Кіріспе

Австралияның Солтүстік территориясындағы орналасқан жері және бұрынғы елді мекен.

Порт Эссингтон – Австралияның Солтүстік территориясындағы Гариг Гунак Барлу ұлттық паркінде орналасқан Кобург түбегіндегі шығанақ және тарихи орын. Бұл британдықтардың алғашқы қоныстану әрекеттерінің бірі болған жер, бірақ қазір тек қана шалқыған қираған орындары ғана сақталған.

Елді мекен

1618 жылдың тамызында Голландиялық Ост-Инд компаниясының «Маврикий» кемесінің капитаны Ленаерт Якобсзуон, кейін Порт Эссингтон деп аталған жерге кіреберістегі нүктені голландиялық карталарда «Кеп Шилдпад» (Кейп Тортуль) деп белгіледі. 19 ғасырдың басында Ұлыбритания үкіметі Азиямен сауданы жеңілдету үшін Австралияның солтүстік жағалауында бекініс құруға қызығушылық танытты. Порт Эссингтон 1818 жылдың 23 сәуірінде Филипп Паркер Кингтің «1797 жылғы қазанда Кампердаун шайқасында «Триумф» кемесінің қолбасшысы болған, құрметті досым вице-адмирал сэр Уильям Эссингтонның естелігіне деген құрмет ретінде» деп атады. 1824 жылдың 20 қыркүйегінде сэр Дж. Г. Бремер құрлыққа иелік етіп, қысқа ғұмырлы колонияға негіз салды. Жергілікті аборигендердің басшысы Медлон, сондай-ақ Джек Дэвис ретінде танымал, жергілікті аборигендермен қарым-қатынас жасау үшін хабаршы және делдал ретінде әрекет етті. 1824 жылы Порт Эссингтон алғашқы бекініс ретінде ұсынылды, бірақ кейін Мелвилл аралындағы Форт Дундас және Раффлз шығанағындағы Форт Веллингтон пайдасына қарастырылды. 1831 жылы Уранго руының жерінде кемелерді тоқтату үшін пайдалану ниетімен шағын бекет салынды, бірақ ол көбінесе қолданылмады. Бірнеше жылдан кейін Форт Дундас пен Форт Веллингтон құлағаннан кейін Порт Эссингтон орны қайта қарастырылды. Нәтижесінде, 1838 жылы сэр Дж. Гордон Бремер Виктория патшайымның құрметіне ресми түрде Виктория бекінісі деп аталған, бірақ халық арасында Порт Эссингтон деп белгілі болған бекініс құрылды және 1839 жылы Чарльз Тайерс оны жоспарлады. Ол 24 үйден және ауруханадан тұрды. 1839 жылы порт пен бекіністің сипаттамасы Лондонның Корольдік географиялық қоғамына жіберілді. 1839 жылдың 24 тамызында Порт Эссингтонда Фредерик Рейнольдстың 1797 жылғы «Арзан өмір» комедиясы, бес актілі пьесасы сахналанды. Оуэн Стэнли (1811–1850) декорациялар мен костюмдерді жасады. Пьеса 2010 жылы Солтүстік территориясының әкімшісі Том Паулингтің баяндамасымен, Солтүстік территориясы үкіметінің грантымен қайта қойылды. Осы қиындықтарға қарамастан, Порт Эссингтон қарғысты бұзуға қабілетті болуы мүмкін деген үміт кең тарады, бұл Людвиг Лейххардтың 1844/1845 жылдардағы экспедициясынан көрінді. Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі Азия, Үндістан және Тынық мұхитымен тікелей байланыс орнатуды көздеді және Лейххардтың сапарын қолдады, ол Мортон шығанағынан (қазіргі Брисбен) Порт Эссингтонға дейінгі құрлықтағы маршрутты сәтті белгіледі. Людвиг Лейххардтың Австралиядағы Мортон шығанағынан Порт Эссингтонға дейінгі (1844 және 1845) маршрутының толық картасы, оның түпнұсқа картасынан Джон Ароузсмитпен түзетіліп, салынған, 2009 жылдың ақпанынан 2010 жылдың сәуіріне дейін Квинсленд айманында өткен «Жоғары 150: Квинслендті құжаттау» көрмесінде 8-орынға ие болды. Көрме Квинсленд штатының мемлекеттік мұрағатының іс-шаралары мен көрмелер бағдарламасының бөлігі болды, ол Квинслендтің Жаңа Оңтүстік Уэльстен бөлінуінің 150 жылдығын атап өту үшін штаттың Q150 мерекелеріне үлес қосты. 1844 жылы Порт Эссингтонға білікті тас қалаушылар мен тас қашаушыларды қоса алғанда, бір топ тұтқын жіберілді. Олар маякқа сапалы аурухана салды. Бұдан кейін 1846 жылы әке Анджело Конфалониери жергілікті халықты христиан дініне өткізу үшін жақын жерде католик миссиясын құру туралы шешім қабылдады. Ол шамамен 400 адамды дінге көшіруге сәл сәттілікке жетті, бірақ 1848 жылы қызбадан қайтыс болды, және миссия онымен бірге жойылды. Порт Эссингтон әлі де қоныстанушыларды тартуда сәтсіздікке ұшырады, және 1844 жылғы жұмыстар тым кеш жасалғаны және бекініс тұрақты емес екені анық болды. 1848 жылдың желтоқсанында британдық ғалым Томас Хаксли бекініске сапар жасағанда, оны «өте қайғылы, климаты ең денсаулыққа зиянды, адамдар ең жайсыз және үйлер ең шіріген, шіріген» деп сипаттады.

Тастауы

Ақыры, 1849 жылы Эссингтон порты, бұрынғы екі әрекет сияқты, тастап кете барды. Осы елді мекеннің құлдырауы британдықтардың солтүстік жағалауды басып алу әрекеттерінің соңына әкелді. 1864 жылы Оңтүстік Австралия үкіметі мен Фредерик Генри Личфилд Аделаида өзенінің сағасына жақын жердегі Escape Cliffs (сонымен қатар Палмерстон деп аталды) жерінде тағы бір сәтсіз әрекет жасады. Алғашқы тұрақты елді мекен 1869 жылы Дарвинде (бастапқыда Палмерстон деп аталған) құрылды. Порт Эссингтонның қираған орындары бүгінге дейін сақталған, оған жету қиын болғанымен, бірнеше тәсілмен баруға болады. Дарвинде ұйымдастырылатын турлар арқылы ұшып баруға немесе жеке төрт дөңгелекті көлікпен немесе қайықпен сапарға шығуға болады. Алайда, қираған орындар аборигендердің жерінде орналасқандықтан, алдымен рұқсат алу қажет. Блэк Пойнт Рейнджер Станциясында жатақханалар мен кемпингке арналған орындар бар. Австралиялық өнеркәсіпші Ессингтон Льюис Порт Эссингтонның құрметіне аталған.