Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соңғы күнгі Иса Мәсіх шіркеуінің президенті Джордж Альберт Смит аға (4 сәуір 1870 – 4 сәуір 1951) – американ діни қайраткері, Соңғы күнгі Иса Мәсіх шіркеуінің сегізінші президенті болған.
President of The Church of Jesus Christ of Latter day Saints
the president of The Church of Jesus Christ of Latter day Saints
George Albert Smith Sr. (April 4, 1870 – April 4, 1951) was an American religious leader who served as the eighth president of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church).
Ерте өмір
Солт-Лейк-Ситиде, Юта аймағында дүниеге келген Смит, соңғы күндердің қасиетті әулиесі Джон Генри Смиттың он тоғыз баласының бірі еді. Оның анасы Сара Фарр, Джон Генри Смиттың екі әйелінің біріншісі болды (олар көп жыл бойы бірге өмір сүрді). Оның құрметіне аталған әкесі де ЛДС шіркеуінің елшісі болған, сондай-ақ шіркеудің негізін қалаушы Джозеф Смиттың туысы еді. Джон Генри Смит және Джордж Альберт Смит – 1903 және 1910 жылдар аралығында бірге қызмет еткен Он екі елшінің кворумында бір уақытта болған жалғыз әке мен ұл. Жастық шағында Смит Zion's Co-operative Mercantile Institution (ZCMI) зауытында жұмыс істеді және Юта штабы бойынша сатушы ретінде саяхат жасады. Смит 1884 жылы Бригам Янг академиясында орта мектепті бітірді. Содан кейін ол Deseret университетінде (кейін Юта университеті) бір жыл заң оқыды. ZCMI-де сатушы болып жұмыс істеген кезде ол Панака, Невададан басталып, солтүстік-шығысқа қарай бағытталған ұзақ сапар жасады, Смит азық-түлікке тапсырыс алса, оның серігі Джеймс Пултон – аяқ киімге тапсырыс алды. Бұл сапарда Смит көптеген спонтанды концерттер берді, ол гармоника мен гитарада ойнап, Пултон флейтада ырғақ қосты. Бұл саяхат барысында Смит Панакадан солтүстікке қарай өтетін қалаларда жексенбі күндері ЛДС шіркеуінің құлшылықтарына қатысып тұрды. Ол әдетте қонақ ретінде сөз сөйлеуге шақырылатын.
Born in Salt Lake City, Utah Territory, Smith was one of nineteen children of Latter Day Saint apostle John Henry Smith. His mother, Sarah Farr, was the first of John Henry Smith's two wives (whom he had simultaneously for many years). His grandfather, for whom he was named, was also an LDS Church apostle as well as a cousin of church founder Joseph Smith. John Henry Smith and George Albert Smith are the only father and son pair to have been members of the Quorum of the Twelve at the same time, having served in the Quorum together between 1903 and 1910. In his youth, Smith worked at the Zion's Co operative Mercantile Institution (ZCMI) factory and traveled throughout Utah as a salesman. Smith attended high school at Brigham Young Academy, graduating in 1884. He then studied law at University of Deseret (later the University of Utah) for a year. His work as a salesman for ZCMI involved a long trip, starting at Panaca, Nevada and moving north eastward, with Smith taking grocery orders while his associate, James Poulton, took shoe orders. Smith also gave many impromptu concerts on this sales trip, playing on harmonica and guitar with Poulton accompanying on the flute. During this journey Smith would regularly attend LDS Church services on Sundays in the towns he passed through coming north from Panaca. He would be regularly invited to give a talk while visiting.
Жұмыспен қамту және саясат
1894 жылы шіркеудің Оңтүстік штаттардағы миссионерлік қызметінен оралғаннан кейін Смит ZCMI-де саяхатшы сатушының көмекшісі болып жұмысқа орналасты. Ол бұл жұмыста өте жақсы өнер көрсеткендіктен, қораптар жинау шеберханасына ауыстырылды, онда да табысқа жетіп, ZCMI-нің Солт-Лейк округі бойынша оптомдық азық-түлік сатушысы болып тағайындалды. Смит сонымен қатар Канаб мал шаруашылығы компаниясының хатшысы және Юта Ұлттық гвардиясының мүшесі болды. 1896 жылы ол Республикалық партияға қосылып, АҚШ президенті болған Уильям Маккинлиді қолдау науқанына қатысты. Кейіннен 1901 жылы Буффалодағы Панамерикандық көрмеде болып, Маккинлиді өлтірген оқтың дыбысын естіді. 1898 және 1903 жылдары Юта штатындағы Жер кеңсесінің қабылдаушысы болып тағайындалды. Жас кезінде теміржол жолын салу үшін жерді өлшеу кезінде Смиттің көзі күн сәулесінен зардап шегіп, көру қабілеті нашарлады. 1902 жылы Смитті АҚШ Сенатына үміткер болуға көндіруге тырысқандар болды. Бірақ ол Рид Смутқа республикалық партиядан кандидат болуға мүмкіндік берді. 1920 жылы шіркеудің Еуропалық миссиясының президенті болып қызмет еткенде, Смит Англия мен Шотландияға сапар шекті. Бұл сапарды Британ сауда палатасы ұйымдастырған Америка тауарларының көрмесіне ZCMI өкілі ретінде қатысты. 1921 жылы Смит Солт-Лейк-Сити сауда палатасының мүшесі болды. 1923 жылы ол АҚШ президенті Уоррен Г. Хардингтің Солт-Лейк-Ситиге сапарына арналған қарсы алу комитетіне кірді. Смит патриотизмімен белгілі болды және түрлі американдық патриоттық ұйымдарға мүше болды. Ол Американың скауттар ұйымының (BSA) ынталы жақтаушысы еді. 1912 жылы LDS шіркеуінің скаут отрядарын демеушілік ету туралы шешіміне тікелей қатысты және оның іске асырылуына белсенді түрде көмектесті. Әсіресе 1920 жылдары Смит Солт-Лейк-Ситидің кәсіпкерлерімен үнемі байланысып, скауттарға қаржы жәрдем беруге шақыратын. 1920 жылдары Смит 12-ші аймақ бойынша BSA өңірлік атқару кеңесінің мүшесі болып сайланды. Бұл кеңес Калифорния, Невада, Аризона және Юта штаттарындағы скауттар қызметін бақылады. 1933 жылдан бастап Смит Ютадағы көзі нашар көргендер қоғамының президенті болды. Ол 1949 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Оның басшылығымен қоғам Солт-Лейк-Ситиде соқырларға арналған жаңа үй салды. Сондай-ақ олар Мормон кітабының Брайль әрпімен жазылған тұңғыш басылымын шығарды.
In 1894, after returning from serving in the church's Southern States Mission, Smith got a job as assistant to a traveling salesman at ZCMI. He excelled at this enough to be promoted to working in the packing box shop, where he again excelled and was promoted to wholesale grocery salesman for ZCMI's Salt Lake County operations. Smith also served as secretary of the Kanab Cattle Company and a member of the Utah National Guard. In 1896, he had joined the Republican Party and campaigned for William McKinley, who became President of the United States. He was later present at the Pan American exposition in Buffalo in 1901 and heard the shot that killed McKinley. He was appointed as a receiver for the Land Office in Utah in the years 1898 and 1903. While surveying for a railroad as a young man, Smith's eyesight was permanently impaired by glare from the sun. In 1902, there were those who sought to convince Smith to run for the United States Senate. He instead deferred to allow Reed Smoot to be the Republican candidate. In 1920, while serving as president of the church's European Mission, Smith toured England and Scotland as the ZCMI representative to the American Goods Association tour sponsored by the British Chamber of Trade. In 1921, Smith became a member of the Salt Lake City Chamber of Commerce. In 1923, he served on the reception committee for US President Warren G. Harding's visit to Salt Lake City. Smith was known for his patriotism and joined various American patriotic groups. He was also an ardent supporter of the Boy Scouts of America (BSA). He was among those closely involved in the 1912 decision for the LDS Church to sponsor scout troops. He also was closely involved in its implementation. Especially in the 1920s, Smith would regularly contact Salt Lake City businessmen to personally urge them to donate money to scouting. In the 1920s Smith was elected a member of the BSA Regional Executive Council for the 12th region. This council oversaw scouting in California, Nevada, Arizona and Utah. Starting in 1933 Smith was president of the Utah Society for the Sightless. He continued in this position until 1949. Under his leadership the society built a new home for the blind in Salt Lake City. They also printed the first Braille edition of the Book of Mormon.
Неке және отбасы
1892 жылдың 25 мамырында Смит Манти ғибадатханасында Уилфорд Вудраффтың немересі Люси Эмили Вудраффқа үйленді. Кейіннен олардың үш баласы болды. Олардың алғашқы қызы некеден бірнеше жыл өткен соң дүниеге келді, жүктілік Вудрафф Люсиге ана болу үшін діни бата бергеннен кейін көп ұзамай басталды. Люси өскен кезінде көп уақытын әкесінің үйінде өткізді және оны әкесінен гөрі әкесі сияқты жақын сезінді. Смиттің ұлы Джордж Альберт Смит кіші Гарвард бизнес мектебінде профессор болды. Смиттің қызы Эмили Стюарт біраз уақыт бойы Алғашқы Бас кеңесінде қызмет етті. Луи Б. Фелт, Алғашқының бас инспекторы, Стюартқа Денвердегі ауруханалық курстарға қатысуға көмектесті, осылайша ол медбике ретінде алған медициналық білімін кеңейтті. Кейін ол Солт-Лейк-Ситидегі Алғашқы балалар ауруханасының жетекшілерінің бірі болды. Ол және Мей Андерсон аурухананы басқару жолы туралы келіспеді, нәтижесінде 1932 жылы Алғашқы Бас кеңесінен кетіп қалды. Смиттің екінші қызы Эдит тарих бойынша магистр дәрежесін алды. 1930 жылдардың көп бөлігінде Смит күйеуі Джордж Эллиотты Монтанадағы Солт-Лейк моргінің акцияларды алаяқтықпен сатуына байланысты пошта алаяқтығы айыптарынан қорғаумен айналысты. Смиттің ағасы Уинслоу Фарр Смит та осы айыптауларға қатысты. Смит бұл айыптаулардың негізсіз екенін, Солт-Лейк моргінің төмен бағаларына ренжіген басқа морг иелері жасағанын айтты. Люси Еуропадағы Әйелдер қауымдастығының президенті болды, ал Смит миссия президенті болды. Ол сондай-ақ әлемдік кеңеске делегат болды. Люси Смит 29 жыл бойы YW MIA Бас кеңесінің мүшесі болды. Люси Смит 1937 жылы қайтыс болды. Смит қайтадан үйленбеді, бұл оны Гордон Б. Хинкли мен Томас С. Монсон екеуі де жесір күйінде президенттіктерінің соңғы кезеңін өткенге дейін шіркеу президенті болып қызмет еткен кезде әйелі тірі болмаған жалғыз адам етті.
On May 25, 1892, Smith married Lucy Emily Woodruff, a granddaughter of Wilford Woodruff, in the Manti Temple. The couple later had three children. It was several years after their marriage that the first daughter was born, with the pregnancy starting shortly after Woodruff gave Lucy a priesthood blessing to be a mother. Lucy had spent much of her time growing up in the household of her grandfather and looked on him as almost more of a father than a grandfather. Smith's son, George Albert Smith, Jr., became a professor at Harvard Business School. Smith's daughter Emily Stewart, served for a time on the Primary General Board. Louie B. Felt, the general superintendent of the Primary, guided Stewart to take a hospital training course in Denver expand her medical training she already had as a registered nurse. She then became one of the leaders of Primary Children's Hospital in Salt Lake City. She and May Anderson disagreed on how to run the hospital which led to her resignation from the Primary General Board in 1932. Smith's second daughter, Edith, earned a master's degree in history. For much of the 1930s Smith was involved in protecting her husband, George Elliott, from charges of mail fraud connected with alleged fraudulent stock sales by the Salt Lake Mortuary in Montana. Smith's brother, Winslow Farr Smith, was also involved with these charges. Smith felt the charges were baseless charges developed by other morticians who resented the Salt Lake Mortuary's low prices. Lucy served as president of the Relief Society in Europe while Smith was the mission president. She also was a delegate to the world council. She was a member of the YW MIA's General Board for 29 years. Lucy Smith died in 1937. Smith never remarried, which made him the only man to have not had a living wife while he was serving as church president until Gordon B. Hinckley and Thomas S. Monson both served the later part of their presidencies while widowed.
ЛДС шіркеуінің қызметі
Люсиге үйленер алдында Смит Оңтүстік Ютаның көптеген аймақтарында Өзара жақсарту қауымдастығының (MIA) миссионері болып қызмет етті. 1891 жылдың 7 қыркүйегінде миссионер ретінде тағайындалды. Ол Бригам Янгтың немересі Уильям Б. Дугалмен бірге қызмет етті. Олар 4 округке бөлінді: Джуаб, Миллард, Бивер және Айрон округтері. Тапсырма жас жігіттер мен қыздардың MIA-ға қатысуын және белсенділігін арттыру болды. Смит пен оның жаңа әйелі Люси 1892 жылдан 1894 жылға дейін шіркеудің Оңтүстік штаттар миссиясында миссионерлер болды, ал Дж. Голден Кимбол олардың миссия президенті болды. Смит миссия хатшысы болып тағайындалды. Смит 1892 жылдың 23 маусымында Оңтүстік штаттар миссиясына аттанғанда, Люсиді Солт-Лейк-Ситиде қалдырды. Смиттің Теннессидегі алғашқы қызметі – Нашвилл қаласының және оның айналасындағы аумақты қамтитын Орта Теннесси округінде қызмет ету болды. Ол тамыз айында миссия хатшысы, яғни миссия президентінің бас көмекшісі лауазымын атқаруға ниеттенді. Сол кезде әйелі де оған қосылуы жоспарланған. Алайда, Кимболл Смит әйелі келгенге дейін миссияда толыққанды дайындықтан өтуі керек деп ойлады, сондықтан қарашаға дейін оған қосылуға рұқсат бермеді. 1892 жылдың қарашасынан 1893 жылдың тамызына дейін және 1893 жылдың қазанынан 1894 жылдың мамырына дейін Кимболл миссиядан тыс болғандықтан, Смит миссия президентінің міндетін атқарушы болды. Сол кездегідей, Смит миссияға аттанғанда жетпіс ретінде изделіп, кияланды. Отанға оралғаннан кейін ол Солт-Лейк-Ситидегі жетпісшілердің үшінші кворумының мүшесі болды, бұл оның аймақта миссионерлік жұмысты жүргізуге арналған нақты тапсырмалары бар екенін білдірді. Смит сондай-ақ жексенбілік мектеп мұғалімі және Солт-Лейк-Ситидегі 17-ші округтің ұйым басшысы болып қызмет етті, ол Храм алаңының солтүстік-батысында орналасқан. 1902 жылға дейін Смит Рихард Р. Лайман мен Джозеф Ф. Мерриллге жас жігіттерге арналған Солт-Лейк діни ордасының жастар бағдарламасын басқаруға көмектесті. Сол кезде Солт-Лейк діни ордасы Солт-Лейк округінің барлық аумағын қамтыды және ЛДС шіркеуінің мүшелері саны бойынша ең ірі діни ордасы болды. Бұл шіркеудің "басты" діни ордасы ретінде қарастырылды, ал Лайман, Меррилл және Смит шіркеудің барлық жерінде қабылданған бағдарламалар мен өзгерістерді бастады. 1920 жылдан 1921 жылға дейін Смит шіркеудің британдық және еуропалық миссияларының президенті болды. Осы қызметінде ол Ұлыбританияда, Ирландияда, Францияда, Нидерландыда, Швейцарияда және Германияда уағыздады. Ол ағылшын үкіметін шіркеуге көбірек миссионерлер жіберуге рұқсат беру үшін талмай жұмыс істеді, сондай-ақ швейцариялық шенеуніктермен кездесіп, бұл елге көбірек миссионерлер жіберуге рұқсат алды. Еуропалық миссияға басшылық еткен кезде Смит Ұлыбританиядан Швецияға сапар барысында алғаш рет ұшаққа отырды. 1920-1930 жылдары ол саяхатта ұшақтарды пайдалануды жақтады. Шіркеудің Бірінші Президенттігінің мүшесі Д. Рубен Кларк ұшақтарды пайдалануға қарсы болды. Авиацияның осы алғашқы жылдарында көптеген ұшақтар апатқа ұшырағандықтан, Кларктың бұл мәселеге қатысты көзқарасы да дұрыс болуы мүмкін. 1922 жылдан 1935 жылға дейін Смит шіркеудің MIA-ның бас инспекторы болды. Оның кеңесшілері Рихард Р. Лайман мен Мелвин Дж. Баллард болды. Оның қызмет ету кезеңінде жас жігіттер мен жас қыздардың MIA ұйымдары арасындағы ынтымақтастық артты. Бұған 1929 жылы шыққан "Improvement Era" журналымен біріккен "Young Woman's Journal" журналы да дәлел. 1935 жылы Альберт Э. Боуэн бұл лауазымға тағайындалды. Оның ауруларының көп бөлігі елші болып қызмет еткен алғашқы алты жылында діни конференцияларға қатысқан кезде туындаған қиын жағдайлардың салдарынан болды. 1921 жылы Еуропадан оралғаннан кейін Смит діни конференцияларға толық кестемен қатысты. Сол жылы ол Юта, Аризона және Мексикадағы Чиуауа штатында өткен діни конференцияларға төрағалық етті. 1921 жылы Смит Deseret News баспасының атқарушы кеңесінің төрағасы болды. Ол сондай-ақ діни сабақтардың жалпы кеңесінде болды, бұл апта ішіндегі діни оқулар болды, кейіннен олар Жас ерлер мен жас қыздар бағдарламаларымен біріктірілді. Ол сондай-ақ шіркеудің жүз жылдық мерекесін өткізу жөніндегі комитеттің төрағасы болды. 1930 жылы Смит ЛДС шіркеуінің тарихына қызығушылық танытқан достарынан бір топты үйіне шақырды. Олар Юта Пионерлік Жолдар және Ескерткіштер қауымдастығын құрды. Смит осы ұйымның бірінші президенті болды. Олар келесі бес жыл ішінде АҚШ-тың батысында көптеген тарихи белгілерді орнатты. Бұл топ ақырында 100-ден астам ескерткіштер мен белгілерді орнатты. Кворум президенті Руджер Клоусонның 1943 жылы қайтыс болуымен Смит Он Екі Апостолдың Кворумының президенті ретінде бекітілді және бұл лауазымда екі жыл қызмет етті.
Just prior to his marriage to Lucy, Smith served as a Mutual Improvement Association (MIA) missionary throughout many areas in Southern Utah. He was set apart as a missionary on September 7, 1891. He was assigned to serve with William B. Dougall, Jr., who was a grandson of Brigham Young. They were assigned to the 4 stakes that covered Juab, Millard, Beaver and Iron counties. The assignment was to increase attendance and participation in MIA, for both young men and young women. Smith and his new wife, Lucy, were missionaries in the church's Southern States Mission, with J. Golden Kimball as their mission president, from 1892 to 1894. Smith was appointed mission secretary. Initially when Smith left to serve in the Southern States mission on June 23, 1892, he left Lucy behind in Salt Lake City. Smith's first assignment in Tennessee was to serve in the Middle Tennessee District, covering the area in and around the city of Nashville. It was intended he would assume the position of mission secretary, essentially chief assistant to the mission president, in August. It was also planned for his wife to join him at that time. However, Kimball felt that Smith needed more training in the mission field before being joined by his wife, and so did not allow her to join her husband until November. From November 1892 to August 1893 and from October 1893 to May 1894 Kimball was out of the mission so Smith was acting mission president. As was common at the time, Smith was ordained a seventy when he went on his mission. After returning, he was made a member of the third quorum of the seventies presiding council in Salt Lake City, which meant he had specific assignments for conducting missionary outreach in the area. Smith also served as a Sunday School teacher and then as the organization's superintendent for the 17th Ward in Salt Lake City, immediately north west of Temple Square. For a few years leading up to 1902 Smith served as an assistant to Richard R. Lyman and Joseph F. Merrill in running the Salt Lake Stake's youth program for young men. At the time the Salt Lake Stake took in all of Salt Lake county and was by far the largest stake by membership in the LDS Church. It was looked upon as the "flagship" stake of the church, and Lyman, Merrill and Smith initiated programs and changes that were adopted elsewhere throughout the church. From 1920 until 1921 Smith served as president of the church's British and European missions. In this capacity, he preached in the United Kingdom, Ireland, France, the Netherlands, Switzerland, and Germany. He worked tirelessly to convince the British government to allow the church to send more missionaries and also met with Swiss officials to get permission to send more missionaries to that country. While presiding over the European Mission, Smith had his first airplane flight as part of a journey from Britain to Sweden. Throughout the 1920s and 1930s he was a strong supporter of use of airplanes in travel. J. Reuben Clark, of the church's First Presidency, was an equally ardent opposer of the use of airplanes. Considering how many airplanes crashed in these early years of aviation Clark may well have had a more reasonable approach to the issue. From 1922 to 1935, Smith was the general superintendent of the church's MIA. His counselors were Richard R. Lyman and Melvin J. Ballard. During his tenure, cooperation between the young men and young women's MIA organizations increased. One sign of this was the Young Woman's Journal, merging into the young women's MIA published Improvement Era in 1929. In 1935 he was succeeded in this position by Albert E. Bowen. His illnesses seem to have come on in large part as a result of many of the difficult circumstances he suffered while visiting stake conferences during the first six years he was an apostle. After his return from Europe in 1921, Smith had a full schedule of stake conference assignments. That year he presided at stake conferences in Utah, Arizona and in Chihuahua state in Mexico. In 1921 Smith became the chairman of the executive board of the Deseret News. He was also on the general board for Religion Classes, which were weekday religious instruction that later merged with the Young Men and Young Women programs. He was also made chairman of the church's Centennial Celebration Committee. In 1930, Smith invited a group of his friends who shared his interest in the history of the LDS Church to his house. They organized the Utah Pioneer Trails and Landmarks Association. Smith was made the first president of this organization. They placed a large number of historical markers in the western United States over the next five years. The group would eventually erect more than 100 monuments and markers. With the death of quorum president, Rudger Clawson, in 1943, Smith was sustained as President of the Quorum of the Twelve Apostles and served in the position for two years.
Дінбасы
Хебер Дж. Грант қайтыс болғаннан кейін Смит 1945 жылғы 21 мамырда шіркеудің президенті болды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанда, Смит Еуропаға көмек жіберуге атсалысты және миссионерлік жұмысты жандандыруға жасаған күш-жігерімен де белгілі болды. Ол американдық Ку-клукс-кланның қызметін және саяси ықпалын ашық түрде айыптады. Смит 1945 жылғы 23 қыркүйекте Айдахо-Фолс ғибадатханасын бағыштады. Өмірі бойы шіркеу тапсырмаларын орындау үшін шамамен миллион шақырым сапар шекті. Смит шіркеу президенті қызметін атқарып жүргенде Мексикаға барған алғашқы президент болды. Ол Мексикадағы "Үшінші конвенциялықтар" деп белгілі болған, шіркеуден бойын бұрғандардың тобын қайтадан шіркеуге қайтару үшін барды. Оның президенттігі кезінде алғаш рет өрнек рәсімінің аудармасы жасалды. Аударманы Антуан Р. Ивинс және Эдуардо Балдерас Бірінші Президенттіктің мақұлдауымен жасады.
With the death of Heber J. Grant, Smith became president of the church on May 21, 1945. When World War II ended, Smith helped send supplies to Europe and was also known for his efforts to revitalize missionary work. He publicly denounced the activities and political influence of the American Ku Klux Klan. Smith dedicated the Idaho Falls Temple on September 23, 1945. Over his lifetime, he traveled approximately a million miles fulfilling church assignments. Smith was the first church president to visit Mexico while in office. He went there to complete the reconciliation of and return to the church a group of apostates in Mexico known as the "Third Conventionists". Also during his presidency the first translation of the endowment ceremony was done. The translation was done by Antoine R. Ivins and Eduardo Balderas, with the approval of the First Presidency.
Сезімталдық ауруы
Қазіргі ЛДС шіркеуінің мүшелерінің көпшілігіне, тіпті Смит заманында да кеңінен белгілі болмағанмен, оның жақын достары, шіркеу серіктестері және отбасы мүшелері Смит созылмалы депрессия мен қатты мазасыздықтан зардап шеккенін жақсы білген. Бұл кейде оны шаршатуға жеткен, соның ішінде 1909 жылдан 1912 жылға дейін ол көбінесе төсекке жатып емделген бір жүйкелік құлауды бастан өткерген. Өмірі бойы Смит эмоционалдық және психикалық денсаулық мәселелеріне байланысты, кейде бірнеше күнге дейін төсегіне жатқан. Ол Солт-Лейк-Сити зиратында жерленген. Смит елші ретінде берген үйретімдері 2012 жылы ЛДС шіркеуінің жексенбілік Көмек Қоғамы және Мелхиседек рухының басшылығы сыныптарында оқылған материал болды.
While not common knowledge among contemporary members of the LDS Church, nor even in Smith's day, it was well known to his close friends, church associates, and family members that Smith suffered from chronic depression and anxiety, which at times could be debilitating, including one nervous breakdown that left him largely bedridden from 1909 to 1912. Throughout his life, Smith took to his bed, sometimes for days at a time, with emotional and mental illness related issues. He was buried at Salt Lake City Cemetery. Smith's teachings as an apostle were the 2012 course of study in the LDS Church's Sunday Relief Society and Melchizedek priesthood classes.