Рига шығанағындағы үш күн бойы киген шалбарын (немісше: Abschußhose – «атып түсірілген шалбар», кейде «жеңіс шалбары») киіп жүрді – бір рет, 1944 жылдың 8 қарашасында Ахмердегі соңғы ұшуында, ол Messerschmitt Me 262 реактивтік истребителімен қаза тапқанда бас тартты. 1942 жылы Новотный жеңістерін көбейтіп, 11 шілдеде Любан шайқасында Волхов көпірінің үстінде 30-шы және 31-ші жеңісін алды, бұл оған 1942 жылдың 14 шілдесінде Люфтваффе құрмет кубогын (Ehrenpokal der Luftwaffe) сыйлады. Новотный 20 шілдеде бір күні ішінде тағы бес ұшақты атып түсірді (32-36-шы жеңістер), «бір күндік эйс» деп аталды, ал 2 тамызда жеті ұшақпен (48-54-ші жеңістер) қайталады. 11 тамызда үш жау ұшағын атып түсіргеннен кейін лейтенант Новотный өзінің Bf 109 «Black 1» ұшағына келген жауынгерлік зақымға қарамастан, әуежай үстінен үш жеңіс шеңбері жасады. Қону кезінде ұшағы сомырсақтап, орташа жарақат алды. Вальтер Новотныйға 56 әуе жеңісінен кейін 4 қыркүйекте Темір крестің рыцарь кресті (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes) табысталды. Осы жоғары наградасы оған Венаға қайтуға мүмкіндік берді. Мұнда ағайындылары Хьюберт пен Вальтер соңғы рет кездесті, ал Хьюберт Сталинградта қаза тапты. Лейтенант Новотный 25 қазанда JG 54-тің 1-ші эскадрильясының (Staffelkapitän) командирі болып тағайындалды, бұрынғы командир Oberleutnant Heinz Lange-ді алмастырды. 1943 жылдың қаңтар айында JG 54 Focke Wulf Fw 190 истребителіне көшуді бастады. Жаңа ұшақтармен Новотный бұрын-соңды болмаған «атып түсіру» көрсеткіштеріне қол жеткізді, көбінесе апталар бойы күніне екі ұшақтан астам атып түсірді. 1943 жылдың 1 ақпанынан бастап Новотный, Шнорер (Новотныйдың 1942 жылдың соңынан бергі қанатты серігі), Антон Добеле және Рудольф Радемахер «шайтан тізбегі» (Teufelskette) немесе Новотный Швармы деп аталған команда құрды, олар соғыс барысында 524 ұшақты атып түсірді, бұл оларды Люфтваффедегі ең табысты командаға айналдырды. Новотный 16 наурызда 69-72-ші жеңісін алды. Ол 1943 жылдың 5 маусымында 344-ші жауынгерлік миссиясында ғасырлық белгіге жетті. Ол ғасырлық марапатты алған 42-ші Люфтваффе ұшқышы болды. 24 маусымға қарай ол тағы 24 жеңіске жетіп, жалпы саны 124-ке жетті. 2 тамызда I группаның командирі гауптман Герхард Хомут ұрыста жараланды. Осыған байланысты команда уақытша Oberleutnant Hans Götz-ке берілді, ол екі күннен кейін қаза тапты. Содан кейін группаның командасы Oberleutnant Otto Vinzent-ке берілді. 11 тамызда Винцентке 2-ші эскадрильяның командасы берілді, ал Новотный уақытша I группаның командасын қабылдады. 15 қыркүйекте Новотный ресми түрде Gruppenkommandeur (группа командирі) болып тағайындалды. Тек тамыз айында ол 49 ұшақты атып түсірді – бұл көрсеткіш Jagdgeschwader 52 (JG 52)-нің Эрих Хартманмен дәл теңесті. Бұл Новотныйдың жалпы жеңісін 161-ге жеткізді. 1 қыркүйекте екі шабуылда он жеңіске жетіп, 183 жеңіске жетті. Жетпіс екі сағаттан кейін бұл сан 189-ға дейін көтеріліп, 8 қыркүйекте оған Емен жапырақты Темір крестінің рыцарь кресті (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub) табысталды. Бұл награданы 1943 жылдың 22 қыркүйегінде фюрер Адольф Гитлер жеке өзі тапсыруға тиіс болған. Алайда, осы күнге дейін Новотный 8 қыркүйекте екі жүзден астам (200) жеңіске жетті, ал 15 қыркүйекте 215-ші жеңісін жеңіп, сол уақытқа дейін Люфтваффедегі ең көп жеңіс алған ұшқыш болды. 17 қыркүйекте екі Лавочкин La 5 және Яковлев ЯК 9 ұшағын атып түсіргеннен кейін ол 218 жеңіске жетті, бұл оған 22 қыркүйекте 1943 жылы Емен жапырақты және қылышты Темір крестінің рыцарь крестін (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub und Schwertern) сыйлады. Жоспарланған «Емен жапырағы» табыстау рәсімі «Қылыш» рәсіміне айналды. Табыстау рәсімі Гитлердің Растенбургтегі штабы – «Құртты қасқыр логовасында» (Wolf's Lair) 22 қыркүйекте 1943 жылы өтті. Сол күні Гитлер үш басқа Люфтваффе офицеріне де наградалар тапсырды: майор Хартман Грассер мен гауптман Генрих Принц цу Зайн Витгенштейнге Емен жапырақтары, ал гауптман Гюнтер Раллға Емен жапырақты Темір крестінің рыцарь крестіне қылыш табысталды.

Nowotny was posted to the Ergänzungsstaffel (Training/Supplement Squadron) of Jagdgeschwader 54 (JG 54) on 1 December 1940. JG 54 at the time was under the command of Major Hannes Trautloft. Nowotny was transferred again, this time to the 9. Staffel (9th squadron) of JG 54 (9./JG 54), the so called Teufelsstaffel (Devils' Squadron) where he was further trained by veterans from the front line (23 February 1941 – 25 March 1941). From 25 March 1941 to 10 March 1942, Notwotny flew with the Stabsstaffel of the Ergänzungs Jagdgruppe JG 54 where he was promoted to Leutnant on 1 April 1941, effective as of 1 February 1941. Nowotny flew a Messerschmitt Bf 109 E 7 (Werknummer 1173—factory number) "White 2" on his 24th operational mission on 19 July 1941 and claimed his first two enemy aircraft, both Polikarpov I 153 biplanes of Voenno Vozdushnye Sily (VVS—Military Air Forces) KBF's 12 OIAE/61 BAB, over Saaremaa. He was shot down in the same engagement by Aleksandr Avdeyev, also in a I 153 fighter. According to Soviet archives, no Soviet aircraft was lost in the engagement. Nowotny spent three days in a dinghy in the Gulf of Riga – on one occasion almost being run down by a Soviet destroyer – until finally being washed ashore on the Latvian coast. Nowotny quickly recovered from his ordeal and on 31 July claimed a Beriev MBR 2 flying boat north west of Saaremaa and an Ilyushin DB 3 bomber south of the island. For the rest of his combat career, Nowotny always wore the trousers (German: Abschußhose roughly "shot down pants" sometimes also referred to as "victory pants") that he had worn during those three days in the Gulf of Riga – with one exception, his last sortie, at Achmer on 8 November 1944, when he was killed flying the Messerschmitt Me 262 jet fighter. In 1942, Nowotny increased his tally of victories and claimed his 30th and 31st kills on 11 July over the Volkhov bridgehead during the Battle of Lyuban, which earned him the Honor Goblet of the Luftwaffe (Ehrenpokal der Luftwaffe) on 14 July 1942. Nowotny shot down a further five aircraft on a single day (32nd – 36th victories), known as an "ace in a day", on 20 July and repeated the designation with seven (48th – 54th victories) on 2 August. After having downed three enemy aircraft on 11 August, Leutnant Nowotny carried out three victory passes over the airfield, despite having sustained combat damage to his own Bf 109 "Black 1". In the subsequent landing, his aircraft somersaulted and he sustained moderate injuries. Walter Nowotny was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes) on 4 September, after 56 aerial victories. The Knight's Cross earned him a home leave to Vienna. Here, the brothers Hubert and Walter met for the last time before Hubert was killed at Stalingrad. Leutnant Nowotny was made Staffelkapitän (squadron leader) of 1. Staffel of JG 54 on 25 October, replacing Oberleutnant Heinz Lange who was transferred. In January 1943, JG 54 started converting to the agile Focke Wulf Fw 190 fighter. With the new aircraft, Nowotny scored at an unprecedented "kill" rate, often averaging more than two planes a day for weeks on end. As of 1 February 1943, Nowotny, Schnörrer, – Nowotny's wingman since late 1942 – Anton Döbele and Rudolf Rademacher, formed a team known as the "chain of devils" (Teufelskette) or the Nowotny Schwarm, which during the course of the war was credited with 524 combined kills, making them the most successful team in the Luftwaffe. Nowotny scored his 69th to 72nd victory on 16 March. He reached the century mark on 5 June 1943, on his 344th combat mission. He was the 42nd Luftwaffe pilot to achieve the century mark. By 24 June, he would accumulate a further 24 victories increasing his total to 124. On 2 August, Hauptmann Gerhard Homuth, the commander of I. Gruppe was wounded in combat. In consequence, command temporarily was passed to Oberleutnant Hans Götz who was killed in action only two days later. Command of the Gruppe was then given to Oberleutnant Otto Vinzent. On 11 August, Vinzent was given command of 2. Staffel and Nowotny temporarily assumed command of I. Gruppe. On 15 September, Nowotny was officially appointed Gruppenkommandeur (group commander) of I. Gruppe. In August alone, he shot down 49 aircraft – a number matched exactly by Jagdgeschwader 52's (JG 52) Erich Hartmann – bringing Nowotny's total to 161 victories. On 1 September, he scored ten victories in two sorties, which took his tally to 183. Seventy two hours later, that number had risen to 189, earning him the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub) on 8 September. The award was to be personally presented by the Führer, Adolf Hitler, on 22 September 1943. However, by this date Nowotny had claimed his double century (200) on 8 September, and, on 15 September, his 215th victory, making him the highest scoring pilot in the Luftwaffe to that time. Two Lavochkin La 5s and a Yakovlev Yak 9 on 17 September brought his score to 218 victories, earning him Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves and Swords (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub und Schwertern) on 22 September 1943. The planned "Oak Leaves" presentation thus became a "Swords" ceremony. The presentation was made by Hitler at the Wolf's Lair, Hitler's headquarters in Rastenburg on 22 September 1943. Three other Luftwaffe officers were presented with awards that day by Hitler, Major Hartmann Grasser and Hauptmann Heinrich Prinz zu Sayn Wittgenstein were awarded the Oak Leaves, and Hauptmann Günther Rall also received the Swords to his Knight's Cross with Oak Leaves.

Алмаздар

Новотный 1943 жылдың 21 қыркүйегінде 225-ші жеңісінен кейін 1 қазаннан бастап гауптман шеніне көтерілді. 1943 жылдың 14 қазанында ол 442 жауынгерлік миссиядан кейін 250 жеңіске жеткен алғашқы ұшқыш атанды. Новотный осы жетістігін Вильнадағы Риа барында тойлап жатқанда Гитлерден телефон қоңырауы алды, онда оған Емен жапырақтары, қылыштар және алмаздары бар Темір крестің рыцарь кресі (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub, Schwertern und Brillanten) табысталғаны хабарланды. Осылайша ол осындай наградаға ие болған 27 адамның арасында сегізінші болды. Алмаздарды (Brillanten) Гитлер 1943 жылдың 19 қазанында Кетржин (немісше: Растенбург) маңындағы Вольфсшанцеде тапсырды. Новотный бірден Венаға қысқа демалысқа кетіп, содан кейін алдыңғы қатардағы бөлімшесіне оралды. 1943 жылдың 29 қазанында Новотный оберфельдвебель Отто Киттельге Темір крестің рыцарь кресін табыс етті. Келесі күндері Новотный Карл Шнорердің қанатты серігі ретінде оның жеңістерін көбейтуге көмектесті. 11 қарашада Антон Добеле Il-2 Sturmovik ұшағымен әуеде соқтығысып қаза тапты. Келесі күні, 1943 жылдың 12 қарашасында, Шнорер төмен биіктікте парашютпен секіріп құтылғаннан кейін ауыр жарақат алды. Шнорердің орнын Новотнийдің қанатты серігі ретінде унтер-офицер Эрнст Рихтер басты. Рихтермен бірге Новотный 1943 жылдың 15 қарашасында Шығыс майданында соңғы екі әуе жеңісін тіркеді. Барлығы Новотный 255 расталған және тағы 50 расталмаған жоюға ие болды, содан кейін ол жауынгерлік міндеттен босатылды. Новотный Германияда үгіт-насихат турнесіне жіберілді, оның аясында 1943 жылдың 7 желтоқсанында, Новотнийдің 23 жасқа толу күнінде теміржол инженері Август Киндерватерге Соғыс еңбегі үшін крестің рыцарь кресі (Ritterkreuz des Kriegsverdienstkreuzes) табыс етілді. Рождествоға дейін ол Бад-Айльсендегі Focke Wulf зауытына барды, онда профессор Курт Танк оны күтіп алды. Вена қаласының мэрі, дипломатиялық инженер Ханс Блашке Новотныйға қаланың құрмет сақинасын 1944 жылдың 11 қаңтарында табыс етті, салтанатты рәсім бір аптадан кейін өтті. Новотный оны өзіне лайық емес деп санап, көңілі толық болмай қабылдады. Оның келесі ресми сапары Зелла-Мехлистегі кеңсе машиналарын жасау зауытына (Büromaschinenfabrik) болды, содан кейін ол қысқа уақытқа 54-ші жауынгерлік эскадрильяға оралды. 1944 жылдың сәуір айында Новотный Jagdgeschwader 101 (JG 101) эскадрильясының командирі (Geschwaderkommodore) және Jagdfliegerschule 1, Luftwaffe ұшқыштарын даярлайтын мектептің командирі болып тағайындалды. JG 54-те болмаған кезеңде Новотный уақытша I. топтың командирі болып гауптман Хайнц Лангемен ауыстырылды. 4 ақпанда гауптман Хорст Адемейт ресми түрде Новотнийдің орнына топ командирі (Gruppenkommandeur) болып тағайындалды.

Nowotny was promoted to Hauptmann on 21 September 1943, effective as of 1 October, following his 225th victory. On 14 October 1943, he became the first pilot to reach 250 victories, following his 442 combat missions. Nowotny was celebrating this feat in the Ria Bar in Vilna when he received a phone call from Hitler himself, announcing that he had been awarded the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves, Swords and Diamonds (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub, Schwertern und Brillanten), making him the eighth of 27 men to be so honored. The Brillanten (Diamonds) were presented by Hitler at the Wolfsschanze, near Kętrzyn (German: Rastenburg) on 19 October 1943. Nowotny immediately went on a short vacation to Vienna before returning to his front line unit. On 29 October 1943, Nowotny presented the Knight's Cross of the Iron Cross to Oberfeldwebel Otto Kittel. In the days following, Nowotny flew as wingman to Karl Schnörrer, helping him accumulate further victories. On 11 November, Anton Döbele was killed in a mid air collision with an Il 2 Sturmovik. The next day, 12 November 1943, Schnörrer was severely injured after bailing out at low altitude. Schnörrer was replaced as Nowotny's wingman by Unteroffizier Ernst Richter. With Richter, Nowotny claimed his final two aerial victories on the Eastern Front on 15 November 1943. In total, Nowotny had claimed 255 confirmed kills plus a further 50 unconfirmed, before he was taken off combat duty. Nowotny was sent on a propaganda tour in Germany, which included the presentation of the Knight's Cross of the War Merit Cross (Ritterkreuz des Kriegsverdienstkreuzes) to the railroad engineer August Kindervater on 7 December 1943 – Nowotny's 23rd birthday. Shortly before Christmas, he visited the Focke Wulf production site at Bad Eilsen, where he was met by Professor Kurt Tank. The mayor of Vienna, Dipl. Ing. Hanns Blaschke awarded Nowotny the city's ring of honour on 11 January 1944, the presentation taking place a week later. It was a token that Nowotny accepted reluctantly, feeling that he did not deserve it. His next official visit was the Büromaschinenfabrik (office machinery factory) at Zella Mehlis, before he briefly returned to Jagdgeschwader 54. Nowotny was made Geschwaderkommodore of Jagdgeschwader 101 (JG 101) and commander of the Jagdfliegerschule 1, a Luftwaffe fighter pilot training school at Pau in southern France, in April 1944. During his absence from JG 54, Nowotny was temporarily replaced by Hauptmann Heinz Lange as commander of I. Gruppe. On 4 February, Hauptmann Horst Ademeit officially succeeded Nowotny as Gruppenkommandeur.

Командо Новотный және өлім

1944 жылдың қыркүйегінде Новотный Оснабрюк маңындағы әуежайлардан жаңадан құрылған Messerschmitt Me 262 ұшағын ұшырып, «Командо Новотный» деп аталған арнайы бөлімнің командирі болды. Бұл бөлім жаумен күресу ғана емес, сонымен қатар Me 262 ұшағының «жаңа кезеңін» бастан кешіру және реактивтік бөлімге лайықты тактиканы әзірлеумен де айналысуға тиіс болды. 7 қазанда Новотный B-24 Liberator бомбалаушысын атып түсірді, бұл Батыс майданындағы оның алғашқы әуе жеңісі болды. Генералдар Альфред Келлер мен Адольф Галланд 1944 жылдың 7 қарашасында Ахмер әуежайында тексеру жоспарлаған. Галланд «Командо Новотный» бөліміне бірнеше рет барып, Me 262 ұшағының жоғары шығындары мен аз жетістіктеріне қатты алаңдаған. Ахмер мен Хесепедегі екі әуежайды тексергеннен кейін, ол Пентэрнапп казармасында соңғы апталардағы мәселелерді талқылады. Бірнеше ұшқыш Me 262 ұшағының жауынгерлік операцияларға дайындығына күмән білдірді. Келесі күні, 1944 жылдың 8 қарашасында, генералдар Новотныйдың штабына қайта келді, ал Келлер өткен жылдардың ассайларының қорқақ болғанын және Люфтваффе өзінің жауынгерлік рухын жоғалтқанын мәлімдеді. Бірден кейін штабқа үлкен бомбалаушылар тобының жақындап келе жатқаны туралы хабар жетті. Me 262 ұшақтарының екі тобы ұшып көтерілуге дайындалды: Эрих Бюттнер мен Франц Шалл Хесепеде, ал Новотный мен Гюнтер Вегманн Ахмерде. Бастапқыда Шалл мен Вегманн ғана ұшып көтеріле алды, себебі Бюттнердің дөңгелегі тесілді, ал Новотныйдың турбиналары бастапқыда іске қосылмады. Біраз кешігуден кейін Новотный ұшып, жаумен жеке күресті, Шалл мен Вегманн бұрын ұрыс кезінде зардап шегіп, әрекеттен шықты. Новотный радио арқылы B-24 Liberator және P-51 Mustang бомбалаушыларын атып түсіргенін хабарлады, содан кейін бір қозғалтқыштың істен шыққанын және «жанып жатырмын» деген сөзді қамтитын соңғы, түсініксіз хабарлама жіберді. Хельмут Леннартц еске алды: «Новотныйдың апатын жақсы есімде. Біздің бөлімнің радиооператоры Фельдвебель Госслер әуежайда радио орнатқан. Осы құрал арқылы мен және көптеген адамдар Новотныйдың ұшағымен радиобайланысын тыңдадық. Оның соңғы сөздері «Мен оттамын» немесе «Ол отта» болды. Сөздер сәл бұрмаланған. Новотный қозғалтқыштың істен шығуынан қаза тапты ма, әлде АҚШ Әскери-әуе күштерінің (USAAF) капитаны Эрнест С. Файбелкорн (20-шы истребитель тобы) және 1-ші лейтенант Эдвард «Бадди» Хейдон (357-ші истребитель тобы) Хесепеден шығысқа қарай атып түсірді ме, әлі белгісіз. Соңғы жылдары АҚШ әскери тарихшылары Новотныйдың жеңімпазы 364-ші истребитель тобының P-51D ұшқышы лейтенант Ричард В. Стивенс болуы мүмкін деп болжады. Көптеген куәгерлер Новотныйдың Me 262 A-1a (Werknummer 110 400) «Ақ 8» ұшағының бұлттардан тік түсіп, Хесепеден шығысқа қарай Епедегі жерге құлағанын көрді. Новотный Венада мемлекеттік жерлеу рәсімімен қосылды. Құрмет сақшыларына оның досы Карл Шнорер, полковник Гордон Голоб, майор Рудольф Шёнерт, гауптман Хайнц Штрюнинг, майор Йозеф Фёзе және майор Георг Кристоль кірді. Еске алу сөзін генерал-оберст Отто Деслох айтты. Новотный Венаның орталық зиратында Вена қаласының демеушілігімен құрметті қабірге жерленді. Австрияның Жасылдар партиясының бастамасымен Венаның парламенті әлеуметтік демократтар мен жасылдар қолдаған қарар қабылдады, нәтижесінде 2003 жылы қабірге арналған құрмет статусы алынып тасталды. Новотныйдың қабірі солшыл және оңшыл экстремистердің жиі шабуылдары мен естелік шараларының нысаны болып табылады. Новотныйдың қазасынан кейін, оның Me 262 ұшағының қалдықтары бар ескерткіш Епедегі құлау орнында салынды. Ескерткіштегі тақтада: «1944 жылдың 8 қарашасында 258 әуе жеңісінен кейін, рыцарь крестімен емен жапырақтары, қылыштармен және алмаздармен марапатталған майор Уолтер Новотный халық пен отаны үшін қаза тапты» деп жазылған. 2017 жылдың тамызында Брамшеде ұзақ талқылаудан кейін тақта жаңа мәтінмен ауыстырылды, онда соғыс батырлары деп саналатындарды еске алу және соғыс пен қарсылық құрбандарын еске алу мәселесі көтерілді.

In September 1944, Nowotny was made commander of a specialist unit dubbed Kommando Nowotny, flying the newly developed Messerschmitt Me 262 out of airfields near Osnabrück. The unit not only had to contend with the enemy, but also with working through the 'teething' phase of the Me 262 and developing the tactics appropriate for a jet unit. On 7 October, Nowotny downed a B 24 Liberator bomber, his first aerial victory on the Western Front. Generals Alfred Keller and Adolf Galland had scheduled an inspection at Achmer Airfield for the afternoon of 7 November 1944. Galland had already visited Kommando Nowotny several times and was deeply concerned over the high attrition rate and meager success achieved by the Me 262. After inspecting the two airfields at Achmer and Hesepe, he stayed in the Penterknapp barracks discussing the problems of the past few weeks. Several pilots openly expressed their doubts as to the readiness of the Me 262 for combat operations. The next morning, 8 November 1944, the Generals arrived again at Nowotny's command post and Keller declared that the aces of the past years had become cowards and that the Luftwaffe had lost its fighting spirit. Shortly after, news reached the command post of a large bomber formation approaching. Two Rotten of Me 262 were prepared for take off, Erich Büttner and Franz Schall at Hesepe, and Nowotny and Günther Wegmann at Achmer. At first only Schall and Wegmann managed to take off because Büttner had a punctured tire during taxiing and Nowotny's turbines initially refused to start. With some delay, Nowotny took off and engaged the enemy on his own, Schall and Wegmann having since retired from the action after sustaining battle damage. Nowotny radioed that he had downed a B 24 Liberator and a P 51 Mustang before he reported one engine failing and made one final garbled transmission containing the word "burning". Helmut Lennartz recalled:

"I remember Nowotny's crash very well. Feldwebel Gossler, a radio operator with our unit, had set up a radio on the airfield. Over this set I and many others listened to the radio communications with Nowotny's aircraft. His last words were, "I'm on fire" or "it's on fire". The words were slightly garbled. It remains unclear whether Nowotny was killed due to engine failure or whether he was shot down by United States Army Air Forces (USAAF) Captain Ernest C. Fiebelkorn (20th Fighter Group) and 1st Lieutenant Edward "Buddy" Haydon (357th Fighter Group) east of Hesepe. In recent years, United States military historians proposed that Nowotny's victor may have been P 51D pilot Lieutenant Richard W. Stevens of the 364th Fighter Group. Many witnesses observed Nowotny's Me 262 A 1a (Werknummer 110 400) "White 8" dive vertically out of the clouds and crash at Epe, east of Hesepe. Nowotny was given a state funeral in Vienna. The guard of honour was composed of his friend Karl Schnörrer, Oberst Gordon Gollob, Major Rudolf Schoenert, Hauptmann Heinz Strüning, Major Josef Fözö and Major Georg Christl. The eulogy was delivered by Generaloberst Otto Deßloch. Nowotny was buried at the Vienna Central Cemetery in a grave of honour sponsored by the city of Vienna. Following an initiative by the Austrian Green Party and debates in the Vienna Landtag, a resolution supported by Social Democrats and Greens was passed to remove the status of honour in 2003. Nowotny's grave remains a frequent target of both far left vandalism and far right memorial festivities. Following Nowotny's death, a stone memorial was built at the crash site in Epe which included remnants of his Me 262. The commemorating plaque on the memorial read: "Here on 8 November 1944, following 258 aerial victories, the recipient of the Knight's Cross with Oak Leaves, Swords and Diamonds, Major Walter Nowotny, fell for the people and the fatherland." In August 2017, following a lengthy debate in Bramsche, the plaque was replaced with a new text, addressing the issue of commemorating alleged war heroes, and commemorating the victims of war and resistance.

Әуедегі жеңіске деген сенім

АҚШ тарихшысы Дэвид Т. Забеккидің мәліметінше, Новотный 258 әуе жеңісіне ие болған. Спик те Новотныйдың 442 жауынгерлік миссияда 258 әуе жеңісіне қол жеткізгенін көрсетеді. Новотный осы жеңістердің 255-ін Шығыс майданында, ал үш жеңісті Рейхті қорғау кезінде алғашқы реактивті истребительдердің бірі – Me 262 ұшағымен одда жеткізген. Матьюс пен Форман, «Люфтваффе Астарлары – Өмірбаяндар және Жеңіс туралы талаптар» кітабының авторлары, Германия Федералдық мұрағатындағы мәліметтерді зерттеді және 256 әуе жеңісі туралы расталған мәлімдемелерді, сондай-ақ тағы төрт расталмаған мәлімдемені тапты. Бұл расталған мәлімдемелердің саны Шығыс майданында 255 әуе жеңісін және Батыс майданында Me 262 реактивті истребителімен бір жеңісті қамтиды.